II OZ 48/13

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Barbara Adamiak (spr.) po rozpoznaniu w dniu 6 lutego 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. O. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 listopada 2012 r. sygn. akt VII SA/Wa 2294/11 o odrzuceniu skargi kasacyjnej K. O. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 lutego 2012 r. sygn. akt VII SA/Wa 2294/11 w sprawie ze skargi K. O. na postanowienie Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] sierpnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania postanawia: oddalić zażalenie. Wyrokiem z dnia 29 lutego 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę K. O. na postanowienie Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] sierpnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Odpis ww. wyroku Sądu z uzasadnieniem został doręczony pełnomocnikowi skarżącego w dniu 14 kwietnia 2012 r. wraz z pouczeniem o trybie i terminie sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej. W dniu 14 maja 2012 r. (data nadania w UP) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie została wniesiona skarga kasacyjna. Skarga ta została sporządzona i podpisana osobiście przez K. O. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził, że zgodnie z art. 175 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. W sprawie, skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 lutego 2012 r. K. O. sporządził osobiście pomimo pouczenia zawartego przy piśmie Sądu z dnia 30 marca 2012 r. wraz z którym doręczono zaskarżony wyrok. W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 178 w związku z art. 175 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowieniem z dnia 8 listopada 2012 r. sygn. akt VII SA/Wa 2294/11, odrzucił skargę kasacyjną. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł K. O., zaskarżając je w całości. Zaskarżonemu orzeczeniu zarzucono naruszenie art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi poprzez odrzucenie wniesionej skargi kasacyjnej bez uprzedniego wezwania do usunięcia braków skargi kasacyjnej w wyznaczonym terminie. W głównych motywach zażalenia wywodzono, że brak skargi kasacyjnej jakim jest niesporządzenie skargi przez podmiot uprawniony, nie jest brakiem nieusuwalnym. W oparciu o powyższe skarżący wnosił o uchylenie zaskarżonego postanowienia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zawiera usprawiedliwionych podstaw. Zgodnie z art. 175 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) "§1 Skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem §2 i 3. §2 Przepisu §1 nie stosuje się, jeżeli skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. §3 Skarga kasacyjna może być sporządzona przez: 1) doradcę podatkowego - w sprawach obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami; 2) rzecznika patentowego - w sprawach własności przemysłowej". Powyższy przepis został prawidłowo zastosowany przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w zaskarżonym postanowieniu. Z akt sprawy wynika, że skarga kasacyjna od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 kwietnia 2012 r. sygn. akt VII SA/Wa 2294/11, została sporządzona i wniesiona przez K. O. osobiście, który w żaden sposób nie wykazał, iż posiada uprawnienia do skutecznego sporządzenia skargi kasacyjnej. Brak sporządzenia skargi kasacyjnej przez uprawniony podmiot jest brakiem nieusuwalnym. Jest to bowiem brak, który w związku z przepisami powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, uniemożliwia rozpoznanie skargi kasacyjnej. Wnoszący skargę kasacyjną nie jest bowiem w takim przypadku zdolny do naprawienia, usunięcia błędu, którego w świetle obowiązujących przepisów się dopuścił. W aktach sprawy znajduje się doręczone skarżącemu pismo w którym pouczono go m.in. o treści art. 175 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Pismo to zostało wysłane skarżącemu wraz z uzasadnieniem wyroku. W tym stanie rzeczy, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 §2 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.