II GSK 649/12

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Magdalena Bosakirska Sędziowie NSA Krystyna Anna Stec (spr.) del. WSA Nadzieja Karczmarczyk-Gawęcka Protokolant Paweł Gorajewski po rozpoznaniu w dniu 15 maja 2012 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej B. "S." S.A. w B. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w B. z dnia 20 lutego 2012 r. sygn. akt II SA/Bd 28/12 w sprawie ze skargi B. "S." S.A. w B. na ocenę projektu zawartą w informacji Marszałka Województwa [...] z dnia [...] grudnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu z budżetu Unii Europejskiej 1. uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w B. do ponownego rozpoznania, 2. zasądza od Marszałka Województwa [...] na rzecz B. "S." S.A. w B. 380 (trzysta osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w B. wyrokiem z dnia 20 lutego 2012 r., sygn. akt II SA/Bd 28/12, oddalił skargę B. "S." S.A. w B. na informację Marszałka Województwa K. z dnia [...] grudnia 2011 r. w przedmiocie dofinansowania projektu z budżetu Unii Europejskiej, z następującym uzasadnieniem. Spółka złożyła wniosek o dofinansowanie projektu pn. "Zastosowanie innowacyjnej technologii produkcji jako podstawa wdrożenia nowych wyrobów przez firmę S. S.A." w odpowiedzi na konkurs w ramach Osi Priorytetowej 5 Wzmocnienie konkurencyjności przedsiębiorstw, Działanie 5.2 Wsparcie inwestycji przedsiębiorstw, Poddziałanie 5.2.2 Wsparcie inwestycji przedsiębiorstw Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa K. na lata 2007-2013. W związku z zakończeniem etapu oceny formalnej wniosku o dofinansowanie projektu Spółka pismem z dnia [...] listopada 2011 r. została poinformowana o jego odrzuceniu z uwagi na niespełnienie kryteriów formalnych: A.6. Formalna dopuszczalność projektu: Wydatki określone przez Wnioskodawcę jako kwalifikowane są zgodne z przepisami prawa, Szczegółowym Opisem Osi Priorytetowych Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa K. na lata 2007-2013 oraz odpowiednimi wytycznymi, Czy projekt jest zgodny z Linią demarkacyjną pomiędzy programami operacyjnymi Polityki Spójności, Wspólnej Polityki Rolnej i Wspólnej Polityki Rybackiej (zasięg terytorialny/charakter projektu/wartość projektu, rodzaj V Beneficjenta), oraz kryterium A.9. Maksymalna wartość projektu poniżej 8 mln. W odpowiedzi na otrzymaną informację Spółka złożyła wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Marszałek Województwa K. pismem z dnia [...] grudnia 2011 r. poinformował Spółkę o negatywnym rozstrzygnięciu. Spółka złożyła skargę na powyższą informację, w której zarzuciła: 1) naruszenie § 11 ust. 1 i ust. 3-5 "Trybu składania wniosków o dofinansowanie projektu w ramach RPO Województwa K. na lata 2007 – 2013" poprzez odrzucenie projektu w oparciu o kryteria formalne; 2) naruszenie art. 26 ust. 2 ustawy z 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (t.j. z 2009 r., Dz. U. Nr 84, poz. 712 ze zm.) polegającego na przeprowadzeniu oceny wniosku z naruszeniem zasady przejrzystość reguł przy ocenie projektów poprzez zastosowanie kryteriów ocennych w opartych na dowolności i uznaniowości prowadzące do odrzucenia projektu jako niespełniającego wymogów formalnych; 3) naruszenie art. 27 ust. 1 pkt. 3 ww. ustawy poprzez odrzucenie wniosku bez "oparcia o określone kryteria", 4) błędną interpretację przepisu § 6 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia 11 października 2007 r. w sprawie udzielania regionalnej pomocy inwestycyjnej w ramach regionalnych programów operacyjnych (Dz. U. Nr 193, poz. 1399, dalej: rozporządzenie Ministra Rozwoju Regionalnego w sprawie udzielania regionalnej pomocy inwestycyjnej w ramach regionalnych programów operacyjnych) – poprzez przyjęcie, że ma on zastosowanie przy ocenie formalnej wniosku wobec wydatków określonych przez wnioskodawcę jako niekwalifikowane. Oddalając skargę Wojewódzki Sąd Administracyjny w B. wskazał, że w świetle znajdujących się na stronie internetowej Instytucji Zarządzającej RPO dokumentów szczególnie istotne było ustalenie, czy dopuszczalne jest umieszczenie po stronie wydatków niekwalifikowalnych wydatków, które w świetle dokumentów kwalifikują się do refundacji i czy tym samym możliwe "ominięcie" w ten sposób zapisów dotyczących Linii demarkacyjnej stanowiącej, że projekty o wartości wyższej niż 8 mln zł nie mogą ubiegać się o dofinansowanie w ramach RPO. Sąd zwrócił uwagę na wyrażoną w § 6 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego w sprawie udzielania regionalnej pomocy inwestycyjnej w ramach regionalnych programów operacyjnych, obligatoryjność oraz użycie zwrotu "...niezbędne do jej realizacji...", które to należy rozumieć w ten sposób, że chodzi o wydatek niezbędny, czyli taki wydatek, który jest absolutnie konieczny do osiągnięcia celu projektu inwestycyjnego zamienionego przez beneficjenta in spe. W związku z powyższym występujący z wnioskiem ma obowiązek zaliczyć do wydatków kwalifikowanych danego projektu wszelkie wydatki poniesione na realizację danej nowej inwestycji, o ile mieszcząc się we wskazanym w tym przepisie katalogu oraz są niezbędne do jej realizacji. W sprawie dotyczyło to kosztów związanych z zakupem, montażem, instalacją i uruchomienia automatycznej linii do spajania formitu o wartości 2.626.000 zł. Wnioskodawca pozbawiony jest więc możliwości swobody w przenoszeniu określonej kategorii wydatków kwalifikowanych do niekwalifikowanych, aby ominąć zastrzeżenia kwotowe i uniknięcie przekroczenia w ten sposób wyznaczonej Linii demarkacyjnej. Dokumentacja konkursowa zamieszona przez Instytucję Zarządzającą RPO pod ogłoszeniem o konkursie zawiera informację, że w ramach konkursu o wsparcie mogą się ubiegać wnioskodawcy, których maksymalna wartość projektu nie przekracza 8 mln zł. Zgodnie z Instrukcją wypełniania wniosku o dofinansowanie projektu z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa K. na lata 2007 – 2013 (Załącznik do Uchwały nr 77/1318/09 Zarządu Województwa K. z dnia 20 października 2009 r.) za "wartość projektu" należy rozumieć całkowite wydatki kwalifikowane w ramach projektu, podane w złotych. Zdaniem Sądu motywy, którymi kierowała się Spółka dotyczące niedozwolonego prawnie przeniesienia wydatków kwalifikowanych związanych z zakupem, montażem, instalacją i uruchomieniem automatycznej linii do spajania forniru na długości o wartości 2.626.000 zł do wydatków niekwalifikowanych, wynikają wprost w sposób oczywisty z wniosku, w którym stwierdzono, że "projekt dotyczy przede wszystkim wprowadzenia nowej technologii do procesu produkcji u Wnioskodawcy i polega na zakupie nowoczesnej linii łuszczarskiej dokrawania odwodowego surowca drzewnego oraz linii do spajania na długość niepełnowymiarowych arkuszy łuszczki. (...) ze względu na górną granicę wysokości wydatków kwalifikowanych w tej pozycji ujęto wyłącznie zakup nowej linii do łuszczenia, natomiast maszyny do spajania forniru oraz pozostałe działania zostały ujęte w wydatkach niekwalifikowanych." Sąd zwrócił uwagę na znajdujące się na stronie 14 wniosku stwierdzenie, że "Podkreślić należy jednak, iż spodziewane rezultaty zostaną osiągnięte tylko przy wspólnym wykorzystaniu obydwu wspomnianych linii produkcyjnych, dlatego też nawet jeśli nie można ich obydwu ująć w kosztach kwalifikowanych (z racji określenia górnych progów wartości projektu – 8 mln. PLN) – zdecydowano się objąć je jednym projektem." Dopiero na rozprawie sądowej Spółka usiłowała wycofać się z tego stanowiska, uzasadniając to – w ocenie Sądu – w sposób absolutnie nieprzekonywujący. Podniesiono bowiem, że taki zapis jest "niezręcznością". W ocenie Sądu oczywistym jest, że Spółka jako wnioskodawca nie spełniła konkursowego warunku i organ miał wszelkie podstawy prawne do negatywnego rozstrzygnięcia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Nie doszło więc do naruszenia jakichkolwiek przepisów obowiązującego prawa, w szczególności – do naruszenia przepisów wskazanych w skardze. B. "S." S.A. w B., w skardze kasacyjnej zaskarżyła powyższy wyrok w całości, wnosząc o jego uchylenie i przekazanie Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania, a także zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego. Na podstawie art. 174 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. z 2012 r. poz. 270, dalej: p.p.s.a.) zaskarżonemu wyrokowi zarzucono naruszenie: 1. przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 174 pkt 2 p.p.s.a.), tj.: a) art. 141 § 4 p.p.s.a. poprzez nieustosunkowanie się przez Sąd do zarzutów i twierdzeń Spółki podniesionych w skardze (ad. 1-3 petitum skargi), b) art. 134 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 29 ust. 2 pkt 6 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju poprzez zaniechanie rozważenia, czy niespełnienie przez Spółkę kryteriów: A.6 Formalna dopuszczalność projektu ("Wydatki określone przez wnioskodawcę jako kwalifikowane są zgodne z przepisami prawa, Szczegółowym Opisem Osi Priorytetowych Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa K. na lata 2007-2013 oraz odpowiednimi wytycznymi" oraz "Projekt jest zgodny z linią demarkacyjną pomiędzy programami operacyjnymi Polityki Spójności, Wspólnej Polityki Rolnej i Wspólnej Polityki Rybackiej /zasięg terytorialny/ charakter projektu, wartość projektu, rodzaj beneficjenta/") oraz A.9 Maksymalna wartość projektu ("Maksymalna wartość projektu poniżej 8 min zł.") stanowiło brak usuwalny, czyli poprzez nieuwzględnienie postanowień Załącznika nr V "Kryterium oceny projektów" do "Szczegółowego opisu osi priorytetowych Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa K. na lata 2007/2013 (Uszczegółowienia RPO)" stanowiącego załącznik nr 2 do Uchwały Nr 16/170/09 Zarządu Województwa K. z dnia 26 lutego 2009 r. ze zm. - dalej "Kryteria oceny projektów" w zw. z § 11 ust. 1 i 3 - 5 Trybu składania wniosków o dofinansowanie w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa K. na lata 2007-2013 dla osi priorytetowej 5 Wzmocnienie konkurencyjności przedsiębiorstw Działania 5.2 Wsparcie inwestycji przedsiębiorstw Poddziałanie 5.2.2 Wsparcie inwestycji przedsiębiorstw (Załącznik nr 2 do uchwały nr 77/1324/09 Zarządu Województwa K. z dnia 20 października 2009 r. w sprawie ogłoszenia naboru wniosków o dofinansowanie projektów ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach Działania 5.2.2. Wsparcie inwestycji przedsiębiorstw Oś Priorytetowa 5 Wzmocnienie konkurencyjności przedsiębiorstw, Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa K. na lata 2007-2013) – dalej: Tryb składania wniosków, c) art. 30c ust. 3 pkt 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju poprzez oddalenie skargi pomimo istnienia podstaw do jej uwzględnienia a wymienionych w pkt. 1 ppkt. a) - b) zarzutów niniejszej skargi, 2. prawa materialnego (art. 174 pkt 1 p.p.s.a.), tj.: a) § 11 ust. 1 pkt. 2 w zw. z ust. 3 i 4 Trybu składania wniosków, polegające na nieuwzględnieniu regulacji tam zawartych, zobowiązujących instytucję odpowiedzialną za formalną ocenę projektów do wezwania wnioskodawcy do usunięcia braków formalnych wniosku a określonych jako kryteria formalne: A.6 Formalna dopuszczalność projektu ("Wydatki określone przez wnioskodawcę jako kwalifikowane są zgodne z przepisami prawa, Szczegółowym Opisem Osi Priorytetowych Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa K. na lata 2007-2013 oraz odpowiednimi wytycznymi" oraz "Projekt jest zgodny z linią demarkacyjną pomiędzy programami operacyjnymi Polityki Spójności, Wspólnej Polityki Rolnej i Wspólnej Polityki Rybackiej /zasiąg terytorialny/ charakter projektu, wartość projektu, rodzaj beneflcjenta/") oraz A.9 Maksymalna wartość projektu ("Maksymalna wartość projektu poniżej 8 min zł."), b) § 6 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego w sprawie udzielania regionalnej pomocy inwestycyjnej w ramach regionalnych programów operacyjnych poprzez błędną jego interpretację i przyjęcie, że ma on zastosowanie przy ocenie formalnej wniosku wobec wydatków określonych przez wnioskodawcę jako niekwalifikowane. Marszałek Województwa K. nie skorzystał z prawa złożenia odpowiedzi na skargę kasacyjną. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie, mimo iż nie wszystkie podstawy, na których ją oparto, są usprawiedliwione. W szczególności chybiony jest zarzut naruszenia § 6 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego w sprawie udzielania regionalnej pomocy inwestycyjnej w ramach regionalnych programów operacyjnych – przez błędną jego interpretację i przyjęcie, że ma on zastosowanie przy ocenie formalnej wniosku wobec wydatków określonych przez wnioskodawcę jako niekwalifikowane. Zgodnie z art. 21 ust. 3 ustawy o zasadach prowadzenie polityki rozwoju właściwy minister albo minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego - w zakresie programów operacyjnych, w ramach których zarząd województwa pełni funkcję instytucji zarządzającej lub instytucji pośredniczącej, określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe przeznaczenie, warunki i tryb udzielania pomocy, o której mowa w ust. 1, mając w szczególności na uwadze konieczność zapewnienia zgodności udzielanej pomocy z warunkami jej dopuszczalności, w przypadku gdy odrębne przepisy nie określają szczegółowych warunków i trybu udzielania tej pomocy. Na podstawie przytoczonej delegacji Minister Rozwoju Regionalnego wydał rozporządzenie z dnia 11 października 2007 r. w sprawie udzielania regionalnej pomocy inwestycyjnej w ramach regionalnych programów operacyjnych. Nie ulega zatem wątpliwości, że – co do zasady – regulacje tego rozporządzenia znajdują zastosowanie przy ocenie warunków i trybu udzielania pomocy także w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa K. na lata 2007-2013. Zgodnie z § 6 ust. 1 pkt 3 lit. b) tego rozporządzenia do wydatków kwalifikowanych w ramach nowej inwestycji zalicza się niezbędne do jej realizacji wydatki poniesione na nabycie lub wytworzenie środków trwałych, w tym maszyn i urządzeń. Z brzmienia przepisu wynika zatem, że wydatek będzie miał charakter wydatku kwalifikowanego gdy spełni dwie przesłanki: będzie niezbędny do realizacji inwestycji i zostanie poniesiony na określone prawem cele. Przy tym, skoro omawiany przepis stanowi: "do wydatków kwalifikowanych ... zalicza się", nie zaś: "do wydatków kwalifikowanych ... mogą być zaliczone", to znaczy, że – wbrew wywodom autora skargi kasacyjnej – nie do beneficjenta należy decyzja, czy wydatek jest wydatkiem kwalifikowanym czy też nie. Charakter wydatku na realizację konkretnie opisanej inwestycji jest kategorią obiektywną i beneficjent nie ma w tym zakresie dowolności w zaliczeniu tego wydatku do wydatków kwalifikowanych bądź innych. Trafnie więc Sąd I instancji uznał, że wnioskodawca występując o udzielenie pomocy pozbawiony jest możliwości swobody w ujmowaniu wydatków kwalifikowanych jako niekwalifikowanych. Przyjęcie odmiennego stanowiska otwierałoby możliwość omijania przez wnioskodawców zastrzeżeń kwotowych i pozwalałoby na przekraczanie tak wyznaczonej Linii Demarkacyjnej z uchybieniem limitu wartości projektu. Zgodnie bowiem z Instrukcją wypełniania wniosku "wartość projektu" oznacza całkowite wydatki kwalifikowane w ramach projektu, podane w złotych. Zarzut błędnej wykładni § 6 ust. 1 pkt 3 lit. b) rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego w sprawie udzielania regionalnej pomocy inwestycyjnej w ramach regionalnych programów operacyjnych jest tym samym chybiony. Niezasadny jest też zarzut błędnego zastosowania tego przepisu. Stwierdzić należy bowiem, że w okolicznościach rozpoznawanej sprawy obie przesłanki zaliczenia wydatku do kwalifikowanych zostały spełnione. Przede wszystkim wydatki na zakup dwóch linii produkcyjnych (łuszczarskiej dokrawania odwodowego surowca drzewnego i linii spajania na długość niepełnowymiarowych arkuszy łuszczki) mieści się w katalogu wydatków określonych w § 6 ust. 1 rozporządzenia. Ponadto WSA trafnie przyjął – w oparciu o ocenę projektu, dokonywaną na podstawie wniosku wypełnionego przez wnioskodawcę – że skoro wnioskodawca wskazał, że projekt dotyczy wprowadzenia nowej technologii do procesu produkcji i polega na zakupie ww. nowoczesnych linii, a spodziewane rezultaty zostaną osiągnięte przy wspólnym wykorzystaniu obu tych linii – to znaczy, iż wydatki na ich zakup są niezbędne do realizacji zgłoszonego projektu. Jak, już wyżej podniesiono, zgodnie z Instrukcją wypełniania wniosku "wydatki kwalifikowane" służą określeniu wartości projektu. Z kolei poza sporem wartość projektu podlega kontroli w ramach kryteriów formalnych wniosku (Kryterium A.6 i A.9 wskazane w Uszczegółowieniu RPO WK-P na lata 2007-2013 – wartość projektu – maksymalnie 8 mln złotych). Tym samym zastosowanie, podczas kontroli kryteriów formalnych wniosku, definicji wydatków kwalifikowanych – zawartej w § 6 rozporządzenia – jest w pełni zasadne. W świetle tego, co zostało wyżej powiedziane, nie ulega też kwestii, że wartość projektu, z uwagi na rzeczywiste wydatki kwalifikowane, została przekroczona. W konsekwencji trafnie stwierdzono, że wniosek nie spełnia warunków formalnych związanych z wartością projektu. W świetle pozostałych zarzutów skargi kasacyjnej istota sporu dotyczy tego, czy stwierdzone braki formalne uzasadniały odrzucenie projektu – bez wezwania do ich uzupełnienia. Oceniając zasadność zarzutów w powyższym zakresie należy mieć na względzie, że w ogłoszeniu o naborze wniosków wskazano, że wzór wniosku oraz Tryb składania wniosków o dofinansowanie – określający zasady i formę składania wniosków – zamieszczono na podanej stronie internetowej. Ogłoszenie informowało nadto, że Instytucja Zarządzająca RPO dokona oceny i wyboru projektów w oparciu o kryteria stanowiące załącznik nr V do szczegółowego Opisu osi priorytetowych RPO WK-P na lata 2007-2013, także dostępnego na stronie internetowej. Jak trafnie podniósł autor skargi kasacyjnej § 11 Trybu składania wniosków – dotyczący oceny formalnej – stanowi, że oceny tej dokonuje się dwuetapowo: w pierwszym etapie dokonuje się oceny zgodności wniosku z kryteriami rejestracyjnymi – niespełnienie których spowoduje odrzucenie wniosku bez przeprowadzenia dalszej oceny. W drugim etapie – po pozytywnej ocenie wniosku w oparciu o kryteria rejestracyjne – dokonuje się oceny zgodnie z pozostałymi kryteriami formalnymi. (v. § 11 ust. 1 pkt 1 i 2). Z kolei § 11 w ust. 3 wprowadza zasadę, że na etapie oceny formalnej dopuszczalna jest jednokrotna poprawa błędów /.../ wynikających z oceny w oparciu o kryteria formalne, z wyłączeniem kryteriów rejestracyjnych. Według pkt. 4 po dokonaniu pierwszej oceny formalnej wnioskodawcę wzywa się do uzupełnienia dokumentacji w terminie 8 dni roboczych od dnia otrzymania pisma z uwagami, a nieustosunkowanie się w terminie lub częściowa poprawa wskazanych uchybień powoduje odrzucenie wniosku na etapie oceny formalnej. Ponowna ocena dokonywana jest po przyjęciu uzupełnionej dokumentacji. Projekty które nie spełniają wymogów zostaną odrzucone. (v. § 11 ust. 5 i 6). Z treści przytoczonych uregulowań wynika zatem, że konieczne jest rozważenie czy wobec stwierdzenia w sprawie braków formalnych wniosku (A.6 i A.9) zachodziły podstawy do wezwania do ich uzupełnienia. Kwestia ta niewątpliwie ma więc wpływ na wynik sprawy. Poza sporem Spółka w skardze do WSA podniosła zarzut naruszenia § 11 ust. 1 i ust. 3-5 Trybu składnia wniosków /.../, poprzez odrzucenie projektu w oparciu o kryteria formalne – niebędące kryteriami rejestracyjnymi – bez wezwania do jego poprawy. Treść uzasadnienia zaskarżonego wyroku wskazuje zaś, że WSA nie odniósł się do tego zarzutu. Wobec powyższego w tym zakresie legalność rozstrzygnięcia Sądu I instancji – bez naruszenia zasady dwuinstancyjności – nie poddaje się kontroli kasacyjnej. Tym samym zarzut oparcia skargi kasacyjnej na podstawie naruszenia art. 141 § 4 p.p.s.a. – w sposób mogący mieć istotny wpływ na wynik sprawy – uznać należy za usprawiedliwiony. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy Sąd I instancji – nie będąc związanym nie tylko zarzutami i wnioskami, ale i powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.) – winien rozważyć zasadność zarzutu naruszenia § 11 ust. i ust. 3-5 Trybu składnia wniosków /.../ w świetle całokształtu regulacji dotyczących RPO. Zauważyć należy, że w regulacji tej na system wyboru i oceny wniosku składają się nie tylko "Kryteria oceny projektów", ale też "Sysłem oceny projektów" – w którym unormowano zasady oceny przy pomocy kryteriów rejestracyjnych oraz formalnych – wprowadzając podział kryteriów horyzontalnych formalnych i zastrzegając, że podstawowe kryteria formalne – dopuszczające dotyczą kwestii, które nie mogą zostać poprawione przez beneficjenta, m.in. typ beneficjenta, wartości projektu oraz termin złożenia wniosku. Rzeczą Sądu I instancji będzie dokonanie wykładni tych regulacji, w sposób który pozwoli wskazać, która z nich znajdzie zastosowanie w sprawie i pozwoli odpowiedzieć na pytanie czy stwierdzone w sprawie braki formalne wymagały wezwania do ich usunięcia. Bez rozważenia powyższego, rozstrzygnięcie na podstawie objętego zarzutami skargi kasacyjnej art. 30 c ust. 3 pkt 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju uznać trzeba za przedwczesne. Z tych wszystkich względów skoro skarga kasacyjna zawiera usprawiedliwione podstawy, zawarty w niej wniosek o uchylenie zaskarżonego wyroku zasługiwał na uwzględnienie. Wobec tego Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 185 § 1 oraz art. 203 pkt 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku.