I OZ 991/12

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Jan Paweł Tarno, po rozpoznaniu w dniu 16 stycznia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. J. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 23 lipca 2012 r., sygn. akt III SO/Kr 9/12 o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia w sprawie z wniosku J. J. o wymierzenie grzywny Rzecznikowi Dyscyplinarnemu Okręgowej Izby Radców Prawnych w Krakowie postanawia: oddalić zażalenie. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 23 lipca 2012 r., sygn. akt III SO/Kr 9/12 J. J. został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia wniesionego na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 21 marca 2012 r. w kwocie 100 złotych w sprawie z wniosku J. J. o wymierzenie grzywny Rzecznikowi Dyscyplinarnemu Okręgowej Izby Radców Prawnych w Krakowie. W zarządzeniu powołano § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.), określono termin wykonania zarządzenia oraz konsekwencję braku uiszczenia wskazanej kwoty w tym terminie. W zażaleniu, J. J. wniósł o uchylenie zarządzenia i wskazał, że Sąd pierwszej instancji naruszył art. 3 § 1, art. 7 i "art. 239 § 1a" ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a., a także art. 417 § 1 Kodeksu cywilnego. W ocenie wnoszącego zażalenie, postępowanie w sprawie o wymierzenie grzywny dotyczy postępowania w przedmiocie przyznania zasiłku celowego w związku z wnioskiem złożonym 17 sierpnia 2009 r. w Gminnym Ośrodku Pomocy Społecznej w [...]. W zażaleniu wskazane zostały również okoliczności dotyczące sytuacji majątkowej wnioskodawcy. W związku z wysłanym przez Wojewódzki Sąd Administracyjny formularzem "PPF" J. J. wskazał, że nie składał wniosku o przyznanie prawa pomocy bo pomoc nie jest potrzebna. W odpowiedzi na zażalenie, wniesiono o jego oddalenie. W ocenie Okręgowego Sądu Dyscyplinarnego Okręgowej Izby Radców Prawnych w Krakowie postępowanie nie dotyczy spraw z zakresu pomocy i opieki społecznej, a wniosku o wymierzenie grzywny za "rzekomą opieszałość". Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zawierało usprawiedliwionych podstaw. Zgodnie z treścią art. 239 pkt 1 lit. a p.p.s.a., nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych strona skarżąca działanie, bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej. Należy podkreślić, że istotne znaczenie ma ustalenie, czy przedmiot skargi dotyczy jednej ze spraw wymienionych w tym przepisie. Z zażalenia na postanowienie Sądu z 21 marca 2012 r. wynika, że zdaniem J. J., poniósł on szkodę w wyniku odmowy wszczęcia dochodzenia wobec radcy prawnego, od którego pomocy skarżący oczekiwał w postępowaniu sądowoadministracyjnym dotyczącym przyznania pomocy finansowej (k. 19 akt wsa). Jako zbyt daleko idące należy ocenić twierdzenie, że postępowanie z wniosku o wymierzenie grzywny toczy się w sprawie z zakresu prawa pomocy i opieki społecznej. Zgodnie z art. 220 § 1 zd. 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Do uiszczenia opłaty obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie (art. 214 § 1 p.p.s.a.). Tymi pismami są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. Na mocy art. 64 § 3 p.p.s.a. do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Stosownie do treści art. 194 § 1 pkt 10 p.p.s.a., zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których przedmiotem jest ukaranie grzywną. Z pism kierowanych do Sądu wyraźnie wynika, że przedmiotem żądania jest "wymierzenie grzywny". Skoro Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił postanowieniem złożony wniosek, to na to postanowienie przysługiwało zażalenie. Paragraf 2 ust. 1 pkt 7 cytowanego rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, stanowi, że wpis stały bez względu na przedmiot zaskarżonego aktu lub czynności wynosi 100 złotych w sprawach zażaleń na postanowienia wojewódzkich sądów administracyjnych. J. J. wniósł zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego i dlatego też należało wezwać go do uiszczenia wpisu od zażalenia na podstawie § 2 ust. 1 pkt 7 cytowanego rozporządzenia. W tym zakresie Sąd pierwszej instancji nie naruszył powołanych przez J. J. przepisów ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W związku z powyższym, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 i art. 198 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji postanowienia.