I SA/Gl 1028/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Teresa Randak, Sędziowie NSA Eugeniusz Christ, Małgorzata Wolf-Mendecka (spr.), Protokolant Izabela Maj, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 kwietnia 2010 r. sprawy ze skargi A Sp. z o.o. w B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości oddala skargę. Zaskarżoną decyzją utrzymano w mocy decyzję Burmistrza Miasta i Gminy w O. z dnia [...], którą określono A Spółce z o.o. w B. wysokość zobowiązania podatkowego z tytułu podatku od nieruchomości na 2009 r. w kwocie [...] zł. Jak wynika z uzasadnienia decyzji organu I instancji, podatnik jest właścicielem nieruchomości o pow. [...] ha zabudowanej budynkami o pow. użytkowej [...] m2, którą nabył w dniu 27 grudnia 2008 r. Spółka złożyła deklarację na podatek od nieruchomości, wykazując, że jest właścicielem budynków o pow. użytkowej [...] m2, natomiast z wypisu z ewidencji gruntów ze Starostwa Powiatowego w Z. wynikało, że A Spółka z o.o. w B. jest właścicielem nieruchomości o pow. [...] ha, zabudowanej budynkami o powierzchni zabudowy [...] m2. Podatnik składając kolejno korekty deklaracji podatkowych, wskazał ostatecznie powierzchnię zabudowy spornych budynków jako [...] m2, informując, że w kartotece budynków znajdowały się błędne zapisy, gdyż część budynków została wyburzona. W tej sytuacji organ podatkowy powołał rzeczoznawcę majątkowego w charakterze biegłego, w celu określenia funkcji oraz powierzchni użytkowej budynków, będących własnością Spółki A, położonych w O. przy ul. [...] [...]. Z dokumentacji biegłego wynikało m.in., iż budynek administracyjny posiadał powierzchnię [...] m2, budynek portierni – [...] m2, budynek magazynowy – [...] m2, a budynek produkcyjny z kotłownią i kanałami suszarniczymi zajmował powierzchnię użytkową [...] m2. Następnie organ podatkowy odwołał się do treści art. 1a ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. Nr 121, poz. 844 z 2006 r. z późn. zm.), z której wynikało, że grunty, budynki i budowle, będące w posiadaniu przedsiębiorcy lub innego podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą (z wyjątkiem budynków mieszkalnych oraz gruntów związanych z tymi budynkami, a także gruntów o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 lit. b) podlegają opodatkowaniu z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej, chyba, że przedmiot opodatkowania nie jest i nie może być wykorzystywany do prowadzenia tej działalności z przyczyn technicznych. Zatem, zdaniem organu, grunty o pow. [...] ha wraz z budynkami o pow. [...] m2 podlegały opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości według stawek przewidzianych dla nieruchomości związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej. W związku z tym, organ podatkowy ustalił wysokość zobowiązania w podatku od nieruchomości na rok 2009 w kwocie [...] zł. W toku postępowania podatkowego podatnik podniósł, że wadliwie zakwalifikowano kanały suszarnicze (suszarnię) ze sterownią gazu jako budynek i przyjęto, że ciąg technologiczny kanałów suszarniczych ze sterownią gazu nie jest budowlą w myśl art. 1a ust. 1 pkt 2 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych. Strona wyraziła pogląd, iż kanały suszarnicze suszarni jako części budowlane urządzeń technicznych (kotłów, pieców przemysłowych i innych urządzeń) oraz fundamenty pod maszyny i urządzenia – należało zakwalifikować jako budowlę, podobnie jak to uczynione zostało z piecem [...] wraz z kominem i pozostałymi elementami ciągu technologicznego cegielni. Ustosunkowując się do tych argumentów, organy podatkowe obu instancji zgodnie przyjęły, że opierając się na opinii biegłego rzeczoznawcy oraz przyjmując, iż będące w posiadaniu Spółki obiekty budowlane stanowiące budynki w rozumieniu definicji o podatkach i opłatach lokalnych to: budynek administracyjny, budynek portierni, budynek magazynowy i budynek produkcyjny, w skład którego wchodzą: pomieszczenie – magazyn grysu, pomieszczenie kotłowni, maszynownia, warsztat, pomieszczenie przed kanałami suszarniczymi, kotłownia oraz kanały suszarnicze. Wskazano, iż stosownie do uregulowań zawartych w art. 3 ust. 1 pkt 1 oraz art. 3 ust. 4 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych sporna nieruchomość spełnia warunki, od których zależy zaliczenie tego obiektu do kategorii "budynku" i w rozumieniu art. 3 ust. 4 tej ustawy podlega opodatkowaniu przy zastosowaniu stawek dla budynków związanych z działalnością gospodarczą. W skardze na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego Spółka A wniosła o jej uchylenie i "ustalenie podatku od nieruchomości w łącznej kwocie [...] zł". Podatnik zarzucił: - obrazę przepisów prawa materialnego, poprzez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie art. 1a ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych - wobec przyjęcia, że ciąg technologiczny kanałów suszarniczych ze sterownią gazu jest budynkiem, a nie budowlą w myśl art. 1a ust. 1 pkt 2 tej ustawy. - obrazę przepisów postępowania tj. art. 77, 78 § 1 k.p.a., polegającą na niepełnej ocenie materiału dowodowego w tej sprawie, a w szczególności dokumentu potwierdzającego prawidłową kwalifikację suszarni jako budowli, - nieprawidłowe ustalenie wysokości podatku od nieruchomości za rok 2009, polegające na dwukrotnym zakwalifikowaniu instalacji technologicznej kanałów suszarniczych jako budynku z powierzchnią użytkową. W uzasadnieniu skargi ponownie wskazano, iż nie można przyjąć, iż zakwalifikowany przez organ podatkowy element ciągu technologicznego – suszarnia ze sterownią gazu jest budynkiem w myśl definicji ustawy o podatkach i opłatach lokalnych i podlega opodatkowaniu przy zastosowaniu wyższej stopy podatku. Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o oddalenie skargi, podtrzymując argumenty zamieszczone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Kluczowa dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy jest kwestia, czy budynek produkcyjny, w skład którego wchodzą: pomieszczenie – magazyn grysu, pomieszczenie kotłowni, maszynownia, warsztat, pomieszczenie przed kanałami suszarniczymi, kotłownia oraz kanały suszarnicze stanowią budynek, a nie budowlę w rozumieniu ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. Nr 121, poz. 844 z 2006 r. z późn. zm.). Z art. 1 a ust. 1 tej ustawy wynika, że użyte w ustawie określenia oznaczają: 1) budynek - obiekt budowlany w rozumieniu przepisów prawa budowlanego, który jest trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiada fundamenty i dach, 2) budowla - obiekt budowlany w rozumieniu przepisów prawa budowlanego niebędący budynkiem lub obiektem małej architektury, a także urządzenie budowlane w rozumieniu przepisów prawa budowlanego związane z obiektem budowlanym, które zapewnia możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem. Analiza brzemienia powołanych przepisów wskazuje, że przepisy ustawy o podatkach i opłatach lokalnych nie stwierdzają legalnie, co to jest budowla, w przeciwieństwie do definicji pojęcia budynku. Zatem, budowlą jest obiekt nie będący budynkiem i obiektem małej architektury. Stąd też pojęcie budowla użyte w ustawie o podatkach i opłatach lokalnych ma znaczenie potoczne i należy posiłkować się brzmieniem nadanym mu przez ustawę – Prawo budowlane. Art. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U Nr 156 z 2006 r., poz. 1118 z późn. zm.) stanowi, iż ilekroć w ustawie jest mowa o: 1) obiekcie budowlanym - należy przez to rozumieć: a) budynek wraz z instalacjami i urządzeniami technicznymi, b) budowlę stanowiącą całość techniczno-użytkową wraz z instalacjami i urządzeniami, c) obiekt małej architektury; 2) budynku - należy przez to rozumieć taki obiekt budowlany, który jest trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiada fundamenty i dach; 2a) budynku mieszkalnym jednorodzinnym - należy przez to rozumieć budynek wolno stojący albo budynek w zabudowie bliźniaczej, szeregowej lub grupowej, służący zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych, stanowiący konstrukcyjnie samodzielną całość, w którym dopuszcza się wydzielenie nie więcej niż dwóch lokali mieszkalnych albo jednego lokalu mieszkalnego i lokalu użytkowego o powierzchni całkowitej nieprzekraczającej 30 % powierzchni całkowitej budynku; 3) budowli - należy przez to rozumieć każdy obiekt budowlany niebędący budynkiem lub obiektem małej architektury, jak: lotniska, drogi, linie kolejowe, mosty, wiadukty, estakady, tunele, przepusty, sieci techniczne, wolno stojące maszty antenowe, wolno stojące trwale związane z gruntem urządzenia reklamowe, budowle ziemne, obronne (fortyfikacje), ochronne, hydrotechniczne, zbiorniki, wolno stojące instalacje przemysłowe lub urządzenia techniczne, oczyszczalnie ścieków, składowiska odpadów, stacje uzdatniania wody, konstrukcje oporowe, nadziemne i podziemne przejścia dla pieszych, sieci uzbrojenia terenu, budowle sportowe, cmentarze, pomniki, a także części budowlane urządzeń technicznych (kotłów, pieców przemysłowych, elektrowni wiatrowych i innych urządzeń) oraz fundamenty pod maszyny i urządzenia, jako odrębne pod względem technicznym części przedmiotów składających się na całość użytkową; Tak więc budowla jest obiektem budowlanym w rozumieniu przepisów prawa budowlanego niebędący budynkiem lub obiektem małej architektury, a także urządzenie budowlane w rozumieniu przepisów prawa budowlanego związane z obiektem budowlanym, które zapewnia możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem. Organy podatkowe obu instancji zgodnie przyjęły, że budynek produkcyjny, w skład którego wchodzą: pomieszczenie – magazyn grysu, pomieszczenie kotłowni, maszynownia, warsztat, pomieszczenie przed kanałami suszarniczymi, kotłownia oraz kanały suszarnicze – to budynek w myśl cytowanych wyżej przepisów ustawy o podatkach i opłatach lokalnych (którego tożsamą definicję znajdziemy również w ustawie – Prawo budowlane), a więc jest to obiekt budowlany w rozumieniu przepisów prawa budowlanego, który jest trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiada fundamenty i dach. O prawidłowości tej kwalifikacji świadczy nie tylko treść opinii biegłego, na którą powołują się organy, ale również zdjęcia spornego obiektu w niej zawarte. Strona skarżąca sporną nieruchomość określa "ciągiem technologicznym w postaci suszarni ze sterownią gazu", przy czym zwrócić należy uwagę, iż w art. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U Nr 156 z 2006 r., poz. 1118 z późn. zm.) wskazano, iż ilekroć w ustawie jest mowa o obiekcie budowlanym , to należy przez to rozumieć - budynek wraz z instalacjami i urządzeniami technicznymi. Zatem, w niniejszej sprawie jako "budynek" należało określić: magazyn grysu, pomieszczenie kotłowni, maszynownię, warsztat, pomieszczenie przed kanałami suszarniczymi, kotłownia oraz kanały suszarnicze. Skoro budowla to każdy obiekt budowlany niebędący budynkiem lub obiektem małej architektury, jak: lotniska, drogi, linie kolejowe, mosty, wiadukty, estakady, tunele, przepusty, sieci techniczne, wolno stojące maszty antenowe, wolno stojące trwale związane z gruntem urządzenia reklamowe, budowle ziemne, obronne (fortyfikacje), ochronne, hydrotechniczne, zbiorniki, wolno stojące instalacje przemysłowe lub urządzenia techniczne, oczyszczalnie ścieków, składowiska odpadów, stacje uzdatniania wody, konstrukcje oporowe, nadziemne i podziemne przejścia dla pieszych, sieci uzbrojenia terenu, budowle sportowe, cmentarze, pomniki, a także części budowlane urządzeń technicznych (kotłów, pieców przemysłowych, elektrowni wiatrowych i innych urządzeń) oraz fundamenty pod maszyny i urządzenia, jako odrębne pod względem technicznym części przedmiotów składających się na całość użytkową – słusznie jedynie piec [...] wraz z suszarnią gazu, komin oraz kontener socjalny uznano za obiekt budowlany stanowiący budowlę. Dodatkowo zwrócić trzeba uwagę, że obliczenie kwoty podatku – wbrew zarzutom skargi - nie budzi zastrzeżeń. Odpowiada ono zarówno wyliczeniom powierzchni gruntów i budynków oraz rocznym stawkom podatku od nieruchomości obowiązujących na terenie Miasta i Gminy O. w 2009 r., zawartych w Uchwale nr XXX/212/2008 Rady Miejskiej w O. z dnia 6 listopada 2008 r. Przedstawia się ono następująco: - grunty związane z prowadzoną działalnością gospodarczą o pow. [...] m2 x 0,72 zł = [...] zł; - budynki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą o pow. [...] x 19,31=[...] zł; - wartość budowli [...] x 2% = [...] zł (piec [...] wraz z kominem oraz suszarnia gazu); - wartość budowli [...] x 2% = [...] zł (kontener socjalny). Ponadto, grunty sklasyfikowane w ewidencji gruntów jako [...] o pow. [...] ha, [...]- [...] ha, na których nie jest prowadzona działalność gospodarcza – korzystały z ustawowego zwolnienia. Brak jest również podstaw do stwierdzenia naruszenia przepisów proceduralnych zawartych w ustawie z dnia 27 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 8, poz. 60 z 2005 r. z późn. zm.), przy czym wskazane przez stronę skarżącą regulacje zawarte w k.p.a nie miały w przedmiotowej sprawie zastosowania. Istotnym przy tym jest, iż stronie skarżącej wyznaczony został termin do zapoznania się i wypowiedzenia w przedmiotowej sprawie, z której to możliwości ona nie skorzystała, będąc prawidłowo zawiadomiona o dostępności akt sprawy (zgodnie z art. 200 § 1 Ordynacji podatkowej). W rozpatrywanej sprawie niepodobna więc postawić zarzutu naruszenia prawa. Tylko zaś taki zarzut, należycie uzasadniony, mógłby stanowić podstawę do uwzględnienia skargi i uchylenia zaskarżonej decyzji. Wobec tego Sąd oddalił skargę w trybie art. 151 ustawy z dnia 30 września 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270).