I SA/Łd 8/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Bogusław Klimowicz (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Paweł Kowalski Sędzia WSA Bartosz Wojciechowski Protokolant: Szymon Chrostek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 marca 2012 r. sprawy ze skargi A spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Ł. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie zwrotu nadpłaty w podatku od nieruchomości za lata 2007 - 2008 oddala skargę. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] r. umarzającą postępowanie w sprawie zwrotu "A" Spółce z o.o. w Ł. nadpłaty w podatku od nieruchomości za lata 2007 – 2008. Z przedstawionego przez organ odwoławczy stanu faktycznego wynika, że pismem z dnia 27 lutego 2009 r. Spółka wystąpiła do organu pierwszej instancji o zwrot nadpłaconego podatku za rok 2007 i 2008. W następstwie tego wniosku Prezydent Miasta Ł. oraz Samorządowe Kolegium w Ł. odmówiły wszczęcia postępowania. Postanowienie Kolegium w tym przedmiocie zostało uchylone wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 19 lutego 2010 r. sygn. akt I SA/Łd 798/09 (wyrok prawomocny). Decyzją z dnia [...] r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. uchyliło w całości decyzję Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] r. i określiło Spółce wysokość zobowiązania w podatku od nieruchomości, za rok 2007, w wysokości 374.435 zł. W tej samej dacie Kolegium wydało decyzję mocą której uchyliło w całości decyzję Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] r. i określiło Spółce wysokość zobowiązania w podatku od nieruchomości za rok 2008, w wysokości 454.679 zł. Na podstawie tych decyzji organ pierwszej instancji w dniu [...] r. dokonał zwrotu nadpłaty za lata 2007 i 2008 na rachunek podatnika. Decyzją z dnia [...] r. Prezydent Miasta Ł. umorzył postępowanie w sprawie zwrotu nadpłaty. Od powyższej decyzji Spółka złożyła odwołanie. Organ drugiej instancji wydał wskazaną na wstępie decyzję, którą utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji. Uzasadniając decyzję Kolegium wskazało, że gdy została wydana decyzja określająca zobowiązanie podatkowe w wysokości niższej niż podatek zapłacony przez podatnika, organ podatkowy dokonuje zwrotu nadpłaty, stosownie do art. 77 § 1 pkt 1 lit. b) ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jednolity Dz. U. z 2005 roku Nr 8, poz. 60 ze zm., powoływanej dalej w skrócie "O.p."). Prawną formą działania organu administracji jest wówczas czynność materialno-techniczna zwrotu nadpłaty. Wobec wydania przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. ostatecznych decyzji z dnia [...] r. określających prawidłową wysokość zobowiązania podatkowego - wniosek o zwrot nadpłaty z dnia [...] r. został rozpatrzony przez Prezydenta Miasta Ł. w dniu [...] r. poprzez czynność materialno-techniczną zwrotu tej nadpłaty na rachunek podatnika. Podatnikowi zwrócono różnicę pomiędzy kwotą zapłaconą, a niższą, wynikającą z ostatecznych decyzji określających z dnia [...] r., powiększoną o odsetki obliczone od dnia 22 kwietnia do dnia 14 czerwca 2011 r. W konsekwencji, zdaniem Kolegium, sprawa z wniosku strony o zwrot nadpłaty została zakończona w dniu 14 czerwca 2011 r. w wyniku zwrotu nadpłaty na rachunek podatnika, a postępowanie stało się bezprzedmiotowe. Odnosząc się do zarzutów odwołania Kolegium Odwoławcze oceniło, że nie dotyczą one umorzenia postępowania w tej sprawie, a jedynie wysokości odsetek od zwróconej kwoty. Wskazując na poglądy wyrażone w wyroku NSA z 28 czerwca 2005 r. (sygn. akt FSK 1964/04) oraz w wyroku WSA w Olsztynie z dnia 5 grudnia 2007 r. (sygn. akt I SA/Ol 556/07, Lex nr 326725), organ odwoławczy stwierdził, że wypłata oprocentowania jest czynnością techniczną, dokonywaną jednocześnie ze zwrotem nadpłaconego podatku. Jeżeli jednak podatnik kwestionuje wysokość wypłaconego mu oprocentowania nadpłaty, może domagać się wydania decyzji. Następnie Kolegium podało, że pismem z dnia 17 czerwca 2011 r. Spółka wniosła o wypłacenie odsetek od nadpłaty w podatku od nieruchomości za lata 2007-2008 w wyższej wysokości albo wydanie decyzji odmownej i w tamtym postępowaniu na podstawie swojego wniosku, będzie mogła bronić swoich praw. W skardze spółka, reprezentowana przez radcę prawnego, zarzuciła naruszenie: 1) art. 233 § 1 O.p., poprzez utrzymanie w mocy decyzji organu pierwszej instancji, która zasługiwała na uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia; 2) art. 208 § 1 O.p. w związku z art. 78a O.p. poprzez ocenę, że w rozpoznawanej sprawie należało umorzyć postępowanie podatkowe z uwagi na jego bezprzedmiotowość wynikającą ze zwrotu całej nadpłaty w sytuacji, gdy w świetle art. 78a O.p., wobec nie dokonania zwrotu kwoty podatku pokrywającej kwotę nadpłaty wraz z jej oprocentowaniem, w rzeczywistości nie doszło do zwrotu całej kwoty nadpłaty, a zatem postępowanie nie jest bezprzedmiotowe; 3) art. 122, art. 187 § 1 i art. 191 O.p., poprzez całkowicie dowolną ocenę, że nadpłata została zwrócona w całości i postępowanie stało się bezprzedmiotowe; 4) art. 78a O.p., poprzez jego niezastosowanie. Mając na uwadze powyższe zarzuty naruszenia prawa strona skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. wniosło o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Skarga jest niezasadna, bowiem nie doszło do naruszenia żadnego ze wskazanych w niej przepisów. Ponadto Sąd nie stwierdził by doszło do naruszenia innych przepisów prawa materialnego bądź przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sąd podziela stanowisko organów podatkowych, zgodnie z którym postępowanie podatkowe w niniejszej sprawie jest bezprzedmiotowe i podlega umorzeniu. Na powyższą ocenę złożyły się następujące okoliczności. Po pierwsze, stosownie do art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 14 marca 2012 r., poz. 270 ze zm.) Sąd rozstrzygający niniejszą sprawę jest związany oceną prawną wyrażoną w prawomocnym wyroku z dnia 19 lutego 2010 r. sygn. akt I SA/Łd 798/09. Rozpoznając wówczas sprawę sąd ocenił, że wniosek strony z dnia 13 lipca 2009 r. nie jest wnioskiem o stwierdzenie nadpłaty, lecz wnioskiem o zwrot nadpłaty złożonym w sytuacji, gdy decyzja wymiarowa, mocą której określono zobowiązanie podatkowe, została uchylona. Wówczas, w ocenie sądu, zgodnie z art. 77 § 1 pkt 1 lit. b) O.p. zdarzeniem kreującym istnienie nadpłaty staje się owo uchylenie decyzji wymiarowej. Nie ma wówczas potrzeby występowania z wnioskiem o stwierdzenie nadpłaty, bo istnienie nadpłaty jest już stwierdzone uchyleniem decyzji wymiarowej. Już wówczas, bowiem spełnia się przesłanka istnienia nadpłaty, o której mowa w art. 72 § 1 punkt 1 o.p. (nadpłacony lub nienależnie zapłacony podatek),wobec czego nie ma potrzeby toczyć sporu z organem o stwierdzenie jej istnienia. Tak więc wniosek w trybie art. 77 O.p. jest wnioskiem o zwrot nadpłaty, a nie żądaniem wszczęcia postępowania o jej stwierdzenie, zaś obowiązkiem organu, w przypadku jego zgłoszenia jest zbadanie przesłanki zwrotu nadpłaty, którą przewiduje art. 77 § 1 O.p., to jest uchylenia decyzji wymiarowej, z której wynikała wysokość zobowiązania podatkowego. W przypadku ziszczenia się owej przesłanki organ ma obowiązek zwrócić podatnikowi nadpłatę, zaś jej wysokość jest uzależniona od zachowania terminów o których mowa w art. 77 § 3 i § 4 o.p. (wyrok z dnia 19 lutego 2010 r. str. 4). Skoro, jak ocenił sąd w sprawie I SA/Łd 798/09, wniosek o zwrot nadpłaty, złożony w przedmiotowej sprawie, nie wszczyna postępowania podatkowego, a mimo to organy podatkowe takie postępowanie prowadziły, to powinny je umorzyć jako bezprzedmiotowe, stosownie do art. 208 § 1 O.p. Po drugie, zdaniem sądu postępowanie stało się bezprzedmiotowe, bowiem jak wynika z akt sprawy w dniu [...] r. Prezydent Miasta Ł. przelał na rachunek bankowy kwotę 299.326 zł tytułem nadpłaty w podatku od nieruchomości za 2007 r., kwotę 254.919 zł tytułem nadpłaty w podatku od nieruchomości za 2008 r. oraz kwotę 10.964 zł, stanowiącą sumę oprocentowania tych nadpłat. Strona skarżąca nie neguje tego faktu, zatem należy przyjąć, że żądanie zawrotu nadpłaty zostało zrealizowane. Organ odwoławczy trafnie ocenił, że kwestią sporną nie jest aktualnie zwrot nadpłaty, tylko wysokość jej oprocentowania (str. 3 zaskarżonej decyzji). Świadczy o tym przede wszystkim treść odwołania z dnia 20 października 2011 r. oraz treść wniosku z dnia 17 czerwca 2011 r. (którego kopię załączono do odwołania). Spółka podniosła, że decyzje wymiarowe Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] r., na podstawie których nastąpiło uregulowanie podatku za lata 2007 i 2008 wraz z odsetkami i kosztami egzekucyjnymi (części należności zapłacona przez podatnika natomiast część została wyegzekwowana) zostały uchylone (decyzje SKO z dnia [...] r.), zaś nowe decyzje wymiarowe zostały wydane, przez Prezydenta Miasta Ł. po upływie 3 miesięcy, tj. po upływie terminu o którym mowa w art. 77 § 3 O.p. Decyzja wymiarowa za 2007 r. została wydana w dniu 29 maja 2009 r. natomiast decyzja wymiarowa za 2008 r. w dniu 29 lipca 2009 r. W tej sytuacji, zdaniem Spółki oprocentowanie za okres od dnia 6 maja 2009 r. (następny dzień po upływie terminu z art. 77 § 3 O.p.) do dnia 21 kwietnia 2011 r. powinno być obliczone od sumy zaległości, odsetek i kosztów uregulowanych i wyegzekwowanych od Spółki. Po tym dniu oprocentowanie powinno być natomiast obliczone tak jak uczyniły to organy podatkowe. Organy podatkowe przyjęły, że podstawą do wyliczenia oprocentowania są nadpłaty zwrócone Spółce w dniu 14 czerwca 2011 r., zaś samo oprocentowanie jest należne za okres od 22 kwietnia 2011 r. do 14 czerwca 20011 r., tj. od dnia wydania przez Kolegium ostatecznych decyzji określających wysokość podatku do dnia zwrotu nadpłaty. Skoro, przedmiot sporu stanowi obecnie wysokość oprocentowania nadpłaty, to strona powinna wystąpić do organu podatkowego z wnioskiem o wydanie decyzji określającej wysokości oprocentowania, nie zaś zwalczać decyzję umarzającą postępowanie podatkowe dotyczące zwrotu nadpłaty, która został zwrócona. Z akt sprawy wynika, że w piśmie z dnia 17 czerwca 2012 r. strona wniosła m.in. o przedstawienie wyliczeń dotyczących zwróconej nadpłaty oraz oprocentowania, zatem winna oczekiwać na jego rozpatrzenie. Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, w oparciu o art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, oddalił skargę. P.Z-C.