III SA/Kr 369/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Zawadzka Sędziowie NSA Grażyna Danielec WSA Tadeusz Wołek (spr.) Protokolant Ewelina Kalita po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 marca 2012 r. sprawy ze skargi K. S. na decyzję Wojewody z dnia 8 lutego 2011 r. nr [...] w przedmiocie statusu osoby bezrobotnej I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji, II. orzeka, że uchylone decyzje nie mogą być wykonane. Prezydent Miasta decyzją z dnia [...] 2010 r. znak: [...] pozbawił K. S. statusu bezrobotnego z dniem 27 listopada 2010 r. na podstawie art. 2 ust. 1 pkt 2, art. 9 ust. 1 pkt 14 lit. a, art. 10 ust. 7 pkt 1 oraz art. 33 ust. 4 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (tj.: Dz. U. z 2008 r., nr 69, poz. 415 ze zm.), zwanej dalej ustawą o promocji zatrudnienia. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że za osobę bezrobotną nie może być uznana osoba która otrzymała jednorazowe środki na podjęcie działalności gospodarczej. W odwołaniu od powyższej decyzji K. S. podniósł, iż faktycznie otrzymał środki 29 listopada 2010 r. W związku z powyższym z tym dniem winien zostać pozbawiony statusu bezrobotnego. Wojewoda decyzją z dnia 8 lutego 2011 r. nr [....] utrzymał w mocy decyzję organu I instancji- na podstawie art. 33 ust. 4 pkt 2 ustawy o promocji zatrudnienia. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wskazał, że w dniu 23 lipca 2010 r. K. S. zarejestrował się w Urzędzie Pracy, jako osoba bezrobotna (decyzja z [...] 2010 r., znak: [...]) bez prawa do zasiłku dla bezrobotnych (decyzja z [...] 2010 r., znak: [...]). Został następnie skierowany na odbycie szkolenia pn: "Mała Przedsiębiorczość". W związku z tym Prezydent Miasta przyznał stronie stypendium w wysokości 120 % kwoty zasiłku, o którym mowa w art. 72 ust. 1 pkt 1 ustawy promocji zatrudnienia od 12 października 2010 r. (decyzja z [....] 2010 r., znak: [...] szkolenie [...]). K. S. utracił prawo do stypendium 23 października 2010 r., z powodu zakończenia odbywania szkolenia (decyzja z [....] 2010 r., znak: [...] szkolenie [...]). Referat [...] poinformował, iż K. S. otrzymał 26 listopada 2010 r. środki w kwocie 18.000,00 zł na rozpoczęcie działalności gospodarczej (nr umowy [...]). Organ cytując treść art. 33 ust. 4 pkt 2 ustawy o promocji zatrudnienia wskazał, że na podstawie otrzymanej informacji z Referatu [...], iż skarżący otrzymał 26 listopada 2010 r. środki w kwocie 18.000,00 zł na rozpoczęcie działalności gospodarczej co powodowało konieczność pozbawienia go statusu bezrobotnego od 27 listopada 2010 r. Organ podniósł, że skarżący nie przedstawił żadnych dowodów potwierdzających fakt, iż środki otrzymał dopiero 29 listopada 2010 r. K. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na powyższą decyzję. Podniósł, że była ona przedwczesna i podjęta bez zapoznania się organu z materiałem dowodowym i praktyką bankową. Wskazał, że Bank "A" w którym UP posiada konto bankowe dokonał przelewu kwoty 18 000 zł w dniu 29 listopada 2010 r. na konto skarżącego. Skarżący wskazał, że wydanie polecenia przelewu nie jest tożsame z dokonaniem przelewu przez bank obsługujący jednostkę. Załączył też wydruk komputerowy wyciągu elektronicznego z konta bankowego. W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Podniósł, że załączony przez skarżącego wydruk nie jest wyciągiem bankowym i nie wynika z niego, że środki na konto wpłynęły 29 listopada 2010 r. W uzupełniającym piśmie procesowym z dnia 10.05. 2011 r. skarżący podtrzymał twierdzenie dotyczące daty otrzymania środków. Ponadto podniósł, że zawarta przez skarżącego umowa z Bank "B" nie przewiduje możliwości wygenerowania wyciągu z rachunku elektronicznego w innej formie niż dołączono do skargi. Dodatkowo przedłożył wygenerowane na prośbę skarżącego "Potwierdzenie otrzymania przelewu". Z dokumentu tego opatrzonego pieczęciami Bank "B" wynika następująca informacja: kwota przelewu w wysokości 18 000 zł z rachunku w banku "A", nadawca przelewu Urząd Prawy na rachunek prowadzony na rzecz K. S., data operacji 29.11.2010. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Stosownie do art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2002 r., nr 153, poz.1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że przedmiotem kontroli Sądu jest zgodność z prawem zaskarżonej decyzji przy czym w sprawowaniu tej kontroli nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną rozstrzygając w granicach danej sprawy (art. 134 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2002 r., nr 153, poz.1270 ze zm.). Usunięcie z obrotu prawnego decyzji może nastąpić tylko wtedy, gdy postępowanie sądowe dostarczy podstaw do uznania, że przy wydawaniu zaskarżonej decyzji organy administracji publicznej naruszyły prawo w zakresie wskazanym w art.145 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Skarga zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie art. 33 ust. 4 pkt 2 ustawy o promocji zatrudnienia: "Starosta (...) pozbawia statusu bezrobotnego, który: otrzymał pożyczkę z Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych lub instytucji z udziałem środków publicznych na podjęcie działalności pozarolniczej lub rolniczej albo otrzymał jednorazowo środki na podjęcie działalności gospodarczej, o których mowa w art. 46 ust. 1 pkt 2; pozbawienie statusu bezrobotnego następuje od następnego dnia po dniu otrzymania środków na podjęcie działalności (...)." Starosta zobowiązany jest wydać decyzję o pozbawieniu bezrobotnego statusu bezrobotnego w przypadku wystąpienia, którejkolwiek z przesłanek wymienionych w przepisie art. 33 ust. 4 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy. Zauważyć należy przy tym, iż katalog przesłanek skutkujących wydaniem decyzji o utracie statusu bezrobotnego stanowi katalog zamknięty, co oznacza, że niemożliwym jest pozbawienie bezrobotnego statusu bezrobotnego z innych przyczyn niż enumeratywnie wymienione w tym przepisie. Starosta wydając decyzję o pozbawieniu bezrobotnego statusu bezrobotnego pozbawiony został tak zwanego "luzu decyzyjnego", a zapadła decyzja nie ma charakteru uznaniowego. Powyższa regulacja wskazuje, więc w sposób jednoznaczny, że data wpływu środków pieniężnych na konto osoby bezrobotnej jest przesłanką dla pozbawienia jej statusu osoby bezrobotnej od następnego dnia po dniu otrzymania środków na podjęcie działalności. Z przedłożonych przez skarżącego dokumentów a w szczególności z dokumentu "Potwierdzenie otrzymania przelewu", opatrzonego pieczęciami Bank "B" wynika, że kwota przelewu w wysokości 18 000 zł z rachunku w banku "A", nadawca przelewu Urząd Prawy została przelana na rachunek prowadzony na rzecz K. S., w dniu 29.11.2010. To wskazuje, że skarżący otrzymał środki na podjęcie działalności w dniu 29.11.2010. W tej sytuacji poprzestanie przez organy obu instancji na otrzymanej informacji z Referatu [...], iż skarżący otrzymał 26 listopada 2010 r. środki w kwocie 18.000,00 zł na rozpoczęcie działalności gospodarczej co doprowadziło do rozstrzygnięcia o pozbawieniu skarżącego statusu bezrobotnego od 27 listopada 2010 r.- zostało dokonane z naruszeniem przepisów postępowania. W postępowaniu administracyjnym wydanie prawidłowej decyzji w każdym przypadku powinno poprzedzać dokładne ustalenie stanu faktycznego istniejącego w sprawie, stosownie do treści art. 7 i art. 77 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r.- Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz.U. z 2000 r., nr.98, poz. 1071 ze zm.) zwanej dalej k.p.a. Natomiast zgodnie z art. 107 § 3 k.p.a. każda decyzja powinna być należycie uzasadniona z podaniem m.in. dowodów na podstawie których określone fakty organ przyjął za udowodnione oraz przyczyn z powodu których innym odmówił wiarygodności i mocy dowodowej. Niewyjaśnienie wszystkich okoliczności mających istotne znaczenie w sprawie oraz nieuzasadnienie decyzji w sposób właściwy narusza podstawowe zasady postępowania administracyjnego i stanowi podstawę do uchylenia przez Sąd zaskarżonej decyzji. Uznając, że zaskarżona decyzja oraz poprzedzające ją rozstrzygnięcie organu I instancji zostały wydane z naruszeniem przepisów postępowania w zakresie wyżej opisanym, które mogło mieć i miało istotny wpływ na wynik sprawy, Sąd działając na podstawie art.145 § 1 pkt 1 c ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – orzekł jak w sentencji. Przy ponownym prowadzeniu postępowania organy uwzględnią oceny prawne i wskazania powyżej wyrażone zgodnie z dyspozycją art. 153 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.