II OSK 2174/12

PostanowienieNaczelny Sąd Administracyjny2012-09-28

Skład orzekający: Andrzej Gliniecki

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga kasacyjna, w której nie wskazano podstaw kasacyjnych ani nie uzasadniono zarzutów naruszenia przepisów postępowania, podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna?
Ratio decidendi
Skarga kasacyjna, która nie spełnia wymogów formalnych określonych w art. 176 PPSA, w szczególności nie zawiera oznaczenia podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienia zgodnie z art. 174 PPSA, podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna. Braki te nie podlegają sanacji, ponieważ sąd nie może domniemywać intencji strony skarżącej.
Stan faktyczny
Skarżący S. T. złożył skargę na decyzję Podlaskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku odrzucił jego skargę z powodu nieuzupełnienia braków formalnych, tj. nie złożenia wymaganej liczby odpisów skargi. S. T. wniósł skargę kasacyjną od postanowienia WSA, która została odrzucona przez Naczelny Sąd Administracyjny z powodu niespełnienia wymogów formalnych.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę kasacyjną.

Pełny tekst orzeczenia

Naczelny Sąd Administracyjny, w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Gliniecki po rozpoznaniu w dniu 28 września 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej S. T. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 17 maja 2012 r. sygn. akt II SA/Bk 215/12 odrzucającego skargę S. T. na decyzję Podlaskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2012 r. nr [...] w przedmiocie sprawdzenia legalności usytuowania budynku postanawia: odrzucić skargę kasacyjną Decyzją z [...] stycznia 2012 r. Podlaski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Białymstoku utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Hajnówce z dnia [...] listopada 2011 r., którą umorzono postępowanie administracyjne w sprawie budynku mieszkalnego zlokalizowanego na działce nr [...] w miejscowości G. Skargę na powyższą decyzję złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku S. T. Zarządzeniami Przewodniczącego Wydziału WSA w Białymstoku z dnia 15 marca 2012 r. wezwano skarżącego do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez złożenie dwóch jej odpisów oraz do uiszczenia wpisu w kwocie 500 zł – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. W dniu 22 marca 2012 r. skarżący złożył pismo zatytułowane "Ustosunkowanie się do pisma [...]r." oraz pismo zawierające prośbę przysłania wniosku o przyznanie prawa pomocy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku postanowieniem z dnia 17 maja 2012 r., na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270), - dalej p.p.s.a. odrzucił skargę S. T Sąd podkreślił, że skarżący został wezwany do przedłożenia dwóch odpisów skargi celem ich doręczenia uczestnikom postępowania, którego to obowiązku nie wykonał, będąc prawidłowo pouczony o skutkach prawnych takiego postępowania. Złożone w terminie na uzupełnienie przedmiotowych braków formalnych pismo zawierające ustosunkowanie się strony do odpowiedzi na skargę nie może być potraktowane jak uzupełnienie jej braków formalnych. Porównanie treści skargi i treści "Ustosunkowania się" wskazuje, że to ostatnie nie stanowi na nowo sformułowanej skargi. Nie zawarto w nim wszystkich podniesionych w skardze zarzutów, natomiast zawarto nowe okoliczności. Zauważyć należy, że uczestnicy postępowania, którym wysyłane są odpisy skargi powinni mieć możliwość zapoznania się ze stanowiskiem zawartym w skardze. Tej możliwości zostaliby pozbawieni, gdyby uznać za odpis skargi pismo z 22 marca 2012 r. Poza tym nawet jeśli miałoby ono stanowić taki odpis – to zostało złożone w jednym egzemplarzu. Kolejne jego egzemplarze, znajdujące się luzem w aktach, złożono dopiero 3 kwietnia 2012 r. Tymczasem wezwanie do uzupełnienia braków formalnych dotyczyło dwóch odpisów skargi. Skargę kasacyjną od powyższego postanowienia WSA w Białymstoku wniósł S. T., podnosząc, że pismem zwykłym z dnia 16 lutego 2012 r. złożył dwa odpisy skargi, ale prawdopodobnie została przez skarżącego pomylona sygnatura akt sprawy z uwagi, że skarżący jest stroną postępowania w innych sprawach. W skardze kasacyjnej skarżący zawarł wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie jej odpisów. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku postanowieniem z dnia 13 czerwca 2012 r. odmówił przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna podlega odrzuceniu. Przepis art. 176 p.p.s.a. określa m. in. wymagania materialne (konstrukcyjne) skargi kasacyjnej, którymi są: a) oznaczenie zaskarżonego orzeczenia; b) wskazanie czy jest ono zaskarżone w całości, czy w części; c) przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie; d) wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany. W niniejszej sprawie w skardze kasacyjnej nie wskazano żadnego przepisu, który został przez Sąd I instancji naruszony. Zgodnie z art. 174 p.p.s.a., skargę kasacyjną można oprzeć na naruszeniu prawa materialnego przez błędną wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie oraz na naruszeniu przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sformułowanie ogólnikowego zarzutu naruszenia przepisów postępowania sądowego bądź też brak zarzutu w ogóle nie pozwalają skonkretyzować podstawy kasacyjnej, określonej w powyższym przepisie. Opierając skargę kasacyjną na naruszeniu przepisów postępowania należy wskazać, które przepisy prawa procesowego zostały naruszone przez Sąd i określić, jaki miało to wpływ na wynik sprawy. Należy również nadmienić, iż braki w w/w zakresie nie podlegają sanacji, co w konsekwencji czyni skargę kasacyjną niedopuszczalną (por. postanowienie SN z dnia 12 grudnia 2000 r., sygn. akt V CKN 1780/00, publ. OSN 2001, nr 3, poz. 52). Sąd nie może domniemywać intencji autora skargi kasacyjnej, ani wnioskować, na czym strona skarżąca opiera swoje żądanie rozstrzygnięcia. Stąd też brak przytoczenia podstawy kasacyjnej wymienionej w art. 174 p.p.s.a. oraz jej uzasadnienia jest wadą, która uniemożliwia traktowanie takiego pisma jako skargi kasacyjnej w rozumieniu art. 173 § 1 p.p.s.a. i czyni ją niedopuszczalną. Z powyższych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 178 w zw. z art. 180 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło