I SA/Bk 430/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Wojciech Stachurski, Sędziowie sędzia WSA Sławomir Presnarowicz, sędzia WSA Urszula Barbara Rymarska (spr.), Protokolant Beata Rusiecka, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 08 lutego 2012 r. sprawy ze skargi Rolniczej Spółdzielni Produkcyjnej "R" w M. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Ł. z dnia [...] września 2011 r., nr [...] w przedmiocie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na 2010 rok oddala skargę. Zaskarżoną do Sądu decyzją z [...] września 2011 r. nr [...] Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (ARiMR) w Ł. utrzymał w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w H. z [...] kwietnia 2011 r. nr [...], wydaną w sprawie przyznania Rolniczej Spółdzielni Produkcyjnej "R" w N. (dalej również jako Spółdzielnia), płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2010. Z uwagi na nie przekazanie do Agencji Rynku Rolnego deklaracji dostaw zielonki przeznaczonej do produkcji suszu paszowego organ I instancji przyznał stronie uzupełniającą płatność obszarową w pomniejszonej wysokości z nałożeniem sankcji z tytułu stwierdzonego zawyżenia powierzchni upraw traw na trwałych użytkach zielonych przeznaczonych na susz paszowy. Potwierdzając prawidłowość rozstrzygnięcia wydanego w I instancji, Dyrektor Oddziału ARiMR wskazał, że zasady przyznawania płatności uzupełniającej do powierzchni upraw traw na trwałych użytkach zielonych przeznaczonych na susz reguluje między innymi rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z 9 marca 2009 r. w sprawie rodzajów roślin objętych płatnością uzupełniającą oraz szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz. U. Nr 40, poz. 326 ze zm.), dalej jako "rozporządzenie z 9 marca 2009 r.". Zgodnie z § 5 rozporządzenia z 9 marca 2009 r. płatność uzupełniająca do powierzchni upraw traw na trwałych użytkach zielonych przeznaczonych na susz paszowy przysługuje do powierzchni uprawy, z której pochodzą pasze objęte umowami lub deklaracjami dostaw, o których mowa w art. 14 i 15 rozporządzenia Komisji (WE) nr 382/2005 z dnia 7 marca 2005 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1786/2003 w sprawie wspólnej organizacji rynku suszu paszowego (Dz. Urz. UE. L z 8 marca 2005, nr 61, str. 4 ze zm.), dalej jako: "rozporządzenia Komisji (WE) nr 382/2005". Organ odwoławczy zauważył, że umowy i deklaracje dostaw wskazane w § 5 rozporządzenia oprócz elementów wymienionych w art. 14 i 15 rozporządzenia Komisji (WE) nr 382/2005 powinny spełniać pozostałe wymogi określone w Rozdziale 3. "Umowy i deklaracje dostaw", tj. zawarte w art. 16 i art. 17 tego aktu. Organ zwrócił również uwagę, iż art. 16 rozporządzenia Komisji (WE) nr 382/2005 nakłada obowiązek sporządzenia na piśmie umów lub deklaracji dostaw na co najmniej dwa dni robocze przed datą dostawy, z tym zastrzeżeniem, że Państwa Członkowskie mogą wprowadzić wymagany termin od 2 do 8 dni roboczych przed data dostawy. Innym wymogiem jest określony w art. 17 tego rozporządzenia wymóg przekazywania, przez przedsiębiorstwa przetwórcze i nabywców pasz przeznaczonych do suszenia i/lub rozdrabniania, list indykatywnych umów zawartych w poprzednim miesiącu i deklaracji dostaw sporządzonych w poprzednim miesiącu, zawierających dane wymienione w punktach a), b), c), d artykułu 17, właściwym władzom (tu Prezesowi Agencji Rynku Rolnego) najpóźniej do 15 dnia każdego miesiąca. W związku z powyższym Dyrektor Oddziału ARiMR stwierdził, że brak umów lub deklaracji dostaw na listach indykatywnych podlegających przekazaniu Prezesowi Agencji Rynku Rolnego powoduje, że umowa czy deklaracja dostaw nie spełnia wszystkich wymogów określonych w Rozdziale 3 rozporządzenia Komisji (WE) nr 382/2005 i w związku z tym nie jest umową lub deklaracją dostawy, na podstawie której można przyznać płatność o której mowa w § 5 rozporządzenia z 9 marca 2009 r. W skardze złożonej do Sądu pełnomocnik Spółdzielni wniósł o uchylenie decyzji organu odwoławczego w całości zarzucając naruszenie § 5 rozporządzenia z 9 marca 2009 r. poprzez przyjęcie, iż w ramach wniosku o przyznanie płatności, Spółdzielnia objęta była obowiązkiem przewidzianym w art. 17 rozporządzenia Komisji (WE) nr 382/2005. Autor skargi podniósł, że przywołane przez § 5 rozporządzenia z 9 marca 2009 r. przepisy art. 14 i 15 rozporządzenia Komisji (WE) nr 382/2005, określają wymogi (z wymienieniem elementów, które muszą być zawarte obligatoryjnie) dla umów i deklaracji dostaw. Umowy i deklaracje były przez Spółdzielnię sporządzane na piśmie zgodnie z wymogami art. 16 rozporządzenia Komisji (WE) nr 382/2005. Spółdzielnia posiada deklaracje dostaw i zawierają one wszelkie elementy wymagane przez art. 15 rozporządzenia Komisji (WE) nr 382/2005, co zostało stwierdzone w czasie postępowania dowodowego. Zatem spełniony jest warunek określony w § 5 rozporządzenia z 9 marca 2009 r. i do powierzchni upraw, z których pochodzą pasze objęte przedłożonymi deklaracjami dostaw, przysługuje płatność uzupełniająca. Dodatkowo pełnomocnik wskazał, że obowiązek wynikający z art. 17 rozporządzenia Komisji (WE) nr 382/2005 ciąży na podmiocie, który ubiega się o dopłaty do suszu, a nie wówczas, gdy podmiot ubiega się o dopłaty do upraw przeznaczonych na susz, co miało miejsce w niniejszej sprawie. Ani rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi, ani rozporządzenie Komisji (WE) nr 382/2005 nie uzależnia przyznania pomocy, o którą wnosi Spółdzielnia (dopłat do upraw przeznaczonych na susz), od przekazania "Listy umów zawartych z producentami paszy i deklaracji dostaw" w trybie art. 17 rozporządzenia Komisji (WE) nr 382/2005. Od spełnienia tego obowiązku uzależnione jest nabycie prawa do dopłat do wytworzonego suszu (tzw. "płatności suszowej"), a więc zupełnie innego rodzaju pomocy, o którą skarżąca wcale się nie ubiega. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga jest niezasadna, albowiem zaskarżona decyzja odpowiada prawu. Spór w sprawie dotyczy warunków, jakie musi spełnić wnioskodawca ubiegający się o przyznanie płatności uzupełniającej do powierzchni upraw traw na trwałych użytkach zielonych przeznaczonych na susz paszowy, o której mowa w § 2 ust.1 pkt 12 rozporządzenia z 9 marca 2009 r., bowiem zdaniem strony skarżącej obowiązek wynikający z art. 17 rozporządzenia Komisji (WE) nr 382/2005 ciąży na podmiocie, który ubiega się o dopłaty do suszu, a nie wówczas, gdy podmiot ubiega się o dopłaty do upraw przeznaczonych na susz. W tym miejscu przypomnieć należy, że płatność uzupełniająca w ramach wsparcia bezpośredniego może być przyznana jedynie do roślin uprawianych w plonie głównym, wymienionych w § 2 rozporządzenia z 9 marca 2009 r., w tym m.in. do: powierzchni upraw traw na trwałych użytkach zielonych przeznaczonych na susz paszowy (§ 2 ust.1 pkt 12, w skrócie "TUZ") oraz powierzchni upraw roślin przeznaczonych na paszę z wyłączeniem roślin, o których mowa w § 2 ust.1 pkt 12 (tzw. "płatność zwierzęca", § 2 ust. 2 rozporządzenia). Są to, więc dwie różne płatności uzupełniające. Płatność zwierzęca przyznawana jest rolnikowi spełniającemu warunki określone w § 6 - § 12a rozporządzenia z 9 marca 2009 r., do innych niż trawy upraw roślin przeznaczonych na paszę. Natomiast płatność, o której mowa § 2 ust.1 pkt 12 rozporządzenia z 9 marca 2009 r., stanowi pomoc z tytułu przetwórstwa produktów sektora suszu paszowego przyznawaną przedsiębiorstwom zajmującym się przetwórstwem produktów tego sektora i przysługuje jedynie do powierzchni upraw traw na trwałych użytkach zielonych przeznaczonych na susz paszowy, z której pochodzą pasze objęte umowami lub deklaracjami dostaw, o których mowa w art.14 (umowy) i art.15 (deklaracje dostaw) rozporządzenia Komisji (WE) nr 382/2005 (§ 5rozporządzenia). W tym miejscu podkreślić należy, że w rozporządzeniu z 9 marca 2009 r. brak regulacji dotyczących "dopłat do suszu", z którymi zdaniem autora skargi wiąże się obowiązek wynikający z art. 17 rozporządzenia Komisji (WE) nr 382/2005. Przepisy prawa wspólnotowego, do których odsyła §5 rozporządzenia z 9 marca 2009 r. określają wymogi formalne umów i deklaracji dostaw na podstawie, których przyznawana jest pomoc z tytułu przetwórstwa produktów sektora suszu paszowego przedsiębiorstwom zajmującym się przetwórstwem produktów tego sektora. Przepisy te nie regulują jednak procedury sporządzania przez przedsiębiorstwa, umów i deklaracji dostaw oraz trybu ich przekazywania właściwym władzom, bowiem termin sporządzania, zakres danych oraz tryb ich przekazywania właściwym władzom uregulowano w art.16 i 17 rozporządzenia Komisji (WE) nr 382/2005. Rozporządzenie Komisji (WE) nr 382/2005 regulujące szczegółowo zasady organizacji rynku suszu paszowego, jest aktem bezpośrednio stosowanym w każdym państwie członkowskim i wywiera skutki bezpośrednie w stosunku do jednostek, bez potrzeby jego implementowania do krajowego porządku prawnego, dlatego też nie było potrzeby transpozycji do porządku krajowego jego przepisów regulujących procedury przekazywania danych właściwym władzom. I tak na mocy art.17 rozporządzenia Komisji (WE) nr 382/2005,przedsiębiorstwa przetwórcze i nabywcy pasz przeznaczonych do suszenia i/lub rozdrabniania, zobowiązane zostały do przekazywania właściwym władzom, tu Prezesowi Agencji Rynku Rolnego (art.37 ust.1 pkt 2 ustawy o organizacji rynku owoców i warzyw, rynku cukru, rynku suszu paszowego oraz rynków cukru i konopi uprawianych na włókno, Dz.U z 2008 r., Nr 11, poz.70 ze zm.), najpóźniej do 15 dnia każdego miesiąca, list indykatywnych umów zawartych w poprzednim miesiącu a w przypadku przedsiębiorstw, które przetworzyły swoje zbiory - deklaracji dostaw sporządzonych w poprzednim miesiącu. Nie ma wątpliwości, że dopłaty, o których mowa w § 2 ust.1 pkt 12 rozporządzenia z 9 marca 2009 r., stanowią pomoc z tytułu przetwórstwa produktów sektora suszu paszowego, przyznawaną przedsiębiorstwom zajmującym się przetwórstwem produktów tego sektora, o których mowa w art. 86 rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 z 22 października 2007 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków rolnych oraz przepisów szczegółowych dotyczących niektórych produktów rolnych (do którego odsyła art.14 rozporządzenia Komisji (WE) nr 382/2005). Dlatego też nie można zgodzić się z autorem skargi, że wynikający z art. 17 rozporządzenia Komisji (WE) nr 382/2005 obowiązek przekazywania danych właściwym władzom, nie dotyczył Spółdzielni, która jak wynika z wniosku o przyznanie płatności na 2010 r., oprócz upraw na gruntach ornych zadeklarowała także działki rolne do uzupełniającej płatności podstawowej do powierzchni upraw traw przeznaczonych na susz paszowy. Okolicznością nie bez znaczenia w sprawie jest również i to, że do wniosku Spółdzielnia dołączyła oświadczenia, z których wynika, że trawy na trwałych użytkach zielonych, uprawiane na działkach rolnych, wymienionych w tych oświadczeniach, zostaną przeznaczone na susz paszowy, zgodnie z umowami lub deklaracjami dostaw (4 szt., k-239 – k-242 akt admin.). Tym samym jednym z warunków przyznania Spółdzielni płatności uzupełniającej do powierzchni upraw traw na trwałych użytkach zielonych, przeznaczonych na paszę pochodzących z jej własnych zbiorów, było złożenie Prezesowi Agencji Rynku Rolnego, w terminie wynikającym z art.17 rozporządzenia Komisji (WE) nr 382/2005, list indykatywnych "deklaracji dostawy zielonki przeznaczonej na produkcje suszu paszowego". Okolicznością niesporną w sprawie jest, że Spółdzielnia nie przekazała Prezesowi Agencji Rynku Rolnego list indykatywnych umów zawartych a w przypadku przetworzenia własnych zbiorów - deklaracji dostaw. Tym samym należało uznać, że nie zostały spełnione warunki pozwalające na przyznanie płatności uzupełniającej na 2010 r., o której mowa w § 2 ust.1 pkt 12 rozporządzenia z 9 marca 2009 r. Wobec niezasadności skargi orzeczono o jej oddaleniu na podstawie art.151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.).