VII SAB/Wa 207/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Więch-Baranowska (spr.), , Sędzia WSA Małgorzata Jarecka, Sędzia WSA Tadeusz Nowak, Protokolant ref. staż. Piotr Czyżewski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 marca 2012 r. sprawy ze skargi E. Z. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Odwoławczą Komisję Bioetyczną w [...] postanowił: I. odrzucić skargę; II. zwrócić E. Z. kwotę 100 zł (słownie: sto złotych) uiszczonego wpisu sądowego W dniu 3 października 2011r. E. Z. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na przewlekłe prowadzenie przez Odwoławczą Komisję Bioetyczną przy Ministrze Zdrowia postępowania w sprawie z jej wniosku o stwierdzenie nieważności uchwały z [...] maja 2004r. podjętej przez Komisję Bioetyczną przy Centrum [...] im. [...] w [...]. W uzasadnieniu skargi pełnomocnik skarżącej wnosząc o zobowiązanie Komisji do wydania w terminie 30 dni merytorycznej decyzji administracyjnej podał, że wniosek o stwierdzenie nieważności uchwały z [...] maja 2004r. skarżąca złożyła 15 października 2010r. Przez rok organ nie wydał decyzji kończącej postępowanie mimo kilkukrotnych wezwań przez pełnomocnika oraz złożonego zażalenia na przewlekłe prowadzenie postępowania skierowanego do Ministra Zdrowia. Pismem z 12 września 2011r. Komisja poinformowała pełnomocnika skarżącej o podjęciu uchwały o odrzuceniu wniosku. Pismo to nie spełnia kryteriów decyzji administracyjnej wymaganych przepisami prawa. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: W myśl art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Zgodnie zaś z art. 3 §2 kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone a pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3). Jak wynika z treści w/w § 2 pkt 8 ustawa przewiduje wniesienie skargi na bezczynność organu i przewlekłe prowadzenie postępowania (art. 149) tylko w sprawach, w których są wydawane decyzje i postanowienia (pkt 1-3) oraz w tych sprawach, w których mogą być wydawane akty lub podejmowane czynności określone w pkt 4. Przy czym skarga na bezczynność lub przewlekłość postępowania jest dopuszczalna w takich granicach w jakich służy skarga do Sądu administracyjnego na decyzje, postanowienia oraz na akty i czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące przyznania, stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. W ocenie składu orzekającego w niniejszej sprawie – opinia Komisji Bioetycznej przy Centrum [...], wyrażona w formie uchwały podjętej [...] maja 2004r. – w przedmiocie planowanego badania medycznego [...] – objęta wnioskiem o stwierdzenie jej nieważności stanowi jedynie spełnienie warunku wydania decyzji w sprawie wdrożenia eksperymentu medycznego, nie jest rozstrzygnięciem merytorycznym, nie spełnia więc przesłanek kategorii rozstrzygnięć wskazanych w art. 3 § 2 pkt 1-4 w/w ustawy - na które służy skarga do Sądu Administracyjnego. Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji postanowienia.