II SA/Sz 136/12
PostanowienieWSA w Szczecinie2012-03-22
Skład orzekający: Arkadiusz Windak
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga na działalność organu administracji publicznej, która nie spełnia wymogów formalnych, powinna zostać odrzucona, jeśli skarżący nie uzupełnił braków formalnych pomimo wezwania sądu?Ratio decidendi
Skarga, która nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, podlega odrzuceniu, jeżeli strona skarżąca, pomimo wezwania sądu do uzupełnienia lub poprawienia braków w określonym terminie, nie dokonała tych czynności. W niniejszej sprawie skarżąca nie uzupełniła braków formalnych skargi na działalność Rady Miejskiej, co skutkowało jej odrzuceniem na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 PPSA.Stan faktyczny
Skarżąca C.S. złożyła pismo do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego dotyczące podwyżki czynszu za lokal komunalny. Sąd wezwał ją do usunięcia braków formalnych, w tym do sprecyzowania, czy pismo stanowi skargę, jakiego organu dotyczy i jakiego rozstrzygnięcia oczekuje. Po rozdzieleniu skargi na działalność Prezydenta Miasta i Rady Miejskiej, skarżąca została ponownie wezwana do uzupełnienia braków skargi na działalność Rady Miejskiej, w tym do wskazania, czy skarży konkretną uchwałę i czy wystosowała uprzednie wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Skarżąca nie uzupełniła braków formalnych w wyznaczonym terminie.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Dnia 22 marca 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Arkadiusz Windak po rozpoznaniu w dniu 22 marca 2012 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi C. S. na działalność Rady Miejskiej w przedmiocie wysokości opłat za używanie lokalu komunalnego p o s t a n a w i a odrzucić skargę
Postępowanie przed sądem administracyjnym toczy się według przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze. zm., zwanej dalej "ustawą").
Zgodnie z art. 49 § 1 i art. 58 § 1 pkt 3 ustawy, jeżeli skarga nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jej uzupełnieniu lub poprawienie w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia skargi.
W przedmiotowej sprawie C.S., w dniu [...] r. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego pismo, w którym zwróciła się o zbadanie zgodności z prawem podwyżki czynszu w zajmowanym przez nią wraz z mężem mieszkaniu komunalnym w [...], który w okresie od [...]. wzrósł z [...] zł do [...] zł.
Pismem z dnia [...], Wojewódzki Sąd Administracyjny zobowiązał C.S. do usunięcia braków formalnych ww. pisma poprzez wskazanie, 1) czy pismo to stanowi skargę do sądu administracyjnego, czy też jest to skarga na działalność lub bezczynność, 2) jakiego organu administracji publicznej pismo to dotyczy i 3) jakiego rodzaju działania Sądu oczekuje.
W odpowiedzi na powyższe wezwanie C.S. wskazała, że pismo to stanowi skargę na działalność Prezydenta Miasta oraz Rady Miejskiej. Celem pisma jest natomiast rozstrzygnięcie przez Sąd, czy podwyżki czynszu zajmowanego przez C.S. mieszkania w dwóch ostatnich latach z [...] za 1 m2, tj. z [...] zł, są zgodne z prawem.
W związku z powyższą odpowiedzią Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, zarządzeniami z dnia 2 lutego 2012 r. zarejestrował pismo C.S. z dnia [...] r. jako skargę do Sądu, pod sygnaturą II SA/Sz 135/12, a następnie rozdzielił skargi zawarte w tym piśmie w ten sposób, że skarga na działanie Prezydenta Miasta [...] w przedmiocie wysokości opłat za używanie lokalu komunalnego wpisana została do repertorium II SA/Sz 135/12. Z kolei skarga na działanie Rady Miejskiej w przedmiocie wysokości opłat za używanie lokalu komunalnego wpisana została do repertorium II SA/Sz 136/12.
W odpowiedzi na skargę Rada Miejska wniosła o odrzucenie skargi, ewentualnie o jej oddalenie. Podstawę żądania odrzucenia skargi stanowił brak wyczerpania trybu zaskarżenia.
Pismem z dnia 10 lutego 2012 r., sygn. II SA/Sz 136/12, Wojewódzki Sąd Administracyjny wezwał skarżącą C.S. do wskazania, w związku z jej pismem z dnia [...] r. oraz faktem rozdzielenia skarg zawartych w piśmie z dnia [...] r., czy podtrzymuje ona złożoną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na działalność Rady Miejskiej. W przypadku odpowiedzi twierdzącej, Sąd wezwał ponadto skarżącą, na podstawie art. 49 § 1 w związku z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy, do uzupełnienia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi, poprzez wskazanie, czy przedmiot skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego stanowi uchwała Rady Miejskiej z dnia 23 lutego 2010 r. Nr XXXVIII/419/10 w sprawie wieloletniego programu gospodarowania mieszkaniowym zasobem Gminy – Miasta Stargard Szczeciński na lata 2010 – 2015, czy też przedmiotem skargi uczyniono inny przejaw działalności Rady Miejskiej, a jeśli skarga złożona została na niniejszą uchwałę, to czy przed złożeniem skargi do Sądu, wystosowała do Rady Miejskiej uprzednie wezwanie do usunięcia naruszenia prawa.
W piśmie z dnia [...] r. skarżąca C.S. wskazała, że
w ciągu jednego tygodnia otrzymała z Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego trzy pisma. Wyjaśniła, że nie zna się na kwestiach prawnych, przez co pisma te nie są dla niej w pełni zrozumiałe. Zaznaczyła, że także ona nie została zrozumiana, ponieważ nie miała zamiaru skarżyć Prezydenta Miasta ani Rady Miejskiej. W ocenie skarżącej skarga na kogoś nie oznacza bowiem chęci skarżenia. Skarżąca wskazała, że napisała do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w celu uzyskania odpowiedzi na pytanie, czy zgodna z prawem jest podwyżka czynszu we wskazanym wcześniej wymiarze i okresie.
Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny, w jednym piśmie dotyczącym spraw o sygn. II SA/Sz 135/12 oraz II SA/Sz 136/12 dla wyeliminowania wątpliwości, powtórnie wezwał skarżącą do wskazania, czy w związku z zamiarem sprawdzenia zgodności z prawem wprowadzonych podwyżek opłat za używanie lokalu komunalnego w mieście [...] skarży ona którykolwiek z wymienionych aktów, tj. : 1) uchwałę Rady Miejskiej w Stargardzie Szczecińskim z dnia 23 lutego 2010 r. Nr XXXVIII/419/10 w sprawie wieloletniego programu gospodarowania mieszkaniowym zasobem Gminy – Miasta Stargard Szczeciński na lata 2010 – 2015 2) zarządzenie Prezydenta Miasta Stargard Szczeciński z dnia [...] w sprawie ustalenia stawek czynszu najmu w lokalach mieszkalnych wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu Miasta. Sąd zwrócił się także z pytaniem, czy w sytuacji, jeżeli skarżąca skarży ww. uchwałę lub zarządzenie, wcześniej zwróciła się także do Rady Miejskiej lub Prezydenta Miasta z pismem (wezwaniem) o uchylenie któregoś z tychże aktów.
Sąd poinformował jednocześnie skarżącą, że jeżeli w ciągu 7 dni od dnia doręczenia wezwania nie udzieli na nie odpowiedzi, to zobowiązany będzie odrzucić skargi na działalność Prezydenta Miasta oraz działalność Rady Miejskiej.
Ze znajdującego się w aktach zwrotnego poświadczenia odbioru wynika,
że powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącej w dniu 2 marca 2012 r.
W zakreślonym w wezwaniu terminie skarżąca nie uzupełniła braków formalnych skargi.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3, ustawy Prawo przed sądami administracyjnymi, skargę należało odrzucić.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło