VI SA/Wa 113/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Frąckiewicz po rozpoznaniu w dniu 6 marca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. Sp. o. o. z/s w N. na upoważnienie Ministra Finansów z dnia [...] kwietnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie upoważnienia do przeprowadzenia badań automatów lub urządzeń do gier i sporządzenia opinii technicznych postanawia: odrzucić skargę G. Sp. o. o. z/s w N. (dalej jako "skarżąca") złożyła w dniu 2 stycznia 2012 r. do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Warszawie skargę na upoważnienie Ministra Finansów z dnia [...] kwietnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie upoważnienia do przeprowadzenia badań automatów lub urządzeń do gier i sporządzenia opinii technicznych. W odpowiedzi na skargę, Minister Finansów wniósł o jej odrzucenie, wskazując na jej niedopuszczalność, a w przypadku uznania skargi za dopuszczalną wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zmianami) – cytowana dalej jako "p.p.s.a." określającym właściwość rzeczową sądów administracyjnych, sądy wykonując kontrolę działalności administracji publicznej orzekają w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę oraz rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, jak też spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej (art. 3 § 3 i art. 4 p.p.s.a.). W niniejszej sprawie przedmiotem skargi skarżąca uczyniła czynność Ministra Finansów z dnia [...] kwietnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie upoważnienia do przeprowadzenia badań automatów lub urządzeń do gier i sporządzenia opinii technicznych. Analizując w pierwszej kolejności kwestię dopuszczalności skargi tak sformułowanej, należy zauważyć, że podstawę prawną do prowadzenia wspomnianych badań automatów do gier stanowi rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 3 czerwca 2003 r. w sprawie warunków urządzania gier i zakładów wzajemnych (Dz. U. Nr 112, poz. 946 ze zmianami). Zgodnie z § 7 tego aktu, warunkiem dopuszczenia automatu lub urządzenia do gier do eksploatacji i użytkowania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest rejestracja takiego automatu lub urządzenia na podstawie badania takiego automatu lub urządzenia, o którym mowa w § 8. Stosownie zaś do treści § 8 ust. 1 rozporządzenia, badanie poprzedzające rejestrację przeprowadza jednostka badająca upoważniona przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych. Po przeprowadzeniu badania poprzedzającego rejestrację automatu lub urządzenia do gier jednostka badająca wydaje opinię techniczną (§ 8a ust. 1 rozporządzenia), natomiast po wydaniu przez jednostkę badającą opinii technicznej zawierającej pozytywny wynik badania automatu lub urządzenia do gier poprzedzającego ich rejestrację, na wniosek podmiotu urządzającego gry lub zakłady wzajemne, wyznaczony naczelnik urzędu celnego dokonuje rejestracji automatu lub urządzenia do gier (§ 9 ust. 1 rozporządzenia). Z treści § 8 ust. 1 rozporządzenia wynika, że jednostka badająca może prowadzić badania automatów do gier na podstawie odpowiedniego upoważnienia udzielonego przez Ministra Finansów. Zdaniem Sądu, nie budzi wątpliwości, iż wskazane upoważnienie nie stanowi decyzji administracyjnej rozstrzygającej indywidualną sprawę z zakresu administracji publicznej, nie stanowi także żadnej czynności bądź aktu wymienionych enumeratywnie w art. 3 § 2 pkt 1 – 4a p.p.s.a. Upoważnienie do prowadzenia badań przez jednostkę badającą stanowi w istocie rodzaj przekazania części władztwa administracyjnego przez Ministra Finansów w zakresie procedury dopuszczającej automaty i urządzenia do gier do eksploatacji i przewidzianego prawem użytkowania. Dodatkowo, wbrew twierdzeniom skarżącej, z charakteru czynności upoważniającej trudno wnioskować o sprecyzowanym obowiązku organu do przekazania wspomnianego władztwa jednostkom badającym. Zarówno samo udzielenie upoważnienia, jak i wybór jednostki badającej wynikają z samodzielnych uprawnień Ministra Finansów i mieszczą się w zakresie wykonywanych przez ten organ zadań i jego bieżącej działalności. Jest on w istocie rzeczy aktem wewnętrznym stanowiącym przekazanie części swoich uprawnień na rzecz innego podmiotu. Nie tworzy on na rzecz innych podmiotów, w tym skarżącej, żadnych praw i obowiązków, bowiem adresatem tego upoważnienia jest jednostka badająca, która uzyskała w ten sposób umocowanie organu państwowego do prowadzenia odpowiednich badań. Reasumując, w ocenie Sądu, skarga na czynność Ministra Finansów w zakresie – tak jak sformułowała ją skarżąca – z dnia [...] kwietnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie upoważnienia do przeprowadzenia badań automatów lub urządzeń do gier i sporządzenia opinii technicznych, jest z powodu omówionych wyżej przyczyn niedopuszczalna i dlatego podlega odrzuceniu. W związku z powyższym Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i 6 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.