II SA/Wr 48/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Zygmunt Wiśniewski Sędziowie: Sędzia WSA Olga Białek Sędzia NSA Halina Kremis (spr.) Protokolant Anna Biłous po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 7 marca 2012r. sprawy ze skargi A. P. -Ł. na decyzję Wojewody D. z dnia 15 listopada 2011 r. nr [...] w przedmiocie wniesienia sprzeciwu w sprawie wykonania robót budowlanych obejmujących budowę przydomowej oczyszczalni ścieków sanitarnych oddala skargę. Decyzją z dnia 8 czerwca 2011 r. (nr [...]), wydaną na podstawie art. 30 ust. 2, art. 82 ust. 1, 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (t. j. Dz. U. Nr 243 z 2010 r, poz. 1623, ze zm.) oraz art. 104 kpa Starosta O. zgłosił sprzeciw w sprawie wykonania robót budowlanych, obejmujących budowę przydomowej oczyszczalni ścieków sanitarnych z drenażem rozsączającym na działce nr ew. gruntów [...] przy ul. P. [...] w B., objętych zgłoszeniem A. P.-Ł., złożonym w dniu 11 maja 2011 r., nr rejestru Starostwa Powiatowego [...]. Na uzasadnienie organ wskazał, że A. P.-.Ł, zgłosiła zamiar wykonania robót budowlanych polegających na budowie przydomowej oczyszczalni ścieków z drenażem rozsączającym na działce nr ew. gruntów [...] przy ul. P. [...] we wsi B., nie spełniając wymogów określonych w art. 30 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. - Prawo budowlane. Zgodnie z art. art. 30 ust. 2 ustawy w zgłoszeniu należy określić rodzaj, zakres i sposób wykonywania robót budowlanych oraz termin ich rozpoczęcia. Do zgłoszenia należy dołączyć oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane oraz w zależności od potrzeb, odpowiednie szkice lub rysunki, a także pozwolenia, uzgodnienia i opinie wymagane odrębnymi przepisami. Postanowieniem z dnia 25 maja 2011 r. nałożono na inwestora obowiązek uzupełnienia złożonego zgłoszenia o oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane oraz wskazanie braku możliwości podłączenia budynku do kanalizacji sanitarnej, w terminie 7 dni od dnia otrzymania postanowienia. W dniu 30 maja 2011 r. A. P.-Ł. złożyła odpowiedź, załączając oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, kserokopię pisma z dnia 10 marca 2010 r., kierowanego do Urzędu Gminy O. z prośbą o wykonanie dodatkowego przyłącza kanalizacji sanitarnej do budynku, kserokopię pisma Urzędu Gminy O. z dnia 30 marca 2010 r., stwierdzającego brak możliwości zmiany lokalizacji przyłącza do działki oraz kserokopię pisma Urzędu Gminy O. z dnia 11 maja 2011 r., kierowanego do Gminnego Przedsiębiorstwa Komunalnego w O., wyrażającego zgodę na wykonanie przydomowej oczyszczalni ścieków na działce [...] obręb B.. Zgodnie z § 26 ust. 1 i 3 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. (Dz. U. Nr 75, poz. 690, ze zm.) w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiada budynki i ich usytuowanie, działka budowlana, przewidziana pod zabudowę budynkami przeznaczonymi na pobyt ludzi, powinna mieć zapewnioną możliwość przyłączenia uzbrojenia działki lub bezpośrednio budynku do sieci wodociągowej, kanalizacyjnej, elektroenergetycznej i ciepłowniczej. W razie braku warunków przyłączenia sieci wodociągowej i kanalizacyjnej, działka, o której mowa w ust. 1 może być wykorzystana pod zabudowę budynkami przeznaczonymi na pobyt ludzi, pod warunkiem zapewnienia możliwości korzystania z indywidualnego ujęcia wody, a także zastosowania zbiornika bezodpływowego lub przydomowej oczyszczalni ścieków, jeżeli ich ilość nie przekracza 5 m3 na dobę. Jeżeli