VIII SA/Wa 1046/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Artur Kot /sprawozdawca/, Sędziowie Sędzia WSA Sławomir Fularski, Sędzia WSA Leszek Kobylski, Protokolant Referent Małgorzata Domagalska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 marca 2012 r. sprawy ze skargi [...] Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w B. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. z dnia [...] sierpnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania płatności rolnośrodowiskowych na rok 2009 oddala skargę. 1. A. E. G. sp. z o. o. z siedzibą w B. (dalej: "skarżąca" lub "Spółka") pismem z [...] października 2011 r. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (dalej: "Sąd") na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. (dalej: "Dyrektor ARiMR", "organ odwoławczy" lub "organ drugiej instancji") z [...] sierpnia 2011 r. (nr [...]). Zaskarżoną decyzją Dyrektor ARiMR utrzymał bowiem w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w B. (dalej: "Kierownik ARiMR" lub "organ pierwszej instancji") z [...] marca 2011 r. Przedmiotem tych decyzji była odmowa przyznania Spółce płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt na rok 2009. 2.1. W uzasadnieniu podjętego rozstrzygnięcia, organ pierwszej instancji szczegółowo przedstawił dotychczasowy przebieg postępowania. Wskazał, że [...] maja 2009 r. skarżąca złożyła wniosek o przyznanie ww. płatności na 2009 r., deklarując działki rolne położone w województwie [...] i [...]. Organ podniósł, że jak wynika z analizy materiałów zgromadzonych w przedmiotowej sprawie, Spółka nie przedstawiła najważniejszego dokumentu, tj. planu działalności rolnośrodowiskowej sporządzonego w 2007 r. na kolejne 5 lat. Jako producent rolny rozpoczęła zaś realizację programu rolnośrodowiskowego w ramach Planu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2004 - 2006 od [...] marca 2005 r. W związku z dodaniem nowych działek w 2007 r., tj. w trzecim roku realizacji programu, skarżąca wyraziła swoją zgodę na przedłużenie zobowiązania rolnośrodowiskowego w ramach PROW 2004 - 2006 do końca lutego 2012 r. Kierownik ARiMR wyjaśnił, że zgodnie z § 5 ust. 4 rozporządzenia Rady Ministrów z 20 lipca 2004 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na wspieranie przedsięwzięć rolnośrodowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt objętej planem rozwoju obszarów wiejskich (Dz. U. Nr 174, poz. 1809 ze zm.; dalej: "rozporządzenie RM z 20 lipca 2004 r."), w przypadku zwiększenia powierzchni użytków rolnych w trzecim roku i dalszych latach realizacji programu rolnośrodowiskowego, opracowuje się nowy plan działalności rolnośrodowiskowej. Nowy plan należy rozumieć w następujący sposób: producent dodając nowe użytki rolne do trzeciego roku realizacji dotychczasowego programu zobowiązany jest realizować przekształcone zobowiązanie przez okres pięciu kolejnych lat zgodnie z nowym planem. Prawodawca dopuścił możliwość zwiększenia użytków rolnych jedynie w przypadku, gdy zwiększenie to nastąpiło w pierwszych dwóch latach. Dodanie nowych użytków rolnych od trzeciego roku realizacji dotychczasowego programu wiąże się z jego całkowitym przekształceniem, producent dodając nowe użytki rolne zobowiązany jest więc do opracowania nowego planu. Już samo niedostarczenie przez Spółkę sporządzonego w 2007 r. na kolejne 5 lat planu działalności rolnośrodowiskowej stanowi przesłankę odmowy przyznania płatności, co wynika z przepisów ww. rozporządzenia (§ 2 ust. 1 pkt 2 i 3, § 17 ust. 1 pkt 1 lit. b). Po dodaniu nowych użytków rolnych