II SAB/Go 63/11

PostanowienieWSA w Gorzowie Wielkopolskim2012-04-04

Skład orzekający: Joanna Brzezińska, Aleksandra Wieczorek, Grażyna Staniszewska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu administracji publicznej podlega umorzeniu jako bezprzedmiotowa, jeśli organ wydał decyzję merytoryczną po wniesieniu skargi, a przed datą orzekania sądu?
Ratio decidendi
Postępowanie sądowoadministracyjne wywołane skargą na bezczynność organu podlega umorzeniu jako bezprzedmiotowe, jeśli organ wydał decyzję merytoryczną lub podjął wymaganą czynność po wniesieniu skargi, a przed datą orzekania przez sąd. Sąd ocenia stan bezczynności na dzień wyrokowania. Wydanie decyzji lub podjęcie czynności przez organ, nawet po upływie terminu, wyłącza stan bezczynności.
Stan faktyczny
Skarżący złożyli skargę na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego (PINB) w przedmiocie usunięcia zagrożenia dla życia lub zdrowia ludzi związanego ze stanem technicznym linii elektroenergetycznej. W toku postępowania administracyjnego PINB podejmował różne czynności, wydawał decyzje, które były następnie uchylane i przekazywane do ponownego rozpoznania. Po wniesieniu skargi na bezczynność, PINB wydał kolejną decyzję, a następnie odmówił wznowienia postępowania. Sąd rozpoznał sprawę po wydaniu przez PINB decyzji.
Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie sądowoadministracyjne jako bezprzedmiotowe.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Brzezińska Sędziowie Sędzia WSA Aleksandra Wieczorek (spr.) Sędzia WSA Grażyna Staniszewska Protokolant st. sekr. sąd. Anna Lisowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 kwietnia 2012 r. sprawy ze skarg G.D. i M.H. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie usunięcia zagrożenia dla życia lub zdrowia ludzi postanawia umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne. Pismem z [...] marca 2010r. G.D. zawiadomił Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego (dalej jako: PINB) o niewłaściwym stanie technicznym, że względu na stare i zużyte słupy, odcinka linii elektroenergetycznej średniego napięcia (SN), przebiegającej m.in. przez działki [...] oraz o zagrożeniu życia i zdrowia na należącej do W.T. działce nr [...], spowodowanym przez, grożący zawaleniem, drewniany słup linii wysokiego napięcia ( WN ). Zawiadomieniem z dnia [...] marca 2010r. znak: [...] PINB wyznaczył na dzień [...] marca 2010 r. termin kontroli obiektu w użytkowaniu w postaci napowietrznej linii energetycznej WN na działce W.T.. We wskazanym terminie przeprowadzona została kontrola linii elektroenergetycznej SN - 15 kV - L 438 w miejscowości [...], w tym słupa na działkach [...]. W jej efekcie PINB zawiadomieniem z dnia [...] kwietna 2010r., znak: [...] wszczął postępowanie administracyjne w sprawie stanu technicznego odcinka linii elektroenergetycznej SN 15kV, L-438, jego elementów-drewnianych słupów od 9 do 45, usytuowanych m.in. na działce W.T., a których stan techniczny był niewłaściwy. W dniu 23 kwietnia 2010 r. do PINB wpłynęło pismo E z dnia [...] kwietnia 2010 r., znak: [...], informujące organ o wyłączeniu linii elektroenergetycznej od słupa nr 9 do nr 45. Decyzją nr [...] z dnia [...] kwietnia 2010 r. PINB umorzył postępowanie administracyjne w sprawie jako bezprzedmiotowe. Od wydanej decyzji odwołanie wniósł G.D.. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, (dalej jako: WINB) decyzją znak: [...] z dnia [...] czerwca 2010 r. uchylił zaskarżoną decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. WINB wskazał, iż nie można mówić o bezprzedmiotowości postępowania w rozumieniu art. 105 Kpa skoro organ I instancji nie określił przedmiotu wszczętego postępowania, ani nie ustalił jego stron. Pismami z dnia [...] czerwca 2010r. G.D. wskazując, iż jest właścicielem działki nr [...] i zarządcą działki [...] zawiadomił PINB o samowoli budowlanej na tych działkach, dotyczącej linii średniego napięcia i 7 słupów żelbetonowych. Zawiadomieniem z dnia [...] lipca 2010 r. znak [...] PINB poinformował G.D. jako właściciela działki nr [...] i M.H. jako właściciela działki [...] o wszczęciu postępowania w sprawie samowoli budowlanej na działkach [...], wyznaczając na dzień [...] sierpnia wizję lokalną. W dniu [...] sierpnia 2010 r. dokonano z udziałem G.D., oględzin stanu technicznego linii elektroenergetycznej SN, odcinek L-405, od stacji trafo S-4085 [...] - słup linii głównej nr 405/68, odgałęzienia idącego przez działki nr [...]