I OZ 247/12

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Izabella Kulig - Maciszewska po rozpoznaniu w dniu 18 kwietnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia R. Z. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 14 marca 2012 r., sygn. akt II SO/Bk 3/12 odmawiające przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata w sprawie z wniosku R. Z. o przyznanie zasiłku dla bezrobotnych przez Urząd Pracy w Holandii postanawia: oddalić zażalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku postanowieniem z dnia 14 marca 2012 r., sygn. akt II SO/Bk 3/12, odmówił R. Z. przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie z jego wniosku o przyznanie zasiłku dla bezrobotnych przez Urząd Pracy w Holandii. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Sąd podał, że w dniu 10 lutego 2012 r. do Sądu wpłynął wniosek R. Z. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz przyznanie adwokata w sprawie o uzyskanie zasiłku dla bezrobotnych z Urzędu Pracy w Holandii. W piśmie z dnia 15 lutego 2012 r. wnioskodawca sprecyzował, że wniesiona przez niego sprawa dotyczy przyznania zasiłku dla bezrobotnych z mocą wsteczną przez Holenderski Urząd Pracy. Wyjaśnił, że o przedmiotowy zasiłek ubiega się od 2010 roku i do dnia dzisiejszego sprawa ta nie została załatwiona. Sąd I instancji stwierdził, iż w sprawie zachodzi przesłanka, o której mowa w art. 247 p.p.s.a., zgodnie z którym prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności skargi. Sąd podniósł, iż skarga jest oczywiście bezzasadna wtedy, gdy bez potrzeby głębszej analizy prawnej nie ulega najmniejszej wątpliwości, że nie może być ona uwzględniona. W ocenie Sądu I instancji w sprawie zachodzi oczywista bezzasadność skargi, bowiem skarga została wniesiona w sprawie nie należącej do właściwości sądu administracyjnego. Zażalenie na powyższe postanowienie złożył R. Z., wnosząc o przyznanie adwokata. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 247 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - zwanej dalej "p.p.s.a." - prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi. Należy podzielić pogląd zaprezentowany w zaskarżonym postanowieniu, iż skarga jest oczywiście bezzasadna, jeżeli bez głębszej analizy prawnej nie ulega wątpliwości, że nie może zostać uwzględniona. Zastosowanie art. 247 p.p.s.a. jest dopuszczalne jedynie wówczas, gdy stan faktyczny i prawny danej sprawy nie budzi najmniejszych wątpliwości co do braku szans na jej uwzględnienie. W przeciwnym razie mogłoby dojść do naruszenia konstytucyjnego prawa strony do sądu. Potrzeba zastosowania art. 247 p.p.s.a. będzie zachodziła przede wszystkim w sytuacjach, gdy skarga kwalifikuje się do odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 p.p.s.a. Z taką sytuacją mamy niewątpliwie do czynienia w niniejszej sprawie. Jak wynika z analizy akt sprawy, skarżący zwrócił się do Sądu I instancji z wnioskiem o przyznanie zasiłku dla bezrobotnych z mocą wsteczną przez Urząd Pracy w Holandii. Jak słusznie stwierdził Sąd I instancji, przedmiotowa sprawa nie mieści się we właściwości sądu administracyjnego, o której mowa w art. 3 § 2 p.p.s.a. Zgodnie zaś z treścią art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. W niniejszej sprawie nie budzi wątpliwości, że skarga będzie podlegać odrzuceniu, ze względu na brak właściwości sądu administracyjnego do jej rozpoznania. W konsekwencji niedopuszczalne było rozpoznania wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy. Na marginesie należy wskazać, iż skarżący może zwrócić się do Polskiej Placówki Konsularnej w Holandii, która udzieli mu informacji dotyczących jego wniosku. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.