VI SA/Wa 2067/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Halina Emilia Święcicka Sędziowie Sędzia WSA Ewa Frąckiewicz (spr.) Sędzia WSA Andrzej Wieczorek Protokolant st. ref. Eliza Mroczek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 lutego 2012 r. sprawy ze skargi A. Sp. z o.o. z siedzibą w B. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w [...] z dnia [...] sierpnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie wznowienia działalności podlegającej szczególnemu nadzorowi podatkowemu w punkcie gier na automatach o niskich wygranych 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz utrzymaną nią w mocy decyzję z dnia [...] maja 2011 r.; 2. stwierdza, że uchylone decyzje nie podlegają wykonaniu; 3. zasądza od Dyrektora Izby Celnej w [...] na rzecz skarżącej A. Sp. z o.o. z siedzibą w B. kwotę 440 (czterysta czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Dyrektor Izby Celnej w [...] decyzją z dnia [...] sierpnia 2011 r. nr [...] utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w [...] nr [...] z dnia [...] maja 2011 r. umarzającą postępowanie w sprawie wznowienia działalności podlegającej szczególnemu nadzorowi podatkowemu w punkcie gier na automatach o niskich wygranych. Do wydania niniejszych decyzji doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym: W dniu [...] maja 2011 roku do Naczelnika Urzędu Celnego w [...] wpłynęło zgłoszenie z dnia [...] kwietnia 2011 roku w przedmiocie wznowienia działalności podlegającej kontroli w punkcie gier na automatach o niskich wygranych mieszczącym się w S., [...] złożone przez Spółkę A. z siedzibą w B. przy [...] zwaną dalej "skarżącą". Powyższe zgłoszenie zarejestrowane zostało w Urzędzie Celnym w [...] pod nr [...]. W oparciu o zgromadzone akta sprawy organ I instancji stwierdził, że do zgłoszenia wznowienia działalności skarżąca załączyła między innymi wykaz automatów w lokalu - punkcie jw. wraz ze, szkicem sytuacyjnym punktu gier - dokument ze wskazaniem miejsca ustawienia automatu do gier o niskich wygranych (dalej AoNW), kopię poświadczenia rejestracji dokonanego przez Ministra Finansów w dniu [...] września 2009 r. Nr [...] dla automatu [...] o numerze fabrycznym [...], oryginał zgłoszenia przemieszczenia/zawieszenia eksploatacji/wycofania z eksploatacji automatu lub urządzenia do gier [...] dla AoNW [...] o numerze fabrycznym [...], opinię techniczną z badania poprzedzającego rejestrację, umowę najmu z dnia [...] listopada 2008 roku, świadectwa zawodowe, wykaz pracowników odpowiedzialnych za przestrzeganie przepisów Szczególnego Nadzoru Podatkowego. Mając na uwadze zgromadzony w sprawie materiał dowodowy organ I instancji decyzją z dnia [...] maja 2011 r. nr [...] umorzył postępowanie w sprawie wznowienia działalności podlegającej szczególnemu nadzorowi podatkowemu w punkcie gier na automatach o niskich wygranych mieszczącym się w S., [...] powołując się na fakt cofnięcia z dniem doręczenia, przez Dyrektora Izby Celnej decyzją z dnia [...] marca 2011 roku, nr [...], zezwolenia Dyrektora Izby Skarbowej w [...] nr [...] z dnia [...] czerwca 2009 roku, na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach do gier o niskich wygranych na terenie województwa [...]