. W wyniku oględzin stanu poszczególnych słupów drewnianych wskazanego odcinka linii SN, postanowieniem Nr [...] z dnia [...] października 2010 r., znak: [...] PINB w sprawie nieodpowiedniego stanu technicznego linii elektroenergetycznej SN, odcinka od murowanej stacji transformatorowej usytuowanej na działce [...] i działce nr [...] (droga gminna) przez działkę [...] do działki [...], zażądał od E sp. z o. o. przedstawienia w terminie 30 dniu ekspertyzy technicznej linii elektroenergetycznej SN odcinka L-405 (stacja trafo S-4085 [...] - słup linii głównej nr 405/68. W wyznaczonym terminie zobowiązany przedłożył żądaną ekspertyzę techniczną, autorstwa inż. E.W., legitymującego się uprawnieniami budowlanymi nr [...], członka Izby Inżynierów Budownictwa (Nr [...]). W ekspertyzie wskazano, iż istniejąca linia jest w stanie normalnego zużycia eksploatacyjnego i nie stanowi na dzień oceny zagrożenia dla życia i zdrowia w warunkach normalnej pracy. Jest niezbędna dla funkcjonowania systemu zasilającego wieś [...]. Jednakże ze względu na postępującą erozję biologiczną części przyziemnej bezwzględnej wymiany wymagają słupy drewniane. Zawiadomieniem z dnia [...] grudnia 2010 r. znak: [...] PINB na mocy art. 10 Kpa poinformował strony postępowania o możliwości zapoznania się z zebranym materiałem dowodowym w sprawie w terminie 7 dni. W dniu 10 grudnia 2010 r. do PINB wpłynęło za pośrednictwem fax-u pismo G.D. z dnia [...] sierpnia 2010 r. podważające i negujące opracowaną przez inż. E.W. ekspertyzę techniczną. PINB decyzją nr [...] z dnia [...] grudnia 2010 r. nakazał właścicielowi linii E sp. z o. o. na przedmiotowym odcinku linii L-405, wymienić słupy drewniane na sprawne technicznie w terminie 100 dni od otrzymania decyzji. Decyzja doręczona została G.D. jako stronie postępowania jak i jako pełnomocnikowi M.H.. Od decyzji nie zostało złożone odowołanie. W dniu [...] marca 2011 r. do PINB wpłynął wniosek Z.D. i G.D. z dnia [...] marca 2011 r. o "korektę decyzji Nr [...] z dnia [...] grudnia 2010 r." ze względu na fakt, iż słup nr 405/12-4 znajduje się na ich działce nr [...], a nie na działce M.H. nr [...] oraz z uwagi na pominięcie w decyzji Z.D. jako strony postępowania mimo, iż jest współwłaścicielką działki [...]. Kolejny wniosek G.D. o korektę decyzji wpłynął do organu w dniu 9 marca 2011 r. Z powołaniem na przepis art. 66 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego wywodził on, że organ mógł jedynie nakazać usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości i określić termin, a nie narzucać sposób ich usunięcia. W dniu 16 marca 2011 r. do organu wpłynął wniosek M.H. o korektę decyzji z dnia [...] grudnia 2011 r. stwierdzający, iż organ nie miał uprawnień do określenia w decyzji sposobu usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości poprzez nakazanie wymiany słupów drewnianych na nowe, w sytuacji gdy możliwe były inne rozwiązania w postaci zastosowania podziemnego kabla, wymiany słupów lub ich likwidacji. W dniu [...] kwietnia 2011 r. E poinformował PINB o niemożności wykonania nakazu wynikającego z decyzji z dnia [...] grudnia 2010 r., a to wobec odmowy wyrażenia przez właścicieli działek nr [...] zgody na wstęp na ich nieruchomości w celu wymiany słupów, jak też wydania przez Starostę decyzji odmawiających zobowiązania właścicieli wskazanych działek do ich udostępnienia w celu wykonania czynności nakazanych decyzją PINB z dnia [...] grudnia 2010 r., motywowanych brakiem stwierdzenia ostateczności decyzji PINB z [...] grudnia 2010 r. Postanowieniem z dnia [...] czerwca 2011 r. Nr [...] PINB, z powołaniem na przepis art. 145 par. 1 pkt 5 Kpa, wznowił – na żądanie Z.D. - postępowanie w spawie nieodpowiedniego stanu technicznego linii elektroenergetycznej SN odgałęzienie LB ( linia boczna ) przechodzącej przez działki [...]. Zawiadomieniem z dnia [...] lipca 2011 r. znak: [...] PINB poinformował strony postępowania o możliwości zapoznania się z zebranym materiałem dowodowym w sprawie w terminie 7 dni. Pismem z dnia [...] lipca, nadesłanym 18 lipca 2011r. Z.D. oraz G.D. w imieniu własnym oraz jako pełnomocnik M.H. poinformowali PINB o nieuregulowanym – ich zdaniem - stanie prawnym linii elektroenergetycznej wobec braku ustanowienia służebności na działkach [...] na rzecz E. Jednocześnie oświadczyli, iż zainteresowani są wyłącznie likwidacją spróchniałych słupów, nie wyrażają zgody na wymianę ich na nowe, gdyż na działce [...] zamierzają budować dom, a na działce [...] inwestować. Jednocześnie akcentowali zagrożenie jakie stwarza linia energetyczna w obecnym stanie technicznym. Ponownie też twierdzili, iż PINB nie był władny nakazać wymiany słupów, co wymaga pozwolenia na budowę i wejścia na ich teren, na co nie wyrażają zgody. Nadesłanym fax-em pismem z dnia [...] lipca M.H. zakwestionował uprawnienia autora ekspertyzy przedstawionej przez E. W dniu 21 lipca 2011 r. w imieniu G.D., E.B. złożyła opinię techniczną dotyczącą słupa drewnianego na działce nr [...], stwierdzającą konieczność wymiany w trybie pilnym słupów drewnianych stojących "przy działce [...] od strony pól i drogi". W dniu [...] sierpnia 2011r. PINB przeprowadził przesłuchanie w charakterze świadka geodety F.R., który zeznał, iż przedmiotowy słup odgałęzienia linii Nr L-405, stoi na działce nr [...]. Zawiadomieniem z dnia [...] sierpnia 2011 r. znak: [...] strony postępowania poinformowane zostały o możliwości zapoznania się z zebranym materiałem dowodowym. W dniu 24 sierpnia 2011 r. do PINB budowlanego wpłynął (nadany faxem) wniosek G.D., złożony w imieniu własnym i M.H. z dnia [...] sierpnia 2011r., o likwidację spróchniałych słupów usytuowanych na działkach nr [...] z powołaniem na przepisy Kodeksu Cywilnego oraz Konstytucji RP. Zawiadomieniem z [...] sierpnia 2011r. znak: [...] z PINB ponownie poinformował strony postępowania o możliwości zapoznania się z zebranym materiałem dowodowym sprawy. 8 września 2011r. G.D. nadesłał do Inspektoratu próbkę materiału, jako dowód w sprawie stanu technicznego słupa wspierającego linię elektroenergetyczną usytuowanego na działce nr [...]. W dniu 16 września do organu wpłynął wniosek G.D z dnia [...] września o wyłączenie spod napięcia odgałęzienia linii energetycznej SN-405 prowadzonej na drewnianych słupach oraz likwidacji tych słupów na koszt E oraz ukarania winnych. Kierowanymi faxem pismami, wnioskami i ponagleniami z dnia [...] września, [...] września, [...] października i [...] października Z.D. i G.D. w imieniu własnym i jako pełnomocnik M.H. domagali się od PINB wyłączenia linii energetycznej spod napięcia i likwidacji słupów, wskazując jako podstawę przepis art. 66 ust. 2 Prawa budowlanego. Wywodzili, iż jest to konieczne ze względu na stan zagrożenia zdrowia i życia jakie stwarza jej aktualny stan techniczny. Jednoczenie oświadczali, iż wyrażają zgodę na wejście na ich nieruchomości jedynie w celu likwidacji słupów lub położenia kabla podziemnego, a nie na w celu wymiany słupów na nowe. Pismem z dnia [...] października 2011r. G.D. w imieniu własnym i jako pełnomocnik M.H. skierował skargę do WINB na brak działań PINB zarzucając iż nie podejmuje on działań mimo posiadanej wiedzy o zagrożeniach jakie dla życia i zdrowia ludzi stwarza grożąca zawaleniem linia energetyczna przebiegająca m.in. przez działki [...]. W dniu 18 października 2011r. do PINB wpłynął kolejny wniosek G.D. z dnia [...] października 2011r. (ponaglenie nr 13) z żądaniem rozpatrzenia sprawy samowoli budowlanej linii energetycznej na drewnianych i betonowych słupach w formie decyzji administracyjnej, ze wskazaniem na bezczynność E. W tym samym dniu wpłynęła też do WINB kolejna skarga G.D. na brak decyzji PINB zarówno w sprawie spróchniałych słupów linii energetycznej jak i linii na słupach żelbetonowych. Pismem z dnia [...] października 2011r. G.D., działając w imieniu własnym i jako pełnomocnik M.H., złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. zarzucając PINB nierozpoznanie ich wniosku o likwidację udowodnionej samowoli budowlanej linii energetycznej na 7 słupach żelbetonowych oraz wniosku o likwidację zagrożenia zdrowia i życia stwarzanego przez linię energetyczną na słupach drewnianych, dotkniętych erozją biologiczną i grożących zawaleniem. Przekazana przez PINB skarga na bezczynność w zakresie dotyczącym "drewnianej" linii energetycznej do Sądu wpłynęła w dniu 21 grudnia 2011r. W przekazanej wraz z nią odpowiedzi na skargę PINB poinformował, iż w dniu [...] listopada 2011 r. wydała decyzję nr [...] nakazującą E Sp. z o.o. wymianę w linii elektroenergetycznej SA przebiegającej m.in. przez działki [...] drewnianych słupów na sprawne technicznie w terminie 100 dni od otrzymania decyzji. Wskazana decyzja wydana została w wyniku wznowienia postępowania zakończonego decyzją z dnia [...] grudnia 2010 r. Od wydanej decyzji PINB nr [...] z dnia [...] listopada 2011 r. odwołanie wnieśli Z. i G.D. oraz M.H.. Decyzją z dnia [...] stycznia 2012 r. ( znak [...]) WINB uchylił zaskarżoną decyzję PINB z dnia [...] listopada 2011 r. i przekazał sprawę temu organowi do ponownego rozpoznania. W składanych w toku postępowania pismach procesowych G.D., w imieniu własnym i M.H., podtrzymywał skargę, wskazywał na okoliczności obrazujące niewłaściwy stan techniczny linii oraz domagał się opatrzenia orzeczenia sądu rygorem natychmiastowej wykonalności. Na rozprawie w dniu 4 kwietnia 2012 r. PINB wnosząc o oddalenie skargi przedłożył decyzję własną z dnia [...] kwietnia 2012 r. nr [...], którą odmówił wznowienia postępowania w sprawie zakończonej jego decyzją ostateczną nr [...] z [...] grudnia 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył , co następuje : Postępowanie sądowoadministracyjne wywołane skargą G.D. i M.H. na bezczynność PINB podlegało umorzeniu jako bezprzedmiotowe. Zgodnie z przepisem art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. z 2002, Nr 153, poz. 1270 ze zm. ) – dalej powoływanej jako ppsa skarga na bezczynność organu administracji publicznej przysługuje w wypadkach przewidzianych w pkt 1-4 § 2 art. 3 ustawy. Oznacza to, że skarga na bezczynność organu jest dopuszczalna tylko w takich granicach, w jakich służy skarga do sądu administracyjnego na decyzje, postanowienia oraz na akty i czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące przyznania, stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa ( B. Adamiak, J. Borkowski, Postępowanie administracyjne..., s. 378). Bezczynność organu administracji publicznej zachodzi wówczas, gdy w terminie wynikającym z przepisów prawa właściwy organ nie podejmie żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie te czynności podejmuje, ale – mimo istnienia ustawowego obowiązku – nie kończy postępowania wydaniem decyzji postanowienia lub innego wymaganego przepisami prawa aktu. Dla dopuszczalności skargi nie ma znaczenia z jakich powodów - zawinionych czy niezawinionych - określony akt (decyzja, postanowienie) nie został podjęty. Skarga na bezczynność może być wniesiona dopiero po upływie terminów przewidzianych do załatwienia sprawy administracyjnej, określonych w przepisie art. 35 Kpa i, ewentualnie, terminów przedłużonych na podstawie przepisu art. 36 Kpa. Przekroczenie tych terminów oznacza stan bezczynności organu podlegający zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Wymogiem formalnym warunkującym dopuszczalność skargi, którego dopełnić musi wnoszący skargę na bezczynność jest wyczerpanie środka prawnego przewidzianego w art. 37 Kpa tj. złożenie zażalenia do organu administracji publicznej wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy w terminie. Instytucja skargi na bezczynność ma na celu doprowadzenie do wydania orzeczenia w sprawie administracyjnej. Służy ona więc wymuszeniu na organie administracji publicznej zachowań w postaci wydania aktu (decyzji , postanowienia) lub podjęcia czynności. Skarga może być wniesiona do sądu aż do czasu załatwienia sprawy tj. wydania decyzji, postanowienia czy podjęcia czynności. Uznając skargę na bezczynność za uzasadnioną sąd administracyjny w sprawach określonych w art. 3 par. 2 pkt 1 - 4a ppsa, stosownie do przepisu art. 149 ppsa, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Uwzględnienie skargi na bezczynność polega więc wyłącznie na zobowiązaniu organu administracji publicznej do wydania w określonym terminie decyzji, postanowienia lub innego aktu bądź dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Wyrok uwzględniający skargę na bezczynność organu administracji publicznej nie może dotyczyć kwestii mających wpływ na merytoryczną treść przyszłego aktu lub czynności. Z powołanego przepisu art. 149 ppsa wynika więc a contrario, iż wydanie przez organ decyzji lub innego aktu, albo podjęcie prawem wymaganej czynności wyłącza możliwość uwzględnienia skargi nawet wówczas, gdy akt lub czynność podjęte zostały z naruszeniem terminu do ich podjęcia. Nie może zatem budzić wątpliwości, iż w sytuacji gdy po wniesieniu skargi, a przed datą orzekania przez sąd administracyjny organ, którego skarga dotyczy wyda akt lub podejmie czynność, których domagała się strona – to mimo pozostawania w zwłoce - przestaje on tkwić w bezczynności. Sąd ocenia bowiem czy organ pozostaje w bezczynności na dzień wyrokowania. Jeżeli na ten moment stan bezczynności nie występuje, a to wobec wydania aktu lub podjęcia czynności przez organ, postępowanie sądowoadministracyjne staje się bezprzedmiotowe i podlega umorzeniu ( vide: uchwała 7 sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z 26 listopada 2008 r. I OPS 6/08 opublikowana w Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych ). Przenosząc te rozważania na grunt niniejszej sprawy wskazać na wstępie należy, iż skarżący dochowali wymogów warunkujących dopuszczalność skargi, wyczerpując przed jej wniesieniem środek prawny w postaci złożenia zażalenia w trybie przepisu art. 37 Kpa , bo za takie zażalenie uznać należało skargę z dnia [...] października 2011 r. na brak działań PINB skierowaną do WINB. W okolicznościach rozpoznawanej sprawy nie budzi wątpliwości, iż postępowanie administracyjne przez organem nadzoru budowlanego toczyło się z urzędu w zakresie wyznaczonym przez przepis art. 66 ustawy z dnia 7 lipca 2004 r. Prawo budowlane ( Dz. U. z 2010 r., Nr 243. poz. 1623 ze zm. ) tj. w sprawie nieodpowiedniego stanu technicznego linii elektroenergetycznej SN, odcinka od murowanej stacji transformatorowej usytuowanej na działce [...] i działce nr [...] ( droga gminna ) przez działkę [...] do działki [...]. Postępowanie to zakończyło się wydaną w trybie zwykłym i pozostającą nadal w obrocie prawnym ostateczną decyzją PINB nr [...] z dnia [...] grudnia 2010 r., nakładającą w na właściciela kontrolowanej linii energetycznej - E obowiązek wymiany dotkniętych erozją biologiczną słupów na nowe. W związku z potraktowaniem przez PINB wniosku Z.D. i G.D. z dnia [...] marca 2011r. o "korektę decyzji" z dnia [...] grudnia 2010r." jako wniosku o wznowienie postępowania zakończonego tą decyzją oraz wznowieniem tego postępowania dokonanym postanowieniem z dnia [...] czerwca 2011 r. organ miał obowiązek zakończyć to wznowione postępowanie w terminach wynikających z Kodeksu postępowania administracyjnego (tj . z art. 35 ewentualnie art. 36 Kpa ). Niewydanie decyzji w tym okresie oznaczało pozostawanie PINB w stanie zaskarżalnej bezczynności. W tym stanie organ pozostawał również na dzień wniesienia skargi na bezczynność tj. na dzień jej wpływu do organu. Zaskarżony skargą G.D. i M.H. stan bezczynności organu we wznowionym postępowaniu administracyjnym ustąpił z momentem wydania przez PINB decyzji nr [...] z dnia [...] listopada 2011 r. Bez wpływu na ocenę bezczynności pozostaje też fakt uchylenia jej przez organ odwoławczy i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania. W takiej sytuacji dla organu I instancji tj. PINB powstał obowiązek ponownego załatwienia sprawy w terminach z art. 35 Kpa lub 36 Kpa, liczonych od otrzymania akt administracyjnych z organu II instancji. Ich niedochowanie skutkować mogłoby powstaniem ponownego stanu zaskarżalnej bezczynności organu. Jak jednak wynika z przedstawionej na rozprawie decyzji nr [...] wznowione postępowanie zostało zakończone przez organem I instancji dnia [...] kwietnia 2012 r. W tym miejscu zaakcentowania wymaga, iż w postępowaniu sądowym, którego przedmiotem jest bezczynność sąd administracyjny nie dokonuje oceny legalności (zgodności z prawem) podjętych aktów administracyjnych. Ocena merytorycznej poprawności wydanego aktu może być przedmiotem postępowania wywołanego skargą na dany akt, wniesioną do sądu po wyczerpaniu toku instancji administracyjnej. W okolicznościach rozpoznawanej sprawy zauważyć dodatkowo należy, iż w toku wznowionego postępowania administracyjnego skarżący kierowali pod adresem PINB szereg żądań dotyczących likwidacji linii SN, wyłączenia jej spod napięcia, likwidacji samowoli budowlanej na ich działkach argumentując te żądania niewłaściwym stanem technicznym tejże linii zagrażającym życiu i zdrowiu ludzi. Dla ich poparcia powoływali się na przepisy Kodeksu cywilnego , Konstytucji i art. 66 ust. 2 Prawa budowlanego. W ocenie Sądu żadnego z tych wniosków, mających swe uzasadnienie w zarzutach pod adresem stanu technicznego linii energetycznej i we wskazywanej podstawie prawnej (art. 66 ust. 2) w okolicznościach sprawy nie można uznać za wniosek wszczynający odrębne od już prowadzonego postępowanie administracyjne, co do którego organ pozostawałby w stanie bezczynności. Zdaniem Sądu, nie może budzić wątpliwości, iż były to wnioski o skorzystanie przez PINB z możliwości jakie daje przepis art. 66 ust. 2. Zgodnie z nim PINB, w decyzji nakazującej usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości, może także zakazać użytkowania obiektu budowlanego lub jego części do czasu ich usunięcia, a nawet nadać decyzji o zakazie użytkowania obiektu rygor natychmiastowej wykonalności jeżeli wystąpią okoliczności o jakich mowa w ust. 1 pkt 1 i 2. Jest to jednakże jedynie uprawnienie z którego organ może skorzystać po rozważeniu okoliczności sprawy. Jak wynika z decyzji z dnia [...] listopada 2011r. PINB w jej uzasadnieniu odniósł się do tych wniosków, uznając, iż brak podstaw do stosowania przepisu ust. 2 art. 66 Prawa budowlanego. Zauważyć przy tym należy, iż stanowisko stron w istocie sprowadza się do wykorzystania postępowania prowadzonego w ramach, wyznaczonych art. 66 Prawa budowlanego, do uzyskania likwidacji spornej linii energetycznej, której przebieg koliduje z ich planami inwestycyjnymi, co przekracza przedmiot sprawy administracyjnej jakim jest kontrola stanu technicznego obiektu budowlanego. Kwestia likwidacji linii może być przedmiotem negocjacji skarżących z jej właścicielem. Końcowo wyjaśnić należy , iż zważywszy na regulację art. 3 par. 2 pkt 8 ppsa, instytucja skargi na bezczynność nie obejmuje sytuacji, gdy organ nie podejmuje działań zmierzających do wykonania ostatecznej decyzji administracyjnej w sytuacji upływu wskazanego w niej terminu do wykonania przez stronę nałożonych na nią obowiązków. W tym stanie rzeczy uznać należało, iż postępowanie sądowoadministracyjne wywołane skargą na bezczynność podlegało umorzeniu jako bezprzedmiotowe na podstawie przepisu art. 161 par. 1 pkt 3 ppsa.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło