II OZ 378/12

Sygn. akt II OZ 378 / 12 POSTANOWIENIE Dnia 11 maja 2012 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Maria Czapska - Górnikiewicz po rozpoznaniu w dniu 11 maja 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia L. G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 5 marca 2012 r. sygn. akt II SA/Gl 964/11 w zakresie oddalenia wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi w sprawie ze skargi L. G. na decyzję Wojewody Śląskiego z dnia [...] października 2011 r. nr [...] w przedmiocie wymeldowania postanawia oddalić zażalenie. Sygn. akt II OZ 378 / 12 UZASADNIENIE Zaskarżonym postanowieniem z dnia 5 marca 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił wniosek skarżącej L. G. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi na decyzję Wojewody Śląskiego z dnia [...] października 2011 r. w przedmiocie wymeldowania. W uzasadnieniu powyższego postanowienia Sąd pierwszej instancji wskazał, iż zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 21 grudnia 2011 r. skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu od skargi na ww. decyzję w kwocie 100 złotych zgodnie z treścią § 2 ust. 3 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.) w terminie siedmiu dni od daty doręczenia odpisu tego zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to zostało prawidłowo doręczone na adres wskazany w skardze w dniu 2 stycznia 2012 r., a tym samym termin do uiszczenia wpisu upływał z dniem 9 stycznia 2012 r. W piśmie procesowym nadanym w dniu 12 stycznia 2012 r. strona skarżąca zwróciła się o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego, wpłacając jednocześnie ww. kwotę na rachunek bankowy Sądu. W uzasadnieniu wniosku o przywrócenie terminu wskazano, że zaistniałe uchybienie było spowodowane nieobecnością w miejscu zamieszkania w okresie, w którym przesyłkę zawierającą wezwanie dostarczano, a która została odebrana przez rodziców skarżącej i przekazana jej dopiero w dniu 11 stycznia 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, wskazując na treść art. 85 i art. 86 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.- zwana dalej p.p.s.a.) oraz na wyjątkowy charakter instytucji przywrócenia terminu, rozpoznając wniosek L. G. doszedł do przekonania, że brak jest przesłanek przemawiających za przywróceniem terminu do uiszczenia wpisu od skargi. Co prawda zdaniem Sądu skarżąca spełniła warunki formalne wskazane w art. 87 § 1 i § 4 p.p.s.a., niemniej jednak podane przez nią okoliczności uzasadniające wniosek nie uprawdopodabniają braku winy w uchybieniu wspomnianemu terminowi, a ta przesłanka, wymieniona w art. 86 § 1 p.p.s.a., stanowi podstawowy warunek do zastosowania tej instytucji. Podane przez skarżącą przyczyny uchybienia terminu nie mają odzwierciedlenia w aktach sprawy, gdyż skarżąca przesyłkę zawierającą wezwanie do uiszczenia wpisu odebrała osobiście w dniu 2 stycznia 2012 r., a dane wynikające z dokumentu zwrotnego potwierdzenia odbioru, zdaniem Sądu, nie budziły wątpliwości. W związku z powyższym przesłanka braku winy nie została spełniona, skoro skarżąca nie podała żadnych innych okoliczności uprawdopodabniających jej brak przy dokonywaniu wpłaty należnej opłaty sądowej po terminie wyznaczonym przez Sąd. Mając powyższe okoliczności na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. orzekł jak na wstępie. Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła L. G., zaskarżając je w całości i zarzucając mu naruszenie art. 86 § 1 p.p.s.a. polegające na błędnym uznaniu, że nie uprawdopodobniła braku winy w uchybieniu terminowi do złożenia opłaty od skargi. Wskazując na powyższe, skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości oraz orzeczenie o przywróceniu jej terminu do uiszczenia wpisu od skargi. W uzasadnieniu zażalenia skarżąca stanowczo oświadczyła, że nie odebrała osobiście przesyłki zawierającej wezwanie do uiszczenia opłaty i z pewnością podpis na niej widniejący nie jest jej podpisem. Powtórzyła ponadto, że w tym okresie nie przebywała w domu i nie udało się ustalić, kto w jej imieniu odebrał przesyłkę z Sądu i w jaki sposób oraz w jakiej dacie znalazła się ona w skrzynce pocztowej domu jej rodziców. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zawiera usprawiedliwionych podstaw. Zgodnie z art. 86 § 1 zdanie 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Wniosek ten powinien powoływać okoliczności wskazujące na brak winy strony w uchybieniu terminu, które zapewniają uprawdopodobnienie zasadności tego wniosku. Brak winy w uchybieniu terminu powinien być przy tym oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet niewielkim niedbalstwem. Z brakiem winy mamy, bowiem do czynienia tylko w przypadku zaistnienia niezależnych od strony, która uchybiła terminowi i niemożliwych do przezwyciężenia okoliczności z powodu, których doszło do przekroczenia wyznaczonego przepisami prawa terminu. Zauważyć trzeba, iż podstawową okolicznością sprawy, przez którą Sąd pierwszej instancji odmówił skarżącej przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu od skargi był fakt osobistego odbioru przez nią przesyłki zawierającej m.in. odpis zarządzenia o wezwaniu jej do uiszczenia wpisu. Na żadne inne okoliczności uprawdopodobniającej brak jej winy w uchybieniu terminu strona skarżąca nie wskazywała. Przede wszystkim zauważyć trzeba, iż pogląd Sądu pierwszej instancji znajduje swoje odzwierciedlenie w aktach sprawy. Na pokwitowaniu odbioru przesyłki zawierającej m.in. wezwanie o wpis w rubryce "imię i nazwisko odbiorcy" wpisano "G. L". Obok tego podpisu znajduje się dopisek osoby dokonującej doręczenia przesyłki "L. G.". Jednocześnie na tym pokwitowaniu jako sposób doręczenia przesyłki zaznaczono "a) adresatowi". Tym samym, uwzględniając treść art. art. 77 § 1 p.p.s.a. oraz § 4 ust. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 12 października 2010 r. w sprawie szczegółowego trybu i sposobu doręczenia pism sądowych w postępowaniu cywilnym (Dz. U. Nr 190, poz. 1277) w związku z art. 65 ust. 2 p.p.s.a., mając załączony do akt sprawy stosowny dowód potwierdzenia odbioru przesyłki, Sąd pierwszej instancji w sposób uprawniony wywiódł, że skarżąca osobiście ją odebrała. Okoliczności tej nie podważa również zawarte w rozpoznawanym zażaleniu oświadczenie strony skarżącej, iż nie odbierała ona ww. przesyłki i podpis złożony na ww. pokwitowaniu nie należy do niej, bowiem nie zostało ono poparte jakimikolwiek dowodami, które pozwalałby skutecznie zakwestionować przedmiotowy dowód potwierdzenia odbioru przesyłki. Dodatkowe zresztą wątpliwości budzą także rozbieżności odnośnie wyjaśnień skarżącej dotyczących tego, kto w istocie odebrał przesyłkę. W piśmie z dnia 12 stycznia 2012 r. wskazywała ona bowiem na swoich rodziców, by następnie kwestionować tę okoliczność w zażaleniu. Nie można było tym samym przyjąć, że strona uprawdopodobniła przesłankę braku swojej winy w uchybieniu terminu do dokonania czynności, o której mowa w art. 86 § 1 p.p.s.a. Z przedstawionych wyżej względów, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270) wobec prawidłowości kontrolowanego rozstrzygnięcia, oddalił wniesione zażalenie.