ilość ścieków jest większa od 5 m3, to ich gromadzenie lub oczyszczanie wymaga pozytywnej opinii właściwego terenowo inspektora ochrony środowiska". Z dokumentów posiadanych przez organ wynika, że wieś B. posiada kanalizację sanitarną. Sieć kanalizacyjna przebiega wzdłuż drogi, do której przylega działka m [...], a zatem istnieją warunki przyłączenia budynku do tej sieci. Projektowana oczyszczalnia ścieków jest więc niezgodna z warunki wskazanego rozporządzenia. Odmowa Urzędu Gminy O., zawarta w piśmie z dnia 30 marca 2010 r., którego kopię dołączono do pisma z dnia 18 kwietnia 2011 r. dotyczyła braku możliwości zmiany lokalizacji przyłącza do działki m 262/1 w miejscowości B., na etapie budowy tej kanalizacji. A. P.-Ł. nie przedłożyła dokumentu, z którego wynikałoby, że zarządca sieci odmówił warunków przyłączenia do tej sieci budynku mieszkalnego, zlokalizowanego na działce, mimo sugestii Urzędu Gminy O. zawartej w piśmie z dnia 11 maja 2011 r. W myśl art. 30 ust. 6 pkt 2 ustawy Prawo budowlane, właściwy organ wnosi sprzeciw, jeżeli budowa lub wykonywanie robót budowlanych objętych zgłoszeniem narusza ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego lub inne przepisy. Zgłoszone przez A. P.-Ł. roboty budowlane naruszają przepisy rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, dlatego postanowiono jak w sentencji. Decyzję tę w terminie ustawowym zaskarżyła A. P.-Ł.. Podniosła, że złożyła komplet dokumentów niezbędnych do przyjęcia zgłoszenia. Wskazała, że przyłączenie jej nieruchomości do istniejącej sieci jest technicznie i ekonomicznie nieuzasadnione. Wojewoda D. decyzją nr [...] z dnia 15 listopada 2011 r., na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa oraz art. 82 ust. 3 Prawa budowlanego, po rozpatrzeniu odwołania inwestorki od opisanej wcześniej decyzji, utrzymał ją w mocy. Na uzasadnienie organ odwoławczy wskazał, że planowana inwestycja wymaga uprzedniej decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, dlatego postanowieniem z dnia 14 września 2011 r. wezwał stronę do uzupełnienia zgłoszenia w tym zakresie. Skarżąca w odpowiedzi na to wezwanie podniosła, iż jej zdaniem, dla planowanej inwestycji nie ma potrzeby ubiegania się o decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Wojewoda wskazał, że zgodnie z art. 30 ust. 6 właściwy organ wnosi sprzeciw, jeżeli budowa lub wykonywanie robót budowlanych objętych zgłoszeniem narusza ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego lub inne przepisy. Stosownie do art. 59 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. nr 80, poz. 717) zmiana zagospodarowania terenu w przypadku braku planu miejscowego, polegająca na budowie obiektu budowlanego lub wykonaniu innych robót budowlanych wymaga ustalenia, w drodze decyzji, warunków zabudowy. W ust. 2 wskazuje się, że przepis ust. 1 stosuje się również do zmiany zagospodarowania terenu, która nie wymaga pozwolenia na budowę, z wyjątkiem tymczasowej, jednorazowej zmiany zagospodarowania terenu, trwającej do roku. Zdaniem Wojewody wynika z tego, że zmianę zagospodarowania terenu powodują również takie inwestycje, które nie wymagają pozwolenia na budowę, a wymagają jedynie zgłoszenia właściwemu organowi, tak jak w niniejszym przypadku. Wskazać zatem należy, że przydomowa oczyszczalnia ścieków na działce nr [...] w B. powoduje zmianę zagospodarowania terenu. Niezależnie od powyższego organ wskazuje, że zgodnie z § 26 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. nr 75, poz. 