II SA/Bk 113/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Anna Sobolewska-Nazarczyk (spr.), Sędziowie sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska,, sędzia WSA Mirosław Wincenciak, Protokolant Anna Makal, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 29 czerwca 2010 r. sprawy ze skargi A. R. na postanowienie P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] stycznia 2010 r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania administracyjnego. oddala skargę. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w A. postanowieniem z dnia [...] grudnia 2009r. nr[...], na podstawie art. 97 §1 pkt 4 kpa zawiesił postępowanie administracyjne w sprawie legalności wybudowania budynku mieszkalnego od strony jeziora S. na działce nr geod. [...], położonej w miejscowości M. gm. P., stanowiącej współwłasność A. i W. R. do czasu uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla działki nr [...] położonej w miejscowości M. gm. P. W uzasadnieniu powyższego postanowienia organ I instancji stwierdził, że w trakcie oględzin na przedmiotowej działce został wybudowany budynek mieszkalny jednorodzinny, którego posadowienie odbiegało od pozwolenia na budowę wydanego przez Kierownika Urzędu Rejonowego w A. w dniu [...] października 1997r. nr [...]. Inwestor w trakcie realizacji przedmiotowego obiektu zmienił lokalizację przesuwając budynek bliżej jeziora, zwiększył podpiwniczenie oraz wykonał budynek w lustrzanym odbiciu. Wszystkie prace zostały wykonane bez zmiany pierwotnej decyzji i projektu zamiennego oraz część budynku została posadowiona na terenie nie przeznaczonym pod jakąkolwiek zabudowę, co narusza ustalenia zawarte w decyzji Wójta Gminy P. z dnia [...] czerwca 1997r. nr [...] w sprawie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu. Ponieważ inwestor oświadczył, że będzie dokonana korekta planu zagospodarowania przestrzennego i przedłożył kopię umowy zawartej w dniu [...] września 2009r. nr [...] o współfinansowaniu sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dotyczącego obszaru na którym jest posadowiona działka o nr [...] – organ I instancji uznał, że istnieje bezpośredni związek przyczynowy z toczącym się postępowaniem, a zmianą w przyszłości planu zagospodarowania przestrzennego. W konsekwencji na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 kpa zawiesił postępowanie w sprawie. Zażalenie na powyższe rozstrzygnięcie wniósł W. R. zarzucając naruszenie art. 10 kpa oraz pominięcie jego argumentów dotyczących istotnych odstępstw od pozwolenia na budowę, dokonanych przez inwestora. Autor zażalenia podkreślił jednocześnie, że nie ma żadnych podstaw do zawieszania postępowania i wniósł o uchylenie przedmiotowego postanowienia. P. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. postanowieniem z dnia [...] stycznia 2010r. nr [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 w zw. z art. 144 kpa uchylił zaskarżone postanowienie i umorzył postępowanie w zakresie zawieszenia postępowania toczące się przed tym organem. Organ odwoławczy powołując się na szereg orzeczeń sądowych uznał, że nie ma bezpośredniego związku przyczynowego pomiędzy toczącą się sprawą e przedmiocie oceny legalności przedmiotowego obiektu budowlanego, a zmianą w przyszłości planu zagospodarowania przestrzennego, którą to zmianę współfinansuje inwestor. Organ podkreślił, że podstawą rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy winien być aktualny plan zagospodarowania przestrzennego uchwalony w 2004 roku, zaś uchwała Rady Gminy P. w sprawie przystąpienia do sporządzenia zmiany planu zagospodarowania przestrzennego – nie jest zagadnieniem wstępnym w rozumieniu art. 97 § 1 pkt 4 kpa. Końcowo stwierdzono także, że organ I instancji naruszył zasadę wynikającą z art. 10 kpa, uniemożliwiając stronom czynny udział w postępowaniu. Skargę na powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wywiódł A. R., zarzucając mu: - naruszenie art. 97 § 1 pkt 4 kpa w zw. z art. 51 § 1 pkt 3 ustawy prawo budowlane poprzez nakazanie badania aktualnie obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego, a nie przedstawienie tylko projektu zamiennego przez inwestora; - naruszeni art. 97 § 1 pkt 4 kpa w zw. z art. 7, 8, 9 i art. 11 kpa poprzez jednostronne rozumienie treści powyższych przepisów w sposób proponowany przez W. R. w oderwaniu od interesu prawnego i faktycznego skarżącego; - naruszenie art. 7, 77 i 80 kpa oraz art. 28 kpa poprzez brak badania, czy w konkretnym przypadku W. R. legitymował się interesem prawnym do zaskarżenia przedmiotowego postanowienia, bowiem od kilku lat utrudnia on prowadzenie działalności agroturystycznej skarżącemu, a sam swoje budynki położone w tej samej linii zabudowy, co skarżącego, bez przeszkód zalegalizował. W odpowiedzi na skargę P. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w B., wnosząc o jej oddalenie, podtrzymał argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. W nawiązani do zarzutów skargi organ odwoławczy stwierdził, że W. R. jest stroną postępowania administracyjnego, bowiem jego nieruchomość graniczy bezpośrednio z nieruchomością skarżącego. Organ wskazał także, że nie może być mowy o nierównym traktowaniu stron, albowiem W. R. powiększył co prawda gabaryty domków letniskowych, ale nie zmienił ich usytuowania, które jest zgodne z decyzją o pozwoleniu na budowę. Zatem zasadnie organ I instancji wydała w dniu [...] maja 2008r. decyzję zatwierdzającą projekt zamienny przedmiotowych obiektów. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zaskarżone postanowienie odpowiada prawu, a zarzuty podniesione w skardze nie zasługują na uwzględnienie. Przedmiotem kontroli Sądu w niniejszym postępowaniu jest postanowienie P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] stycznia 2010 r. uchylające postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w A. z dnia [...] grudnia 2009r. w przedmiocie zawieszenia postępowania administracyjnego w sprawie legalności wybudowania budynku mieszkalnego od strony jeziora S. na działce nr geod. [...], położonej w miejscowości M. gm. P., stanowiącej współwłasność A. i W. R. do czasu uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla tej działki, oraz umarzające postępowanie w tym zakresie toczące się przed organem I instancji. Materialnoprawną podstawę rozstrzygnięcia zaskarżonego postanowienia stanowił przepis art. 97 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.), zgodnie z którym organ administracji publicznej zawiesza postępowanie, gdy rozstrzygnięcie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub Sąd. W związku z tym, iż pojęcie "zagadnienie wstępne" nie zostało w Kodeksie postępowania administracyjnego zdefiniowane w doktrynie przyjmuje się, że zagadnieniem wstępnym w rozumieniu powyższego przepisu jest powstałe w toku postępowania zagadnienie prawne, którego rozstrzygnięcie należy do właściwości innego organu lub sądu i zagadnienie to może być odrębnym przedmiotem postępowania przed takim organem lub sądem. Pomiędzy załatwieniem sprawy administracyjnej, a zagadnieniem wstępnym musi zachodzić związek przyczynowy (por. Komentarz do art. 97 kodeksu postępowania administracyjnego (Dz.U.00.98.1071), [w:] M. Jaśkowska, A. Wróbel, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, LEX, 2009, wyd. III.). Judykatura wskazuje, że musi to być "bezpośredni związek przyczynowy" (wyrok NSA z 7 maja 1999 r., IV SA 744/97, niepublik. oraz wyrok z dnia 26 stycznia 1993r. II SA 1678/92, ONSA 1994, nr 2, poz. 55. Jeśli chodzi zaś o istotę zagadnienia wstępnego, to podkreślić należy, że jest to zagadnienie o charakterze prawnym. W literaturze przedmiotu przyjmuje się, że treścią zagadnienia wstępnego będzie wypowiedź co do uprawnienia lub obowiązku, stosunku lub zdarzenia prawnego albo innych jeszcze okoliczności mających znaczenie prawne.(G. Łaszczyca, Zawieszenie ogólnego postępowania administracyjnego, Zakamycze 2005, s. 104). Przenosząc powyższe uwagi na grunt niniejszej sprawy rację ma organ II instancji twierdząc w niniejszej sprawie nie występuje zagadnienie, którego uprzednie rozstrzygnięcie uzasadniałoby zawieszenie postępowania na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 kpa. W ocenie Sądu wskazana przez organ I instancji okoliczność podpisania przez skarżącego umowy współfinansowania sporządzenia zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dotyczącego obszaru, na którym jest posadowiona działka o nr [...], jak również uchwała Rady Gminy P. z dnia [...] lutego 2009r. w sprawie przystąpienia do zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy P. nie jest zagadnieniem wstępnym, od którego zależałoby wydanie merytorycznego rozstrzygnięcia w sprawie legalności budynku wybudowanego przez skarżącego z istotnymi odstępstwami od zatwierdzonego projektu budowlanego. Skoro, bowiem na terenie Gminy P. obowiązuje aktualnie plan zagospodarowania przestrzennego z 2004 roku, organ I instancji nie miał żadnych podstaw prawnych do uchylania się od zastosowania obowiązującego prawa miejscowego i uzależniania wydania rozstrzygnięcia od prawa ewentualnie uchwalonego w przyszłości. Tym bardziej, że jak ustalono w trakcie postępowania administracyjnego, wybudowany obiekt narusza miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego oraz warunki zabudowy i zagospodarowania przestrzennego ustalone w decyzji Wójta Gminy P. z dnia [...] czerwca 1997r. Jedyny wyjątek od tej powyższej zasady zawiera przepis art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. Nr 80 poz. 717, ze zm.), który przewiduje możliwość zawieszenia postępowania do czasu wydania uchwały o przystąpieniu do sporządzenia planu miejscowego albo jego zmiany jednakże, co istotne, dotyczy to tylko wniosku o ustalenie warunków zabudowy, a zatem nie ma zastosowania w przedmiotowej sprawie. W tych okolicznościach, zdaniem Sądu, organ II instancji prawidłowo uchylił postanowienie organu I instancji zawieszające postępowanie administracyjne i umorzył prowadzone w tym zakresie postępowanie. Sąd nie podziela również pozostałych zarzutów skargi, tj. naruszenia art. 7, 8, 9, 11 i 77 kpa. Wbrew, bowiem stanowisku skarżącego, zaskarżone postanowienie nie narusza wskazanych przepisów postępowania. Za bezzasadny należy uznać również zarzut naruszenia art. 28 kpa, albowiem niniejsze postępowanie dotyczy legalności i prawidłowości wybudowania budynku przez A. i W. R., a nie kwestii prawidłowości uznania za stronę postępowania W. R. Mając, zatem na uwadze, że zarzuty skargi nie znalazły oparcia w przepisach prawa oraz, że Sąd nie dostrzegł takich naruszeń przepisów prawa procesowego lub materialnego, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy - skargę należało oddalić. Wobec powyższego, na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.