I FZ 95/14

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: , Przewodniczący Sędzia NSA: Roman Wiatrowski (sprawozdawca), , po rozpoznaniu w dniu 22 maja 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia Z. Z. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 6 sierpnia 2013 r., sygn. akt I SA/Go 52/12 w przedmiocie odrzucenia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi Z. Z. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Z. z dnia 7 listopada 2011 r., nr [...] w przedmiocie pozostawienia zażalenia bez rozpatrzenia postanawia: oddalić zażalenie. Postanowieniem z 6 sierpnia 2013 r., sygn. akt: I SA/Go 52/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim odrzucił wniosek Z. Z. (dalej: "strona", "skarżący") o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Z. z dnia 7 listopada 2011 r., nr [...] w przedmiocie pozostawienia zażalenia bez rozpatrzenia. Przedstawiając okoliczności faktyczne w jakich zapadło powyższe rozstrzygnięcie Sąd pierwszej instancji wskazał, że pismem z dnia 26 lutego 2013 r. (1 marca 2013 r. – data wpływu do WSA) skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej na ww. postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej. Do wniosku nie dołączono skargi kasacyjnej lecz opinię ustanowionego na rzecz strony – w ramach przyznanego prawa pomocy – pełnomocnika o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wydanego w niniejszej sprawie postanowienia z dnia 7 listopada 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim, odmawiając przywrócenia terminu do dokonania ww. czynności, uznał – powołując się przy tym na treść art. 86 i art. 87 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. - dalej "P.p.s.a."), że wniosek o przywrócenie terminu został złożony przedwcześnie, tj. w chwili gdy nie upłynął jeszcze termin do złożenia skargi kasacyjnej, wobec tego wniosek ten jako niedopuszczalny, w myśl art. 88 P.p.s.a. podlegał odrzuceniu. Skarżący pismem z dnia 20 sierpnia 2013 r. wniósł zażalenie na powyższe postanowienie podnosząc m. in. że nie mógł złożyć skargi kasacyjnej z uwagi, że wyznaczony w urzędu adwokat odmówił wykonania takiej czynności. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 177 § 1 P.p.s.a. skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Z art. 86 § 1 P.p.s.a. wynika natomiast, że jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek przywróci termin. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana w terminie siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia, uprawdopodobniając równocześnie okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 1 i 2 P.p.s.a.). Zgodnie zaś z art. 88 P.p.s.a. spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. W świetle powyższego nie ulega zatem wątpliwości, że w sytuacji, gdy strona złożyła wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej, początek biegu terminu do wniesienia tej skargi wyznaczać będzie data doręczenia orzeczenia rozstrzygającego w przedmiocie skargi do Sądu pierwszej instancji. Na gruncie rozpoznawanej sprawy natomiast, jak słusznie to wskazał Sąd pierwszej instancji, ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, że odpis wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wraz z uzasadnieniem doręczono pełnomocnikowi skarżącego w dniu 1 lutego 2013 r. (karta 169 akt WSA), tymczasem wniosek skarżącego o przedłużenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej wpłynął do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w dniu 1 marca 2013 r. (karta 189 akt WSA). W świetle powyższych okoliczności uznać należy, że pismo skarżącego o przedłużenie przedmiotowego terminu zostało wniesione przedwcześnie, tj. przed upływem trzydziestodniowego terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, który w niniejszej sprawie upływał z dniem 5 marca 2013 r. W zaistniałej zatem sytuacji trafnie Sąd pierwszej instancji stwierdził, że wniosek ten podlegał odrzuceniu jako przedwczesny, a tym samym niedopuszczalny w rozumieniu art. 88 P.p.s.a. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, w oparciu o art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji