I OZ 963/12

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Jaśkowska po rozpoznaniu w dniu 10 stycznia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia S. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 sierpnia 2012 r., sygn. akt I SA/Wa 2148/11 o odrzuceniu wniosku S. S. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 lutego 2012 r., w sprawie ze skargi S. S. na postanowienie Ministra Skarbu Państwa z dnia [...] lipca 2011 r., nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia: oddalić zażalenie. S. S. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Ministra Skarbu Państwa z dnia [...] lipca 2011 r., nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania. Pismem z dnia 28 grudnia 2011 r. WSA w Warszawie zawiadomił skarżącą, iż termin rozprawy wyznaczono na dzień 22 lutego 2012 r. W zawiadomieniu o rozprawie pouczono skarżącą, że niestawiennictwo stron na rozprawie nie wstrzymuje rozpoznania sprawy, a uzasadnienie wyroku oddalającego skargę jest doręczane na wniosek złożony w terminie 7 dni od daty ogłoszenia wyroku. Powyższe zawiadomienie S. S. odebrała osobiście w dniu 3 stycznia 2012 r. (ZPO – karta nr 28). W dniu 22 lutego 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, po przeprowadzeniu rozprawy, na której skarżąca się nie stawiła, wydał wyrok oddalający skargę. Postanowieniem z dnia 10 kwietnia 2012 r. Sąd I instancji stwierdził prawomocność powyższego orzeczenia. Pismem z dnia 28 maja 2012 r. S. S. zwróciła się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o przesłanie wyroku z dnia 22 lutego 2012 r., wskazując, że nie wie ona co się w sprawie wydarzyło. W piśmie z dnia 4 czerwca 2012 r. WSA w Warszawie poinformował skarżącą o treści prawomocnego wyroku z dnia 22 lutego 2012 r., jednocześnie wezwał ją do uiszczenia w terminie 7 dni opłaty kancelaryjnej za odpis wyroku. W dniu 13 czerwca 2012 r. do WSA w Warszawie wpłynęło kolejne pismo skarżącej o wydanie odpisu wspomnianego wyroku wraz z informacją o wpłaceniu na rachunek Sądu żądanej kwoty. Odpis wyroku z dnia 22 lutego 2012 r. doręczono skarżącej osobiście w dniu 25 czerwca 2012 r. (k. 94). Pismem z dnia 25 czerwca 2012 r. S. S. wystąpiła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 22 lutego 2012 r. W uzasadnieniu wniosku wskazała, że w dniu ogłoszenia wyroku przebywała w szpitalu i była w bardzo ciężkim stanie. Ponadto przez długi okres po opuszczeniu szpitala nie była w stanie angażować się w prowadzenie swoich spraw. Do wniosku dołączyła karty leczenia szpitalnego, z których wynika, że skarżąca przybywała w szpitalu w dniach od 17 do 24 stycznia 2012 r. oraz od 10 do 17 lutego 2011 r. Postanowieniem z dnia 29 sierpnia 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił wniosek S. S. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku WSA w Warszawie z dnia 22 lutego 2012 r. W uzasadnieniu postanowienia Sąd I instancji wyjaśniał, że warunkiem koniecznym uwzględnienia wniosku o przywrócenie terminu do dokonania określonej czynności procesowej jest zachowanie siedmiodniowego terminu do jego złożenia, liczonego od dnia ustania przyczyny uchybienia. Niedochowanie powyższego terminu skutkuje zaś odrzuceniem wniosku na mocy art. 88 ustawy z dnia 30 sieprnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej jako: p.p.s.a.)., zgodnie z którym spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Sąd I instancji nie dał wiary skarżącej, że w dniu ogłoszenia wyroku, tj. 22 lutego 2012 r., przebywała w szpitalu, bowiem z załączonej karty leczenia szpitalnego wynika, że S. S. leczona była na Oddziale Chorób Wewnętrznych w okresie od 10 lutego 2011 r. do 17 lutego 2011 r. oraz od 17 stycznia 2012 r. do 24 stycznia 2012 r. Mimo powyższego Sąd przyjął, że dolegliwości skarżącej (związane z ostatnim pobytem w szpitalu) były na tyle poważne, że na jakiś czas mogły wyłączyć skarżącą z możliwości prowadzenia swoich spraw. Niemożliwym tym samym stało się ustalenie dokładnej daty ustania przyczyny uchybienia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Z całą jednak pewnością przyczyna ta nie istniała w dniu 28 maja 2012 r., kiedy skarżąca wystąpiła do Sądu o przesłanie wyroku z dnia 22 lutego 2012 r. Biorąc pod uwagę powyższe, zdaniem WSA, wniosek o przywrócenie terminu powinien zostać złożony najpóźniej w dniu 4 czerwca 2012 r. Tymczasem, jak wynika z akt sprawy, wniosek o przywrócenie terminu nadany został w dniu 29 czerwca 2012 r., co oznacza, że został wniesiony z uchybieniem terminu określonego w art. 87 § 1 p.p.s.a. Od opisanego postanowienia o odrzuceniu wniosku o przywrócenie terminu S. S. złożyła zażalenie, wnosząc o uchylenie zaskarżonego orzeczenia i przywrócenie jej terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 22 lutego 2012 r. Uzasadniając zażalenie skarżąca wskazała, że ma 80 lat i jej zdrowie jest w złym stanie, z czym związane są częste hospitalizacje. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 87 § 1 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Stosownie natomiast do art. 88 powołanej ustawy spóźniony lub na mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Oznacza to, że Sąd oceniając złożony wniosek o przywrócenie terminu sprawdza w pierwszej kolejności, czy spełnia on wymogi formalne, m.in. to czy został złożony w terminie określonym w art. 87 § 1 ustawy. W przedmiotowej sprawie Sąd I instancji przyjął, że złożony przez S. S. wniosek o przywrócenie terminu podlegał odrzuceniu, gdyż został wniesiony po upływie ustawowego terminu do jego złożenia. Stanowisko to jest prawidłowe. Naczelny Sąd Administracyjny podziela pogląd wyrażony w zaskarżonym orzeczeniu, że w sytuacji skarżącej, która niewątpliwie jest osobą schorowaną i wymagającą częstych hospitalizacji, trudno jest ustalić dokładnie moment, w którym ustała przyczyna uchybienia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadniania wyroku z 22 lutego 2012 r. Z dokumentów znajdujących się w aktach sprawy wynika, że opuściła ona szpital w dniu 17 stycznia 2012 r., ale nie można wykluczyć, że przez pewien okres była ona z uwagi na stan zdrowia pozbawiona możliwości prowadzenia swoich spraw. Sąd I instancji prawidłowo przyjął, że najpóźniej z chwilą wystąpienia do sądu z pismem z dnia 28 maja 2012 r., zawierającym prośbę o przesłanie wyroku, ustała przyczyna uchybienia terminu do wystąpienia o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Wniosek jest spóźniony, jeżeli został wniesiony po upływie 7-dniowego terminu przewidzianego w art. 87 § 1 p.p.s.a. Termin ten liczy się od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, a nie od daty, w której strona dowiedziała się o uchybieniu terminu (por. postanowienie NSA z dnia 19 stycznia 2012 r., sygn. akt I GSK 1555/11, publ. LEX nr 1103968). Wskazaną przez skarżącą przyczyną, która spowodowała uchybienie wspomnianego terminu była choroba. W związku z tym, iż w dniu 28 maja 2012 r. skarżąca była w stanie sporządzić pismo do Sądu, zasadnie przyjęto w zaskarżonym postanowieniu, że najpóźniej w tym dniu ustała przyczyna uchybienia terminu. Należy podkreślić, że skarżąca wraz z zawiadomieniem o terminie rozprawy została pouczona o tym, iż uzasadnienie wyroku oddalającego skargę jest doręczane na wniosek złożony w terminie 7 dni od daty ogłoszenia wyroku. Zatem najpóźniej w terminie 7 dni od momentu ustalania przyczyny uchybienia terminu powinna złożyć wniosek o przywrócenie terminu i wraz z tym wniosek dokonać czynności, której terminowi uchybiła. Na marginesie NSA wskazuje, że nawet gdyby przyjąć, iż początkiem biegu wspomnianego wyżej siedmiodniowego terminu, był dzień doręczenia skarżącej informacji WSA w Warszawie o treści wyroku (4 czerwca 2012 r.) to i tak wniosek skarżącej o przywrócenie terminu byłby spóźniony. Podkreślić należy, że w niniejszym postępowaniu Sąd nie badał kwestii związanych z brakiem winy skarżącej w uchybieniu terminu do złożenie wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Istota sprawy sprowadzała się do oceny, czy zachowała ona siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu (87 § 1 p.p.s.a). Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 i art. 193 p.p.s.a. oddalił zażalenie.