690 ze zm.) działka budowlana, przewidziana pod zabudowę budynkami przeznaczonymi na pobyt ludzi, powinna mieć zapewnioną możliwość przyłączenia uzbrojenia działki lub bezpośrednio budynku do sieci wodociągowej, kanalizacyjnej, elektroenergetycznej i ciepłowniczej. W ust. 3 wskazuje się, że w razie braku warunków przyłączenia sieci wodociągowej i kanalizacyjnej działka, o której mowa w ust. 1, może być wykorzystana pod zabudowę budynkami przeznaczonymi na pobyt ludzi, pod warunkiem zapewnienia możliwości korzystania z indywidualnego ujęcia wody, a także zastosowania zbiornika bezodpływowego lub przydomowej oczyszczalni ścieków, jeżeli ich ilość nie przekracza 5 m3 na dobę. Jeżeli ilość ścieków jest większa od 5 m3, to ich gromadzenie lub oczyszczanie wymaga pozytywnej opinii właściwego terenowo inspektora ochrony środowiska. Do wniosku nie dołączono opinii właściwego organu gminy o braku warunków przyłączenia istniejącej sieci kanalizacyjnej do budynku zgłaszającej. Przy czym A. P.-Ł. nie była wzywana o uzupełnienie wniosku na tą okoliczność gdyż dla przedmiotowej inwestycji nie ustalono warunków zabudowy. W konsekwencji organ podnosi, że wykonywanie robót budowlanych naruszałoby przepisy prawa budowlanego oraz przepisy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Na ostateczną decyzję w sprawie skargę do sądu administracyjnego złożyła A. P.-Ł.. W szerokiej skardze opisała cały przebieg zdarzeń związanych z historią budowy sieci kanalizacyjnej w przyległej do jej działki drodze. W toku prac dowiedziała się, że do jej wielorodzinnego budynku nie zaplanowano studzienki do bezpośredniego odbioru ścieków z nieruchomości skarżącej i żadnego przyłącza. Wniosła o wybudowanie dodatkowego przyłącza do działki strony na jej koszt, ale w urzędzie gminy nie wykazano zainteresowania zaistniałą sytuacją. Skarżąca podnosi, że organ drugiej instancji oparł się tylko i wyłącznie na podstawie uzasadnienia decyzji organu pierwszej instancji. Organy orzekające w sprawie pominęły najistotniejszą okoliczność, którą skarżąca podnosiła już w zgłoszeniu przed organem I instancji, że budynek na jej posesji nie ma technicznych możliwości podłączenia bezpośrednio do kolektora ścieków sieci kanalizacyjnej, z uwagi na brak zlokalizowania na tym kolektorze studzienki do podłączenia nieruchomości oraz konfigurację terenu powodującą, że kolektor ten jest położony powyżej wyjścia ścieków z budynku. Na te okoliczności skarżąca powoływała się także w toku postępowania odwoławczego, jednakże organy l i ll instancji w żaden sposób nie ustosunkowały się do tego zarzutu, nie przeprowadziły w tym zakresie żadnego postępowania wyjaśniającego, uznając za wystarczającą okoliczność istnienia samej sieci kanalizacyjnej przy nieruchomości strony. Zatem z samego istnienia sieci kanalizacyjnej organy wywiodły techniczną możliwość przyłączenia do sieci nieruchomości skarżącego. Wobec tego (zdaniem autora skargi) starosta oraz wojewoda wydając skarżoną i poprzedzającą ją decyzję naruszyli art. 7 i art. 77 kpa. Wskazać należy bowiem, że organy administracji publicznej mają obowiązek bezwzględnego przestrzegania ogólnych zasad postępowania administracyjnego, w tym wyrażonej w art. 7 kpa zasady prawdy obiektywnej nakazującej organom administracji publicznej podejmowanie w toku postępowania wszelkich kroków niezbędnych do wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. W ścisłym związku z tą zasadą pozostają inne zasady ogólne postępowania administracyjnego obligujące do należytego i wyczerpującego informowania strony o okolicznościach faktycznych i prawnych sprawy, które mogą mieć wpływ na ustalenie jej uprawnień (art. 9 kpa) oraz wyjaśnienia stronom zasadności przesłanek, którymi kierował się organ przy załatwieniu sprawy (art. 11 kpa). Organ administracji publicznej obowiązany jest zgodnie z art. 77 § 1 kpa w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy. Odzwierciedleniem realizacji tych zasad jest prawidłowo sporządzone uzasadnienie decyzji. Pod tym względem decyzje wydawane w postępowaniu administracyjnym podlegają rygorom określonym wart. 107 § 3 kpa, który stanowi, że uzasadnienie faktyczne decyzji powinno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów na których się oparł oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji z przytoczeniem przepisów prawa. Zdaniem strony skarżącej organ I instancji oprócz wskazanych zasad uchybił także art. 77 § 1 i art. 107 § 3 kpa, gdyż nie zgromadził w sposób wyczerpujący i nie rozpatrzył całego materiału dowodowego w sprawie, a w konsekwencji nie uzasadnił w sposób przekonujący swego rozstrzygnięcia. Także organ odwoławczy nie uzupełnił postępowania w omawianym zakresie, na co zezwala treść art. 136 kpa pomimo, iż skarżąca w odwołaniu ponownie odniosła się do technicznych możliwości podłączenia nieruchomości. Skoro organ odwoławczy nie usuwa naruszeń prawa popełnionych przez organ I instancji, to utrzymując w mocy decyzję tego organu naruszającą prawo, wydaje decyzję również naruszającą prawo (por: wyrok NSA w Warszawie z dnia 25 lipca 1986r. sygn. akt II SA 1829/85, pub I. ONSA z 1986 r. Nr 2, poz. 43). Organ drugiej instancji nie był zainteresowany sprawą zdecydowanie poparł organ pierwszej instancji nie uzupełniając jego uchybień, pomijając argumenty przytoczone we wcześniejszych pismach strony. Przeprowadzone postępowanie i nałożone na skarżącą bezprawnie obowiązki znacząco podważyły zaufanie strony do władzy publicznej, co jest sprzeczne z art.8 k.p.a. Strona skarżąca podnosi, że wydając decyzję o sprzeciwie organ pierwszej instancji przekroczył ustawowy 30 dniowy termin do jej wydania, co winno prowadzić do wyeliminowania tejże z obrotu prawnego. Dodatkowo skarga szeroko cytuje i odnosi się do przepisów ustawy o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzeniu ścieków i o utrzymaniu czystości i porządku w gminach. Mając na uwadze powyższe moje argumenty oraz uchybienia organów II i I instancji skarżąca wnosi o uchylenie decyzji Wojewody D. oraz poprzedzającej ją decyzji Starosty O.. W doręczonej sądowi odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył: Skargi nie można uznać za zasadną. Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swoich kompetencji ocenia zaskarżoną decyzję z punktu widzenia jej zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego albo istotnych, mających ewidentny wpływ na wynik sprawy, wad w postępowaniu administracyjnym (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a. Stosownie do treści art. 30 ust. 1 Prawa budowlanego (t. j. Dz. U. z 2010 r. Nr 243 poz. 1623 ze zm.) niektóre rodzaje budów i robót budowlanych wymagają zgłoszenia właściwemu organowi architektoniczno-budowlanemu. Celem wprowadzenia do Prawa budowlanego instytucji zgłoszenia było uproszczenie, a w konsekwencji przyspieszenie procesu budowlanego. Wyraża się to przez możliwość realizacji przez inwestora zamierzenia budowlanego w sytuacji, gdy właściwy organ w termie 30 dni od doręczenia zgłoszenia nie wniesie w drodze decyzji sprzeciwu (art. 30 ust. 5 tej ustawy), a nastąpić to może tylko w razie zaistnienia określonych w ustawie przesłanek. Nie wniesienie sprzeciwu w tym terminie uprawnia inwestora do rozpoczęcia robót budowlanych objętych zgłoszeniem. Sprzeciw wniesiony przez organ w przewidzianym ustawowo terminie oznacza brak zgody na wykonywanie przez inwestora zamierzonych robót budowlanych. Wniesienie odwołania od decyzji o sprzeciwie uruchamia tryb odwoławczy przed organem drugiej instancji, do którego zastosowanie mają przepisy k.p.a. W sytuacji, gdy inwestor nie dołączył do zgłoszenia wymaganych dokumentów, organ uprawniony jest do wydania postanowienia wzywającego do usunięcia tych braków i nakładającego na zgłaszającego obowiązek podjęcia odpowiednich czynności. Zarówno w piśmiennictwie, jak i w judykaturze przeważający jest pogląd, iż nałożenie na inwestora w drodze postanowienia wydanego na podstawie art. 30 ust. 2 Prawa budowlanego obowiązku uzupełnienia zgłoszenia powoduje przerwanie trzydziestodniowego terminu do zgłoszenia sprzeciwu. Zatem w sytuacji gdy zgodnie z art. 30 ust. 2 prawa budowlanego, organ nałoży na zgłaszającego zamiar podjęcia robót budowlanych obowiązek uzupełnienia brakujących dokumentów, to termin do zgłoszenia sprzeciwu (art. 30 ust. 5) rozpoczyna bieg na nowo od dnia złożenia tych dokumentów, a w wypadku ich nie złożenia, od końcowego dnia wyznaczonego postanowieniem terminu. Reasumując dotychczasowe rozważania należy wskazać, że decyzja organu pierwszej instancji o sprzeciwie została wydana 8 czerwca 2011 r., podczas gdy postanowienie wzywające do uzupełnienia zgłoszenia nosi datę 25 maja 2011 r., zatem o przekroczeniu ustawowego terminu nie ma mowy. W konsekwencji w tym zakresie zarzuty skargi okazały się nietrafne. Dalej analiza akt administracyjnych wskazuje, że jednym z elementów, do których uzupełnienia organ pierwszej instancji wezwał inwestorkę było "wskazanie braku możliwości podłączenia budynku do kanalizacji sanitarnej". W tym zakresie (co jest niesporne między stronami) zgłoszenie nie zostało uzupełnione. Jak wynika z treści art. 30 ust. 2 do zgłoszenia należy dołączyć oświadczenie, o którym mowa w art. 32 ust. 4 pkt 2, oraz, w zależności od potrzeb, odpowiednie szkice lub rysunki, a także pozwolenia, uzgodnienia i opinie wymagane odrębnymi przepisami. W tym przypadku mamy do czynienia ze zgłoszeniem zamiaru przystąpienia do budowy przydomowej oczyszczalni ścieków, do której to inwestycji mają zastosowanie oprócz wskazanego przepisu ustawy Prawo budowlane, także przepisy wykonawcze do tej ustawy, a w szczególności rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U, Nr 75, poz. 690, ze zm.). Stosownie do § 26 tego rozporządzenia (ust. 1) działka budowlana, przewidziana pod zabudowę budynkami przeznaczonymi na pobyt ludzi, powinna mieć zapewnioną możliwość przyłączenia uzbrojenia działki lub bezpośrednio budynku do sieci wodociągowej, kanalizacyjnej, elektroenergetycznej i ciepłowniczej. Z kolei ustęp 3 wskazanego paragrafu zezwala, aby działka w razie braku warunków przyłączenia sieci wodociągowej i kanalizacyjnej, o której mowa w ust. 1, była wykorzystana pod zabudowę budynkami przeznaczonymi na pobyt ludzi, pod warunkiem zapewnienia możliwości korzystania z indywidualnego ujęcia wody, a także zastosowania zbiornika bezodpływowego lub przydomowej oczyszczalni ścieków, jeżeli ich ilość nie przekracza 5 m3 na dobę. Jeżeli ilość ścieków jest większa od 5 m3, to ich gromadzenie lub oczyszczanie wymaga pozytywnej opinii właściwego terenowo inspektora ochrony środowiska. Zatem prawidłowa wykładnia zacytowanych przepisów jednoznacznie wskazuje, że zgoda na wykonanie na działce budowlanej przydomowej oczyszczani ścieków może być udzielona wtedy i tylko wtedy, gdy inwestor wykaże w sposób jednoznaczny, że nie ma żadnej możliwości przyłączenia uzbrojenia działki lub bezpośrednio budynku do sieci wodociągowej, kanalizacyjnej, elektroenergetycznej i ciepłowniczej. Jest to zresztą zrozumiałe i w pełni uzasadnione z uwagi na zasady ochrony środowiska i dążenie do skanalizowania jak największych terenów zamieszkania. Reasumując należy uznać, że prawidłowo wezwano wnioskodawczynię do uzupełnienia wniosku w postanowieniu nr 99/2011, a jak prawidłowo pouczono stronę "nie usunięcie wskazanych braków spowoduje zgłoszenie sprzeciwu w drodze decyzji, zgodnie z art. 30 ust. 2 Prawa budowlanego". W konsekwencji nieuzupełnienia wniosku organ był obowiązany zgłosić sprzeciw. Jak wynika z samych twierdzeń strony jej budynek nie ma technicznych możliwości podłączenia bezpośrednio do kolektora ścieków sieci kanalizacyjnej, z uwagi na brak zlokalizowania na tym kolektorze studzienki do podłączenia nieruchomości oraz konfigurację terenu powodującą, że kolektor ten jest położony powyżej wyjścia ścieków z budynku. Po pierwsze takie twierdzenie nie zostało poparte żadnym dowodem, po drugie sama strona posługuje się pojęciem bezpośrednio, co nie jest równoważne z pojęciem braku warunków przyłączenia sieci wodociągowej i kanalizacyjnej. Marginalnie należy wskazać, że istotnie błędnie organ odwoławczy uzasadnił decyzję o utrzymaniu w mocy decyzji organu pierwszej instancji, ale samo rozstrzygnięcie, jak i zastosowane prawo materialne było prawidłowe. Sąd (jak wcześniej wskazano) może wyeliminować decyzję przy uchybieniach procesowych tylko o tyle, o ile wykazane błędy mają wpływ na wynik kontrolowanego postępowania. Takiego wniosku w sprawie nie sposób się dopatrzeć. Zupełnym nieporozumieniem wydaje się powoływanie w skardze przepisów z ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 236, poz. 2008 ze zm.). Przepis który cytuje skarga został przez ustawodawcę umieszczony w rozdziale 3 zatytułowanym "obowiązki właścicieli nieruchomości" i określa obowiązki właścicieli nieruchomości, dotyczące utrzymania czystości i porządku. Ustawa ta nie określa (i nie może określać) kwestii budowlanych dotyczących uwarunkowań posadowienia na gruncie przydomowej oczyszczalni ścieków. Podobnie odnośnie do ustawy o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzeniu ścieków. W niniejszej sprawie nie zajmuje się sąd kwestią czy gmina ma czy nie obowiązki w zakresie stworzenia mieszkańcom warunków dla podłączenia nieruchomości do sieci kanalizacyjnej. Przedmiot postępowania jest inny: jest nim ocena czy złożony przez kompetentne organy sprzeciw miał podstawę faktyczną i prawną. Również bez znaczenia dla wyniku sprawy pozostaje okoliczność, że na firmowym papierze Urzędu Gminy O. ktoś określający się, że działa z upoważnienia Wójta wyraził zgodę na wykonanie przydomowej oczyszczalni ścieków. Pomijając fakt, że ani umocowanie osoby podpisanej na piśmie nie zostało wykazane, ani pismo nie powołuje się na przepis prawa, który do takiej zgody by uprawniał organ wykonawczy gminy, należy wskazać, że taka zgoda jest dla wyniku kontrolowanego postępowania bez znaczenia. Reasumując, wobec bezzasadności skargi należało ją oddalić na zasadzie art. 151 ppsa.