II OZ 144/12

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Małgorzata Dałkowska-Szary po rozpoznaniu w dniu 2 marca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. S. i B. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 24 stycznia 2012 r., sygn. akt IV SA/Po 1284/11 w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi J. S. i B. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] października 2011 r., nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy postanawia: oddalić zażalenie. W skardze na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] października 2011 r., nr [...], którą uchylono decyzję Wójta Gminy K. z dnia [...] września 2011 r. w przedmiocie odmowy ustalenia warunków zabudowy i przekazano sprawę do ponownego rozpoznania organowi I instancji, J. i B. S. zawarli wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Postanowieniem z dnia 24 stycznia 2012 r., sygn. akt IV SA/Po 1284/11, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odmówił wstrzymania wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] października 2011 r. W uzasadnieniu Sąd podkreślił, że wolą skarżących było wstrzymanie wykonania decyzji kasacyjnej w sprawie warunków zabudowy. Zdaniem Sądu wniosek skarżących jest niezasadny, bowiem ze swej istoty decyzja o ustaleniu warunków zabudowy nie prowadzi do niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody, ani tym bardziej do powstania trudnych do odwrócenia skutków, gdyż nie nadaje się do wykonania, ma charakter wyłącznie deklaratywny. W szczególności decyzja ta nie uprawnia do rozpoczęcia robót budowlanych - takie skutki wywiera dopiero decyzja o pozwoleniu na budowę, która wydawana jest w odrębnym postępowaniu i nie może być przedmiotem kontroli Sądu w niniejszej sprawie. Zażaleniem J. S. i B. S. zaskarżyli powyższe postanowienie i wnieśli o jego uchylenie oraz o wstrzymanie jego wykonania na podstawie art. 143 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.). W uzasadnieniu zażalenia podniesiono, że przedmiotową decyzję o warunkach zabudowy wydaje się dla inwestycji, która już powstała a nie która ma powstać. Inwestycja ta jest niezgodna z decyzją o warunkach zabudowy obowiązującą w czasie rozpoczęcia prac budowlanych. Skarżący podkreślili również, iż ww. inwestycja (budynek) narusza ich własność bowiem została trwale zakotwiczona w ich budynku mieszkalnym i bez ich zgody. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji do czasu rozpoznania skargi na decyzję służy zapobieżeniu wyrządzenia znacznej szkody lub skutków trudnych do odwrócenia które mogłyby powstać, gdyby okazało się, że w wyniku uwzględnienia skargi zostanie wzruszona zaskarżona decyzja. Dlatego też rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w całości lub w części sąd administracyjny, stosownie do przepisu art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.), ocenia, czy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, jeżeli przed rozpoznaniem skargi zostanie wykonana zaskarżona decyzja, która w wyniku rozpoznania skargi może być uchylona albo może być stwierdzona jej nieważność. Naczelny Sąd Administracyjny rozpatrując zażalenie skarżących na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 24 stycznia 2012 r. nie znalazł podstaw do jego uwzględnienia. Jak już wskazano, podstawą do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji przez Sąd po wniesieniu skargi jest, stosownie do art. 61 § 3 ww. ustawy, przesłanka niebezpieczeństwa wyrządzenia przez jej wykonanie znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Skarżący zarówno we wniosku jak i w przedmiotowym zażaleniu nie sprecyzowali na czym ma polegać w konkretnej sprawie powoływane przez nich niebezpieczeństwo. Nie wykazali zatem w żaden sposób, że doszło do spełnienia którejkolwiek z przewidzianych prawem przesłanek zastosowania niniejszej instytucji. Ponadto, jak słusznie wskazał Sąd I instancji, decyzja ustalająca warunki zabudowy nie upoważnia do rozpoczęcia prac budowlanych, tym samym nie może powodować niebezpieczeństwa wyrządzenia skarżącym znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zatem pomimo tego, iż może ona stanowić podstawę do wydania pozwolenia na budowę, to nie może powodować skutków o jakich mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Odnosząc się do podnoszonych przez skarżących kwestii należy podkreślić, iż celem instytucji wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu jest jedynie tymczasowe ukształtowanie stosunków do czasu rozpoznania skargi przez sąd administracyjny, a nie ocena legalności tego aktu, czy dokonywanie ustaleń faktycznych. Odnośnie natomiast wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu na podstawie art. 143 k.p.a. wskazać należy, że na podstawie ww. przepisu możliwe jest wstrzymanie wykonania postanowienia w administracyjnym toku instancji, a nie w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a orzekł jak w sentencji postanowienia.