II SO/Kr 2/12

Kraków, dnia 20 lutego 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mirosław Bator po rozpoznaniu w dniu 20 lutego 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku E.Z. o wymierzenie grzywny Burmistrzowi Miasta R. za nie przekazanie skargi postanawia: 1. wniosek odrzucić, 2. zwrócić skarżącemu uiszczony wpis w kwocie 100 (słownie: sto) złotych. Wnioskiem z dnia 20 stycznia 2012 r. E.Z. wystąpił o ukaranie grzywną Burmistrza R. podnosząc, że jego skarga z dnia 13 czerwca 2011 r., dotycząca bezczynności organu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej, nie została przekazana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Skarżący podniósł, że pomimo wymierzenia grzywny w wysokości 5. 000 złotych przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 17 października 2011 r., organ w dalszym ciągu nie wywiązał się z obowiązku przekazania przedmiotowej skargi. Skarżący wniósł o wymierzenie grzywny w górnej granicy przewidzianej ustawą. W odpowiedzi na skargę Burmistrz R. podniósł, że opóźnienie z przekazaniem skargi nie było wywołane złą wolą, lecz zbiegło się z intensywnymi działaniami pełnomocnika organu związanymi z ochroną najważniejszej dla Gminy R. instytucji jaką jest Szpital Miejski w R. Ponadto organ wskazał, że w związku z uchwaleniem miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla Gminy R. wpływały do Rady Miejskiej liczne skargi na miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, co dodatkowo uniemożliwiło przekazanie skargi w terminie. Równocześnie organ podniósł, że treść art. 55 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewiduje możliwości ponownego ukarania grzywną organu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje. Złożony przez skarżącego wniosek o wymierzenie grzywny Burmistrzowi R. dotyczy ponownego wymierzenia grzywny za nie przekazanie skargi z dnia 13 czerwca 2011 r., a zatem dotyczy tego samego przedmiotu postępowania, co w sprawie o sygn. akt II SO/Kr 14/11. Postanowieniem z dnia 17 października 2011 r. sygn. akt II SO/Kr 14/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wymierzył Burmistrzowi R. grzywnę w wysokości 5. 000 złotych za nie przekazanie skargi z dnia 13 czerwca 2011 r. Przepis art. art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwaną dalej w skrócie p.p.s.a., stanowi, iż organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. Z kolei art. 55 p.p.s.a. mówi, iż w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym (§ 1). Jeżeli organ nie przekazał sądowi skargi mimo wymierzenia grzywny, sąd może na żądanie skarżącego rozpoznać sprawę na podstawie nadesłanego odpisu skargi, gdy stan faktyczny i prawny przedstawiony w skardze nie budzi uzasadnionych wątpliwości (§ 2). O rażących przypadkach naruszenia obowiązków, o których mowa w § 2 lub w art. 54 § 2, skład orzekający lub prezes sądu zawiadamia organy właściwe do rozpatrywania petycji, skarg i wniosków (§ 3). Zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 4 sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. Oznacza to, że z uwagi na zaistnienie "powagi rzeczy osądzonej" wykluczone jest ponowne rozstrzyganie tej samej sprawy. Naruszenie powagi rzeczy osądzonej (res iudicata) ma miejsce wtedy, gdy skarga zostanie wniesiona na akt lub czynność w sprawie, w której postępowanie jest w toku lub zostało zakończone prawomocnym wyrokiem i zachodzi tożsamość podmiotów i przedmiotu postępowania (por. J. P. Tarno "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi" - Komentarz, wyd. LexisNexis, str. 176). Z uwagi na to, że sprawa niniejsza i sprawa o sygn. II SO/Kr 14/11 objęte są skargą pomiędzy tymi samymi stronami (tożsamość podmiotowa) oraz dotyczą tego samego przedmiotu (tożsamość przedmiotowa), a ponadto sprawa o sygn. II SO/Kr 14/11 została już prawomocnie osądzona a obowiązujące przepisy nie przewidują możliwości wymierzenia ponownej grzywny organowi nie przekazującemu sądowi skargi, stwierdzić należy, iż niemożliwym z mocy prawa jest prowadzenie postępowania sądowoadministracyjnego pomiędzy tymi samymi stronami, a ponowny wniosek o wymierzenie grzywny jako niedopuszczalny należy odrzucić. Równocześnie zaznaczyć należy, że skarga E.Z. z dnia 13 czerwca 2011 r. została przekazana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie w dniu 1 lutego 2012 r. Stosownie do treści art. 64 § 3 p.p.s.a. do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy o skardze. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami została już prawomocnie osądzona. Mając na uwadze powyższe, sąd działając w oparciu o art. 58 § 1 pkt 4 w zw. z art. 64 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji postanowienia.