VI SA/Wa 2066/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Halina Emilia Święcicka Sędziowie Sędzia WSA Ewa Frąckiewicz (spr.) Sędzia WSA Andrzej Wieczorek Protokolant st. ref. Eliza Mroczek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 lutego 2012 r. sprawy ze skargi A. Sp. z o.o. z siedzibą w B. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w [...] z dnia [...] sierpnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie wznowienia działalności podlegającej szczególnemu nadzorowi podatkowemu w punkcie gier na automatach o niskich wygranych 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz utrzymaną nią w mocy decyzję z dnia [...] maja 2011 r.; 2. stwierdza, że uchylone decyzje nie podlegają wykonaniu; 3. zasądza od Dyrektora Izby Celnej w [...] na rzecz skarżącej A. Sp. z o.o. z siedzibą w B. kwotę 440 (czterysta czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Dyrektor Izby Celnej w [...] decyzją z dnia [...] sierpnia 2011 r. nr [...] utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w [...] nr [...] z dnia [...] maja 2011 r. umarzającą postępowania w sprawie wznowienia działalności podlegającej szczególnemu nadzorowi podatkowemu w punkcie gier na automatach o niskich wygranych. Do wydania niniejszych decyzji doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym: W dniu [...] maja 2011 roku do Naczelnika Urzędu Celnego w [...] wpłynęło zgłoszenie z dnia [...] kwietnia 2011 roku w przedmiocie wznowienia działalności podlegającej kontroli w punkcie gier na automatach o niskich wygranych mieszczącym się w S., [...] złożone przez Spółkę A. z siedzibą w B. przy [...], zwaną dalej "skarżącą". Powyższe zgłoszenie zarejestrowane zostało w Urzędzie Celnym w [...] pod nr [...]. W oparciu o zgromadzone akta sprawy organ I instancji stwierdził, że do zgłoszenia wznowienia działalności skarżąca załączyła między innymi wykaz automatów w lokalu - punkcie jw. wraz ze szkicem sytuacyjnym punktu gier - dokument ze wskazaniem miejsca ustawienia automatu do gier o niskich wygranych (dalej AoNW), kopię poświadczenia rejestracji dokonanego przez Ministra Finansów w dniu [...] września 2009 r. Nr [...] dla automatu [...] o numerze fabrycznym [...], oryginał zgłoszenia przemieszczenia/zawieszenia eksploatacji/wycofania z eksploatacji automatu lub urządzenia do gier GL-2 dla AoNW [...] o numerze fabrycznym [...], opinię techniczną z badania poprzedzającego rejestrację, umowę najmu z dnia [...] listopada 2008 roku, świadectwa zawodowe, wykaz pracowników odpowiedzialnych za przestrzeganie przepisów Szczególnego Nadzoru Podatkowego. Mając na uwadze zgromadzony w sprawie materiał dowodowy Naczelnik Urzędu Celnego w [...] decyzją z dnia [...] maja 2011 r. nr [...] umorzył postępowanie w sprawie wznowienia działalności podlegającej szczególnemu nadzorowi podatkowemu w punkcie gier na automatach o niskich wygranych mieszczącym się w S., [...] powołując się na fakt cofnięcia z dniem doręczenia, przez Dyrektora Izby Celnej decyzją z dnia [...] marca 2011 roku, nr [...], zezwolenia Dyrektora Izby Skarbowej w [...] nr [...] z dnia [...] czerwca 2009 roku, na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach do gier o niskich wygranych na terenie województwa [...]. Od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w [...] nr [...] z dnia [...].05.2011 r. - skarżąca złożyła odwołanie, w którym stwierdziła bezzasadność umorzenia postępowania w sprawie wznowienia działalności w punkcie gier, zarzucając zaskarżonej decyzji: naruszenie prawa procesowego - art. 208 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, poprzez bezzasadne jego zastosowanie, gdy postępowanie powinno być nadal prowadzone i zakończone zgodnie z wnioskiem strony. Jednocześnie skarżąca zarzuciła organowi naruszenie prawa procesowego tj,. art. 128, art. 239a i art. 239 e ustawy Ordynacja podatkowa poprzez uznanie decyzji nr [...] z dnia [...] marca 2011 roku, wydanej w pierwszej instancji za ostateczną lub co najmniej wykonalną chociaż z okoliczności sprawy wynika, iż brak jest podstaw do takiego uznania bowiem decyzja ta nie jest ani ostateczna ani wykonalna. Ponadto skarżąca podniosła, iż od decyzji nr [...] z dnia [...] marca 2011 r. złożyła odwołanie, a tym samym zostało zainicjowanie postępowanie w organie drugiej instancji. Po przeprowadzeniu analizy akt sprawy organ odwoławczy stwierdził, że w odrębnym postępowaniu prowadzonym w Izbie Celnej w [...] decyzją z dnia [...] marca 2011 r. nr [...] Dyrektor Izby Celnej w [...] cofnął w całości skarżącej z dniem doręczenia decyzji zezwolenie Dyrektora Izby Skarbowej w [...] nr [...] z dnia [...] czerwca 2009 na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach do gier o niskich wygranych na terenie województwa [...]. Decyzja ta została skarżącej doręczona w dniu [...] marca 2011 r. zgodnie ze zwrotnym potwierdzeniem odbioru. Zdaniem organu odwoławczego w przedmiotowej sprawie nie można było orzec co do istoty sprawy (czyli zgodnie z wnioskiem skarżącej), czyli zatwierdzić lub odmówić zatwierdzenia zmian akt weryfikacyjnych punktu gier, bowiem skarżąca z dniem [...] marca 2011 r. utraciła na podstawie decyzji nr [...] z dnia [...] marca 2011 roku uprawnienia do urządzania gier hazardowych w zakresie gier na automatach o niskich wygranych. Organ podkreślił, że decyzja z dnia [...] marca 2011 r., nr [...] została skutecznie doręczona, dlatego znajduje się w obiegu prawnym i należy ją odczytywać zgodnie z jej treścią. Data obowiązywania decyzji nr [...] z dnia [...] marca 2011 roku wynika z powiązania faktów: treści sentencji decyzji "zezwolenie zostaje cofnięte z dniem doręczenia decyzji", treści pouczenia "decyzja podlega wykonaniu z dniem doręczenia" oraz ze zwrotnego potwierdzenia odbioru decyzji, na którym jako data odbioru przesyłki widnieje data [...] marca 2011 r. Wobec powyższego, w ocenie organu odwoławczego w sprawie rozpoczęcia działalności podlegającej kontroli w punkcie gier S., [...] należało umorzyć postępowanie, gdyż skarżąca, decyzją nr [...] z dnia [...] marca 2011 r. utraciła prawo do prowadzenia działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych na terenie województwa [...]. Następnie skarżąca złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w której zarzuciła decyzji organu II instancji: 1. naruszenie art. 208 §1 ustawy Ordynacja podatkowa poprzez bezzasadne jego zastosowanie w sytuacji, gdy postępowanie powinno być zakończone decyzją merytoryczną, zgodną z wnioskiem skarżącej; 2. naruszenie art. 128, art. 239a i art. 239e ustawy Ordynacja podatkowa, poprzez uznanie decyzji nieostatecznej za wykonalną, albowiem w chwili orzekania w obu instancjach w sprawie niniejszej postępowanie odwoławcze dotyczące decyzji [...] trwało i trwa nadal. Mając na uwadze powyższe zarzuty, skarżąca wniosła o uchylenie w całości zarówno zaskarżonej decyzji jak i poprzedzającej decyzji wydanej w I instancji. Jednocześnie skarżąca wniosła o zasądzenie od organu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa prawnego, według norm przepisanych. Uzasadniając swoją skargę skarżąca wskazała na okoliczności sprawy, w szczególności na chronologiczność czynności faktycznych i prawnych związanych ze złożonym wnioskiem dotyczącym weryfikacji punktu gier na automatach o niskich wygranych w [...], ujętego w treści zezwolenia z dnia [...] czerwca 2009 roku nr [...] na urządzanie gier na automatach o niskich wygranych na terenie Województwa [...]