w 2007 r. skarżąca zobowiązana była do sporządzenia nowego planu działalności rolnośrodowiskowej, dotyczącego lat 2007 - 2012 w ramach PROW 2004 - 2006, czego jednak nie uczyniła. Plan działalności rolnośrodowiskowej na lata 2005 - 2009 z [...] lutego 2007 r. nie spełnia wymogów ww. rozporządzenia, gdyż dotyczy on lat 2005 – 2009, a termin rozpoczęcia realizacji zobowiązania określono na [...] marca 2005 r. Kolejny plan został zaś sporządzony dopiero w 2008 r. Dalej organ pierwszej instancji wskazał, że producenci rolni, którzy realizowali program rolnośrodowiskowy od [...] marca 2005 r. (trzeci rok realizacji programu to 2007r.) mogli dokonać zwiększenia powierzchni, na której realizowany był program rolnośrodowiskowy lub dodać nowy pakiet w nieprzekraczalnym terminie do 15 maja 2007 r., po spełnieniu łącznie dwóch warunków, tj. jeżeli sporządzili nowy plan działalności rolnośrodowiskowej i posiadali użytki rolne, na których zamierzali realizować program rolnośrodowiskowy na [...] marca 2007 r. Po 15 maja 2007 r. producenci rolni nie mogli zwiększyć powierzchni realizacji ww. programu, jak również nie mogli wydłużyć zobowiązania na kolejne 5 lat. Dlatego też plan działalności rolnośrodowiskowej na lata 2007 - 2011 nie spełnia przesłanek z § 5 ust. 5 ww. rozporządzenia. Skarżąca na podstawie stosownych planów działalności rolnośrodowiskowej mogła realizować swoje pięcioletnie zobowiązanie w ramach PROW 2004 - 2006 w terminie od [...] marca 2005 r. do [...] lutego 2010 r. 2.2. Odwołanie od decyzji Kierownika ARiMR złożyła skarżąca wnosząc o jej uchylenie w całości, gdyż skarżona decyzja narusza obowiązujące prawo. 2.3. Dyrektor ARiMR po rozpatrzeniu odwołania utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji, nie stwierdził przy tym zmian stanu faktycznego i prawnego skutkujących wydaniem innego rozstrzygnięcia w sprawie. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy stwierdził, że plan działalności rolnośrodowiskowej z [...] marca 2008 r. dotyczy działalności, którą strona podjęła w 2007 r. Czyli skarżąca nie posiadała na dzień rozpoczęcia zobowiązania, tj. [...] marca 2007 r. planu działalności rolnośrodowiskowej, na podstawie którego mogłaby realizować działalność rolnośrodowiskową. Nie można bowiem realizować zobowiązania rolnośrodowiskowego na podstawie nieistniejącego dokumentu stanowiącego strategiczną wytyczną do realizacji tego zobowiązania. Organ przypomniał, że ww. płatność przyznawana jest producentowi rolnemu, który m.in. zobowiąże się do przestrzegania stosownych wymogów, w tym do realizacji pakietów zgodnie z planem działalności rolnośrodowiskowej. Organ odwoławczy zauważył, że skarżąca spółka podjęła zobowiązanie rolnośrodowiskowe w 2005 r. i realizowała je na podstawie planu z [...] czerwca 2005 r. W 2007 r. spółka dodała nowe grunty do realizowanego zobowiązania. W związku z tym dokonano zmiany planu działalności rolnośrodowiskowej [...] lutego 2007 r. Plan z 2007 r. powinien dawać wytyczne do realizacji nowego zobowiązania, jednakże według tego dokumentu rozpoczęcie realizacji zobowiązania nadal następowało od [...] marca 2005 r. Przedmiotowy plan nie daje również wytycznych dla realizacji zobowiązania ponad 2010 r. Nie można zatem stwierdzić, że strona posiadała nowy plan działalności rolnośrodowiskowej w 2007 r. Organ odwoławczy wskazał, że zgodnie z § 5 ust. 4 rozporządzenia RM z 20 lipca 2004 r., w przypadku zwiększenia powierzchni użytków rolnych w trzecim roku i dalszych latach realizacji programu rolnośrodowiskowego, opracowuje się nowy plan działalności rolnośrodowiskowej. Dokument powinien zawierać termin rozpoczęcia realizacji planu działalności rolnośrodowiskowej oraz wyszczególnienie grup użytków gruntowych w gospodarstwie rolnym wraz z podaniem ich powierzchni zgodnie ze stanem faktycznym. Zgodnie zaś z art. 23 ust. 1 rozporządzenia WE 1257/1999 w sprawie wsparcia rozwoju wsi przez Europejski Fundusz Orientacji i Gwarancji Rolnej (EFOiGR) wsparcie jest przyznawane rolnikom, którzy zobowiążą się do stosowania praktyk agrośrodowiskowych przez okres co najmniej pięciu lat. Skarżąca uchybiła § 2 rozporządzenia RM z 20 lipca 2004 r. w zakresie realizacji zobowiązania rolnośrodowiskowego w oparciu o stosowny plan działalności. Zgodnie z § 17 tego rozporządzenia, płatność rolnośrodowiskowa podlega wstrzymaniu i zwrotowi, jeżeli producent rolny nie opracował planu działalności rolnośrodowiskowej, o którym mowa w § 2 ust. 1 pkt 2, albo opracował go niezgodnie z warunkami określonymi w § 4 tego aktu. W konsekwencji organ ustalił, że skarżąca nie przestrzegała wymagań, o których mowa w § 2 ust. 1 pkt 1 ww. rozporządzenia, zgodnie z którym zobowiązanie rolnośrodowiskowe powinno być realizowane przez okres 5 lat lub dłużej, na podstawie planu działalności rolnośrodowiskowej. W konkluzji organ odwoławczy stwierdził, że skarżąca spółka nie spełnia warunków przyznania pomocy finansowej w ramach działania na wspieranie przedsięwzięć rolnośrodowiskowych, gdyż uchybiła przepisowi § 2 rozporządzenia RM z 20 lipca 2004 r. dotyczącego zasad przyznawania płatności. Z ustaleń organu wynika, że producent rolny nie przestrzega wymagań, o których mowa w § 2 ust. 1 pkt 1 ww. rozporządzenia, zgodnie z którym zobowiązanie rolnośrodowiskowe powinno być realizowane przez okres 5 lat lub dłużej, na podstawie planu działalności rolnośrodowiskowej. 3.1. W skardze na decyzję Dyrektora ARiMR skarżąca wniosła o stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji w całości z uwagi na wydanie decyzji bez podstawy prawnej lub z rażącym naruszeniem prawa. W uzasadnieniu skargi podniosła, że zaskarżona decyzja dotyczy sprawy poprzednio rozstrzygniętej inną decyzją ostateczną, a kluczowych dla istoty rozstrzygnięcia ustaleń dokonano bez podstawy prawnej. Naruszone zostały również zasady praworządności, zaufania i trwałości decyzji ostatecznych. Organy stwierdziły bowiem, że terminem rozpoczęcia okresu pięcioletniego zobowiązania jest [...] marca 2005 r. Sprawa ta została zaś poprzednio przesądzona decyzjami ostatecznymi wydanymi dla Spółki, dotyczącymi płatności za lata 2007 - 2008, gdzie stwierdzono, że dniem tym jest [...] marca 2007 r. Poza sporem jest zaś dokonanie przez skarżącą w 2007 r. zwiększenia powierzchni gruntów, na których realizowano program rolnośrodowiskowy. Co prawda, w tym samym roku uległ zmianie stan prawny dotyczący tego rodzaju płatności, jednak organy obu instancji przeszły obok mającej fundamentalne znaczenie dla sprawy okoliczności, iż zdarzenie faktyczne dotyczące zwiększenia powierzchni realizacji programu nastąpiło w okresie przed nowelizacją rozporządzenia. Czyli skutki prawne nowego rozporządzenia nie mogą odnosić się do zdarzeń sprzed nowelizacji. W dniu [...] lutego 2007 r. opracowano plan działalności rolnośrodowiskowej, który wypełniał wszelkie wymogi ówcześnie obowiązującego prawa i uwzględniał zwiększenie powierzchni realizacji programu rolnośrodwiskowego. Od [...] marca 2007 r. rozpoczęto kolejny rok realizacji programu, a objęła ona również nowe grunty. Nowelizacja rozporządzenia RM z dnia 20 lipca 2004 r. weszła zaś w życie 15 marca 2007 r. Z noweli tej wynika, że zwiększenie powierzchni, na której jest realizowany program rolnośrodowiskowy, jest możliwe jedynie do 15 marca 2007 r. Stosownie do § 13 ust. 2 rozporządzenia zobowiązanie rolnośrodowiskowe będzie biegło na nowo od 1 marca 2007 r. Organ żądając sporządzenia nowego planu działalności rolnośrodowiskowej złamał zasadę niedziałania prawa wstecz, czyli decyzja została wydana bez podstawy prawnej. Skarżąca podniosła, że nowe rozporządzenie nie zawierało przepisów przejściowych. Spółka sporządziła plan działalności rolnośrodowiskowej [...] marca 2008 r. uwzględniający bieg zobowiązania na nowo od [...] marca 2007 r. do [...] lutego 2012 r. Po otrzymaniu stosownego wezwania złożyła [...] marca 2008 r. oświadczenie o zgodzie na przedłużenie zobowiązania rolnośrodowiskowego do końca lutego 2012 r. Organ pierwszej instancji wydał decyzję przyznającą płatność, w której stwierdził, że bieg zobowiązania rolnośrodowiskowego rozpoczyna się z dniem [...] marca 2007 r. W postępowaniach za lata 2009 i 2010 organy postępują sprzecznie, nie uznają bowiem skuteczności zwiększenia powierzchni, bezpodstawnie kwestionują poszczególne plany działalności rolnośrodowiskowej, zmieniają arbitralnie okres zobowiązań, co świadczy o naruszeniu zasady zaufania i zasady praworządności. Skarżąca podniosła, że realizuje program wieloletni i nagła odmowa przyznania płatności po wydaniu wcześniej decyzji o przyznaniu płatności, w jej ocenie narusza zasadę zaufania do organów państwa. 3.2. W odpowiedzi na skargę Dyrektor ARiMR wniósł o jej oddalenie. Powtórzył dotychczas prezentowaną argumentację zarówno co do ustaleń faktycznych, jak też wykładni i stosowania przepisów materialnoprawnych. 3.3. W trakcie rozprawy poprzedzającej wydanie wyroku w niniejszej sprawie, skarżąca złożyła załącznik do protokołu (pismo z [...] marca 2012 r.). Z treści tego pisma wynika, że Spółka podtrzymuje skargę, jej zarzuty i związaną z nimi argumentację. Za istotny uważa fakt, że za lata 2007 – 2008 organ przyznał jej płatność. Okoliczność ta została wyeksponowana w piśmie procesowym Spółki z [...] marca 2012 r. Zdaniem autora pism, brak było podstaw do odmowy przyznania płatności, gdyż plan został sporządzony. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: skarga nie zasługuje na uwzględnienie. 4. Zgodnie z art. 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), Sąd sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem (legalności). Ocenie Sądu podlega zgodność aktów administracyjnych zarówno z przepisami prawa materialnego, jak i procesowego. Kontrola sądów administracyjnych ogranicza się więc do zbadania, czy organy administracji w toku rozpoznawanej sprawy nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na jej wynik. Ocena ta dokonywana jest przy tym według stanu prawnego i na podstawie akt sprawy istniejących w dniu wydania zaskarżonej decyzji. Wyeliminowanie z obrotu prawnego zaskarżonego aktu może nastąpić wówczas, gdy zostanie spełniona przynajmniej jedna z przesłanek, o których mowa w art. 145 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270; dalej: "u.p.p.s.a."). Dodać należy, że zgodnie z art. 134 u.p.p.s.a., Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. 5.1. Zdaniem Sądu, organy trafnie przyjęły, że Spółka nie posiadała na 1 marca 2007 r. nowego planu działalności rolnośrodowiskowej. Taki obowiązek spoczywał zaś na niej, skoro ubiegała się o płatność w związku z rozpoczęciem tego dnia nowego pięcioletniego zobowiązania z tego tytułu. Poprzednie zobowiązanie, rozpoczęte w 2005 r., realizowane było przez Spółkę na podstawie jej planu z [...] czerwca 2005 r. (z późniejszymi zmianami). Zobowiązanie to zostało jednak zmienione, gdyż Spółka powiększyła powierzchnię użytków rolnych na początku 2007 r., tj. w trzecim roku działalności. Okoliczność ta jest bezsporna. Konsekwencją dokonanej zmiany był zaś obowiązek przedstawienia nowego planu działalności na [...] marca 2005 r., dotyczącego nowego, pięcioletniego zobowiązania (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 13 grudnia 2011 r., II GSK 1127/10, dostępny w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, adres: www.nsa.gov.pl, dalej: "CBOSA"). Takiego planu Spółka jednak nie sporządziła. Za nowy plan działalności, o którym mowa w § 5 ust. 4 rozporządzenia RM z 2004 r., nie można bowiem uznać planu z [...] lutego 2007 r., który dotyczył okresu od [...] marca 2005 r. Także planu sporządzonego [...] marca 2008 r. na który powołuje się skarżąca, a który znajduje się w aktach administracyjnych, nie można uznać za plan dotyczący okresu od [...] marca 2007 r., gdyż został on sporządzony rok później. Plan ten wprawdzie obejmuje okres od [...] marca 2007 r. - ale co istotne - został sporządzony dopiero [...] marca 2008 r. Stąd trafny jest wniosek organu, że skarżąca na [...] marca 2007 r. nie sporządziła i nie posiadała nowego planu, o którym mowa w § 2 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia RM z 2004 r., bądź też opracowała go niezgodnie z warunkami przewidzianymi w § 4 tego aktu. Z tej przyczyny organy trafnie przyjęły, że w świetle § 17 ust. 1 rozporządzenia RM z 2004 r., płatność skarżącej nie przysługuje. Zgodnie z ww. przepisem, płatność rolnośrodowiskowa podlega wstrzymaniu i zwrotowi, jeżeli producent rolny nie opracował planu działalności rolnośrodowiskowej, o którym mowa w § 2 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia albo opracował go niezgodnie z warunkami określonymi w § 4 tego rozporządzenia. Podkreślenia wymaga, że zobowiązanie realizowane przez skarżącą jest zobowiązaniem pięcioletnim. Skoro zaś Spółka nie sporządziła nowego pięcioletniego planu na [...] marca 2007 r., gdy rozpoczęła nowe zobowiązanie rolnośrodowiskowe, to nie nabyła prawa do płatności. W ocenie Sądu trafnie zauważył organ odwoławczy, że skarżąca nie posiadając na dzień rozpoczęcia zobowiązania, tj. [...] marca 2007 r. planu działalności rolnośrodowiskowej - nie mogła realizować zobowiązania rolnośrodowiskowego, gdyż dokument ten jest niezbędny do realizacji tego zobowiązania. Tak więc już plan działalności rolnośrodowiskowej skarżącej dotyczący 2007 r. powinien dawać wytyczne do realizacji nowego zobowiązania. Jak jednak wynika z ww. dokumentu, rozpoczęcie realizacji zobowiązania nastąpiło od [...] marca 2005 r., a nie od [...] marca 2007 r. Przedmiotowy plan nie dawał też wytycznych dla realizacji zobowiązania ponad 2010 r. Był to więc nadal plan działalności rolnośrodowiskowej na lata 2005 - 2010, a nie na lata 2007 - 2012. W tej sytuacji nie można uznać, aby skarżąca posiadała nowy plan działalności rolnośrodowiskowej już w 2007 r. Zgodnie zaś z § 5 ust. 4 rozporządzenia RM z dnia 20 lipca 2004 r., w przypadku zwiększenia powierzchni użytków rolnych w trzecim roku i dalszych latach realizacji programu rolnośrodowiskowego, opracowuje się nowy plan działalności rolnośrodowiskowej. Dokument ten powinien zawierać termin rozpoczęcia realizacji planu działalności rolnośrodowiskowej oraz wyszczególnienie grup użytków gruntowych w gospodarstwie rolnym wraz z podaniem ich powierzchni zgodnie ze stanem faktycznym. Skarżąca jednak takiego dokumentu na[...] marca 2007 r. - pomimo zwiększenia powierzchni użytków rolnych w trzecim roku realizacji programu - jednak nie opracowała. Tak więc skarżąca nie posiadała na ww. dzień istotnego dokumentu wymaganego w sytuacji zwiększenia powierzchni użytków rolnych, a w ten sposób niewątpliwie uchybiła przepisowi zarówno § 5 ust. 4, jak również § 2 rozporządzenia RM z 20 lipca 2004 r. w zakresie realizacji zobowiązania rolnośrodowiskowego w oparciu o plan działalności rolnośrodowiskowej. Tym samym stwierdzić należy, że skarżąca nie przestrzegała wymagań, o których mowa w § 2 ust. 1 pkt 1 ww. rozporządzenia, a zgodnie z którym zobowiązanie rolnośrodowiskowe powinno być realizowane przez okres 5 lat lub dłużej, na podstawie planu działalności rolnośrodowiskowej. Bezsporne jest, że plan działalności rolnośrodowiskowej Spółka sporządziła dopiero [...] marca 2008 r. Plan ten uwzględniał bieg zobowiązania na nowo od [...] marca 2007 r. do [...] lutego 2012 r. 5.2. Za chybione lub (i) pozbawione istotnego wpływu na wynik sprawy Sąd uznał zarzuty skargi. Inne, korzystne dla skarżącej decyzje za lata 2007 – 2008, nie są bowiem przedmiotem kontroli Sądu w niniejszej sprawie. Jeżeli nawet Spółce została przyznana płatność za te lata w wyniku niewłaściwego zastosowania przepisów prawa materialnego, to nie oznacza, że organy obowiązane są powielać swoje błędy. Nietrafne jest więc stwierdzenie skarżącej, że sprawa płatności za lata 2009 – 2010 została już przesądzona w decyzjach dotyczących lat 2007 – 2008. Skoro bowiem organy zauważyły swój błąd dopiero w toku późniejszych postępowań za lata 2009 – 2010, to były obowiązane odmówić przyznania wnioskowanych płatności za te lata. Nie można również w związku z tym stawiać skutecznego zarzutu naruszenia zasady zaufania obywatela do organów państwa. Po pierwsze, naruszenie tej zasady nie miało miejsca w postępowaniu za 2009 r., które jest odrębnym postępowaniem od wcześniejszych postępowań zakończonych wydaniem dla Spółki decyzji, przyznających jej płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt za lata 2007 - 2008. Nadto, aby Sąd uwzględnił skargę z powodu naruszenia przepisów postępowania, to uchybienie to musi mieć istotny wpływ na wynik sprawy, w tym przypadku sprawy dotyczącej wnioskowanych przez skarżącą płatności na 2009 r. Z podobnych względów nie można uznać, że w kontrolowanej przez Sąd sprawie doszło do naruszenia zasady praworządności, czy też trwałości decyzji ostatecznych. Decyzje za lata 2007 – 2008 nadal są bowiem decyzjami pozostającymi w obrocie prawnym i nie były przedmiotem kontroli Sądu w niniejszej sprawie. Na koniec należy zauważyć, że w rozpoznawanej sprawie nie znajduje zastosowania § 13 ust. 2 rozporządzenia RM z 2004 r., o którym mowa w pkt 2 uzasadnienia skargi. Organy nie kwestionują bowiem możliwości zwiększenia powierzchni gruntów w ramach realizowanego programu rolnośrodowiskowego. Za niezasadne należy z oczywistych względów uznać żądanie skargi dotyczące stwierdzenia nieważności zaskarżonych decyzji jako wydanych bez podstawy prawnej, czy też z rażącym naruszeniem prawa. Zdaniem Sądu, zarówno zaskarżona, jak i poprzedzająca ją decyzja, nie są dotknięte kwalifikowanymi wadami, powodującymi konieczność stwierdzenia ich nieważności. Decyzje te są odrębnymi rozstrzygnięciami od decyzji za lata 2007 – 2008. Zarzuty skargi w tym zakresie Sąd uznał za oczywiście chybione. Mając na uwadze powyższe, działając na podstawie art. 151 u.p.p.s.a., Sąd orzekł, jak w sentencji wyroku.