III SA/Wr 547/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Sędziowie Sędzia WSA Anna Moskała, Sędzia NSA Bogumiła Kalinowska (sprawozdawca), Józef Kremis, , Protokolant Halina Rosłan, po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 2 lutego 2012 r. sprawy ze skargi A Sp. z o.o. w K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie cofnięcia rejestracji automatu o niskich wygranych I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w L. z dnia [...] r., nr [...]; II. zasądza od Dyrektora Izby Celnej we W. na rzecz strony skarżącej kwotę [...] ([...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania; III. określa, że decyzje wymienione w pkt I nie podlegają wykonaniu. Decyzją z dnia [...] r. Dyrektor Izby Skarbowej we W. udzielił skarżącej spółce zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych w 157 punktach gier zlokalizowanych na terenie województwa dolnośląskiego. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji wskazano, że w dniu [...] r. weszła w życie ustawa o Służbie Celnej, która przeniosła dotychczasowe zadania organów podatkowych wynikające z ustawy o grach i zakładach wzajemnych na organy celne. Zgodnie z art. 30 ww. ustawy, kontrola wykonywana przez tę służbę polega na sprawdzaniu prawidłowości przestrzegania przepisów prawa przez zobowiązany do tego podmiot podany kontroli, natomiast w świetle ust. 2 pkt 3 cyt. przepisu kontroli podlega przestrzeganie przepisów regulujących urządzanie i prowadzenie gier i zakładów wzajemnych, o których mowa w ustawie z dnia 19 listopada 2009 r. o grach i zakładach wzajemnych oraz zgodności tej działalności z udzielonym zezwoleniem oraz zatwierdzonym regulaminem. W dniu 1 stycznia 2010r. weszła zaś w życie ustawa z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych. Kierując się powyższymi regulacjami w dniu [...] r. funkcjonariusze celni Urzędu Celnego w L. w trakcie kontroli w zakresie urządzania i prowadzenia gier na automatach o niskich wygranych przeprowadzili, w drodze eksperymentu, odtworzenie możliwości gry na automacie o niskich wygranych HOT SPOT PLATIN (nr fabryczny [...], nr poświadczenia rejestracji [...] z dnia [...] r.), znajdującego się w punkcie gier w L., a należącego do strony skarżącej. W wyniku tego eksperymentu stwierdzili, że przedmiotowy automat nie spełnia warunków opisanych w art. 129 ust. 3 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych, (Dz. U. Nr 201, poz. 1540 ze zm.), bowiem wartość stawki za jedną grę wyniosła 10 zł, przekraczając tym samym maksymalną dopuszczalną jej wysokość. Wartość maksymalnej stawki za udział w jednej grze nie może być wyższa niż 0,50 zł (art. 129 ust. 3 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych). Naczelnik Urzędu Celnego w L. wszczął z urzędu postępowanie w sprawie cofnięcia rejestracji tego automatu o niskich wygranych. Ponadto postanowieniem z dnia [...] r. organ pierwszej instancji włączył do akt sprawy opinię biegłego sądowego z zakresu informatyki i telekomunikacji Sądu Okręgowego w C., sporządzoną w prowadzonym równolegle dochodzeniu w sprawie o przestępstwo skarbowe z art. 107 § 1 kodeksu karnego skarbowego. Z dołączonej do akt sprawy opinii biegłego wynika, że w przedmiotowym automacie stawka za udział w jednej grze może być wyższa od 0,50 zł. Uwzględniając stwierdzoną w toku kontroli oraz w opinii biegłego niezgodność stanu rzeczywistego z warunkami rejestracji (przekroczenie wartości maksymalnej stawki za udział w jednej grze), Naczelnik Urzędu Celnego w L. decyzją z dnia [...] r., na podstawie art. 207 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.), art. 129 ust. 3 cytowanej wyżej ustawy o grach hazardowych, § 14 ust. 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 3 czerwca 2003 r. w sprawie warunków urządzania gier i zakładów wzajemnych (Dz. U. Nr 102, poz. 946 ze zm.), cofnął rejestrację przedmiotowego automatu do gier o niskich wygranych. Strona skarżąca złożyła odwołanie od decyzji organu pierwszej instancji, wnosząc o uchylenie przedmiotowej decyzji w całości. W odwołaniu zarzucono przedmiotowej decyzji naruszenie przepisów postępowania w zakresie przeprowadzenia postępowania dowodowego, ustalenia stanu faktycznego, w sposób mający istotny wpływ na wynik sprawy, a nadto naruszenie art. 129 ust. 3 ustawy o grach hazardowych i § 14 ust. 4 rozporządzenia, poprzez przyjęcie bez opinii jednostki badającej, że stan rzeczywisty automat jest niezgodny z warunkami rejestracji. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] r., wydaną na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej, Dyrektor Izby Celnej we W. utrzymał w mocy pierwszoinstancyjne rozstrzygnięcie. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu strona skarżąca zarzuciła: 1) naruszenie art. 129 ust. 3 ustawy o grach hazardowych i § 14 ust. 4 rozporządzenia poprzez przyjęcie, że stan rzeczywisty automat jest niezgodny z warunkami rejestracji; 2) naruszenie art. 23a ust. 7 i art. 23b ustawy o grach hazardowych, poprzez ich nie zastosowanie, bowiem w ocenie strony skarżącej sprawdzenie automatu przez uprawniona jednostkę badającą jest obligatoryjne; 3) naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, a to art. 122, art. 180 § 1, art. 190, art. 197 § 1 i 2, art. 229 Ordynacji podatkowej; 4) naruszenie art. 210 § 1 w związku z art. 235 Ordynacji podatkowej, poprzez brak wskazania podstawy prawnej rozstrzygnięcia w sentencji zaskarżonego rozstrzygnięcia. W odpowiedzi na skargę strona przeciwna wniosła o jej oddalenie. W uzasadnieniu tego stanowiska podniesiono, że w wyniku eksperymentu, którego celem było sprawdzenie prawidłowości stosowania maksymalnej stawki za udział w jednej grze stwierdzono, że przedmiotowy automat umożliwił grę za stawkę 10 zł, co było niezgodne z art. 129 ust. 3 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych, który określa, że wartość maksymalnej stawki za udział w jednej grze nie może być wyższa niż 0,50 zł. Natomiast, stosownie do treści § 14 ust. 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 3 czerwca 2003 r. w sprawie warunków urządzania gier i zakładów wzajemnych, w razie stwierdzenia niezgodności stanu rzeczywistego automatów lub urządzeń do gier z warunkami rejestracji wyznaczony naczelnik urzędu celnego cofa rejestrację takiego automatu lub urządzenia do gier. Warunki tej rejestracji wskazano w rozdziale 3 cyt. rozporządzenia. Z jego treści wynika, że rejestrację poprzedza spełnienie m.in. takich warunków jak: wykonanie badań automatu przez tzw. jednostkę badającą i wydanie przez nią opinii technicznej po badaniu, założenie plomb. Zgodnie z § 8 ust. 2 pkt 5 tego rozporządzenia badanie poprzedzające rejestrację polega na sprawdzeniu, czy konstrukcja automatu zapewnia dla automatów o niskich wygranych: prawidłowe ustalenie wartości maksymalnej stawki i uniemożliwienie przekraczania wartości maksymalnej stawki w wyniku kontynuacji gry za uzyskane wygrane, prawidłowe ustalenie wartości jednorazowej wygranej i uniemożliwienie uzyskania jednorazowej wygranej w kwocie wyższej niż 15 euro, o której mowa w art. 2 ust. 2b ustawy. Prawidłowe wartości maksymalnej stawki wynikają z art. 129 ust. 3, obowiązującej od dnia 1 stycznia 2010 r. ustawy o grach hazardowych. Zgodnie z tym przepisem wartość jednorazowej wygranej nie może być wyższa niż 60 zł, a wartość maksymalnej stawki za udział w jednej grze nie może być wyższa niż 0,50 zł. Przepis art. 2 ust. 2b, obowiązującej do dnia 31 grudnia 2009 r., ustawy o grach i zakładach wzajemnych stanowił, że wartość jednorazowej wygranej nie może być wyższa niż równowartość 15 euro, a wartość maksymalnej stawki za udział w jednej grze nie może być wyższa niż 0,07 euro. Mając na uwadze powyższy stan prawny oraz fakt, że przedmiotowy automat umożliwiał grę za stawkę w wysokości 10 zł (za udział w jednej grze) - zasadnym było, zdaniem organu, cofnięcie poświadczenia jego rejestracji. Odnosząc się do zarzutu dotyczącego naruszenia przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, przez zaniechanie dopuszczenia szeregu dowodów, które miały istotny wpływ na wynik sprawy, Dyrektor Izby Celnej stwierdził, że zarzut ten jest bezzasadny. Powyższe jest tym bardziej zasadne, zdaniem organu, że w sprawie pozyskano także dowód, w postaci opinii biegłego sądowego, w której stwierdzono, że przedmiotowy automat do gier o niskich wygranych "...nie spełnia wymogów technicznych dla automatów o niskich wygranych podlegających przepisom ustawy o grach hazardowych", w automacie tym stawka za udział w jednej grze może być wyższa od 0,50 zł. Dowód ten posiada zatem walory dowodu istotnego w niniejszej sprawie, w świetle przepisów Ordynacji podatkowej. Odnosząc się do kolejnego zarzutu podniesionego w skardze - naruszenia art. 23a ust. 7 i art. 23b ustawy o grach hazardowych poprzez ich niezastosowanie, organ odwoławczy uznał, że także jest on bezzasadny. Podkreślono, że ustaleń dokonanych w uzasadnieniu decyzji nie neguje zmiana ustawy o grach hazardowych, dokonana ustawą z dnia 26 maja 2011 r. o zmianie ustawy o grach hazardowych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 134 poz. 779), bowiem dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie m.in. art. 16 pkt 2 ustawy o grach i zakładach wzajemnych (a więc wskazane rozporządzenie) zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 15b ust. 5, art. 17 ust. 6, art. 23d oraz art. 23e ust. 3 ustawy zmienianej w art. 1, jednak nie dłużej niż przez okres 9 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy. Niezależnie od tego, wskazaną ustawą zmieniającą, ustawodawca wprowadził do ustawy o grach hazardowych (obowiązujący od dnia 14 lipca 2011 r.) nowy zapis w art. 23a ust. 7, który zgodnie z art. 11 ust. 2 ma zastosowanie do podmiotów prowadzących działalność w zakresie gier na automatach o niskich wygranych. Na podstawie ww. przepisu naczelnik urzędu celnego, w drodze decyzji, cofa rejestrację przed jej wygaśnięciem, jeżeli zarejestrowany automat lub urządzenie do gier nie spełnia warunków określonych w ustawie. Zapis ten jest odpowiednikiem powołanego w zaskarżonej decyzji § 14 ust. 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 03-06-2003r. w sprawie warunków urządzania gier i zakładów wzajemnych. Ponadto organ odwoławczy stwierdził, że nowy art. 23b ust. 1 (obowiązujący również od dnia 14 lipca 2011 r.), zgodnie z którym na pisemne żądanie naczelnika urzędu celnego, w przypadku uzasadnionego podejrzenia, że zarejestrowany automat lub urządzenie do gier nie spełnia warunków określonych w ustawie, podmiot eksploatujący ten automat lub urządzenie jest obowiązany poddać automat lub urządzenie badaniu sprawdzającemu, w przedmiotowej sprawie nie ma jednak zastosowania. Organ może bowiem uruchomić procedurę badania sprawdzającego, ale w przypadku istnienia uzasadnionego podejrzenia, że automat nie spełnia określonych warunków, natomiast w przedmiotowej sprawie został już zgromadzony materiał dowodowy, na podstawie którego można jednoznacznie określić, czy przedmiotowy automat spełnia warunki ustawy. Podniesiono w uzasadnieniu odpowiedzi na skargę, że zarzut naruszenia art. 210 § 1 w związku z art. 235 Ordynacji podatkowej jest też nieuzasadniony, bowiem organ wydał decyzję odwoławczą na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Oceniając decyzję administracyjną według kryterium zgodności z prawem (art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych, Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm., w zw. z art. 3 § 2 pkt 1 i art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi, Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej w skrócie "p.p.s.a."), sąd administracyjny bada, czy przy wydaniu indywidualnego aktu z zakresu administracji publicznej organy zachowały reguły proceduralne i czy niewadliwie zastosowały normy prawa materialnego odnoszące się do ustalonego w sprawie stanu faktycznego. Sąd orzeka w granicach danej sprawy, nie jest jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.). Rozpoznając spór zaistniały w sprawie i dokonując oceny legalności wydanych decyzji, w świetle powyższych zasad Sąd uznał, że skarga zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotem skargi jest decyzja Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] r., utrzymująca w mocy - wydaną na podstawie § 14 ust. 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 3 czerwca 2003 r. w sprawie warunków urządzania gier i zakładów wzajemnych (Dz. U. Nr 102, poz. 946 ze zm.) - decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w L. z dnia [...] r. w przedmiocie cofnięcia rejestracji automatu do gier o niskich wygranych. Jako podstawę rozstrzygnięcia w sprawie cofnięcia rejestracji przedmiotowego automatu organy celne wskazały § 14 ust. 5 rozporządzenia. Przepis ten umożliwiał naczelnikowi urzędu cofnięcie rejestracji automatu lub urządzenia do gier w razie stwierdzenia niezgodności stanu rzeczywistego takiego automatu lub urządzenia do gier z warunkami rejestracji. Przy sięgnięciu po tę podstawę prawną powinnością organów było zatem ustalenie, czy w stanie faktycznym sprawy wystąpiła niezgodność rzeczywistego stanu opisanego wyżej automatu o niskich wygranych z warunkami jego rejestracji. W pierwszej kolejności należało zatem prawidłowo ustalić stan faktyczny sprawy, zgodnie z obowiązującymi w tym zakresie przepisami procesowymi. Rozpatrujący niniejszą sprawę Sąd nie podziela stanowiska organu odwoławczego co do prawidłowości postępowania dowodowego, prowadzącego do ustalenia, że sporny automat pozwala na uzyskiwanie wygranych wyższych niż przewidziane w art.129 ust. 3 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. Nr 201, poz. 1540 ze zm.), co w konsekwencji powoduje cofnięcie rejestracji tego automatu. Stosownie do § 7 rozporządzenia w sprawie warunków urządzania gier i zakładów wzajemnych, warunkiem dopuszczenia automatu lub urządzenia do gier do eksploatacji i użytkowania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jest rejestracja takiego automatu lub urządzenia na podstawie badania takiego automatu lub urządzenia, o którym mowa w § 8. Na dzień wydania zaskarżonej decyzji zakres badań został określony w § 8 rozporządzenia. Zgodnie z § 8 ust. 2 pkt 5 tego rozporządzenia (w wersji obowiązującej po nowelizacji dokonanej rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia 24 lutego 2009 r.), badanie poprzedzające rejestrację polega m.in. na sprawdzeniu, czy konstrukcja automatu