. Od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w [...] nr [...] z dnia [...].05.2011 r. - skarżąca złożyła odwołanie, w którym stwierdziła bezzasadność umorzenia postępowania w sprawie wznowienia działalności w punkcie gier, zarzucając zaskarżonej decyzji: naruszenie prawa procesowego - art. 208 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, poprzez bezzasadne jego zastosowanie, gdy postępowanie powinno być nadal prowadzone i zakończone zgodnie z wnioskiem strony. Jednocześnie skarżąca zarzuciła organowi naruszenie prawa procesowego tj,. art. 128, art. 239a i art. 239 e ustawy Ordynacja podatkowa poprzez uznanie decyzji nr [...] z dnia [...] marca 2011 roku, wydanej w pierwszej instancji za ostateczną lub co najmniej wykonalną chociaż z okoliczności sprawy wynika, iż brak jest podstaw do takiego uznania bowiem decyzja ta nie jest ani ostateczna ani wykonalna. Ponadto skarżąca podniosła, iż od decyzji nr [...] z dnia [...] marca 2011 r. złożyła odwołanie, a tym samym zostało zainicjowanie postępowanie w organie drugiej instancji. Po przeprowadzeniu analizy akt sprawy organ odwoławczy stwierdził, że w odrębnym postępowaniu prowadzonym w Izbie Celnej w [...] decyzją z dnia [...] marca 2011 r. nr [...] Dyrektor Izby Celnej w [...] cofnął w całości skarżącej z dniem doręczenia decyzji zezwolenie Dyrektora Izby Skarbowej w [...] nr [...] z dnia [...] czerwca 2009 na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach do gier o niskich wygranych na terenie województwa [...]. Decyzja ta została skarżącej doręczona w dniu [...] marca 2011 r. zgodnie ze zwrotnym potwierdzeniem odbioru. Zdaniem organu odwoławczego w przedmiotowej sprawie nie można było orzec co do istoty sprawy (czyli zgodnie z wnioskiem skarżącej), czyli zatwierdzić lub odmówić zatwierdzenia zmian akt weryfikacyjnych punktu gier, bowiem skarżąca z dniem [...] marca 2011 r. utraciła na podstawie decyzji nr [...] z dnia [...] marca 2011 roku uprawnienia do urządzania gier hazardowych w zakresie gier na automatach o niskich wygranych. Organ podkreślił, że decyzja z dnia [...] marca 2011 r., nr [...] została skutecznie doręczona, dlatego znajduje się w obiegu prawnym i należy ją odczytywać zgodnie z jej treścią. Data obowiązywania decyzji nr [...] z dnia [...] marca 2011 roku wynika z powiązania faktów: treści sentencji decyzji "zezwolenie zostaje cofnięte z dniem doręczenia decyzji", treści pouczenia "decyzja podlega wykonaniu z dniem doręczenia" oraz ze zwrotnego potwierdzenia odbioru decyzji, na którym jako data odbioru przesyłki widnieje data [...] marca 2011 r. Wobec powyższego, w ocenie organu odwoławczego w sprawie rozpoczęcia działalności podlegającej kontroli w punkcie gier S., [...] należało umorzyć postępowanie, gdyż skarżąca, decyzją nr [...] z dnia [...] marca 2011 r. utraciła prawo do prowadzenia działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych na terenie województwa [...]. Następnie skarżąca złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w której zarzuciła decyzji organu II instancji: 1. naruszenie art. 208 §1 ustawy Ordynacja podatkowa poprzez bezzasadne jego zastosowanie w sytuacji, gdy postępowanie powinno być zakończone decyzją merytoryczną, zgodną z wnioskiem skarżącej; 2. naruszenie art. 128, art. 239a i art. 239e ustawy Ordynacja podatkowa, poprzez uznanie decyzji nieostatecznej za wykonalną, albowiem w chwili orzekania w obu instancjach w sprawie niniejszej postępowanie odwoławcze dotyczące decyzji [...] trwało i trwa nadal. Mając na uwadze powyższe zarzuty, skarżąca wniosła o uchylenie w całości zarówno zaskarżonej decyzji jak i poprzedzającej decyzji wydanej w I instancji. Jednocześnie skarżąca wniosła o zasądzenie od organu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa prawnego, według norm przepisanych. Uzasadniając swoją skargę skarżąca wskazała na okoliczności sprawy, w szczególności na chronologiczność czynności faktycznych i prawnych związanych ze złożonym wnioskiem dotyczącym weryfikacji punktu gier na automatach o niskich wygranych w [...], ujętego w treści zezwolenia z dnia [...] czerwca 2009 roku nr [...] na urządzanie gier na automatach o niskich wygranych na terenie Województwa [...]