. Ponadto w ocenie skarżącej, decyzja pierwszoinstancyjna z dnia [...] marca 2011 r. nie oznacza, iż utraciła ona już prawo prowadzenia działalności na podstawie zezwolenia nr [...]. Podkreśliła bowiem, ze zostało złożone od niej odwołanie, które do dnia złożenia skargi nie zostało zakończone wydaniem stosownej decyzji przez organy celne. Oznacza to, w ocenie skarżącej, że zezwolenie nr [...] stale pozostaje w obrocie prawnym, będąc źródłem praw i obowiązków skarżącej nadal prowadzącej na jego podstawie działalność w zakresie gier na automatach o niskich wygranych. Dlatego też skarżąca miała prawo skutecznie zgłosić do weryfikacji kolejny punkt gier, w którym zamierzała uruchomić swoją działalność. Obowiązkiem zaś organu celnego było wobec powyższego wszczęcie i przeprowadzenie postępowania zgodnie z jej wnioskiem, gdyż skoro istnieje w obrocie prawnym zezwolenie, to - co do zasady - może ono być wykonywane zgodnie z jego treścią. Umorzenie zaś przez organy celne postępowania dokonane zostało zatem przy rażącym naruszeniu art. 208 §1 Ordynacji podatkowej, gdyż nie polega na prawdzie twierdzenie organu, iż skarżąca nie posiada owego zezwolenia. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w [...], wnosząc o jej oddalenie, podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153 z 2002 r. poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów odnoszących się do słuszności rozstrzygnięcia. Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. nr 153 poz. 1270 z późn. zm., zwanej dalej p.p.s.a.). Mając powyższe kryteria na uwadze Sąd uznał, że skarga jest zasadna, albowiem zaskarżona decyzja oraz utrzymana nią w mocy decyzja wydana w I instancji naruszają prawo w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy. Według oceny Sądu trafnie skarżąca podnosi, że organy obu instancji naruszyły art. 208 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa uznając postępowanie dotyczące weryfikacji punktu gier na automatach o niskich wygranych w [...], objętego zezwoleniem z dnia [...] czerwca 2009 r. za bezprzedmiotowe, w sytuacji, gdy na datę decyzji zarówno pierwszo- jak i drugoinstancyjnej decyzja z dnia [...] marca 2011 r. cofająca zezwolenie nr [...] nie była ostateczna, albowiem została zaskarżona odwołaniem, które do chwili wydania zakwestionowanych rozstrzygnięć nie było jeszcze rozpoznane. Stanowisko organu, że decyzja z dnia [...] marca 2011 r. podlegała wykonaniu z dniem jej doręczenia, co wynika z treści tej decyzji jest sprzeczne z art. 128, art. 239a i art. 239e ustawy Ordynacja podatkowa. Według powyższych uregulowań decyzja, wydana w I instancji jest wykonalna wtedy, gdy postanowieniem zostanie nadany jej rygor natychmiastowej wykonalności, na które przysługuje stronie zażalenie. W niniejszej sprawie powyższa sytuacja nie miała miejsca a zatem organ winien wszcząć i prowadzić postępowanie zgodnie z wnioskiem strony zaś wydanie decyzji umarzającej to postępowanie było przedwczesne. W tym stanie rzeczy uznając skargę za zasadną Sąd na mocy art. 145 § 1 pkt 1c ppsa orzekł o uchyleniu decyzji organów obu instancji. Orzeczenie jak w pkt 2 i 3 wyroku Sąd oparł na art. 152 i 200 ppsa.