II FSK 2409/12

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Tomasz Zborzyński po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej sprawy ze skargi kasacyjnej B. i J. B. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 26 marca 2012 r. sygn. akt I SA/Gl 148/12 w sprawie ze skargi B. i J. B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 4 listopada 2011 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych postanawia: oddalić skargę kasacyjną. Postanowieniem z dnia 26 marca 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę B. i J. B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 4 listopada 2011 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych. Uzasadniając swe rozstrzygnięcie, Sąd pierwszej instancji wskazał, że na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 18 stycznia 2012 r. skarżący wezwani zostali do usunięcia braku formalnego skargi poprzez podanie wartości przedmiotu zaskarżenia, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Pomimo dwukrotnego awizowania przesyłek zawierających powyższe zarządzenie, skarżący nie odebrali wezwania. Sąd pierwszej instancji przyjął, że ww. zarządzenie zostało doręczone w trybie zastępczym, na podstawie art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 poz. 270 ze zm., dalej: P.p.s.a.). Z uwagi na nieuzupełnienie braku formalnego skargi, Sąd skargę odrzucił na podstawie art. 58 §1 pkt 3 P.p.s.a. W skardze kasacyjnej od powyższego postanowienia skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu do ponownego rozpoznania. Skarżący sformułowali "w granicach wskazanych w art. 58 pkt 3 w zw. z art. 215 §1 P.p.s.a. – zarzut naruszenia przepisów prawa materialnego poprzez ich błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie, a także brak oceny całokształtu materiału dowodowego". Uzasadniając skargę kasacyjną, skarżący podnieśli, że nie podanie wartości przedmiotu zaskarżenia w terminie nałożonym przez Sąd nie powinno skutkować odrzuceniem skargi, gdyż wartość przedmiotu zaskarżenia wynika z treści skargi. W skardze kasacyjnej zawarto także wniosek o przywrócenie stronie skarżącej terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. W odpowiedzi na skargę kasacyjną Dyrektor Izby Skarbowej w K. wniósł o jej oddalenie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 215 § 1 P.p.s.a., w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty. Powyższy obowiązek związany jest z faktem, że od tych pism pobierany jest wpis stosunkowy, który zależy od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem. Jak wskazuje się w piśmiennictwie, niedochowanie wymogu podania wartości przedmiotu zaskarżenia we wskazanych w art. 215 §1 P.p.s.a. pismach, stanowi brak formalny, do którego uzupełnienia wzywa stronę przewodniczący (art. 49 § 1 P.p.s.a.). W przypadku skargi, nieuzupełnienie w wyznaczonym terminie takiego braku obliguje sąd do jej odrzucenia (por. Niezgódka-Medek Małgorzata, Komentarz do art. 215 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, [w:] Dauter Bogusław, Gruszczyński Bogusław, Kabat Andrzej, Niezgódka-Medek Małgorzata, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LEX, 2011). Odnosząc powyższe rozważania do okoliczności rozpoznawanej sprawy, stwierdzić należy, że skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie. Przede wszystkim przepisy, na naruszenie których powołują się skarżący mają charakter przepisów proceduralnych, zatem przyporządkowywanie podnoszonych naruszeń do podstawy kasacyjnej określonej w art. 174 pkt 1 P.p.s.a. stanowi błąd konstrukcyjny skargi kasacyjnej. Ponieważ jednak z treści uzasadnienia skargi kasacyjnej wynika, iż dotyczy ona w istocie przepisów o charakterze proceduralnym, wskazany błąd nie wpływa na możliwość zbadania tych zarzutów przez sąd kasacyjny. Jedyny zarzut skargi kasacyjnej okazał się nietrafiony. Zgodnie z art. 58 pkt 3 P.p.s.a., Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Jak wskazano powyżej do braków formalnych skargi zalicza się również nie podanie przez stronę skarżącą wartości przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty. Mimo wezwania, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 18 stycznia 2012 r., skarżący nie podali wartości przedmiotu zaskarżenia. Co istotne, nie wynika ona także z treści samej skargi. W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach obowiązany był skargę odrzucić, co też stosownie do przepisów obowiązującego prawa uczynił. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji na podstawie art. 184 w związku z art. 182 § 1 i § 3 P.p.s.a.