II OZ 479/12

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Arkadiusz Despot - Mładanowicz po rozpoznaniu w dniu 1 czerwca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Wspólnoty Mieszkaniowej [...] w W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 marca 2012 r., sygn. akt VII SA/Wa 398/12 oddalające wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Prezydenta m.[...] z dnia [...] sierpnia 2011 r. nr [...] w sprawie ze skargi Wspólnoty Mieszkaniowej [...] w W. na postanowienie Wojewody M. z dnia [...] grudnia 2011 r., Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania postanawia: oddalić zażalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 15 marca 2012 r., sygn. akt VII SA/Wa 398/12 oddalił wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Prezydenta [...] z dnia [...] sierpnia 2011 r. nr [...] w sprawie ze skargi Wspólnoty Mieszkaniowej "[...]" w W. na postanowienie Wojewody M. z dnia [...] grudnia 2011 r., Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania. Sąd wskazał, że pismem z dnia 20 stycznia 2012 r. Wspólnota Mieszkaniowa "[...]" w W. wniosła skargę na postanowienie Wojewody M. z dnia [...] grudnia 2011 r., nr [...], którym organ odwoławczy stwierdził niedopuszczalność odwołania w/w Wspólnoty od decyzji Prezydenta [...] z dnia [...] sierpnia 2011 r. nr [...] zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej [...] Sp. z o.o. pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego z usługami, garażem, infrastrukturą techniczną i innymi elementami zagospodarowania terenu na działce nr ew. [...] i części działki nr ew. [...] z obrębu [...] w rejonie ul. [...] i [...] w W. W skardze Wspólnota zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Prezydenta [...] z dnia [...] sierpnia 2011 r. nr [...]. Wspólnota wskazała na wady wydanego pozwolenia na budowę, wskazała, że w wyniku realizacji inwestycji lokale mieszkalne w sąsiednich budynkach zostaną pozbawione dostępu światła dziennego, nie zachowana zostanie również minimalna powierzchnia biologicznie czynna. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wskazał, że z treści art. 61 § 3 p.p.s.a. wynika, że sąd może wstrzymać na wniosek skarżącego akty lub czynności, o których mowa w § 1 art. 61. Z przepisu tego zdaniem Sądu wynika więc, że po pierwsze, wstrzymanie wykonania decyzji może nastąpić tylko na wniosek skarżącego (sąd nie może orzekać o wstrzymaniu wykonania decyzji z urzędu), a po drugie, wniosek o wstrzymanie wykonania musi dotyczyć zaskarżonej decyzji. Dopiero, w razie gdy są podstawy do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, sąd może, na podstawie art. 61 § 3 zdanie ostatnie p.p.s.a., wstrzymać wykonanie także decyzji wydanych w innych postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Oznacza to, że wstrzymanie wykonania decyzji wydanych w innym postępowaniu prowadzonym w granicach tej samej sprawy, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. może nastąpić, jeżeli skarżący złoży wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej do sądu decyzji, w niniejszym przypadku postanowienia organu odwoławczego, i są podstawy do wstrzymania wykonania tej decyzji. Inaczej mówiąc nie jest możliwe wstrzymanie wykonania decyzji wydanej w innym postępowaniu w granicach tej samej sprawy, jeżeli z uwagi na brak wniosku strony skarżącej, sąd nie może wstrzymać wykonania decyzji wydanej w tym innym postępowaniu, a jednocześnie nie dopatrzy się podstaw do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 grudnia 2005 r., sygn. akt II OZ 1227/05). Wnioskiem o wstrzymanie wykonania Wspólnota objęła wyłącznie decyzję Prezydenta [...] z dnia [...] sierpnia 2011 r. nr [...]. Przedmiotowy wniosek nie dotyczył wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia. Tym samym w świetle powyższych rozważań Sądu, wniosek o wstrzymanie wykonania w/w decyzji Prezydenta [...] nie mógł zostać uwzględniony, z uwagi na równoczesne niezłożenie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. Na marginesie Sąd wskazał, że z konstrukcji normy prawnej art. 61 § 3 p.p.s.a wynika, że to na skarżącym spoczywa ciężar wykazania przesłanek zawartych w tym przepisie. Brak uzasadnienia wniosku powinien skutkować jego nieuwzględnieniem. Takie stanowisko prezentuje również Naczelny Sąd Administracyjny (por. OZ 741/04 niepubl., II OZ 962/05 niepubl.). W ocenie Sądu skarżąca nie wskazała argumentów odnoszących się do ustawowych przesłanek określonych w art. 61 § 3 ustawy o p.p.s.a, a Sąd z urzędu nie dopatrzył się, jakie trudne do odwrócenia skutki lub jaka szkoda może wystąpić w związku z realizacją zamierzonej inwestycji. Sam fakt wydania pozwolenia na budowę nie może stanowić przesłanki uzasadniającej wstrzymanie wykonania decyzji. Ze swej natury decyzje dotyczące pozwolenia na budowę zmieniają stan rzeczy i mogą spowodować powstanie trudnych do odwrócenia skutków, jednakże skutki te należy szczegółowo uzasadnić oraz wykazać wystąpienie ich w stosunku do składającego dany wniosek. Podniesione przez Wspólnotę zarzuty dotyczą wadliwości decyzji i jako takie nie mogą stanowić uzasadnienia wniosku o wstrzymanie aktu. Z powyższych względów, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a, orzeczono jak w sentencji postanowienia. Na powyższe postanowienie Wspólnota Mieszkaniowa "[...]" w W. złożyła zażalenie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zaskarżone postanowienie pomimo częściowo błędnego uzasadnienia odpowiada prawu. Nieuzasadnionym było bowiem twierdzenie Sądu I instancji, że wniosek skarżącej nie mógł zostać uwzględniony z uwagi na równoczesne niezłożenie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. W pierwszej kolejności wskazać należy, że zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. W cytowanym przepisie mowa jest nie tylko o możliwości wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, ale także aktów wydanych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach danej sprawy. Oznacza to, że przedmiotem ochrony tymczasowej może być nie tylko zaskarżony akt, lecz także inne akty wydane wcześniej z tym jednak warunkiem, że mieszczą się one "w granicach tej samej sprawy". Naczelny Sąd Administracyjny w składzie siedmiu sędziów w uchwale z dnia 27 czerwca 2000 r. (FPS 12/99, ONSA 2001, nr 1, poz. 7), podjętej wprawdzie pod rządem poprzedniej ustawy procesowej, jednakże zachowującej aktualność także obecnie, stwierdził, że zwrot "w granicach danej sprawy" użyty w art. 29 ustawy z 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74, poz. 368 ze zm.), dotyczy sprawy w ujęciu materialnym, w związku z czym o postępowaniach prowadzonych w granicach danej sprawy można mówić wówczas gdy przedmiotem tych postępowań będą sprawy wykazujące tożsamość podmiotową i przedmiotową. Sytuacja taka wystąpi wówczas, gdy akty lub czynności dotyczyć będą tych samych podmiotów, identycznego przedmiotu, stanu faktycznego oraz podstawy prawnej. W niniejszej sprawie skarżąca domaga się wstrzymania wykonania decyzji Prezydenta [...] z dnia [...] sierpnia 2011 r. nr [...], podczas gdy niniejsze postępowanie w sprawie zostało zainicjowane skargą na postanowienie Wojewody M. z dnia [...] grudnia 2011 r., Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania. Zatem mając na uwadze powyższe rozważania stwierdzić należy, że w sytuacji gdy przedmiotem skargi jest postanowienie w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania od decyzji objętej wnioskiem o ochronę tymczasową, to między tymi sprawami nie zachodzi tożsamość przedmiotowa. Postępowanie w przedmiocie niedopuszczalności odwołania jest odrębną sprawą od postępowania w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielającego pozwolenia na budowę. Tym samym stwierdzić należy, że zasadnie Sąd I instancji oddalił wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Prezydenta [...] z dnia [...] sierpnia 2011 r. w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielającego pozwolenia na budowę złożony w sprawie skargi na postanowienie w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania. Mając powyższe na względzie, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.