I SA/Bk 30/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Sławomir Presnarowicz, Sędziowie sędzia NSA Mieczysław Markowski (spr.), sędzia WSA Jacek Pruszyński, Protokolant Beata Rusiecka, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 07 marca 2012 r. sprawy ze skargi Prokuratora Okręgowego w S. na uchwałę Rady Miejskiej w S. z dnia [...] marca 2011 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia opłat za świadczenia udzielane przez przedszkola publiczne prowadzone przez Miasto S. oddala skargę. W dniu 30 marca 2011 roku, Rada Miasta w S. podjęła uchwałę Nr [...] w sprawie ustalenia opłat za świadczenia udzielane przez przedszkola publiczne prowadzone przez Miasto S. (Dz.Urz. woj. podl. Nr 114/11, poz. 1288). Jako podstawę prawną podjęcia powyższej uchwały wskazane zostały przepisy art. 5 ust. 5 i art. 14 ust. 5 pkt 1 ustawy dnia 7 września 1991 roku o systemie oświaty (Dz.U. z 2004 roku, nr 256, poz. 2572 ze zm.). W myśl § 1 podjętej uchwały, publiczne przedszkola prowadzone przez Miasto S., realizują bezpłatne nauczanie i wychowanie w zakresie podstawy programowej wychowania przedszkolnego, zwanej dalej "podstawą programową", w wymiarze 5 godzin dziennie (od poniedziałku do piątku). Godziny realizacji podstawy programowej określa w każdym przedszkolu ramowy rozkład dnia ustalony przez dyrektora przedszkola w drodze zarządzenia. Jednocześnie, stosownie do § 2 uchwały, udzielane przez przedszkola świadczenia wykraczające poza podstawę programową i czas jej realizacji podlegają comiesięcznej opłacie rodziców/opiekunów prawnych dziecka, którzy decydują o korzystaniu z tych świadczeń przez dziecko w czasie pobytu w przedszkolu. Obowiązkiem opłaty, o której mowa w ust. 1 objęte są zajęcia dydaktyczne, opiekuńczo - wychowawcze, rekreacyjne oraz rozwijające aktywność indywidualną i społeczną dziecka w zakresie: 1) gier i zabaw dydaktycznych, wspomagających rozwój emocjonalny i społeczny dziecka; 2) zajęć artystycznych rozwijających twórcze uzdolnienia dziecka; 3) zajęć interaktywnych, rozwijających zainteresowania dziecka otaczającym światem; 4) gier i zabaw ruchowych, wspomagających rozwój fizyczny dziecka; 5) zajęć związanych z adaptacją dziecka w środowisku przedszkolnym. Koszt jednej godziny korzystania przez dziecko ze świadczeń, o których mowa w § 2, została ustalona w wysokości 2,50 zł. - § 3 uchwały. Dodatkowo, w § 6 podjętej uchwały zapisano, że zakres realizowanych przez przedszkola świadczeń, o których mowa w § 2 i ich dzienny wymiar deklarowany przez rodziców/opiekunów prawnych dziecka, a także zasady obliczania, przyjmowania i zwrotu opłaty za przedmiotowe świadczenia określi umowa cywilno-prawna, zawierana pomiędzy dyrektorem przedszkola a rodzicami/opiekunami prawnymi dziecka. Na powyższą uchwałę Prokurator Okręgowy w S. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku skargę, wnosząc o stwierdzenie jej nieważności w całości. Zdaniem Prokuratora, wskazana uchwała w zakresie § 2, 3 oraz 6, jest niezgodna z art. 14 ust. 5 ustawy z dnia 7 września 1991 roku o systemie oświaty, albowiem ustala opłatę w wysokości 2,50 zł za jedną godzinę zajęć wykraczających poza podstawę programową wychowania przedszkolnego bez szczegółowego i precyzyjnego określenia rodzaju świadczeń i ich oceny. Z kolei ustalenie w § 6 delegacji dla dyrektora przedszkola do ustalenia z rodzicami, w drodze umów cywilno-prawnych zakresu realizowanych przez przedszkole świadczeń ponad podstawę programową oraz zasad