II OZ 661/12

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Alicja Plucińska - Filipowicz po rozpoznaniu w dniu 7 sierpnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 29 maja 2012 r., sygn. akt II SA/Ke 748/11 odrzucające wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi A. G. na decyzję Świętokrzyskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Kielcach z dnia [...] września 2011 r. Nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego postanawia: oddalić zażalenie Postanowieniem z dnia 29 maja 2012 roku, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach, na podstawie art. art. 88 w zw. z art. 87 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270) odrzucił wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. W uzasadnieniu postanowienia podano, iż pełnomocnik skarżącego o ustanowieniu jej pełnomocnikiem dowiedziała się w dniu 30 marca 2012r. Tę datę należy przyjąć za moment ustania przyczyny uchybienia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, albowiem z akt sprawy nie wynika aby pełnomocnik była pozbawiona możliwości działania. Brak kontaktu z mocodawcą w żaden sposób nie pozbawiał pełnomocnika możliwości działania. Składając wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej dopiero w dniu 15 maja 2012 r. uchybiono 7-dniowemu terminowi określonemu w art. 87 § 1 ppsa. W zażaleniu na to postanowienie zarzucono naruszenie art. 87 § 1 ppsa oraz 87 § 4 ppsa w zw. z art. 171 § 1 ppsa i art. 88 ppsa. W uzasadnieniu zażalenia podnosi się w szczególności, iż termin do wniesienia skargi kasacyjnej należy liczyć nie od daty zawiadomienia pełnomocnika o jego wyznaczeniu, a od daty uzyskania kompletnej informacji o sprawie. Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zażalenie nie jest usprawiedliwione. Stosownie do art. 86 § 1 ppsa Sąd postanowi na wniosek strony przywrócenie terminu, jeżeli nie dokonała ona w terminie czynności procesowej bez swojej winy. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 ppsa). Strona powinna we wniosku uprawdopodobnić, że uchybienie terminu zaszło z przyczyn przez nią niezawinionych (art. 87 § 2 ppsa). Bezsporne w niniejszej sprawie jest, iż pełnomocnik skarżącego o ustanowieniu jej w sprawie dowiedziała się w dniu 30 marca 2012 r. Od tej chwili była umocowana do podejmowania w sprawie czynności za stronę. Jak jednak podano we wniosku o przywrócenie terminu od dnia 5 kwietnia do dnia 25 kwietnia 2012 r. pełnomocnik nie podjął w sprawie żadnych czynności, składając w dniu 15 maja 2012 r. skargę kasacyjną wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej złożenia. Należy przyjąć, iż przeszkoda uniemożliwiająca stronie wniesienie skargi kasacyjnej ze względu na sytuacje materialną, co do zasady ustaje w momencie, w którym odpowiedni organ samorządu zawodowego powiadamia pełnomocnika o wyznaczeniu go do reprezentowaniu z urzędu strony skarżącej. Oczywiście można przyjąć, że w konkretnej sytuacji wystąpią okoliczności powodujące, iż rzeczywista możliwość działania w imieniu strony skarżącej nastąpi później, jednak w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego nie miało to miejsca w niniejszej sprawie. Okolicznością taką nie jest w szczególności to, że w dacie zawiadomienia o wyznaczeniu do reprezentowania strony, pełnomocnik nie posiada pełnej informacji o stanie sprawy. Radca prawny, jako osoba profesjonalnie świadcząca usługi prawne, powinien liczyć się z możliwością wyznaczenia praktycznie na każdym etapie postępowania sądowego, a więc również w czasie biegu terminu do dokonania określonej czynności procesowej. Powinien również liczyć się z faktem, że każde zaniedbanie pełnomocnika może wiązać się z negatywnymi konsekwencjami dla reprezentowanej strony. Podniesione w zażaleniu okoliczności nie są stanie podważyć prawidłowości rozstrzygnięcia Sądu I instancji bowiem pełnomocnik fachowy nie może zasłaniać się niepełnymi informacjami odnośnie sprawy, czy nawet brakiem kontaktu ze skarżącym, zwłaszcza w kontekście bezczynnego oczekiwania na kontakt z mandantem przez 20 dni. Co zaś się tyczy podniesionej w zażaleniu kwestii zrównania sytuacji pełnomocników z urzędu oraz pełnomocników z wyboru, podkreślić należy, że w związku ze zmianą brzmienia art. 244 § 2 ppsa, od dnia 10 kwietnia 2012 r., ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego w ramach prawa pomocy jest równoznaczne z udzieleniem pełnomocnictwa, co za tym idzie już w momencie doręczenia zawiadomienia o jego wyznaczeniu pełnomocnik jest zarówno uprawniony jak i ma możliwość działania w imieniu strony skarżącej. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w postanowieniu, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i § 2 ppsa.