III SA/Wr 713/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marcin Miemiec, Sędziowie Sędzia WSA Maciej Guziński, Sędzia WSA Bogumiła Kalinowska (sprawozdawca), Protokolant Katarzyna Dziok, po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 8 marca 2012 r. sprawy ze skargi A Sp. z o.o. w M. na rozstrzygnięcie Marszałka Województwa D. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie negatywnej oceny formalnej projektu pn. "Udział A sp. z o.o. w [...] r. w P." oddala skargę. Pismem D. Instytucji Pośredniczącej z dnia [...] r. poinformowano spółkę z o.o. A w M. (zwanej także dalej "stroną skarżącą") o negatywnej ocenie formalnej projektu, pt, "Udział A sp. z o.o. w [...] w 2011 r, w P." - z powodu ponownego niespełnienia uzupełniającego kryterium oceny formalnej nr 4 "Kompletność i zgodność wniosku", podkryterium 4f "Czy wszystkie załączniki zostały wypełnione zgodnie z odpowiednią instrukcją 1 P/IZ RPO WD."; Z akt sprawy wynika, że wnioskująca spółka w pierwszej wersji wniosku o dofinansowanie, wypełniając obligatoryjny załącznik "Oświadczenie o spełnianiu kryteriów MŚP", nie podała danych za rok 2010, odnoszących się do przedsiębiorstwa z nią powiązanego, a dotyczących liczby zatrudnionych oraz danych finansowych. W odpowiedzi na pismo D. Instytucji Pośredniczącej z dnia [...] r., strona skarżąca w dniu [...] r. poprawiła wniosek o dofinansowanie, dołączając załącznik "Oświadczenie o spełnianiu kryteriów MSP", uzupełniony o dane dotyczące przedsiębiorstwa powiązanego, lecz obejmujące okres sprawozdawczy za rok 2009, 2008 i 2007, czyli lata odnośnie których zarówno ta spółka, jak i powiązany z nią podmiot, posiadają zatwierdzone sprawozdania finansowe. Zdaniem strony skarżącej, zgodnie z załącznikiem I do rozporządzenia Komisji (WE) Nr 800/2008 z dnia 6 sierpnia 2008 r. uznającego niektóre rodzaje pomocy za zgodne ze wspólnym rynkiem w zastosowaniu art. 87 i 88 Traktatu (ogólne rozporządzenie w sprawie wyłączeń blokowych; DZ. Urz. UE L 214 z 9.08.2008, str.3), dane niezbędne do określenia statusu przedsiębiorstwa, tj. dane stosowane do określenia liczy pracowników i kwot finansowych, to dane odnoszące się do ostatniego zatwierdzonego okresu obrachunkowego. Od decyzji tej strona skarżąca złożyła odwołanie do instytucji zarządzającej – Zarządu Województwa D., w imieniu którego działa Marszalek Województwa D. Po przeanalizowaniu zgromadzonej dokumentacji z etapu naboru i oceny formalnej wniosku o dofinansowanie realizacji projektu, w zakresie opisanym poniżej, instytucja zarządzająca wydała w dniu [...] rozstrzygnięcie, w którym nie uwzględniła wniesionego odwołania. W uzasadnieniu stwierdzono, że nabór i ocena wniosku została przeprowadzona na podstawie obowiązujących przepisów, procedur i zasad właściwych dla trybu konkursowego, dla działania 1.1 RPO WD na lata 2007-2013, schemat 1.2.C "Dotacje dla MSP w zakresie nawiązywania kontaktów gospodarczych (targi, misje)". Podano dalej, że zgodnie z postanowieniami Szczegółowego Opisu Priorytetów Regionalnego Programu Operacyjnego dla Województwa D. na lata 2007-2013" (zwanego "Uszczegółowieniem RPO WD"), przyjętego uchwałą nr [...] Zarządu Województwa D. z dnia [...] r. oraz Wytycznymi dla Wnioskodawców w ramach działania 1.2 RPO WD (Schemat 1.2.C) instytucja pośrednicząca dokonuje oceny złożonych wniosków o dofinansowanie projektów pod kątem spełnienia zatwierdzonych przez Komitet Monitorujący RPO WD kryteriów. Część kryteriów oceny formalnej ma charakter wykluczający, tzn, niespełnienie któregokolwiek z kluczowych kryteriów skutkuje odrzuceniem wniosku. Pozostała część kryteriów ma charakter uzupełniający, w przypadku niespełnienia tych kryteriów wnioskodawca ma możliwość dokonania jednokrotnej poprawy, uzupełnienia dokumentu. W przypadku gdy błąd nie zostanie właściwie uzupełniony/poprawiony, wniosek nie podlega dalszej ocenie i zostaje odrzucony. Zadaniem oceny formalnej jest m.in. zapewnienie zgodności wniosku o dofinansowanie z zapisami "Instrukcji wypełnienia wniosku o dofinansowanie realizacji projektu wraz z elementami biznesplanu", w tym również sprawdzenie, czy wszystkie wymagane załączniki zostały wypełnione zgodnie z Instrukcją wypełnienia wniosku, w celu zapewnienia odpowiedniego zasobu informacji dla oceny merytorycznej. Zgodnie z pkt 1.4 Uszczegółowienia RPO WD (Informacje dotyczące kwalifikowalności w ramach RPO WD) i zał. nr 6 lit. F i G (Wykaz wydatków wyłączonych z kwalifikowalności w ramach RPO WD), projekt kwalifikuje się do wsparcia z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach RPO WD, gdy spełnia m.in. warunek zgodności z zapisami RPO WD, Uszczegółowienia RPO WD i kryteriami wyboru projektów w ramach RPO WD. Instytucja zarządzająca, odnosząc się do okoliczności faktycznych sprawy wskazała następnie, że w toku procedury oceny formalnej wniosku pismem z dnia [...] r. wnioskodawca został poproszony o zaktualizowanie oświadczenia o dane za 2010 r. dla firmy B. W skorygowanym oświadczeniu wnioskodawca jednak samowolnie zmienił okresy sprawozdawcze z lat 2008-2010 na lata 2007-2009, nie wykonując tym samym dyspozycji wskazanej w piśmie wzywającym do uzupełnienia wniosku. Wprawdzie w piśmie przewodnim wytłumaczono powody nieumieszczenia danych podmiotu powiązanego za rok 2010, to przystępując do konkursu wnioskodawca zaakceptował wymogi, jakim musi odpowiadać wniosek o dofinansowanie. Obowiązek podania informacji finansowanych za rok 2010 w omawianym oświadczeniu był wnioskodawcy znany przed przystąpieniem do konkursu. W sytuacji braku danych zatwierdzonych należało podać dane szacunkowe, tym bardziej, ze od zakończenia roku 2010 minęło prawie 9 miesięcy. Wymienione oświadczenie służy określeniu, czy wnioskodawca posiada status mikro, małego lub średniego przedsiębiorcy, spełniający warunki określone w załączniku I do powołanego rozporządzenia, co stanowi jedną z przesłanek kwalifikowalności wnioskodawcy w ramach konkursu. W celu określenia swojego statusu, wnioskodawca zobligowany jest prawidłowo wypełnić wspomniane oświadczenie, stosując m.in. przepisy zawarte w załączniku I do rozporządzenia w sprawie wyłączeń blokowych, z uwzględnieniem wszelkich związków z innymi przedsiębiorstwami, które mają oraz miały miejsce w ostatnim okresie sprawozdawczym, w poprzednim okresie sprawozdawczym oraz w okresie sprawozdawczym za drugi rok wstecz od ostatniego okresu sprawozdawczego. Szczegóły dotyczące sposobu określania wielkości przedsiębiorstwa zawarte zostały w instrukcji wypełnienia w. oświadczenia oraz w "Kwalifikatorze MSP" dostępnym na stronie internetowej. Zgodnie z zapisami pkt 2.1 Wytycznych, wnioskodawca musi posiadać status mikro, małego lub średniego przedsiębiorcy zarówno na etapie składania wniosku o dofinansowanie (aplikowania), jak i na etapie podpisania umowy o dofinansowanie (udzielania pomocy publicznej). Wnioskodawca zobowiązany był podać dane finansowe podmiotu zależnego/związanego za rok 2010, niezależnie od faktu, ze obowiązek sporządzenia takich danych w odniesieniu do podmiotu zależnego/związanego, wymagane jest w innym terminie, na podstawie odrębnych przepisów prawa niemieckiego. Nieuprawnionym była zmiana przez wnioskodawcę okresu referencyjnego z lat 2010-2008 na lata 2009-2007, gdyż w świetle przywołanych wyżej przepisów, wnioskodawca powinien potwierdzić status swojego przedsiębiorstwa na dzień składania wniosku tj. [...] r. W skardze na opisane rozstrzygnięcie odwołania strona skarżąca wniosła o stwierdzenie, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i o przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez D. Instytucję Pośredniczącą we W. Zarzuciła, mające istotny wpływ na rozstrzygnięcie sprawy, błędne ustalenie sianu faktycznego polegające na wadliwym przyjęciu przez Zarząd Województwa D. we W., że skarżący nie spełnia wymogów do uznania go za średniego przedsiębiorcę, podczas gdy skarżący na dzień składania wniosku taki status posiadał, a mianowicie wraz z powiązaną z nim spółką niemiecką w ciągu ostatnich trzech zakończonych okresów rozliczeniowych, tj. w latach od 2007 do 2009 zatrudniał od 173 do ok. 243 pracowników, jego obrót ze sprzedaży' netto na koniec roku obrotowego wynosił od [...]euro do [...]euro, a suma jego aktywów bilansu wynosiła od [...] do [...] euro. Błąd w powyższym ustaleniu jednocześnie doprowadzi! do naruszenia przez Zarząd Województwa D. we W. art. 2 pkt. 7 rozporządzenia w sprawie wyłączeń blokowych w związku z art. 2 załącznika I do tego rozporządzenia, przez jego błędną wykładnię i zastosowanie oraz w związku z art. 4 załącznika I do tego rozporządzenia, przez jego niezastosowanie. Wymienione przepisy dotyczą danych o liczbie pracowników i kwotach finansowych, które odnoszą się wyłącznie do zatwierdzonych okresów rozliczeniowych (organ błędnie przyjął, że tego rodzaju dane odnoszą się do ostatniego okresu rozliczeniowego, niezależnie od tego czy został on zatwierdzony, czy nie), w związku z czym za pozbawione podstaw było nieuwzględnienie przedstawionych danych skarżącej spółki i spółki zagranicznej z nią powiązanej za ostatnie zatwierdzone okresy, tj. okresy 2007-2009 i z tej racji niedopuszczalne jest również twierdzenie, jakoby w sytuacji braku danych zatwierdzonych, należało podać dane szacunkowe.. Doprowadziło to zarazem do naruszenia art. 6 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej z 2.07.2004 r. poprzez błędną jego wykładnię dyskryminującą przedsiębiorców powiązanych ze spółkami niemieckimi, z uwagi na to, że zgodnie niemieckim kodeksem handlowym (art. 243 HGB) zatwierdzenie bilansu rocznego za dany okres działalności spółki niemieckiej następuje do końca roku następnego po tym okresie, a co za tym idzie nie mogą one jeszcze przedstawić bilansu rocznego za rok 2010 (zatwierdzenie tego bilansu nastąpi do [...] r.). W przekonaniu strony skarżącej prawidłowo wypełniła obligatoryjny załącznik nr 3 "Oświadczenie o spełnianiu kryteriów MŚP", a trudno od niej wymagać, by jako jedynie spółka zależna od spółki niemieckiej wymogła na tym podmiocie sporządzenie bilansu rocznego już w [...] r., tj. na 9 miesięcy przed terminem określonym w niemieckich przepisach. Skarżąca nie ma żadnego wpływu na decyzje podejmowane w niemieckiej spółce. W tej sytuacji uznać należy, że ostatnim zatwierdzonym okresem obrachunkowym, dla obu spółek łącznie jest rok 2009, a co za tym idzie strona skarżąca zobowiązana była do przedstawienia danych za lata 2007 2009, co uczyniła. W odpowiedzi instytucja zarządzająca wniosła o pozostawienie skargi bez rozpatrzenia z uwagi na niekompletność skargi, bądź o jej oddalenie - podtrzymując dotychczasową argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Akty poddane kontroli sądów administracyjnych zostały wymienione w § 2, natomiast § 3 ust. 3 stanowi, że sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Dotyczy to również przepisu artykułu 30c ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz.U. nr 227, poz.1658 ze zm., zwanej dalej w skrócie "ustawą"), w świetle którego po wyczerpaniu środków odwoławczych przewidzianych w systemie realizacji programu operacyjnego i po otrzymaniu informacji o negatywnym wyniku procedury odwoławczej przewidzianej w systemie realizacji programu operacyjnego, o której mowa w art. 30b ust. 4, wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego, na zasadach określonych w art. 30c ustawy. Według ust. 2 art. 30c - skarga, o której mowa w ust. 1, jest wnoszona przez wnioskodawcę w terminie 14 dni od dnia otrzymania informacji, o której mowa w art. 30b ust. 4, bezpośrednio do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego wraz z kompletną dokumentacją w sprawie, obejmującą wniosek o dofinansowanie wraz z informacją w przedmiocie oceny projektu, kopie wniesionych środków odwoławczych oraz informacji, o której mowa w art. 30b ust. 4. Skarga podlega opłacie sądowej. Po myśli art. 30c ust. 3, w wyniku rozpatrzenia skargi, o której mowa w ust. 1, sąd może: 1) uwzględnić skargę, stwierdzając, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo, przekazując jednocześnie sprawę do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję zarządzającą lub pośredniczącą; 2) oddalić skargę w przypadku jej nieuwzględnienia; 3) umorzyć postępowanie w sprawie, jeżeli z jakichkolwiek względów jest ono bezprzedmiotowe. W niniejszej sprawie skarżąca spełniła wszystkie warunki formalne do rozpoznania skargi, w szczególności przedłożyła wniosek o dofinansowanie projektu wraz z niezbędnymi załącznikami, wobec czego skarga mogła zostać rozpoznana co do meritum. Przystępując do rozstrzygnięcia meritum sporu należy zaznaczyć, że sądowa kontrola legalności oceny projektu przeprowadzona przez właściwą instytucję zarządzającą w ramach ogłoszonego konkursu, generalnie ujmując, sprowadza się do prawidłowości stosowania prawa przez tę instytucję, określonego w przepisach ustawy oraz jej przepisów wykonawczych, jak też w regionalnym programie operacyjnym (art. 20 ust. 3 i 3a ustawy tej ustawy), a nadto regulacji zawartych w systemie realizacji programu operacyjnego (art. 5 pkt 11 ustawy), określonym przez instytucję zarządzającą (art. 26 ust. 1 pkt 8 ustawy), jak również w normatywnych aktach prawa unijnego dotyczących Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności. Według art. 26 ust.1 pkt 1 ustawy – do zadań instytucji zarządzającej należy w szczególności wypełnianie obowiązków wynikających z art. 60 rozporządzenia Rady (WE) nr 1083/2006 z dnia 11 lipca 2006 r. ustanawiającego przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności i uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1260/1999 (Dz. Urz. UE L 210 z 31.07.2006, str. 25-78). Zgodnie z powołanym przepisem prawa europejskiego - instytucja zarządzająca odpowiada za zarządzanie programami operacyjnymi i ich realizację zgodnie z zasadą należytego zarządzania finansami, a w szczególności za (lit.a) zapewnienie, że operacje są wybierane do finansowania zgodnie z kryteriami mającymi zastosowanie do programu operacyjnego oraz że spełniają one mające zastosowanie zasady wspólnotowe i krajowe przez cały okres ich realizacji. Ponadto, stosownie do pkt 2 ust. 1 art. 26 powołanej ustawy – do zadań instytucji zarządzającej należy przygotowanie szczegółowego opisu priorytetów programu operacyjnego oraz jego zmian, z uwzględnieniem wytycznych ministra właściwego do spraw rozwoju regionalnego, o których mowa w art. 35 ust. 3 pkt 1, a także (pkt 4) wybór - w oparciu o kryteria wyboru projektów, o których mowa w pkt 3, czyli zatwierdzonych przez Komitet Monitorujący - projektów, które będą dofinansowane w ramach programu operacyjnego oraz (pkt 6) określenie kryteriów kwalifikowalności wydatków objętych dofinansowaniem w ramach programu operacyjnego i określenie systemu realizacji programu operacyjnego (pkt 8), przez co rozumie się zasady i procedury obowiązujące instytucje uczestniczące w realizacji strategii rozwoju oraz programów, obejmujące zarządzanie, monitoring, ewaluację, kontrolę i sprawozdawczość oraz sposób koordynacji działań tych instytucji. Instytucja zarządzająca, wykonując zadania, o których mowa w ust. 1 art. 26, powinna uwzględniać zasadę równego dostępu do pomocy wszystkich kategorii beneficjentów w ramach programu oraz zapewniać przejrzystość reguł stosowanych przy ocenie projektów (art. 26 ust. 2). Sąd stwierdził, że ocena projektu dokonana przez instytucję zarządzającą nie narusza norm prawa. Zagadnieniem pozostającym do rozstrzygnięcia przez Sąd w przedmiotowej sprawie było ustalenie, czy zgodnie z prawem instytucja zarządzająca przyjęła, że projekt strony skarżącej nie spełnił przyjętych w systemie realizacji kryteriów oceny formalnej, które z kolei sprowadzały się w istocie do wykazania we wniosku o dofinansowanie spełniania wymogów określonych dla uznania danego podmiotu za "średniego przedsiębiorcę". Sposób ustalenia tego ostatniego kryterium jest kwestią sporną. W tej mierze należy podnieść, że wewnętrzne uregulowania "systemu realizacji" nie mogą pozostawać w sprzeczności, czy też zmieniać norm prawa powszechnie funkcjonujących w krajowym lub europejskim porządku prawnym, a zatem jeśli w normatywnym akcie prawa krajowego lub Unii Europejskiej obowiązuje norma prawa reglamentująca daną materię, to instytucja zarządzająca zobligowana jest do jej przestrzegania. W rozpatrywanej sprawie dotyczy to zagadnień uregulowanych w znajdującym - według art. 288 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej - bezpośrednie i wiążące stosowanie rozporządzeniu Komisji (WE) Nr 800/2008 z dnia 6 sierpnia 2008 r. uznającego niektóre rodzaje pomocy za zgodne ze wspólnym rynkiem w zastosowaniu art. 87 i 88 Traktatu (ogólne rozporządzenie w sprawie wyłączeń blokowych; Dz. U. UE L z dnia 9 sierpnia 2008 r. Nr 214, str. 3, zwane dalej w skrócie "rozporządzeniem"), a mianowicie w zakresie dotyczącym zdefiniowania małych i średnich przedsiębiorstw w załączniku nr I do rozporządzenia, tj. w art. 1 i art. 2 oraz sposobu ustalania tego rodzaju statusu po myśli zwłaszcza art. 3 i art. 4. Należy bowiem zauważyć, że dofinansowanie w ramach opisanego wyżej w części historycznej schematu objętego spornym projektem strony skarżącej dotyczy wsparcia MŚP - mikroprzedsiębiorstw oraz małych i średnich przedsiębiorstw. Na wnioskodawcy ciąży obowiązek wykazania, że posiada taki status w rozumieniu przedstawionych norm prawa unijnego, zaś instytucje – pośrednicząca i zarządzająca - dokonując oceny wniosku muszą wobec tego podjąć działania aby ustalić, czy wnioskodawca rzeczywiście odpowiada definicji MŚP. Według art. 1 załącznika nr I, za przedsiębiorstwo uważa się podmiot prowadzący działalność gospodarczą bez względu na jego formę prawną. Zalicza się tu w szczególności osoby prowadzące działalność na własny rachunek oraz firmy rodzinne zajmujące się rzemiosłem lub inną działalnością, a także spółki lub konsorcja prowadzące regularną działalność gospodarczą. Przepis art. 2 ust.1 stanowi przy tym, że do kategorii mikroprzedsiębiorstw oraz małych i średnich przedsiębiorstw ("MŚP") należą przedsiębiorstwa, które zatrudniają mniej niż 250 pracowników, i których roczny obrót nie przekracza 50 milionów EUR lub całkowity bilans roczny nie przekracza 43 milionów EUR. W załączonym do wniosku o dofinansowanie projektu oświadczeniu o spełnianiu kryteriów MŚP strona skarżąca podała, że jest średnim przedsiębiorcą, jednocześnie wskazując, że pozostaje w relacji przedsiębiorstw powiązanych ze spółką niemiecką B. Stosownie do treści art. 6 ust. 2 załącznika nr I zatytułowanego jako "Ustalenie danych przedsiębiorstwa", w przypadku przedsiębiorstwa mającego przedsiębiorstwo partnerskie lub przedsiębiorstwa powiązane, dane – w tym dane dotyczące liczby pracowników – określa się na podstawie ksiąg rachunkowych i innych danych przedsiębiorstwa lub, jeżeli istnieje, skonsolidowanego sprawozdania finansowego danego przedsiębiorstwa lub skonsolidowanego sprawozdania finansowego innego przedsiębiorstwa, w którym ujęte jest dane przedsiębiorstwo. W świetle ust. 3 - do celów stosowania ust. 2 dane przedsiębiorstw partnerskich danego przedsiębiorstwa pochodzą z ich ksiąg rachunkowych i innych danych, w tym skonsolidowanego sprawozdania finansowego, jeżeli takie istnieje. Dane te uzupełnia się pełnymi danymi przedsiębiorstw, które są powiązane z tymi przedsiębiorstwami partnerskimi, jeśli dane te nie zostały podane wcześniej w ramach skonsolidowanego sprawozdania finansowego. Do celów stosowania tego samego ust. 2 dane przedsiębiorstw, które są powiązane z danym przedsiębiorstwem pochodzą z ich ksiąg rachunkowych i innych danych, w tym skonsolidowanego sprawozdania finansowego, jeżeli takie istnieje. Dane te uzupełnia się proporcjonalnie danymi każdego ewentualnego przedsiębiorstwa partnerskiego takiego przedsiębiorstwa powiązanego, znajdującego się na wyższym lub niższym szczeblu rynku, chyba że zostały one już ujęte w skonsolidowanym sprawozdaniu finansowym w stosunku co najmniej proporcjonalnym do udziału określonego w ust. 2 akapit drugi. Zgodnie z ustępem art. 4 – w przypadku gdy w skonsolidowanym sprawozdaniu finansowym brakuje danych dotyczących zatrudnienia w danym przedsiębiorstwie, dane te oblicza się przez proporcjonalne zestawienie danych od przedsiębiorstw partnerskich oraz przez dodanie danych od przedsiębiorstw, z którymi dane przedsiębiorstwo jest powiązane. Jak z tego wynika, niewątpliwie zatem w przypadku przedsiębiorstw powiązanych dla określenia pułapów finansowego i zatrudnienia należy uwzględniać łącznie wielkości występujące u przedsiębiorstw powiązanych, czyli skumulować dane przedsiębiorstwa wnioskodawcy oraz podmiotu z nim powiązanego. Z kolei w artykule 4, ujętym w załączniku nr I do rozporządzenia jako dane stosowane do określania pułapu zatrudnienia i pułapu finansowego oraz okresy referencyjne, określono, że, cyt: "1.Dane stosowane do określania liczby pracowników i kwot finansowych to dane odnoszące się do ostatniego zatwierdzonego okresu obrachunkowego i obliczane w skali rocznej. Uwzględnia się je począwszy od dnia zamknięcia ksiąg rachunkowych. Kwota wybrana jako obrót jest obliczana z pominięciem podatku VAT i innych podatków pośrednich. 2.Jeżeli w dniu zamknięcia ksiąg rachunkowych dane przedsiębiorstwo stwierdza, że w skali rocznej przekroczyło pułapy zatrudnienia lub pułapy finansowe określone w art. 2, lub spadło poniżej tych pułapów, uzyskanie lub utrata statusu średniego, małego lub mikroprzedsiębiorstwa następuje tylko wówczas, gdy zjawisko to powtórzy się w ciągu dwóch kolejnych okresów obrachunkowych. 3.W przypadku nowo utworzonych przedsiębiorstw, których księgi rachunkowe nie zostały jeszcze zatwierdzone, odpowiednie dane pochodzą z oceny dokonanej w dobrej wierze w trakcie roku obrachunkowego." Zdaniem Sądu, dokonując wykładni spornego ustępu 1 artykułu 4, to znaczy przy ustalaniu do jakiego okresu mają się przedmiotowe dane odnosić, trzeba dokonać w pierwszym rzędzie porównania polskiej wersji językowej omawianego aktu prawnego z innymi, a te wersje wykazują różnice. W angielskojęzycznym tekście omawianego art. 4 ust. 1, jest mowa wprawdzie – analogicznie jak w wersji sporządzonej w języku polskim – o danych odnoszących się do ostatniego zatwierdzonego okresu obrachunkowego ("the latest approved accounting period"), lecz w wersjach francuskojęzycznej oraz niemieckiej przepis ten brzmi odmiennie stanowiąc o okresie obrachunkowym "zamkniętym", a nie zaś o "zatwierdzonym". Tekst francuskojęzyczny operuje bowiem pojęciem "clôturé" w zdaniu pierwszym ustępu 1 art. 4 : "Les données retenues pour le calcul de l'effectif et des montants financiers sont celles afférentes au dernier exercice comptable clôturé et sont calculées sur une base annuelle. W nemieckojęzycznym tekście użyto wyrażenia "Rechnungsabschluss“, czyli stanowiąc także o "zamkniętym‘ okresie obrachunkowym: "Die Angaben, die für die Berechnung der Mitarbeiterzahl und der finanziellen Schwellenwerte herangezogen werden, beziehen sich auf den letzten Rechnungsabschluss und werden auf Jahresbasis berechnet.“‘ W zakresie niezgodności różnych wersji językowych tekstów unijnych aktów prawnych Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej przyjmuje zasadę równorzędności wszystkich wersji językowych uznając, że zgodnie z utrwalonym orzecznictwem użycie w jednej z wersji językowych przepisu wspólnotowego nie może służyć za jedyną podstawę jego wykładni ani też nie można mu przypisywać pierwszeństwa w stosunku do innych wersji językowych. Takie podejście byłoby bowiem niezgodne z wymogiem jednolitego stosowania prawa wspólnotowego. W przypadku wystąpienia rozbieżności między różnymi wersjami językowymi tekstu wspólnotowego dany przepis należy interpretować z uwzględnieniem ogólnej systematyki i celu uregulowania, którego jest częścią (vide orzeczenia - z dnia 9 marca 2000 r. w sprawie C-437/97 EKW i Wein & Co, Rec. s. I-1157, pkt 42; z dnia 1 kwietnia 2004 r. w sprawie C-1/02 Borgmann, Rec. s. I-3219, pkt 25; z dnia 3 kwietnia 2008 r. w sprawie C-187/07 Dirk Endendijk,pkt 22 i 23, 24; z dnia 12 listopada 1998 r. w sprawie C- 149/97 Institiute of the Motor Industry, pkt 16; z dnia 7 grudnia 1995 r. w sprawie C-449/93 Rockfon,, pkt 28; z dnia 2 kwietnia 1998 r. w sprawie C-296/95 EMU Tabac i in., pkt 36;i z dnia 8 grudnia 2005 r. w sprawie C-280/04 Jyske Finans, pkt 31; z dnia 9 marca 2000 r. w sprawie C-437/97 EKW i Wein & Co, Rec. , pkt 42; z dnia 1 kwietnia 2004 r. w sprawie C-1/02 Borgmann, pkt 25). Za przyjęciem interpretacji, że w istocie chodzi o dane z ostatniego zakończonego, zamkniętego, okresu obliczeniowego a nie o dane wynikające dopiero po zatwierdzeniu tego okresu (tj. z zatwierdzonego sprawozdania finasowego) przemawia zdanie drugie ustępu 1 art. 4, z którego wynika, że dane stosowane dla określenia liczby pracowników i kwot finansowych uwzględnia się począwszy od dnia zamknięcia ksiąg rachunkowych, a także treść ustępu 2, w którym jest również mowa o dniu zamknięcia ksiąg rachunkowych, a nie ich zatwierdzenia. Nota bene, te części komentowanej normy prawnej mają identyczne brzmienie we wszystkich wersjach językowych, także w angielskiej. (W ustępie 1 zdanie drugie -‘"They are taken into account from the date of closure of the accounts.’" W ustępie 3 ab initio: ".Where, at the date of closure of the accounts..."). W kontekście pełnego brzmienia art. 4 załącznika nr I rozporządzenia w sprawie wyłączeń blokowych, dla celów określenia statusu przedsiębiorcy, należy przyjmować, dane dotyczące liczby pracowników i kwot finansowych, o których mowa w ustępie 1, z ostatniego zamkniętego okresu obrachunkowego. Nie wyklucza to ewentualnych późniejszych korekt, w wypadku gdyby wystąpiła różnica w przyjętych wielkościach co do stanu zatrudnienia oraz rocznego obrotu lub całkowitego bilansu rocznego - w zatwierdzonym sprawozdaniu finansowym. Abstrahując od powyższego, skoro strona skarżąca jest powiązana ze spółką niemiecką, najbardziej adekwatne jest zatem odwołanie się do niemieckiej wersji językowej. Ponadto, zgodnie z brzmieniem HGB, niemieckiego kodeksu handlowego, tj w świetle § 264, § 267, § 325 tego kodeksu i § 42a GmbHG, dla średnich i dużych firm termin przygotowania bilansu rocznego wynosi 3 miesiące, dla małych natomiast – maksymalnie 6 miesięcy, Termin zatwierdzenia – dla dużych i średnich wynosi 8 miesięcy, a dla małych firm – 11 miesięcy. Termin ujawnienia we wszystkich przypadkach wynosi maksymalnie 12 miesięcy. Przywoływany w piśmie spółki niemieckiej z dnia [...] r. przepis §. 243 HGB stanowi jedynie o ogólnych zasadach sporządzania bilansu rocznego. Tym samym, na dzień składania wniosku przez stronę skarżącą, we wrześniu 2011 roku, powiązana spółka niemiecka musiała dysponować stosownymi danymi za rok 2010. Rzeczą wnioskodawcy (strony skarżącej) było wykazanie we wniosku o dofinansowanie projektu swego aktualnego statusu według norm rozporządzenia, to znaczy na podstawie skumulowanych danych obu spółek za lata od 2008 do 2010. Zgodnie bowiem z art. 4 ust. 1. dane te podawane są za ostatni okres obrachunkowy i z uwzględnieniem poprzednich dwóch kolejnych okresów obrachunkowych, jak wnosić wprost należy z treści ust. 2 art. 4. Z akt wynika, że przyjętym rokiem obrachunkowym w obu spółkach jest rok kalendarzowy. Oznacza to, że jako ostatni okres obrachunkowy trzeba przyjąć rok kalendarzowy poprzedzający datę złożenia wniosku, czyli 2010. Nie znajduje więc oparcia w prawie twierdzenie wyrażone w skardze, że dla oceny spełnienia kryterium MŚP miarodajne jest w rozpatrywanym przypadku odniesienie się do wymaganych kwestii finansowych oraz stanu zatrudnienia za okres od 2007 do 2009 roku. W powyższym świetle wypada zatem skonstatować, że niezbędnym elementem wniosku o dofinansowanie realizacji projektu jest wykazanie przez wnioskodawcę wszystkich okoliczności, które pozwalają go zakwalifikować jako MŚP, w tym zaś mieści się złożenie wiarygodnego oświadczenia z jednoczesnym przedstawieniem dokumentacji pozwalającej na ocenę, czy spełnia kryteria, o jakich mowa w art. 2 ust.1 załącznika nr I. Strona skarżąca nie uzupełniła oświadczenia zgodnie z wezwaniem, uniemożliwiając zbadanie, na ile więzi między podmiotami pozwalają uznać, że mimo tego spełnione zostają kryteria do uznania z średniego przedsiębiorcę, jeśli chodzi o limity zatrudnienia oraz finansowy. Brak ujawnienia przedmiotowych danych według sposobu określonego rozporządzeniem w konsekwencji uniemożliwiało ocenę merytoryczną, skutkując odrzuceniem wniosku. W tym stanie rzeczy, skargę jako bezzasadną należało oddalić, o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji wyroku, na mocy art. 30c ust.3 pkt 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju.