II FZ 352/13

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Tomasz Kolanowski, , , po rozpoznaniu w dniu 12 czerwca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia Z. N. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 17 stycznia 2013 r. sygn. akt I SA/Łd 1564/11 odmawiające przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku w sprawie ze skargi Z. N. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w L. z dnia 11 października 2011 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej w sprawie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych postanawia oddalić zażalenie. Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odmówił Z. N. przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Sąd wskazał, że poza powoływaniem się skarżącego na wyjazd za granicę skarżący nie wskazał żadnych innych okoliczności mogących uzasadniać uwzględnienie wniosku. W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżący wskazał, że Sąd kwestie niedochowania należytej staranności oparł o nieprawdziwe i niewyjaśnione stwierdzenie, wskazując, że R. N., który odebrał zawiadomienie jest dorosłym domownikiem. Skarżący zauważył, że owszem R. N. jest dorosły ale nie jest domownikiem - nie zamieszkuje razem ze skarżącym. Owszem odebrał zawiadomienie ale je zawieruszył i nie poinformował skarżącego o jego nadejściu. Podkreślił także, że próby telefonicznego uzyskania informacji, do niczego nie doprowadziły gdyż Sąd odmówił udzielenia informacji z uwagi na niemożliwość wskazania przez skarżącego sygnatury akt. Zarzucił także, że Sąd nie próbował wyjaśnić wielu wątpliwości. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. W pierwszej kolejności należy przypomnieć, że zagadnienie prawne odnoszące się do przywrócenia terminu zostało uregulowane w art. 86 i 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270, dalej p.p.s.a.). Wskazane przepisy ustawowe uzależniają przywrócenie terminu od uprawdopodobnienia przez stronę, że uchybienie terminowi nastąpiło bez jej winy. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego Sąd pierwszej instancji prawidłowo ocenił wniosek skarżącego. Stosownie do treści art. 87 § 2 p.p.s.a. w piśmie z wnioskiem o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Zatem to na stronie ubiegającej się o przywrócenie uchybionego terminu spoczywa powinność wykazania okoliczności uprawdopodabniających, Sąd nie ma obowiązku "dopytywać" strony ani prosić o dokładniejsze wyjaśnienia. Stąd zarzut skarżącego, że Sąd nie prosił o wyjaśnienie jakiś kwestii nie zasługiwał na uwzględnienie. W przedmiotowej sprawie wyrokiem z dnia 17 lutego 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę Z. N.. W dniu 17 lipca 2012 r. (data stempla pocztowego) skarżący złożył pismo zawierające wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Wskazał, że wniosku o sporządzenie uzasadnienia nie mógł złożyć w terminie, gdyż w ramach pracy zawodowej został skierowany do wykonywania zadania poza terytorium kraju, gdzie przebywał do dnia 13 lipca 2012 r. Doręczone w dniu 24 stycznia 2012 r., a więc bez mała miesiąc przed wyznaczonym terminem rozprawy, zawiadomienie o rozprawie wyznaczonej na dzień 17 lutego 2012 r. zawierało bowiem pouczenie o tym, że niestawiennictwo stron nie wstrzymuje rozpoznania sprawy, jak i wyraźne pouczenie, że w sprawach, w których skargę oddalono, uzasadnienie wyroku sporządza się wyłącznie na wniosek strony zgłoszony w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyroku albo doręczenia odpisu sentencji wyroku. Na podkreślenie zasługuje okoliczność, że zawiadomienie o terminie rozprawy zostało doręczone na wskazany adres w dniu 24 stycznia 2012 r. Przesyłkę odebrał syn skarżącego. Zatem doręczenie nastąpiło jeszcze przed wyjazdem skarżącego za granicę w celach służbowych, a ponadto nigdzie wcześniej nie podnosił on kwestii, że syn nie był uprawniony do odbioru korespondencji jako dorosły domownik. Skarżący mając świadomość toczącego się postępowania sądowoadministracyjnego oraz perspektywę wyjazdu zagranicznego powinien był wcześniej (przed wyjazdem) tak zorganizować sprawy aby mieć kontrolę i świadomość przebiegu postępowania – zapadłych rozstrzygnięć. Tym bardziej, jak już wspominano wyżej, że zawiadomienie o terminie rozprawy zostało doręczone jeszcze przed wyjazdem. Mając powyższe na uwadze, wobec niestwierdzenia aby Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi naruszył prawo zaskarżonym postanowieniem, należało zażalenie oddalić, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a.