I SA/Ke 77/12
WyrokWSA w Kielcach2012-02-28
Skład orzekający: Artur Adamiec, Danuta Kuchta, Mirosław Surma
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy organy podatkowe prawidłowo ustaliły wysokość podatku akcyzowego od sprzedaży samochodu osobowego przed pierwszą rejestracją na terytorium kraju, uwzględniając przepisy krajowe i wspólnotowe, w szczególności poprzez prawidłowe ustalenie wartości rezydualnej podatku akcyzowego zawartego w cenie podobnego pojazdu?Ratio decidendi
Sąd uchylił zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji, stwierdzając naruszenie przepisów postępowania, w tym art. 122, 187 § 1 i 191 Ordynacji podatkowej. Organy podatkowe nieprawidłowo ustaliły stan faktyczny sprawy, w szczególności poprzez niewłaściwe ustalenie wartości rezydualnej podatku akcyzowego zawartego w cenie podobnego pojazdu, nie uwzględniając indywidualnych cech pojazdu, takich jak stan techniczny, i nie badając danych z różnych katalogów wyceny pojazdów. W ponownym postępowaniu organ powinien przeprowadzić dodatkowe dowody i prawidłowo ustalić wartość rezydualną akcyzy, uwzględniając zgodność prawa krajowego z prawem wspólnotowym.Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym za lipiec 2006r. w związku ze sprzedażą przez A.S. samochodu osobowego marki Audi A6 przed jego pierwszą rejestracją na terytorium kraju. Organy podatkowe ustaliły należny podatek akcyzowy na kwotę 3691 zł, opierając się na przepisach ustawy o podatku akcyzowym z 2004r. oraz uwzględniając wyrok ETS C-426/07. Skarżąca zarzuciła naruszenie przepisów Ordynacji podatkowej oraz ustawy o podatku akcyzowym, kwestionując sposób ustalenia podstawy opodatkowania i wartości rezydualnej podatku akcyzowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał skargę za zasadną.Rozstrzygnięcie
Uchylono zaskarżoną decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. oraz poprzedzającą ją decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w K. Orzeczono o niewykonywaniu zaskarżonej decyzji i zasądzono zwrot kosztów postępowania.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Artur Adamiec, Sędziowie Sędzia WSA Danuta Kuchta (spr.), Sędzia WSA Mirosław Surma, Protokolant Starszy sekretarz sądowy Celestyna Niedziela, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 28 lutego 2012r. sprawy ze skargi A.S. A. K. "D." w B. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...]. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego za lipiec 2006r. 1. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję organu I instancji; 2. określa, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana w całości; 3. zasądza od Dyrektora Izby Celnej w K. na rzecz A. S. A. K. "D." w B. kwotę 765 (siedemset sześćdziesiąt pięć) złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Dyrektor Izby Celnej w K. decyzją z dnia [...]. nr [...] utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w K. z dnia [...]. nr [...]określającą A. S. zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym za lipiec 2006r. w wysokości 3691 zł w związku ze sprzedażą przed pierwszą rejestracją na terytorium kraju wyrobu akcyzowego w postaci samochodu osobowego.
Naczelnik Urzędu Celnego w K. postanowieniem z dnia [...]. wszczął z urzędu postępowanie podatkowe w sprawie określenia A. S. zobowiązania w podatku akcyzowym za lipiec 2006r. w związku ze sprzedażą przed pierwszą rejestracją na terytorium kraju samochodu osobowego. Na podstawie zgromadzonego w postępowaniu materiału dowodowego ustalono, że spośród sprzedanych przez podatniczkę w miesiącu lipcu 2006r. pojazdów, tylko samochód osobowy marki Audi A6 nie był zarejestrowany na terenie kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym. Pojazd ten został przyjęty w komis na podstawie umowy komisu nr 79/2006 z dnia 31 czerwca 2006r., a następnie w dniu 3 lipca 2006r. sprzedany przed jego pierwszą rejestracją na terenie kraju na podstawie faktury VAT Marża
nr M/64A/2006, za kwotę 16000 zł. A.S. nie złożyła wymaganej deklaracji dla podatku akcyzowego za lipiec 2006r. i nie uiściła podatku akcyzowego należnego
z tytułu sprzedaży samochodu osobowego przed I rejestracją na terenie kraju.