lub urządzenia do gier zapewnia dla automatów o niskich wygranych: a) prawidłowe ustalenie wartości maksymalnej stawki i uniemożliwienie przekraczania wartości maksymalnej stawki w wyniku kontynuacji gry za uzyskane wygrane, b) prawidłowe ustalenie wartości jednorazowej wygranej i uniemożliwienie uzyskania jednorazowej wygranej w kwocie wyższej niż 15 euro, o której mowa w art. 2 ust. 2b ustawy o grach i zakładach wzajemnych, (obecnie w kwocie określonej w art. 129 ust. 3 ustawy o grach hazardowych). Po przeprowadzeniu badania poprzedzającego rejestrację automatu jednostka badająca wydaje opinię techniczną, zawierającą – w przypadku automatu do gier o niskich wygranych – m.in. wskazanie jednorazowej wygranej i maksymalnej stawki za udział w jednej grze (§ 8a ust. 1 w zw. z ust. 2 pkt 8 rozporządzenia z 2003 r.). Zgodnie z brzmieniem § 8 ust. 2 pkt 5 rozporządzenia w sprawie warunków urządzania gier i zakładów wzajemnych, w wersji obowiązującej przed wskazaną nowelizacją, badanie poprzedzające rejestrację polegało m.in. na sprawdzeniu, czy konstrukcja automatu lub urządzenia do gier zapewnia dla automatów o niskich wygranych prawidłowe ustalenie wartości maksymalnej stawki i wartości maksymalnej jednorazowej wygranej. Z cytowanych przepisów wynika, że podstawą rejestracji automatu może być wyłącznie dowód potwierdzający spełnienie przez automat określonych prawem wymagań w postaci badania tzw. jednostki badającej, a nie jakikolwiek inny dowód, np. opinia biegłego albo eksperyment funkcjonariusza celnego. Wskazać należy, że przepisy tego rozporządzenia stanowią, że wyznaczony naczelnik urzędu celnego może zarządzić przeprowadzenie na koszt podmiotu prowadzącego gry na automatach o niskich wygranych badań kontrolnych automatów i urządzeń do gier przez jednostkę badającą (§ 14 ust. 4). Ponadto stanowią, że w razie stwierdzenia niezgodności stanu rzeczywistego automatów lub urządzeń do gier z warunkami rejestracji wyznaczony naczelnik urzędu celnego cofa rejestrację takiego automatu lub urządzenia do gier (§ 14 ust. 5). Sąd rozpoznający niniejszą sprawę, podziela stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego - wyrażone w wyroku z dnia 29 listopada 2011 r. (II GSK 1031/11) - że wskazane powyżej dwa ustępy § 14 rozporządzenia należy interpretować łącznie i ponadto w powiązaniu z § 7 i 8 rozporządzenia. W konsekwencji trzeba uznać, iż oznacza to, że stwierdzenie niezgodności stanu rzeczywistego automatów lub urządzeń do gier z warunkami rejestracji, w zakresie objętym badaniem jednostki badającej poprzedzającym rejestrację, jest dopuszczalne wyłącznie na podstawie badań kontrolnych jednostki badającej. Tym samym więc zarówno dopuszczenie automatu lub urządzenia do eksploatacji i użytkowania (zarejestrowanie), jak i cofnięcie rejestracji wymaga przeprowadzenia przez jednostkę badającą odpowiednio: badania poprzedzającego rejestrację i badania kontrolnego. W obu tych przypadkach podstawą rozstrzygnięcia organu o zarejestrowaniu lub cofnięciu rejestracji automatu lub urządzenia do gier może być wyłącznie dowód w postaci opinii jednostki badającej. W tej sytuacji nie jest prawidłowa taka interpretacja ust. 4 § 14 rozporządzenia (ze względu na użycie zwrotu "może zażądać przeprowadzenia badań kontrolnych"), która czyni te badania jednym tylko z możliwych dowodów służących stwierdzeniu niezgodności stanu rzeczywistego automatów z warunkami rejestracji. W świetle łącznej interpretacji ust. 4 i ust. 5 § 14 rozporządzenia, w korespondencji z § 7 i 8 rozporządzenia, należy przyjąć, że naczelnik urzędu celnego może zażądać przeprowadzenia badań kontrolnych przez jednostkę badającą w tym tylko znaczeniu, że ma takie prawo. Nie ciąży więc na nim obowiązek permanentnego żądania przeprowadzania takich badań. Jeżeli natomiast zamierza cofnąć rejestrację, ze względu na niezgodność stanu rzeczywistego automatu lub urządzenia z warunkami rejestracji, musi się oprzeć wyłącznie na opinii jednostki badającej. Z powyższych rozważań wynika, iż organy celne dopuściły się naruszenia § 14 ust. 5, poprzez jego błędną wykładnię, tj. poprzez przyjęcie, że cofnięcie rejestracji jest możliwe także już w przypadku stwierdzenia w drodze eksperymentu, czy opinii biegłego sadowego jedynie przekroczenia wartości maksymalnej stawki za udział w jednej grze, bez zakwestionowania zgodność stanu rzeczywistego automatu lub urządzenia z warunkami rejestracji, przez upoważnioną jednostkę badającą. Ponadto należy zauważyć, że zaskarżona decyzja została wydania w dniu [...] r. Natomiast ustawą z dnia 26 maja 2011 r. o zmianie ustawy o grach hazardowych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 134, poz. 779) wprowadzono do ustawy o grach hazardowych, obowiązujący od dnia 14 lipca 2011 r., nowe zapisy odnośnie cofania rejestracji automatów. I tak, zgodnie z nowym art. 23a ust. 7 naczelnik urzędu celnego, w drodze decyzji, cofa rejestrację przed jej wygaśnięciem, jeżeli zarejestrowany automat lub urządzenie do gier nie spełnia warunków określonych w ustawie. Natomiast stosownie do nowego art. 23b ust. 1, na pisemne żądanie naczelnika urzędu celnego, w przypadku uzasadnionego podejrzenia, że zarejestrowany automat lub urządzenie do gier nie spełnia warunków określonych w ustawie, podmiot eksploatujący ten automat lub urządzenie jest obowiązany poddać automat lub urządzenie badaniu sprawdzającemu. Badanie sprawdzające przeprowadza, na zlecenie naczelnika urzędu celnego, jednostka badająca upoważniona do badań technicznych automatów i urządzeń do gier, w terminie nie dłuższym niż 60 dni od dnia otrzymania zlecenia (ust. 3 art. 23b). Powyższe przepisy wskazują także, że cofnięcie rejestracji powinno być poprzedzone badaniem sprawdzającym przez uprawnioną jednostkę badającą. Wskazać należy, że zgodnie z art. 11 ust. 2 ustawy zmieniającej, powyższe przepisy art. 23a-23c i art. 23e ust. 1 i 2 oraz przepisy wydane na podstawie art. 23d i art. 23e ust. 3 stosuje się odpowiednio również do eksploatacji automatów i automatów o niskich wygranych przez podmioty prowadzące na podstawie art. 129 ust. 1 ustawy o grach hazardowych, do czasu wygaśnięcia udzielonego zezwolenia. W świetle powyższego nie można, jak chce organ odwoławczy, uznać prawidłowości przeprowadzonego postępowania dowodowego, prowadzącego do ustalenia, że sporny automat pozwala na uzyskiwanie wygranych wyższych niż przewidziane w art.129 ust. 3 ustawa o grach hazardowych, a tym samym uzasadnia cofniecie rejestracji tego automatu. W ponownym postępowaniu organ winien rozstrzygnąć, mając na względzie przedstawioną przez Sąd wykładnię § 14 ust. 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 3 czerwca 2003 r. w sprawie warunków urządzania gier i zakładów wzajemnych, a także wskazane powyżej dodane przepisy ustawy o grach hazardowej, czy zarejestrowany przedmiotowy automat do gier nie spełnia warunków określonych w ustawie uzasadniających cofnięcie rejestracji. Z podanych względów, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a), c) p.p.s.a. należało orzec jak w pkt I sentencji wyroku. Orzeczenie zawarte w pkt II sentencji znajduje umocowanie w art. 200 p.p.s.a. Natomiast orzeczenie zawarte w pkt III wyroku podjęto zgodnie z treścią art. 152 p.p.s.a.