I SA/Po 108/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maciej Jaśniewicz Sędziowie Sędzia WSA Katarzyna Nikodem (spr.) Sędzia WSA Karol Pawlicki Protokolant st. sekr. sąd. Agnieszka Ratajczak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 03 kwietnia 2012r. sprawy ze skargi JK na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie pozostawienia bez rozpoznania odwołania w sprawie podatku od towarów i usług od grudnia 2004r. do grudnia 2005r. I. uchyla zaskarżone postanowienie; II. zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej na rzecz skarżącego JK kwotę [...] zł ( ...] 00/100 ) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w P., decyzją z dnia[...] czerwca 2011r. nr [...], określił J, K. zobowiązanie z tytułu podatku od towarów i usług za grudzień 2004r. oraz za poszczególne miesiące od stycznia do grudnia 2005r. Pismem z dnia [...] czerwca 2011r. podatnik złożył odwołanie od decyzji z dnia [...] czerwca 2011r. nr [...]w którym zaskarżył decyzję w całości. W ocenie odwołującego zaskarżona decyzja narusza szereg przepisów proceduralnych oraz a decyzję wydano w oparciu o błędnie ustalony stan faktyczny. W związku z powyższym wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i umorzenie postępowania. W uzasadnieniu podatnik podtrzymał wszystkie dotychczasowe zarzuty dotyczące wadliwości postępowania. Jednocześnie poinformował organ, że stan jego zdrowia wymaga podjęcia pilnych i długich zabiegów leczniczych poza miejscem zamieszkania, w związku z czym w miesiącu lipcu i sierpniu nie będzie mógł brać udziału w postępowaniu ani odbierać związanej z nim korespondencji. Jednocześnie podał nowy adres zamieszkania i dokument ZUS ZLA. Dyrektor Izby Skarbowej w P. pismem z dnia [...] sierpnia 2011r. na podstawie art. 169 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze. zm)- zwanej dalej O.p., wezwał podatnika o sprecyzowanie zarzutów odwołania oraz o przedstawienie dowodów je uzasadniających. W piśmie tym pouczono stronę o tym, że nieuzupełnienie odwołania w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania spowoduje, stosownie do art. 169 § 4 O.p., pozostawienie odwołania bez rozpatrzenia. Wezwanie to zostało wysłane na adres zamieszkania podany w odwołaniu tj. ul. M.[...], [...]S. W dniu [...]09.2011r. urząd pocztowy zwrócił przesyłkę z wezwaniem z dnia [...]sierpnia 2011r. Dyrektorowi Izby Skarbowej w P., z adnotacją zwrot nie podjęto w terminie, adresata nie zastano. Z adnotacji poczty wynika, że przesyłka była dwukrotnie awizowana (k. 36 akt administracyjnych). Organ odwoławczy uznał doręczenie wezwania za dokonane [...]09.2011r., tj. z upływem 14 dni, w czasie których przesyłka była przechowywana przez pocztę, zgodnie z warunkami zawartymi w art. 150 § 1, 1a i § 2 O.p. W związku z tym, że strona w terminie 7 dni, liczonym od dnia [...]09.2011r., nie uzupełniła odwołania, Dyrektor Izby Skarbowej w P., postanowieniem z dnia [...]09.2011r. Nr [...] pozostawił bez rozpatrzenia odwołanie wniesione przez podatnika W postanowieniu tym organ podatkowy pouczył stronę o prawie do wniesienia zażalenia na postanowienie do Dyrektora Izby Skarbowej w P. w terminie 7 dni od dnia doręczenia tego postanowienia. W związku z nieprawidłowym pouczeniem jakie zostało zawarte w treści postanowienia z dnia [...]09.2011r. Dyrektor Izby Skarbowej w P. postanowieniem z dnia [...].12.2011r. Nr [...] sprostował je w ten sposób, że pouczył stronę o prawie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej w P. w terminie 30 dni od dnia doręczenia postanowienia o sprostowaniu pouczenia. W skardze z dnia [...]grudnia 2011r. podatnik wniósł o uchylenie postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia [...]09.2011r. w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia, zarzucając naruszenie przepisów: - art. 145 § 1 O.p. poprzez błędną wykładnię i uznanie, że organ podatkowy nie miał obowiązku doręczenia pisma skarżącemu, - art. 148 § 1 O.p. poprzez błędną wykładnię i uznanie, że organ podatkowy nie miał obowiązku doręczenia pisma w miejscu zamieszkania skarżącego, - art. 150 § 2 w związku z art. 150 § la i art. 150 § 1 pkt 1 O.p. poprzez błędną wykładnię na skutek uznania, że zaistniały przesłanki do zastosowania, tzw. fikcji doręczenia, podczas gdy nie było przesłanek do uznania, że pismo z dnia[...].08.2011r. (wezwanie) zostało skutecznie doręczone stronie, albowiem poinformowała ona organ o zmianie adresu, a tym samym istniała możliwość doręczenia jej pisma, - art. 169 § 1 O.p., poprzez jego niezastosowanie i nie wezwanie strony postępowania do usunięcia braków odwołania od decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w P., - art. 169 § 4 O.p., poprzez jego zastosowanie i pozostawienie odwołania bez rozpatrzenia. W uzasadnieniu skargi, strona stwierdziła, że nigdy nie otrzymała wezwania Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia [...]08.2011r. O wezwaniu dowiedziała się z treści uzasadnienia zaskarżanego postanowienia, tym samym nie mogła się do niego odnieść. Zdaniem podatnika, organ odwoławczy wysłał wezwanie do uzupełnienia braków odwołania na poprzedni adres zamieszkania, tj. K. [...],[...]O.W., a nie na nowy adres, tj. ul. M. [...],[...]S. o którym podatnik poinformował organ podatkowy pismem z dnia [...]06.2011r. Zdaniem strony skarżącej organ podatkowy nie zastosował się do obowiązku wynikającego z art. 169 § 1 O.p. i nie wezwał wnoszącego podanie do usunięcia braków. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w P. wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu. Na rozprawie w dniu [...] kwietnia 2012r. pełnomocnik skarżącego złożył pismo poczty polskiej z dnia [...]kwietnia 2012r., w którym poinformowano J. K., iż podjęto ponownie czynności wyjaśniające, w celu ustalenia postępowania dotyczącego nieprawidłowej awizacji przesyłki poleconej nadanej w dniu [...]sierpnia 2011r. przez Dyrektora Izby Skarbowej w P.. Ponadto ww. piśmie stwierdzono, że ujawniono nowe okoliczności, po przeanalizowaniu których nie można wykluczyć doręczenia zawiadomienia niezgodnie z art. 149 O.p. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na podstawie art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz. U. Nr 153 , poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270, ze zm.), dalej p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. W ocenie Sądu zaskarżone postanowienie narusza prawo, choć nie z przyczyn wskazanych w skardze. Sąd nie podziela stanowiska Dyrektora Izby Skarbowej w P., że złożone przez J. K. odwołanie nie spełniało wymogów odwołania określonych w art. 222 O.p. Odwołanie od decyzji jest rodzajem podania w rozumieniu art. 168 § 1 O.p. Jednakże jest to podanie, które musi spełniać określone w art. 222 O.p. warunki, musi bowiem zawierać zarzuty przeciw decyzji, określać istotę i zakres żądania będącego przedmiotem odwołania, wskazać dowody uzasadniające to żądanie. W ocenie Sąd wykładnia powołanego przepisu musi być dokonana w sposób ścisły i przez pryzmat podstawowego prawa strony do instancyjnej kontroli aktu administracyjnego. Należy mieć na względzie, że przepis ten wprowadza wyjątek od zasady odformalizowania treści podań w postępowaniu administracyjnym i nie może ograniczać prawa strony do dwuinstancyjnego postępowania. Zdaniem Sądu z treści złożonego odwołania jednoznacznie wynika, że odwołanie dotyczy decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w P. z dnia [...]czerwca 2011 r. nr[...]. Z odwołania można również wyczytać zakres żądania, podatnik wnosi bowiem o uchylenie zaskarżonej decyzji i umorzenie postępowania. Strona w odwołaniu wskazuje, że decyzja narusza przepisy proceduralne, podkreśla, że podtrzymuje w całości dotychczasowe zarzuty dotyczące wadliwości postępowania, jednocześnie podnosi, że decyzja została wydana w oparciu o błędnie ustalony stan faktyczny. Bez wątpienia strona nie wskazała w odwołaniu dowodów uzasadniających to żądanie. Treść odwołania winna jednak być analizowana przy uwzględnieniu zarzutów podnoszonych w toku postępowania pierwszoinastancyjnego (do którego odwołuje się skarżący w odwołaniu). Z pisma przewodniego Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej wynika, że podatnik brał czynny udział w postępowaniu, składał pisma, w których formułował zarzuty i wnioski dowodowe. Nadto w ocenie Sądu, warunek wskazania dowodów w odwołaniu nie zawsze jest niezbędny, by odwołanie poddać rozpatrzeniu. Strona może bowiem kwestionować jedynie ocenę zebranych dowodów. Zdaniem Sądu, jeśli z odwołania można wyczytać zarzuty (nawet ogólnie sformułowane) oraz treść żądania, to środkowi zaskarżenia nie można przypisać braków formalnych. W ocenie Sądu organ wykazał się zbytnim rygoryzmem przy badaniu wymogów określonych w art. 222 O.p. W związku z powyższym Dyrektor Izby Skarbowej winien rozpatrzyć odwołanie złożone w dniu [...] czerwca 2011 r. Z tych powodów, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a. zaskarżoną decyzję należało uchylić. O kosztach sądowych oraz o wykonalności zaskarżonej decyzji orzeczono na podstawie art. 200 oraz art. 205 § 2 p.p.s.a..