IV SAB/Wa 178/11
PostanowienieWSA w Warszawie2012-02-22
Skład orzekający: Sędzia WSA Agnieszka Góra-Błaszczykowska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy sąd administracyjny powinien umorzyć postępowanie w sprawie skargi na bezczynność organu, jeśli organ ten wydał rozstrzygnięcie, którego dotyczyła skarga, przed rozpoczęciem rozprawy sądowej?Ratio decidendi
Sąd umorzył postępowanie w sprawie skargi na bezczynność organu, ponieważ organ ten, po wniesieniu skargi, ale przed rozpoczęciem rozprawy, wydał rozstrzygnięcie, którego dotyczyła skarga. Zgodnie z art. 54 § 3 P.p.s.a., organ może uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy, a zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a., sąd umarza postępowanie, gdy stało się ono bezprzedmiotowe. Wydanie przez organ aktu, co do którego pozostawał w bezczynności, wyłącza możliwość uwzględnienia skargi na bezczynność, nawet jeśli nastąpiło z naruszeniem terminu.Stan faktyczny
Skarżący T. K. wniósł skargę na bezczynność Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska (GDOŚ) w przedmiocie rozpoznania zażalenia na postanowienie Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska. GDOŚ nie rozpoznał zażalenia w ustawowym terminie. Po wniesieniu skargi na bezczynność, ale przed rozpoczęciem rozprawy sądowej, GDOŚ wydał postanowienie uchylające postanowienie organu pierwszej instancji i orzekające co do istoty sprawy. Sąd umorzył postępowanie sądowe i zasądził od GDOŚ zwrot kosztów postępowania na rzecz skarżącego.Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie sądowe i zasądzono od Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska kwotę 357 zł na rzecz skarżącego T. K., tytułem zwrotu kosztów postępowania.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Agnieszka Góra- Błaszczykowska po rozpoznaniu w dniu 22 lutego 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. K. na bezczynność Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w przedmiocie rozpatrzenia zażalenia postanawia: 1) umorzyć postępowanie sądowe, 2) zasądzić od Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska kwotę 357 (trzysta pięćdziesiąt siedem) zł na rzecz skarżącego T. K., tytułem zwrotu kosztów postępowania.
T. K., reprezentowany przez r. pr. J. B. w dniu 16 listopada 2011 r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym) wniósł skargę na bezczynność Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska. Organ nie rozpoznał zażalenia skarżącego na postanowienie Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w G. z dnia [...] listopada 2010 r. Skarżący wniósł o zobowiązanie organu do rozpoznania przedmiotowego zażalenia w terminie miesiąca od wydania wyroku w niniejszej sprawie, wymierzenie grzywny w wysokości dziesięciokrotnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim oraz o zasądzenie od organu na rzecz skarżącego kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych.
W odpowiedzi na skargę Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska wniósł o umorzenie postępowania podając, że postanowieniem z dnia [...] listopada 2011 r. rozpoznał zażalenie skarżącego na postanowienie Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w G. z dnia [...] listopada 2010 r. (przedmiotowe postanowienie zostało przekazane do Sądu wraz z aktami sprawy).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a. organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Natomiast w myśl art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe.
Z akt sprawy wynika, że zażalenie T. K. na postanowienie Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w G. z dnia [...] listopada 2010 r.
zostało przekazane przez organ pierwszej instancji Generalnemu Dyrektorowi Środowiska w dniu 27 grudnia 2010 r. Stosownie do art. 35 § 3 Kpa, organ winien załatwić sprawę w ciągu miesiąca od wskazanej wyżej daty (lub nie później niż w ciągu 2 miesięcy), a o ewentualnym niezałatwieniu sprawy w ww. terminie organ winien zawiadomić stronę, podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy (art. 36 Kpa). W rozpatrywanej sprawie organ odwoławczy nie wywiązał się z obowiązków nałożonych przez powołane wyżej przepisy.
Jak wynika z informacji zawartych w odpowiedzi na skargę oraz
ze znajdujących się w aktach dokumentów, organ po wniesieniu przez skarżącego skargi na bezczynność (w dniu 16 listopada 2011 r.), wydał w dniu [...] listopada 2011 r. postanowienie, którym uchylił w całości postanowienie organu pierwszej instancji i orzekł co do istoty sprawy, w związku z czym ustała jego bezczynność. Powyższe postanowienie zostało doręczone skarżącemu w dniu 3 grudnia 2011 r.
Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd uznał, że skoro w dniu wniesienia skargi organ pozostawał w bezczynności, a następnie – przed przekazaniem tej skargi do Sądu – wydał wymagane rozstrzygnięcie, to tym samym uwzględnił skargę na bezczynność w trybie art. 54 § 3 P.p.s.a. Z kolei z przepisu art. 149 powołanej ustawy wynika, że wydanie przez organ decyzji lub innego aktu wyłącza możliwość uwzględnienia skargi na bezczynność nawet wówczas, gdy ta decyzja lub akt zostały podjęte z naruszeniem terminu przewidzianego do ich wydania. W związku z tym nie ma także podstaw do wymierzenia organowi grzywny, o której mowa w art. 149 § 2 P.p.s.a, bowiem z przepisu tego wynika, że Sąd może orzec o wymierzeniu grzywny tylko w przypadku, gdy uwzględniając skargę na bezczynność, zobowiąże organ do wydania w określonym terminie aktu.
W rozpatrywanej sprawie, skoro po wniesieniu skargi na bezczynność organu - organ wydał akt, co do którego pozostawał w bezczynności, zastosowanie ma art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a (por. uchwała składu siedmiu sędziów NSA z dnia 26 listopada 2008 r., sygn. akt I OPS 6/08, niepublikowana).
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w związku z art. 54 § 3 P.p.s.a, orzekł o umorzeniu postępowania. O zwrocie kosztów postanowiono na mocy art. 201 § 1, art. 205 § 2 powołanej ustawy oraz §14 ust. 2 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.).
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło