VI SA/Wa 1918/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Głowacka-Klimas (spr.) Sędziowie Sędzia NSA Zdzisław Romanowski Sędzia WSA Halina Emilia Święcicka Protokolant ref. staż. Monika Piotrowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 marca 2012 r. sprawy ze skargi H. z siedzibą w H., Niemcy na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] lipca 2011 r. nr [...] w przedmiocie częściowej odmowy uznania prawa ochronnego na znak towarowy oddala skargę Decyzją z dnia [...] lipca 2011 r. nr [...] Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej, działając w oparciu o art. 245 w zw. z art. 132 ust. 2 pkt 2 w związku art. 1523 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej (Dz. U. z 2003 r. Nr 119, poz. 1117, z późn. zm.) - dalej p.w.p., po rozpoznaniu wniosku H. z siedzibą w H., Niemcy (dalej strona skarżąca, skarżąca spółka) o ponowne rozpatrzenie sprawy, utrzymał w mocy własną decyzję z dnia [...] stycznia 2011 r., którą odmówił udzielenia prawa ochronnego na znak towarowy "MATADOR" zarejestrowany pod numerem [...] w trybie Porozumienia Madryckiego o międzynarodowej rejestracji znaków z pierwszeństwem od dnia [...] września 2004 r., dla następujących towarów: oprogramowanie informatyczne (kl.9) /logiciels informatiques/; zapałki, artykuły dla palaczy (kl.34) /allumettes, articles pour fumeurs/. Stan sprawy przedstawiał się następująco. Decyzją z dnia [...] grudnia 2006 r., Urząd Patentowy RP wstępnie odmówił udzielenia prawa ochronnego na znak towarowy "MATADOR" [...], bowiem wskazał, iż na przedmiotowy znak towarowy nie może być udzielone prawo ochronne, gdyż jest on podobny w rozumieniu art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p. do między innymi następujących znaków towarowych: - znaku towarowego słownego "MATADOR" [...] z pierwszeństwem od dnia [...] lutego 1997 r. na rzecz T. G. przeznaczonego do oznaczania następujących towarów i usług: programy komputerowe, programy systemu operacyjnego (kl.9), oprogramowanie komputerowe (kl.42) - znaku towarowego słowno-graficznego "MATADOR" [...] z pierwszeństwem od dnia [...] grudnia 1973 r. na rzecz R. GmbH & Co. przeznaczonego do oznaczania między innymi następujących towarów: zapałki (kl.34). Decyzją z dnia [...] stycznia 2011 r. Urząd Patentowy RP odmówił udzielenia prawa ochronnego znak towarowy "MATADOR" [...], argumentując, iż w wyniku uzyskania prawa ochronnego na znak, uprawniony uzyskuje wyłączne prawo używania danego znaku w obrocie gospodarczym w odniesieniu do określonych towarów. Naruszenie prawa ochronnego następuje poprzez używanie takiego samego lub podobnego znaku do oznaczania towarów tego samego rodzaju, jeśli w zwykłych warunkach obrotu gospodarczego znak ten mógłby wprowadzać w błąd odbiorców co do pochodzenia towarów, zaś niebezpieczeństwo wprowadzenia w błąd odbiorców co do pochodzenia towarów jest wypadkową podobieństwa towarów i podobieństwa oznaczeń. W ocenie organu, sporny znak towarowy służy do oznaczania między innymi takich towarów jak: oprogramowanie informatyczne (kl.9) /logiciels informatiques/; zapałki, artykuły dla palaczy (ki.34) /allumettes, articles pour fumeurs/. Natomiast przeciwstawione znaki służą do oznaczania odpowiednio - znak "MATADOR" [...] do oznaczania programów komputerowych i programów systemu operacyjnego (kl.9), natomiast znak "MATADOR" [...] do oznaczania zapałek (kl. 34). Porównując znak towarowy "MATADOR" [...] do znaku towarowego "MATADOR" [...], Urząd Patentowy RP uznał, że są to oznaczenia identyczne, bowiem obydwa porównywane znaki to oznaczenia słowne MATADOR, zatem nie ma żadnych elementów, które mogłyby je różnicować. Z kolei porównując sporny znak towarowy do znaku towarowego "MATADOR" [...] organ stwierdził, że porównywane znaki maja identyczną warstwę słowną, którą stanowi wyraz "MATADOR". Są zatem identyczne pod względem fonetycznym i znaczeniowym, a różnią się wyłącznie przedstawieniem graficznym. Znak "MATADOR" [...] to oznaczenie słowne, zaś znak przeciwstawiony to oznaczenie słowno-graficzne. W znakach słowno-graficznych - jak argumentował organ - większą siłę oddziaływania posiada warstwa słowna tych znaków, w sytuacji gdy mamy do czynienia ze słowem fantazyjnym względem towarów i usług nim oznaczanych. Potencjalny odbiorca nie zawsze ma bowiem sposobność do zapoznania się z zapisem graficznym oznaczenia i przy wyborze towarów kieruje się ogólnym wrażeniem, jakie wywołał na nim dany znak - w tym przypadku charakterystycznym słowem "MATADOR". Wspomnianą na wstępie decyzją z dnia [...] lipca 2011 r., utrzymując w mocy własną decyzję z dnia [...] stycznia 2011 r., Urząd Patentowy RP na podstawie art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p. podniósł, że nie jest możliwe udzielenie prawa ochronnego na znaki towarowe, których używanie mogłoby wprowadzać potencjalnych odbiorców w błąd, polegający w szczególności na skojarzeniu ze znakiem chronionym. Niedopuszczalne jest zatem udzielenie prawa ochronnego na znak towarowy, jeśli skutkiem tego powstałoby prawo, którego zakres pokrywałby się choćby w części z zakresem prawa z wcześniejszym pierwszeństwem. O tym, czy w konkretnym przypadku mogłoby dojść do kolizji praw ochronnych, a zatem czy przeciwstawione znaki są podobne, rozstrzyga się na podstawie kryterium wprowadzenia w błąd odbiorców, co do pochodzenia towarów i/lub usług. Niebezpieczeństwo to polega na możliwości błędnego, nie odpowiadającego rzeczywistości, przypisaniu danego towaru i/lub usług uprawnionemu z prawa ochronnego. Organ ponownie podkreślił, iż znak "MATADOR" [...] korzysta z daty pierwszeństwa od dnia [...] września 2004 r., w związku z czym ocena ustawowych przesłanek jakim powinien odpowiadać tenże znak towarowy jest dokonywana w odniesieniu do tej daty, zatem w tym dniu, ochrona przeciwstawionego znaku towarowego "MATADOR" [...] była w mocy (od dnia [...] lutego 1997 r.), w związku z czym znak ten stanowił przeszkodę w udzieleniu ochrony na sporny znak towarowy, w rozumieniu art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p. Urząd Patentowy RP wyjaśnił również, że sam fakt nieprzedłożenia dowodów używania tegoż znaku w postępowaniu spornym nie świadczy o tym, że używanie takie nie miało miejsca, a organ działający w trybie spornym nie podjął decyzji o wygaśnięciu prawa ochronnego na znak "MATADOR" [...] z powodu jego nieużywania. W sprawie tej w ogóle nie zapadło żadne rozstrzygnięcie merytoryczne. Wobec powyższego, przeciwstawiony znak w dacie pierwszeństwa cieszył się pełnoprawną ochroną. Nie można zatem stwierdzić, że w niniejszej sprawie nie zachodzi ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd. Przeciwnie, w przypadku identycznych znaków towarowych, służących do oznaczania takich samych towarów ryzyko to jest bardzo wysokie, gdyż nie istnieją żadne okoliczności w oparciu o które takiego błędu można by uniknąć. Za niezasadne organ uznał zarzuty skarżącej spółki, iż Urząd Patentowy RP dokonał niewłaściwej wykładni przepisów p.w.p. i błędnie przyjął, że w dniu wydania decyzji powinien odnieść się do aktualnego stanu faktycznego, tj. iż znak kolizyjny nie posiada już ochrony. Organ podkreślił, iż jego działanie zawsze musi uwzględniać obowiązujące przepisy prawne. W konsekwencji zauważył, iż fakt wygaśnięcia prawa do znaku "MATADOR" [...] w dniu [...] lutego 2007 r. nie może mieć wpływu na ocenę stanu faktycznego w przedmiotowej sprawie. Stosownie bowiem do przepisu art. 123 p.w.p., pierwszeństwo do uzyskania prawa ochronnego oznacza się według daty zgłoszenia znaku towarowego w Urzędzie Patentowym, za którą to datę uważa się dzień, w którym zgłoszenie wpłynęło do Urzędu. Konsekwencją takiej regulacji, jest zasada, iż porównując podobne znaki towarowe, przeznaczone do oznaczania podobnych towarów, organ bierze pod uwagę ich datę zgłoszenia, gdyż od tej daty liczony jest okres ochrony znaku, a więc również z tą datą uprawniony do znaku towarowego otrzymuje prawo wyłączne. Reasumując, Urząd Patentowy RP wskazał, iż mając na uwadze fakt, że oceny podobieństwa znaków towarowych dokonuje się z punktu widzenia przeciętnego odbiorcy, jak również, że do stwierdzenia podobieństwa znaków nie jest konieczne rzeczywiste pomylenie znaków lecz wystarczy tylko, że istnieje taka możliwość, można stwierdzić, że równoległe istnienie na rynku porównywanych znaków towarowych mogłoby budzić niepotrzebne wątpliwości wśród potencjalnych odbiorców oraz skutkować konfliktem interesów firm. W przypadku towarów i usług jednorodzajowych, jak to ma miejsce odnośnie znaku "MATADOR" [...], niebezpieczeństwo pomylenia produktów i usług opatrzonych porównywanymi powyżej znakami jest duży, sporny znak może być potraktowany jako kolejny z serii chronionych znaków jednego przedsiębiorcy. W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, skarżąca spółka wnosząc o uchylenie decyzji organu z dnia [...] lipca 2011 r. w części dotyczącej oprogramowania komputerowego sklasyfikowanego w klasie 09, zarzuciła naruszenie przepisów postępowania - art. 7, art. 8, art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 § 1 i § 3 k.p.a., które miało wpływ na wynik sprawy, a w konsekwencji w sposób istotny wpłynęło na nieprawidłowe zastosowanie przepisu prawa materialnego, tj. przepisu art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p. W uzasadnieniu skarżąca spółka podniosła, że decyzja organu z dnia [...] stycznia 2011 r. została wydana na podstawie art. 132 ust. 2 pkt 2 w zw. z art. 1523 p.w.p., a zatem uzasadnienie decyzji i wszelkie argumenty Urzędu Patentowego RP powinny odnosić się do treści i postanowień zawartych wyłącznie w tych przepisach. Zdaniem strony skarżącej, o ile organ uważał, że na zgłoszony znak towarowy nie może zostać udzielona w Polsce ochrona w odniesieniu do części towarów - w odniesieniu do oprogramowania informatycznego na podstawie jeszcze innych przepisów ustawy p.w.p., to powinien był je w decyzji powołać, tak więc wszelkie odniesienia do przepisu art. 123 p.w.p. poczynione dopiero w zaskarżonej decyzji utrzymującej w mocy decyzję z dnia [...] stycznia 2011 r., nie mają w sprawie żadnego znaczenia. W dalszej części skarżąca spółka zgodziła się z tezą, że pierwszeństwo do uzyskania prawa ochronnego na znak towarowy oznacza się (z zastrzeżeniem art. 124 i 125 p.w.p.), według daty zgłoszenia znaku towarowego w Urzędzie Patentowym RP, natomiast w niniejszej sprawie przepis ten nie miał zastosowania bowiem w przypadkach, gdy zostaje stwierdzone wygaśnięcie prawa ochronnego na znak towarowy na podstawie art. 169 ust.1 pkt 1 p.w.p. na wniosek osoby, która zgłosiła do ochrony swój znak towarowy i zakwestionowana została możliwość udzielenia na niego ochrony, to Urząd Patentowy RP udziela ochrony na zgłoszony znak towarowy pomimo jego późniejszej daty zgłoszenia, niż daty zgłoszenia znaku wygaszonego, a nawet pomimo istnienia równocześnie ochrony na takie same znaki, gdy data wygaszenia znaku wcześniejszego nastąpiła już po dacie zgłoszenia znaku późniejszego. Co więcej, organ podejmuje takie decyzje pomimo braku w ustawie p.w.p. przepisu, któryby w takich sytuacjach pozwalał na niestosowanie przepisu art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p. W jej ocenie, Urząd Patentowy dokonał niewłaściwej wykładni powyższego przepisu, co spowodowało wydanie dla niej niekorzystnej decyzji, bowiem organ w zaskarżonej decyzji podał, że zgodnie z art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p. niedopuszczalne jest udzielenie prawa ochronnego na znak towarowy, jeśli skutkiem tego powstałoby prawo, którego zakres pokrywałby się choć w części z zakresem prawa z wcześniejszym pierwszeństwem. Tymczasem, zdaniem skarżącej, twierdzenie takie nie znajduje się w tym przepisie, ma on bowiem bardzo konkretne i jednoznaczne brzmienie, które sprowadza się do tezy, iż w przypadku, gdy zgłoszony znak towarowy jest identyczny lub podobny do znaku wcześniejszego i przeznaczony został do oznaczania identycznych lub podobnych towarów, to jednocześnie, aby nie było możliwe udzielenie ochrony na zgłoszony znak, musi zachodzić jeszcze ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd, które obejmuje w szczególności ryzyko skojarzenia znaku ze znakiem wcześniejszym, co nie ma miejsca w tym przypadku, przy czym z treści przepisu w żadnym wypadku nie wynika, że taki stan okoliczności sprawy ma być ustalony na dzień zgłoszenia późniejszego znaku do ochrony w Polsce. Ponadto, skarżąca zarzuciła, iż Urząd Patentowy RP nie wyjaśnił, na czym konkretnie aktualnie polega i w przyszłości będzie polegało ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd w wyniku pojawienia się aktualnie i w przyszłości na polskim rynku oprogramowania informatycznego należącego do niej pod znakiem towarowym "MATADOR", skoro oprogramowanie informatyczne firmy [...] co najmniej od czterech lat nie jest sprzedawane. Za nadmierną skarżąca spółka uznała troskę organu o potencjalną dezorientację przeciętnego polskiego odbiorcy, a troskę o polskiego przedsiębiorcę za zbędną w okolicznościach niniejszej sprawy, ponieważ gdyby jednak firma [...] wykazała zainteresowanie swoim byłym znakiem towarowym, to będzie mogła posłużyć się takim narzędziem prawnym, jak sprzeciw lub wniosek o unieważnienie przedmiotowego znaku towarowego. W odpowiedzi, Urząd Patentowy wniósł o oddalenie skargi, jako bezzasadnej, podtrzymując stanowisko szeroko zajęte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słusznościowych. Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Przedmiotem rozpoznania jest skarga H. z siedzibą w Niemczech na decyzję Urzędu Patentowego RP o odmowie udzielenia prawa ochronnego na znak towarowy "MATADOR" zarejestrowany pod nr [...] w trybie Porozumienia Madryckiego o międzynarodowej rejestracji znaków z pierwszeństwem od dnia [...] września 2004 r. dla następujących towarów: oprogramowanie informatyczne klasa 9 , zapałki, artykuły dla palaczy kl. 34. Rozpatrując niniejszą sprawę Urząd Patentowy kierował się regułami zawartymi w art. 132 ust. 2 pkt 2 ustawy Prawo własności przemysłowej w zw. z art.1523 p.w.p., który to artykuły stanowiły podstawę rozstrzygnięcia. W myśl art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p nie udziela się prawa ochronnego na znak identyczny lub podobny do znaku towarowego, na który udzielono prawa ochronnego lub zgłoszonego w celu uzyskania prawa ochronnego (o ile na znak taki zostanie udzielone prawo ochronne) z wcześniejszym pierwszeństwem na rzecz innej osoby dla towarów identycznych lub podobnych, jeżeli zachodzi ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd, które obejmuje w szczególności ryzyko skojarzenia znaku ze znakiem wcześniejszym. Tak więc, aby rejestracja znaku była niedopuszczalna muszą wystąpić następujące przesłanki: - rejestracja znaku dla towarów tego samego rodzaju; - podobieństwo do znaku zarejestrowanego na rzecz innego przedsiębiorstwa; - podobieństwo znaków musi być kwalifikowane to znaczy takie, że może odbiorcę wprowadzić w błąd co do pochodzenia towarów w szczególności poprzez ryzyko skojarzenia między znakami. Niedopuszczalna jest rejestracja znaków towarowych, gdyby w jej wyniku powstało prawo, którego zakres pokrywałby się chociaż częściowo z zakresem prawa z rejestracji z wcześniejszym pierwszeństwem. Czy obydwa znaki towarowe są podobne, rozstrzyga się na podstawie kryterium niebezpieczeństwa wprowadzania w błąd odbiorców co do pochodzenia towarów. W doktrynie prawa definiuje się, że "niebezpieczeństwo, wprowadzenia w błąd odbiorców co do pochodzenia towarów polega na możliwości błędnego nie odpowiadającego rzeczywistości, przypisania przez przeciętnego odbiorcę uprawnionemu z rejestracji danego towaru ze względu na nałożony nań znak, a ponadto iż niebezpieczeństwo to jest wynikiem podobieństwa towarów i podobieństwa oznaczeń." (R. Skubisz "Prawo Znaków Towarowych" komentarz Wydawnictwo prawnicze Spółka z o.o. str. 83 Warszawa 1997). Innymi słowy niebezpieczeństwo wprowadzenia w błąd odbiorców co do pochodzenia towarów jest wypadkową podobieństwa towarów i oznaczeń. W przedmiotowej sprawie podobieństwo towarów sklasyfikowanych w klasie 9 jest bezsporne. Znaki natomiast są identyczne MATADOR. Urząd Patentowy w sposób prawidłowy porównał znak przedmiotowy z przeciwstawionymi znakami uznając, że znaki te mają identyczną warstwę słowną, którą stanowi wyraz "MATADOR", są również identyczne w warstwie fonetyczne i znaczeniowe. W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skarga nie ma usprawiedliwionych podstaw. Przede wszystkim należy przypomnieć, że stosownie do art. 123 p.w.p. pierwszeństwo do uzyskania prawa ochronnego na znak towarowy oznacza się według daty zgłoszenia znaku towarowego w Urzędzie Patentowym, za które uważa się dzień, w którym zgłoszenie wpłynęło do Urzędu Patentowego lub zostało odebrane telefaksem. Przez uzyskanie prawa ochronnego nabywa się prawo wyłącznego używania znaku towarowego w sposób zarobkowy lub zawodowy na całym obszarze Rzeczypospolitej Polskiej przez 10 lat od daty zgłoszenia znaku towarowego w Urzędzie Patentowym, z możliwością jego przedłużenia na kolejne okresy dziesięcioletnie (art. 153 ust. 1-3). Nie udziela się jednak prawa ochronnego na znak towarowy dla towarów identycznych lub podobnych, jeżeli jest on identyczny lub podobny do wcześniej zarejestrowanego znaku towarowego, którego ochrona wygasła, jeżeli od daty wygaśnięcia prawa ochronnego na znak towarowy do dnia zgłoszenia podobnego znaku przez inną osobę nie upłynął okres 2 lat, chyba że jego ochrona wygasła na podstawie art. 169 ust. 1 pkt 1 lub uprawniony z wcześniejszego prawa wyrazi zgodę na udzielenie prawa ochronnego na późniejszy znak towarowy (art. 132 ust. 1 pkt 3). Wyjątek ten nie dotyczy wygaśnięcia prawa z powodu upływu okresu, na który zostało ono udzielone (art. 168 ust. 1 pkt 1), lecz sytuacji nieużywania znaku w okresie udzielonego prawa ochronnego, o której mowa w art. 169 ust. 1 pkt 1. Ponadto generalną zasadą przyjętą w art. 315 ust. 3 p.w.p. jest dokonywanie oceny spełnienia ustawowych warunków do uzyskania patentu, prawa ochronnego albo prawa z rejestracji według przepisów obowiązujących w dniu zgłoszenia wynalazku, wzoru użytkowego, znaku towarowego albo topografii układów scalonych w Urzędzie Patentowym. Ustawowe warunki do uzyskania prawa ochronnego na znak towarowy, określone m.in. w art. 132, muszą być spełnione w dniu zgłoszenia znaku towarowego, a nie w dniu wydania decyzji Urzędu Patentowego załatwiającej taką sprawę. W dacie zgłoszenia znaku "MATADOR" zarejestrowanego pod nr [...] w trybie Porozumienia Madryckiego tj. w dniu [...] września 2004 r. korzystał z ochrony znak towarowy słowny "MATADOR" [...]z pierwszeństwem od dnia [...] lutego 1997 r. zarejestrowany na rzec Pana T. G. przeznaczony do oznaczenia następujących towarów i usług: programy komputerowe, programy systemu operacyjnego (klasa 9), oprogramowanie komputerowe (kl.42), a zatem art. 132 ust 2 pkt 2 p.w.p. został - w ocenie Sądu - zastosowany prawidłowo. Urząd Patentowy prawidłowo ustalił, że na dzień zgłoszenia ochrona służyła przeciwstawionemu znakowi towarowemu słownemu. Decyzja o jego ochronie nie została wyeliminowana z obrotu prawnego. Prawna ochrona znaku przeciwstawionego była więc bezsporna i stanowiła skuteczną przeszkodę w rejestracji znaku MATADOR na rzecz skarżącej. W świetle powołanego przepisu Urząd Patentowy prawidłowo ustalił, że na dzień zgłoszenia, ochrona służy przeciwstawionemu znakowi towarowemu słownemu. Jak wskazano wyżej decyzja o jego ochronie nie została wyeliminowana z obrotu prawnego, a sama ochrona przeciwstawionego znaku wygasła z mocy prawa z dniem [...]lutego 2007 r. to jest z upływem 10-letniego okresu ochronnego. Stąd rozważania skarżącej w toku niniejszego postępowania nie mogą mieć znaczenia, bowiem prawna ochrona znaku przeciwstawionego w dacie zgłoszenia jak również po niej była bezsporna i stanowiła skuteczną przeszkodę w rejestracji znaku na rzecz skarżącej. Urząd Patentowy prawidłowo przyjął, że zakres ochrony prawa do znaku towarowego sięga tak daleko, jak granica podobieństwa towaru i usług i oznaczeń przy zestawieniu z innym towarem i oznaczeniem. Przy oznaczaniu podobieństwa towarów bierze się pod uwagę rodzaj towaru, jego przeznaczenie oraz warunki zbytu. Wystarczy zatem, że istnieje możliwość pomylenia znaków przez odbiorców, by takie podobieństwo stwierdzić. Podkreślić należy, że pierwszoplanową funkcją znaku towarowego jest funkcja oznaczenia pochodzenia towaru (usługi), czyli funkcja odróżniania. Znak wskazuje, że towar nim opatrzony pochodzi z przedsiębiorstwa osoby używającej tego znaku albo z innych przedsiębiorstw związanych z nim organizacyjnie, gospodarczo lub prawnie w sposób, który ma wpływ na powstanie lub zbyt towarów ze znakiem. Wobec tego zaś, że używanie znaku (sprzedaż towarów, usług ze znakiem, reklama) wywołuje u osób mających z nim styczność wyobrażenia dotyczące jakości towarów, znak towarowy pełni ponadto funkcję jakościową. Wreszcie, w tych wszystkich przypadkach, w których znak został utrwalony (w pozytywny sposób) w świadomości nabywcy towarów i zwraca uwagę na każdy towar, usługę nim opatrzoną, znak pełni funkcję reklamową. Ten sam znak, czy znak doń podobny, nie może być zarejestrowany na rzecz innej osoby dla takich samych towarów czy dla podobnych rodzajowo towarów, jeżeli spowodowałoby to niebezpieczeństwo wprowadzenia odbiorców w błąd co do pochodzenia towarów. Urząd Patentowy RP przy wydaniu zaskarżonych decyzji administracyjnych w sprawie odmowy udzielenia prawa ochronnego co do zasady uwzględnił wszelkie rygory procedury administracyjnej, określające jego obowiązki w zakresie sposobu przeprowadzenia postępowania, a następnie końcowego rozstrzygnięcia sprawy. Związanie rygorami procedury administracyjnej oznacza, że Urząd Patentowy RP jest obowiązany m.in. do przestrzegania zasady pogłębiania zaufania obywateli do organów Państwa (art. 8 k.p.a.). Zdaniem Sądu, organ uwzględniając powyższą zasadę wyjaśnił okoliczności sprawy, ustosunkował się do twierdzeń strony, uwzględnił w decyzji zarówno interes społeczny, jak i słuszny interes strony. W sposób wyczerpujący zebrał i ocenił w tym postępowaniu cały materiał dowodowy (art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a.), a w szczególności uzasadnił wyczerpująco swoje rozstrzygnięcie według wymagań przewidzianych w przepisie art. 107 § 3 k.p.a. Argumentacja wskazana przez Urząd Patentowy znajduje uzasadnienie zarówno we wskazanej podstawie materialnoprawnej rozstrzygnięcia, a także w poglądach komentatorów ustawy Prawo własności przemysłowej. Z tej przyczyny należy stwierdzić, iż w obu zaskarżonych decyzjach brak jest istotnych uchybień formalnych, które Urząd poczyniłby w toku postępowania administracyjnego, a które uniemożliwiłyby Sądowi dokonanie prawidłowej oceny zarzutów skargi i wypowiedzenia się co do zasadności podjętego rozstrzygnięcia pod względem materialnoprawnym. Zdaniem Sądu, Urząd Patentowy RP zarówno nie dopuścił się naruszenia przepisów prawa materialnego, w tym art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p., w sposób mogący mieć wpływ na wynik sprawy, jak i nie uchybił przepisom postępowania art. 7 k.p.a.,8, art. 77 § 1 k.p.a., art. 80 k.p.a i 107§3 k.p.a.., w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Z przytoczonych wyżej powodów Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270) orzekł jak w sentencji.