. Ponadto w ocenie skarżącej, decyzja pierwszoinstancyjna z dnia [...] marca 2011 r. nie oznacza, iż utraciła ona już prawo prowadzenia działalności na podstawie zezwolenia nr [...]. Podkreśliła bowiem, ze zostało złożone od niej odwołanie, które do dnia złożenia skargi nie zostało zakończone wydaniem stosownej decyzji przez organy celne. Oznacza to, w ocenie skarżącej, że zezwolenie nr [...] stale pozostaje w obrocie prawnym, będąc źródłem praw i obowiązków skarżącej nadal prowadzącej na jego podstawie działalność w zakresie gier na automatach o niskich wygranych. Dlatego też skarżąca miała prawo skutecznie zgłosić do weryfikacji kolejny punkt gier, w którym zamierzała uruchomić swoją działalność. Obowiązkiem zaś organu celnego było wobec powyższego wszczęcie i przeprowadzenie postępowania zgodnie z jej wnioskiem, gdyż skoro istnieje w obrocie prawnym zezwolenie, to - co do zasady - może ono być wykonywane zgodnie z jego treścią. Umorzenie zaś przez organy celne postępowania dokonane zostało zatem przy rażącym naruszeniu art. 208 § 1 Ordynacji podatkowej, gdyż nie polega na prawdzie twierdzenie organu, iż skarżąca nie posiada owego zezwolenia. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w [...], wnosząc o jej oddalenie, podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153 z 2002 r. poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów odnoszących się do słuszności rozstrzygnięcia. Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. nr 153 poz. 1270 z późn. zm., zwanej dalej p.p.s.a.). Mając powyższe kryteria na uwadze Sąd uznał, że skarga jest zasadna, albowiem zaskarżona decyzja oraz utrzymana nią w mocy decyzja wydana w I instancji naruszają prawo w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy. Według oceny Sądu trafnie skarżąca podnosi, że organy obu instancji naruszyły art. 208 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa uznając postępowanie dotyczące weryfikacji punktu gier na automatach o niskich wygranych w [...], objętego zezwoleniem z dnia [...] czerwca 2009 r. za bezprzedmiotowe, w sytuacji, gdy na datę decyzji zarówno pierwszo- jak i drugoinstancyjnej decyzja z dnia [...] marca 2011 r. cofająca zezwolenie nr [...] nie była ostateczna, albowiem została zaskarżona odwołaniem, które do chwili wydania zakwestionowanych rozstrzygnięć nie było jeszcze rozpoznane. Stanowisko organu, że decyzja z dnia [...] marca 2011 r. podlegała wykonaniu z dniem jej doręczenia, co wynika z treści tej decyzji jest sprzeczne z art. 128, art. 239a i art. 239e ustawy Ordynacja podatkowa. Według powyższych uregulowań decyzja, wydana w I instancji jest wykonalna wtedy, gdy postanowieniem zostanie nadany jej rygor natychmiastowej wykonalności, na które przysługuje stronie zażalenie. W niniejszej sprawie powyższa sytuacja nie miała miejsca a zatem organ winien wszcząć i prowadzić postępowanie zgodnie z wnioskiem strony zaś wydanie decyzji umarzającej to postępowanie było przedwczesne. W tym stanie rzeczy uznając skargę za zasadną Sąd na mocy art. 145 § 1 pkt 1c ppsa orzekł o uchyleniu decyzji organów obu instancji. Orzeczenie jak w pkt 2 i 3 wyroku Sąd oparł na art. 152 i 200 ppsa.