pobierania za to opłat, wykracza poza delegację przewidzianą przez ustawę dla rady gminy. W uzasadnieniu skargi, prokurator wskazał, że z treści ustawy o systemie oświaty wynika, że wychowanie i nauczanie w ramach podstawy programowej są bezpłatne, a zatem koniecznym jest dokładne określenie rodzaju świadczeń, które są odpłatne. Ogólne określenie, tak jak ma to miejsce w zaskarżonej uchwale, jest niewystarczające. Zdaniem Skarżącego, rada gminy nie może ustalić odpłatności za świadczenia, które mieszczą się w podstawie programowej, o której mowa w załączniku nr 1 do rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z 23 grudnia 2008 r. w sprawie podstawy programowej wychowania przedszkolnego oraz kształcenia ogólnego w poszczególnych typach szkół (Dz.U. z 2009 r., Nr 4, poz. 17). Z określenia przyjętego w uchwale nie wynika, ani jakie konkretne zajęcia ponad podstawę programową będą prowadzone, jaka będzie cena poszczególnych zajęć, ani czas w jakim będą one realizowane, co uniemożliwia rodzicom możliwość wyboru poszczególnych świadczeń. Ponadto, zdaniem Skarżącego, ustanowienie w § 6 uchwały uprawnienia dla dyrektora przedszkola do zawierania z rodzicami umów cywilno-prawnych wykracza poza granicę delegacji przewidzianej w art. 14 ust. 5 ustawy o systemie oświaty. W odpowiedzi na skargę, Rada Miejska w S., wniosła o jej oddalenie. W ocenie Rady, zaskarżona uchwała nie narusza prawa, w szczególności ustawy o systemie oświaty. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Oceniając zgodność z prawem podjętej uchwały przeanalizować należy przepisy prawa stanowiące podstawę jej wydania. Wskazać przy tym należy, że kwestionowana uchwała podjęta została po wejściu w życie z dniem 1 września 2010 r. nowelizacji ustawy o systemie oświaty. Ustawą z 5 sierpnia 2010 r. o zmianie ustawy o systemie oświaty (Dz. U. Nr 148, poz. 991) dokonano zmian m.in. w art. 6 i 14 ustawy o systemie oświaty. W stanie prawnym obowiązującym przed 1 września 2010 r. przedszkole publiczne miało obowiązek prowadzić bezpłatne nauczanie i wychowanie w zakresie co najmniej podstawy programowej wychowania przedszkolnego (zob. poprzednie brzmienie art. 6 ust. 1 pkt 1 ustawy o systemie oświaty). Jednocześnie przewidziano, że opłaty za świadczenia prowadzone przez gminę przedszkoli publicznych ustala rada gminy, a w przypadku innych przedszkoli publicznych - organy prowadzące te przedszkola, z uwzględnieniem art. 6 pkt 1 (zob. poprzednie brzmienie art. 14 ust. 5 ustawy o systemie oświaty). Z przepisów tych można było wywnioskować, że podstawa programowa realizowana przez przedszkola publiczne jest bezpłatna. Natomiast realizacja świadczeń wykraczających poza tą podstawę wiązała się z odpłatnością, do ustalenia której upoważniono rady gminy bądź organy prowadzące te przedszkola. W nowym brzmieniu art. 6 ust. 1 pkt 1-4 ustawy o systemie oświaty stanowi, że przedszkolem publicznym jest przedszkole, które: 1) realizuje programy wychowania przedszkolnego uwzględniające podstawę programową wychowania przedszkolnego; 2) zapewnia bezpłatne nauczanie, wychowanie i opiekę w czasie ustalonym przez organ prowadzący, nie krótszym niż 5 godzin dziennie; 3) przeprowadza rekrutację dzieci w oparciu o zasadę powszechnej dostępności; 4) zatrudnia nauczycieli posiadających kwalifikacje określone w odrębnych przepisach. Zgodnie z art. 14 ust. 2 ustawy o systemie oświaty, przedszkole realizuje programy wychowania przedszkolnego uwzględniające podstawę programową wychowania przedszkolnego. Stosownie natomiast do art. 14 ust. 5 pkt 1 i 2 tej ustawy, organ prowadzący ustala wysokość opłat za świadczenia udzielane przez: 1) przedszkole publiczne w czasie przekraczającym wymiar zajęć, o którym mowa w art. 6 ust. 1 pkt 2; 2) publiczną inną formę wychowania przedszkolnego w czasie przekraczającym czas bezpłatnego nauczania, wychowania i opieki ustalony dla przedszkoli publicznych na podstawie art. 6 ust. 1 pkt 2. Zestawienie przepisów obowiązujących od 1 września 2010 r. wskazuje, że o ustaleniu opłat za świadczenia udzielane przez przedszkola publiczne decyduje obecnie kryterium czasu pobytu dziecka w przedszkolu. W zakresie tym ustawodawca posługuje się bowiem pojęciem bezpłatnego nauczania, wychowania i opieki w czasie ustalonym przez organ prowadzący. Jednocześnie zastrzeżono, że czas ten nie może być krótszy niż 5 godzin dziennie. W żadnym razie nie można wyinterpretować, że ustalenie opłat za świadczenia udzielane przez przedszkola publiczne powiązane jest, tak jak w stanie prawnym obowiązującym przed 1 września 2010 r., z realizacją podstawy programowej, rozumianej zgodnie z art. 3 pkt 13 ustawy o systemie oświaty - jako obowiązkowe zestawy celów i treści nauczania, w tym umiejętności, opisane w formie ogólnych i szczegółowych wymagań dotyczących wiedzy i umiejętności, które powinien posiadać uczeń po zakończeniu określonego etapu edukacyjnego, oraz zadania wychowawcze szkoły, uwzględniane odpowiednio w programach wychowania przedszkolnego i programach nauczania oraz umożliwiające ustalenie kryteriów ocen szkolnych i wymagań egzaminacyjnych. Innymi słowy, podstawa programowa, która nadal powinna być realizowana przez przedszkola publiczne, nie musi obecnie mieć w całości bezpłatnego charakteru. Bezpłatne nauczanie, wychowanie i opieka odbywa się w czasie ustalonym przez organ prowadzący, nie krótszym niż 5 godzin dziennie. Organ prowadzący przedszkola publiczne może ustalić odpłatność za świadczenia mieszczące się w ramach podstawy programowej, jeżeli udzielane są w czasie przekraczającym bezpłatny pobyt dziecka w przedszkolu. Mając powyższe na uwadze Sąd nie dostrzegł podniesionych w skardze naruszeń prawa. W szczególności nie można zgodzić się z autorem skargi, iż Rada Miejska w S. naruszyła art. 14 ust. 5 ustawy o systemie oświaty poprzez określenie w § 2 podjętej uchwały opłaty za realizacje świadczeń, objętych podstawą programową. Treść art. 14 ust. 5 pkt 1 ustawy o systemie oświaty odczytywana łącznie z art. 6 ust. 1 pkt 2 tej ustawy wskazuje, że czas bezpłatnego nauczania, wychowania i opieki ustala organ prowadzący przedszkola publiczne, z tym jednak zastrzeżeniem, że czas ten nie może być krótszy niż 5 godzin dziennie. W podjętej uchwale czas przeznaczony na realizację bezpłatnego nauczania, wychowania i opieki w przedszkolach ustalony został na 5 godzin dziennie (od poniedziałku do piątku - § 1 uchwały), tak więc w granicach kompetencji przekazanych ustawą organom prowadzącym przedszkola publiczne. Pozbawione racji są również twierdzenia Prokuratora, iż narusza art. 14 ust. 5 ustawy o systemie oświaty ustalenie w § 2 i § 3 zaskarżonej uchwały, że przedszkola publiczne za odpłatnością wynoszącą 2,50 zł za jedną godzinę zajęć, świadczą usługi ponad czas realizacji podstawy programowej, bez szczegółowego i precyzyjnego określenia rodzaju świadczeń. Z obwiązujących przepisów nie można wywieść, że organ prowadzący przedszkola publiczne obowiązany jest do dokładnego określenia rodzaju świadczeń podlegających opłacie. Taką powinność wywodzono na tle stanu prawnego obowiązującego przed 1 września 2010 r., kiedy to organy prowadzące przedszkola uzyskały kompetencje do ustalenia opłaty za świadczenia realizowane ponad podstawę programową. Obecnie zaś, co już wyżej podkreślono i jak słusznie zauważyła Rada Miejska w S. w odpowiedzi na skargę, podstawowym kryterium decydującym o możliwości pobierania opłat jest jedynie czas pobytu dziecka w przedszkolu (art. 14 ust. 5 pkt 1 ustawy o systemie oświaty). Wskazać należy, iż owszem w uzasadnieniu projektu uchwały nie wynika w sposób jasny, dlaczego opłatę ustalono w wysokości 2,50 zł. - odniesiono się jedynie do stawek opłaty, obowiązujących w innych gminach na terenie województwa podlaskiego oraz całego kraju. Tym niemniej, uchwalona stawka odniesiona została do rodzaju zajęć podlegających opłacie. Wymieniono je w § 2 ust. 2 pkt 1 - 5 zaskarżonej uchwały. Jednocześnie przewidziano, że m.in. zakres tych świadczeń i ich dzienny wymiar deklarowany przez rodziców, określi umowa cywilno-prawna, zawierana pomiędzy dyrektorem przedszkola a rodzicami (§ 6 uchwały). Kwestionując ustalenie w § 6 zaskarżonej uchwały delegacji dla dyrektora przedszkola do ustalenia z rodzicami w drodze umów cywilnoprawnych zakresu realizowanych przez przedszkola świadczeń ponad podstawę programową oraz zasad pobierania opłat, autor skargi dowodzi, że wykracza to poza granice delegacji przewidzianej dla rady gminy w art. 14 ust. 5 ustawy o systemie oświaty. Argumentacja strony skarżącej w tym zakresie nie znajduje jednak usprawiedliwionych podstaw. Z art. 14 ust. 5 pkt 1 omawianej ustawy wynika, że organy prowadzące przedszkola uzyskały delegację do ustalania wysokości opłat za świadczenia udzielane przez przedszkole publiczne w czasie przekraczającym wymiar zajęć, o którym mowa w art. 6 ust. 1 pkt 2 tej ustawy. Z treści zaskarżonego przepisu uchwały wynika, że przedmiotem umowy cywilnoprawnej między dyrektorem przedszkola a rodzicami ma być wyłącznie ustalenie zakresu świadczeń udzielanych w czasie przekraczającym pięciogodzinny wymiar przeznaczony na realizację bezpłatnego nauczania, ich dziennego wymiaru oraz zasad rozliczania opłaty. Umową cywilnoprawną nie będą zatem regulowane kwestie wysokości opłat należące do wyłącznej kompetencji organów prowadzących przedszkola publiczne. Zgodzić się należy z Radą Gminy w S., że kwestionowany przez Prokuratora przepis uchwały ma charakter informacyjny, umożliwiający rodzicom wybór konkretnych świadczeń realizowanych w czasie odpłatnym oraz ułatwiający rozliczenia opłat za te świadczenia. Nie ingeruje jednak w wysokość płatności, która została określona w § 3 ust. 1 i 2 zaskarżonej uchwały i nie podlega negocjacji. Nie można się również zgodzić z Prokuratorem, że § 6 kwestionowanej uchwały, przenosi na dyrektora przedszkola uprawnienia do ustalenia zakresu świadczeń oferowanych przez przedszkola. Zakres tych świadczeń wynika wprost z ustawy o systemie oświaty oraz § 2 zaskarżonej uchwały, zaś zawarta umowa cywilnoprawna, pomiędzy dyrektorem przedszkola oraz rodzicami/opiekunami prawnymi dziecka, stanowi jedynie sposób realizacji tych świadczeń w praktyce, który jest uzależniony między innymi od decyzji rodziców, na jaki okres czasu pozostawiają dzieci w przedszkolu. Wobec powyższego Sąd nie dostrzegł, aby zaskarżona uchwała naruszała prawo. Orzeczono więc jak w sentencji na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).