W związku z powyższym Naczelnik Urzędu Celnego w K. wydał decyzję z dnia [...].
Dyrektor Izby Celnej w K. utrzymując w mocy decyzję organu pierwszej instancji wskazał, że na podstawie art. 154 ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008r.
o podatku akcyzowym w sprawie znajdują zastosowanie przepisy ustawy z dnia
23 stycznia 2004r. o podatku akcyzowym (upa). Jednocześnie zacytował przepisy u.p.a. (art. 2 pkt 1, art. 4 ust. 1 pkt 3, art. 80 ust. 1, ust. 2 pkt 2 i ust. 3 pkt 1) określające przedmiot, podmiot oraz moment powstania obowiązku podatkowego
w podatku akcyzowym. Podniósł, że w przypadku sprzedaży samochodu osobowego przed pierwszą rejestracją na terytorium kraju za pośrednictwem komisu, podatnikiem podatku akcyzowego jest komisant jak w przedmiotowej sprawie A.S.. Podatniczka, wbrew ciążącym na niej obowiązku, wynikającym z art. 18 ust. 1 upa, nie złożyła za lipiec 2006r. deklaracji dla podatku akcyzowego oraz nie uiściła należnego podatku akcyzowego.
Z treści art. 10 ust. 1 pkt 1 upa, wynika że dla ustalenia podstawy naliczenia podatku akcyzowego koniecznym jest określenie należnego VAT. Na prośbę organu Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego w K. określił wartość należnego VAT wynikającą z umowy komisu nr 79/2006 z dnia 31 czerwca 2006r. oraz faktury sprzedaży VAT-Marża nr M/64A/2006 z dnia 3 lipca 2006r., w wysokości 57,70 zł.
Organ odwoławczy zacytował przepisy określające stawkę akcyzy na wyroby akcyzowe niezharmonizowane tj. art. 75 ust. 1 i 3 upa, § 2 ust. 1 pkt 1, § 7 ust. 1 i 3 rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie obniżenia stawek podatku akcyzowego oraz przedstawił kalkulację wysokości podatku akcyzowego według przepisów obowiązujących w dacie powstania obowiązku podatkowego. Należny podatek akcyzowy wyniósł 5285 zł.
Jednocześnie, mając na uwadze wyrok ETS z dnia 17 lipca 2008r. C-426/07, wskazano, że organ podatkowy zobowiązany jest zbadać zgodność przepisów
w oparciu, o które wyliczono podstawę opodatkowania i kwotę podatku akcyzowego w dacie powstania obowiązku podatkowego z uregulowaniami art. 90 TWE oraz orzecznictwem ETS. Ocena ta sprowadza się do zbadania czy wyliczona kwota podatku w oparciu o przepisy obowiązujące w dacie powstania obowiązku podatkowego przewyższa ustaloną uprzednio rezydualną kwotę tego podatku zawartą w cenie auta podobnego zarejestrowanego na terytorium kraju. W przypadku, gdy wyliczona wysokość podatku akcyzowego przewyższa rezydualną kwotę tego podatku, norma prawa krajowego jako niezgodna z normami prawa wspólnotowego i nie może być stosowana.
Organ przedstawił wyliczenie rezydualnej kwoty podatku akcyzowego zawartej w cenie podobnego samochodu zarejestrowanego na terytorium kraju. W kalkulacji tej, wartość samochodu na lipiec 2006r. ustalono w oparciu o katalog "Eurotax Informator Rynkowy Samochody Osobowe - Wydawnictwa EurotaxGlass Polska Sp. z o.o. - Carwert", w którym wartość samochodu osobowego marki Audi A6, rok produkcji 2002, pojemność silnika 2496 cm3, ze standardowym wyposażeniem
i przebiegiem, wynosiła 59 700 zł. Wartość rezydualnej akcyzy, zawartej w cenie podobnego samochodu osobowego zarejestrowanego na terytorium kraju ustalono na kwotę 5858 zł.
Tę wartość akcyzy, porównano do akcyzy obliczonej zgodnie z przepisami krajowymi tj. do kwoty 5285 zł. W związku z tym przyjęto, że zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym z tytułu sprzedaży przed pierwszą rejestracją na terytorium kraju wynosi 5285 zł. Mając na uwadze art. 79 upa zobowiązanie to pomniejszono o kwotę uiszczonej akcyzy z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego tj. o 1594 zł, w związkuz czym należny podatek akcyzowy wyniósł 3691 zł.
Końcowo, odnosząc się do zarzutów odwołania, Dyrektor Izby Celnej
w K. wskazał, że art. 82a upa nie został w sprawie zastosowany. Wyjaśnił także, że aby wyliczyć podstawę opodatkowania w akcyzie nie było koniecznym wcześniejsze wydanie decyzji co do VAT. Podatek akcyzowy został określony na podstawie faktury VAT Marża nr M/67A/2006 z dnia 3 lipca 2006r., w której określono kwotę transakcji w wysokości 16000 zł. Mając na uwadze treść art. 10 ust. 1 pkt 1 upa, organ podatkowy pomniejszył podstawę opodatkowania o VAT oraz akcyzę.
Odnosząc się do kwestii przedawnienia zobowiązania podatkowego organ odwoławczy wskazał, że w dniu 18 listopada 2011r. zastosowano środek egzekucyjny, o którym podatnik został zawiadomiony, co w świetle art. 70 § 4 Ordynacji podatkowej przerwało bieg terminu przedawnienia. Nowy zaś 5-letni termin przedawnienia zobowiązania podatkowego zaczął biec na nowo od dnia następnego po dniu, w którym zastosowano środek egzekucyjny.
Na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. A. S. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w K. wnosząc o jej uchylenie oraz poprzedzającej ją decyzji pierwszej instancji. Zarzuciła naruszenie przepisów Ordynacji podatkowej tj.:
- art. 120 przez wybór skutku prawnego decyzji bez uwzględnienia stanu prawnego sprawy,
- art. 122 przez zaniechanie wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy,
- art. 187 § 1 przez zaniechanie zebrania materiału dowodowego,
- art. 191 przez zbieranie i rozpatrzenie materiału dowodowego w sposób wybiórczy
i zaniechanie zebrania dowodów korzystnych dla podatnika,
a także art. 154 ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008r. o podatku akcyzowym
w związku z art. 82a upa przez jego faktyczne zastosowanie do stanu prawnego sprzed 19 lipca 2008r.
W uzasadnieniu skargi wskazano, że art. 82a upa. dawał organom podatkowym możliwość ustalenia podstawy opodatkowania akcyzą (sprowadzonego z zagranicy samochodu osobowego) w wysokości średniej wartości rynkowej tego samochodu i niewątpliwie mógł być wykorzystany przez organy w odniesieniu do samochodów sprowadzonych z zagranicy lub sprzedanych po dniu 19 lipca 2008r., w którym to przepis ten zaczął obowiązywać Przepisy prawa materialnego stosuje się bowiem w brzmieniu obowiązującym w dacie powstania obowiązku podatkowego. Do dnia 19 lipca 2008r. przepisy upa stanowiły, że podstawą opodatkowania w wewnątrzwspólnotowym nabyciu samochodów osobowych jest kwota należna. Obowiązujące wówczas przepisy nie dawały żadnej możliwości ustalenia podstawy opodatkowania akcyzą jako wartości rynkowej sprowadzanego samochodu, czy też jako średniej ceny podobnych samochodów na danym rynku.
Skarżąca podniosła, że przy ustalaniu średniej wartości rynkowej samochodu organy ograniczyły się jedynie do danych z katalogu "Eurotax Informator Rynkowy" bez uwzględnienia np. stanu technicznego pojazdu. Skarżąca wniosła o dopuszczenie dowodu z zeznań świadka nabywcy Z.G. na okoliczność udowodnienia w jakim stanie technicznym był samochód. Wniosek nie został uwzględniony. Dyrektor Izby Celnej nie wyjaśnił także, dlaczego podatek rezydualny wyliczono w oparciu o dane z katalogu "Eurotax Informator Rynkowy", poza lakonicznym stwierdzeniem, że znajduje się on "w dyspozycji" organu. Dane znajdujące się w innych katalogach np. "Info Expert" sp. z o.o. wydawanego przez Stowarzyszenie Rzeczoznawców Samochodowych Ekspermot oraz Eksperci Techniczno - Motoryzacyjni "Rzeczoznawcy -PZM" są korzystniejsze dla podatniczki.
Skarżąca wyraziła także wątpliwość co do możliwości oceny samochodu jako standardowo wyposażonego. Nie przeprowadzono bowiem oględzin samochodu, dowodu z zeznań świadka lub strony.
Przy wycenach pojazdów może występować wiele innych czynników, które wymagają uwzględnienia: usterki stanu technicznego, uszkodzenia, fakt składania pojazdu, zużycie ogumienia, wady prawne itp. Prawidłowy szacunek tych uwarunkowań wymaga profesjonalnej wiedzy z zakresu wyceny pojazdów. Zdaniem skarżącej gdyby ustalenia rezydualnej kwoty podatku dokonano od rzeczywistej jego wartości, a nie katalogowej, okazałoby się, że ów podatek rezydualny jest niższy niż akcyza nałożona przy sprzedaży samochodu osobowego przed pierwszą rejestracją na terytorium kraju.
Końcowo skarżąca podniosła, że VAT winien być określony stosowną decyzją (art. 99 ust. 12 ustawy z 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług), a nie pismem, w którym organ wypowiada się, co do wysokości podatku. W stosunku do skarżącej żadna decyzja w zakresie VAT nie została wydana.
Dyrektor Izby Celnej w K. w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie oraz podtrzymał argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co nastąpiło:
Zgodnie z zasadami wyrażonymi w art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r.- Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) i art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.), dalej jako ustawa p.p.s.a., sąd bada zaskarżone orzeczenie pod kątem jego zgodności z obowiązującym prawem, zarówno materialnym, jak i procesowym, nie jest przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Sąd w wyniku dokonanej kontroli zaskarżonej decyzji, mając na uwadze stan faktyczny i prawny sprawy, stwierdza, że skarga zasługuje na uwzględnienie, aczkolwiek nie wszystkie zarzuty podnoszone w jej treści są trafne.
W sprawie nie może budzić wątpliwości uznanie skarżącej za sprzedawcę samochodu osobowego marki Audi A6 w ramach umowy komisu (art. 765 k.c. i 766 kodeksu cywilnego). W sprzedaży komisowej sprzedawcą jest komisant, a przez to podatnikiem akcyzy od sprzedawanego samochodu osobowego. Poza sporem w sprawie jest także fakt, że przedmiotowy samochód osobowy przed sprzedażą, która miała miejsce w dniu 3 lipca 2006 r. nie był zarejestrowany na terytorium kraju, zgodnie z przepisami o ruchu drogowym. Postawą materialno-prawną zaskarżonej decyzji - z uwagi na treść art. 154 ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008r. o podatku akcyzowym - są przepisy ustawy z dnia 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 29, poz. 257 ze zm.), dalej u.p.a., w brzmieniu obowiązującym w dniu 3 lipca 2006r. W myśl art. 80 ust. 1 u.p.a. akcyzie podlegają samochody osobowe niezarejestrowane na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym. Z kolei w art. 80 ust. 2 u.p.a. ustawodawca zawarł zapis, że podatnikami akcyzy od samochodów są podmioty dokonujące "każdej sprzedaży samochodu osobowego przed pierwszą jego rejestracją na terytorium kraju".
Nie jest uzasadniony zarzut skargi dotyczący naruszenia art. 154 ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008r. o podatku akcyzowym w związku z art. 82a u.p.a. przez jego faktyczne zastosowanie do stanu prawnego sprzed 19 lipca 2008r.
W związku z tym zarzutem stwierdzić należy, że przepisem konkretyzującym to, jakie kryteria należy uwzględnić przy określaniu podstawy opodatkowania podatkiem akcyzowym, w przypadku stosowania poszczególnych rodzajów stawek akcyzy jest art. 10 ust. 1 u.p.a. Regulacje krajowe, obowiązujące w dacie dokonania czynności opodatkowanej (3.07.2006 r.), nie zawierały rozwiązań prawnych pozwalających na ustalenie podstawy opodatkowania w sposób odmienny od wskazanego w tym przepisie. Stosownie do art. 10. 1. "podstawą opodatkowania w przypadku wyrażenia stawki akcyzy w procencie podstawy opodatkowania jest kwota należna z tytułu sprzedaży na terytorium kraju wyrobów akcyzowych pomniejszona o kwotę podatku od towarów i usług oraz o kwotę akcyzy, należne od tych wyrobów." Możliwość dokonania przez organy podatkowe zmiany wysokości podstawy opodatkowania w przypadku sprzedaży samochodu osobowego, wówczas gdy jej wysokość znacznie odbiega od średniej wartości rynkowej tego samochodu, ustawodawca przewidział w dodanym do ustawy o podatku akcyzowym art. 82a z tym, iż powyższy przepis obowiązuje dopiero od 19 lipca 2008 r. Z kolei art. 154 ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008r. o podatku akcyzowym wyraźnie wskazuje, że ,,Jeżeli obowiązek podatkowy w akcyzie odnośnie wyrobów akcyzowych niezharmonizowanych w rozumieniu ustawy, o której mowa w art. 168, powstał przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy i należna akcyza nie została do tego dnia zapłacona, stosuje się przepisy dotychczasowe.’’ Oznacza to, że podstawą prawną zaskarżonej decyzji może być jedynie ustawa o podatku akcyzowym z 2004r.
w brzmieniu obowiązującym w dniu 3 lipca 2006r. Z powyższego wynika, że przepis
art. 82a u.p.a. nie mógł mieć zastosowania w rozstrzyganej sprawie, zatem nie mogło dojść do jego naruszenia.
W ocenie Sądu nie znajduje uzasadnienia także zarzut strony, że VAT winien być określony stosowną decyzją (art. 99 ust. 12 ustawy z 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług), a nie pismem, w którym organ wypowiada się, co do wysokości podatku. W stosunku do skarżącej żadna decyzja w zakresie VAT nie została wydana. Jak wyżej wskazano stosownie do art. 10. 1. u.p.a. "podstawą opodatkowania w przypadku wyrażenia stawki akcyzy w procencie podstawy opodatkowania jest kwota należna z tytułu sprzedaży na terytorium kraju wyrobów akcyzowych pomniejszona o kwotę podatku od towarów i usług oraz o kwotę akcyzy, należne od tych wyrobów." Organ przedstawiając kalkulację podatku akcyzowego w zaskarżonej decyzji przyjął dane wynikające z materiału procesowego, a konieczne do ustalenia podstawy opodatkowania. Kwota należna z tytułu sprzedaży przedmiotowego samochodu - 16 000 złotych - potwierdzona fakturą VAT Marża nr M/67A/2006 z dnia 3 lipca 2006 r. została przyjęta bez zastrzeżeń zarówno przez organ jak i skarżącą. Także akcyza w kwocie 1594 złotych z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu uiszczona przez Z. S. jest bezsporna, bo wynika z deklaracji uproszczonej nr AKCU/341010/2006/05272. Za prawidłowe uznać należy także ustalenie przez organ kolejnej przesłanki stanowiącej o podstawie opodatkowania, a mianowicie kwotę podatku od towarów i usług. Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego w K. pismem z dnia 25.08.2011 r. określił wysokość tego podatku na kwotę 57,70 złotych. Organ samodzielnie ustala wszystkie elementy stanu faktycznego niezbędne do prawidłowego zastosowania prawa materialnego, w tym przypadku art. 10 ust. 1 u.p.a. przy wykorzystaniu środków dowodowych przewidzianych w art. 180. § 1. Ordynacji podatkowej. Stosownie do ww. przepisu ,, Jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem." Organ skarbowy dysponował kompletnym materiałem procesowym obejmującym bezsporne dane niezbędne do wyliczenia kwoty podatku od towarów i usług w związku ze sprzedażą samochodu. Treść art. 10 ust. 1 u.p.a. nie odsyła do
art. 99 ust. 12 ustawy z 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług, co oznacza, że ten element kalkulacyjny podatku akcyzowego mógł być ustalony na podstawie każdego prawnie dopuszczalnego dowodu. Oznacza to, że nie doszło do naruszenia art. 10 ust. 1 u.p.a.
W rozpoznawanej sprawie kwestią sporną oraz istotną dla ustalenia kwoty podatku akcyzowego jaki obciąża skarżącą jest prawidłowe ustalenie rezydualnej kwoty podatku mieszczącej się w wartości podobnych samochodów używanych zarejestrowanych na terytorium kraju. Jeżeli bowiem w wyniku takich ustaleń okazałoby się, że ów "rezydualny" podatek jest niższy niż akcyza nałożona przy sprzedaży samochodu osobowego przed pierwszą jego rejestracją na terytorium kraju, różnicę tę, przewyższającą kwotę "rezydualną", będzie należało uznać za niezgodną z prawem wspólnotowym (art. 90 akapit pierwszy TWE), a na organie będzie spoczywał obowiązek zastosowania tego prawa z pominięciem prawa krajowego i dokonanie obliczenia podatku akcyzowego z uwzględnieniem wysokości tej różnicy.
Odnośnie samej wysokości podatku akcyzowego w związku ze sprzedażą w dniu 3 lipca 2006 r. przedmiotowego samochodu przed pierwszą rejestracją skarżąca wniosła zarzuty skierowane w rzeczywistości do wysokości tzw. "rezydualnej kwoty podatku" zawartego w wartości (cenie sprzedaży) podobnego, używanego samochodu zarejestrowanego wcześniej w Polsce.
Sąd podziela zarzuty skargi odnośnie powyższej kwestii i stwierdza, że organy podatkowe dopuściły się nieprawidłowości w zakresie pełnego i dokładnego ustalenia stanu faktycznego sprawy. Konieczność bowiem wyliczenia rezydualnej kwoty podatku akcyzowego, w sytuacji gdy mamy do czynienia z ustaleniem podatku akcyzowego od samochodu osobowego sprzedanego przed pierwszą rejestracją wynika z regulacji art. 90 TWE interpretowanego w wyroku ETS z dnia 18 stycznia 2007 r. C-313/05. Organy uwzględniając mechanizm opodatkowania sprzedanego przez skarżącą w lipcu 2006 r. samochodu osobowego podatkiem akcyzowym zaprezentowany w art. 10 ust. 1 pkt 1, art. 75, art. 79 u.p.a., § 7 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2004 r. w sprawie obniżenia stawek podatku akcyzowego (Dz. U. Nr 87, poz. 825 z późn. zm.) oraz w omawianym wyroku ETS w sprawie C-315/05, uznały, że podatek akcyzowy w prawidłowej wysokości wynosi 5285 złotych, gdyż nie przekracza rezydualnej kwoty podatku akcyzowego 5858 złotych zawartej w cenie podobnego pojazdu. Z tez powołanego wyżej wyroku ETS wynikała konieczność badania tego, czy podatek zapłacony z tytułu sprzedaży pojazdu nie był wyższy od podatku zawartego w cenie rynkowej podobnego pojazdu zarejestrowanego wcześniej w Polsce. Trybunał nie zdefiniował pojęcia "pojazd podobny". Niewątpliwie pojazdem takim będzie samochód tej samej marki, modelu, roku produkcji, wyposażenia, o przybliżonym stanie technicznym. W rozpatrywanej sprawie Dyrektor Izby Celnej ustalił wartość rynkową podobnego samochodu używanego, zarejestrowanego w Polsce, do samochodu sprzedanego przez skarżącą, na podstawie danych zawartych w katalogu Eurotax Informator Rynkowy Samochody Osobowe – Wydawnictwa Eurotax Glass Polska Sp.
z o.o. - Carwert. Z wydruku wyceny wynika, że przy ustaleniu wartości podobnego samochodu uwzględniono markę samochodu, rok produkcji, pojemność silnika, standardowe wykończenie oraz przebieg. Dane te pozwalały określić wartość podobnego pojazdu na kwotę 59 700 złotych. Przyjęta przez organ metoda wyceny nie uwzględniała jednak indywidualnych cech pojazdu, głównie stanu technicznego, jak również ewentualnych uszkodzeń, które zarówno wpływają jak i nie wpływają na sprawność samochodu, to niewątpliwie oddziałują na jego wartość rynkową. Indywidualne cechy pojazdu nie wynikały z faktury VAT Marża nr M/67A/2006 z dnia
3 lipca 2006 r., jak również z umowy komisu nr 79/2006 z dnia 31 czerwca 2006 r. Dane te mógłby potwierdzić zgłoszony przez skarżącą w toku postępowania - w odwołaniu - w charakterze świadka Z.G., nabywca przedmiotowego samochodu. Skarżąca poprzez zgłoszenie wniosku dowodowego – nie uwzględnionego przez organ odwoławczy - z zeznań świadka Z. G.. słusznie zwróciła uwagę na konieczność ustalenia stanu technicznego sprzedanego samochodu osobowego. Uzyskanie przez organ wyczerpujących danych dotyczących przedmiotowego pojazdu Audi A6 pozwoliłoby na ,,odszukanie" pojazdu podobnego zarejestrowanego na terytorium kraju. Bez dodatkowych ustaleń w zakresie wyżej podanym organ nie dokonana prawidłowego ustalenia wartości rezydualnej akcyzy, zawartej w podobnym pojeździe. Powyższe nieprawidłowości w działaniu organów stanowią podstawę do uznania za trafne zarzuty skargi dotyczące naruszenia przepisów postępowania tj. art. 122, art. 187 § 1, art. 191 Ordynacji podatkowej w stopniu uzasadniającym wyeliminowanie z obrotu prawnego zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji.
Ponadto organ w ramach wypełnienia obowiązków – z art. 122, art. 187 § 1 Ordynacji podatkowej – dokładnego ustalenia stanu faktycznego sprawy poprzez wszechstronne rozpatrzenie zebranego materiału dowodowego, powinien omówić w decyzji dostępne w obrocie katalogi zawierające wyceny samochodów, oprócz katalogu Eurotax Glass, przynajmniej powołany w skardze katalog Info Ekspert sp. z o.o. wydawanego przez Stowarzyszenie Rzeczoznawców Samochodowych Ekspermot oraz Eksperci Techniczno - Motoryzacyjni "Rzeczoznawcy -PZM". W przypadku korzystania z wyceny katalogowej dla porównania wartości pojazdu podobnego przedstawić dane wynikające z powołanych wyżej katalogów, następnie dokonać wyboru jednego z nich, który uzasadnić zgodnie z wymogami art. 191 Ordynacji podatkowej. Podczas gdy z zaskarżonej decyzji nie wynika dlaczego podatek rezydualny zawarty w cenie podobnego pojazdu organ ustalił właśnie na podstawie danych Eurotax Glass pomijając inne katalogi przez co naruszył art. 122, art. 187 § 1 oraz art. 191 Ordynacji podatkowej.
W ponownym postępowaniu organ przeprowadzi dowód z zeznań świadka Z. G. dla ustalenia indywidualnych cech technicznych samochodu Audi A6, koniecznych do dalszego wykorzystania przy prawidłowym ustaleniu wartości rezydualnej akcyzy zawartej w podobnym pojeździe zarejestrowanym na terytorium kraju. Dla celu związanego z wyceną podobnego pojazdu organ wykorzysta dostępne katalogi przynajmniej te o którym mowa w decyzji oraz w skardze, nie wykluczając w razie konieczności przeprowadzenia dowodu z opinii rzeczoznawcy stosownie do art. 197. § 1 Ordynacji podatkowej. Następnie mając na uwadze zgodność przepisów prawa krajowego - u.p.a. z przepisami prawa wspólnotowego - TWE określi A. S. zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym za lipiec 2006r.
w związku ze sprzedażą w ramach umowy komisu w dniu 3 lipca 2006 r. przed pierwszą rejestracją na terytorium kraju wyrobu akcyzowego w postaci samochodu osobowego Audi A6 z uwzględnieniem wartości rezydualnej podatku akcyzowego zawartej w cenie podobnego pojazdu.
Wobec stwierdzonych naruszeń przepisów postępowania tj. art. 122, art. 187 § 1, art. 191 Ordynacji podatkowej, stanowiących wystarczającą podstawę do uchylenia decyzji organów obu instancji, Sąd orzekł jak w sentencji wyroku na podstawie art. 135 i art. 145 § 1 pkt 1 lit. "c" ustawy p.p.s.a. Orzeczono o niewykonywaniu zaskarżonej decyzji na podstawie art. 152 ustawy p.p.s.a., o kosztach postępowania na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 ustawy p.p.s.a. Na koszty te składa się kwota 148 zł tytułem zwrotu wpisu od skargi ustalonego na podstawie § 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 roku w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193), kwota 600 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego określona na podstawie § 6 pkt 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenie przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. 163, poz. 1349 z późn. zm.) oraz kwota 17 złotych tytułem zwrotu opłaty skarbowej od pełnomocnictwa dla radcy prawnego na podstawie art. 1 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 16 listopada 2006r. o opłacie skarbowej /Dz. U. Nr 225, poz. 1635/ w zw. z częścią IV załącznika do w/w ustawy.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 14.07.2026. · Źródło