I OZ 307/14

Dnia 18 kwietnia 2014 roku Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Robert Sawuła po rozpoznaniu w dniu 18 kwietnia 2014 roku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia E.R. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 28 listopada 2013 roku, sygn. akt III SA/Kr 290/12 odrzucające skargę kasacyjną E.R. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 17 stycznia 2013 roku, sygn. akt III SA/Kr 290/12 w sprawie ze skargi E.R. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia [...] grudnia 2011 roku, Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania postanawia: oddalić zażalenie. Postanowieniem z dnia 28 listopada 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę kasacyjną E.R. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 17 stycznia 2013 r. w sprawie ze skargi E.R. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia [...] grudnia 2011 r. w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania. W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że wyrok oddalający skargę został doręczony w dniu 18 marca 2013 r. pierwszemu pełnomocnikowi skarżącej wyznaczonemu z urzędu oraz w dniu 21 marca 2013 r. samej skarżącej. W związku z wypowiedzeniem przez skarżącą pełnomocnictwa, w dniu 29 kwietnia 2013 r. Okręgowa Rada Adwokacka w Krakowie wyznaczyła nowego pełnomocnika z urzędu. Pełnomocnik ten w dniu 4 lipca 2013 r. wniósł skargę kasacyjną od wyroku oddalającego skargę wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Wniosek ten został oddalony postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 24 lipca 2013 r. Zażalenie na powyższe postanowienie zostało oddalone postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 października 2013 r., I OZ 880/13. W tej sytuacji, na podstawie art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 roku, poz. 270 ze zm.), Sąd odrzucił skargę kasacyjną jako wniesioną po upływie terminu określonego w art. 177 § 1 P.p.s.a. Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła E.R. domagając się jego uchylenia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania oraz zasądzenia kosztów postępowania zażaleniowego. W zażaleniu podniesiono, że pełnomocnik skarżącej dochował terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, gdyż wniósł ją w ciągu 30 dni od daty doręczenie mu wyroku wraz z uzasadnieniem. Podkreślono, że niemożliwe było wcześniejsze, tj. przed otrzymaniem wyroku wraz z uzasadnieniem, sporządzenie skargi kasacyjnej. Ponadto wskazano, że zaskarżone postanowienie pozbawia skarżącej możliwości obrony własnych praw co skutkuje nieważnością postępowania. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 177 § 1 P.p.s.a. skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok, w terminie 30 dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Zgodnie zaś z art. 67 § 5 P.p.s.a. jeżeli ustanowiono pełnomocnika lub osobę upoważnioną do odbioru pism w postępowaniu sądowym, doręczenia należy dokonać tym osobom. W niniejszej sprawie dla skarżącej został ustanowiony pełnomocnik z urzędu. Pełnomocnikowi temu w dniu 18 marca 2013 r. doręczony został wyrok oddalający skargę wraz z uzasadnieniem. Nadanie przesyłki oraz jej doręczenie miało miejsce przed datą wypowiedzenia pełnomocnictwa, tj. dniem 20 marca 2013 r. Zatem termin do wniesienia skargi kasacyjnej w niniejszej sprawie upływał w dniu 17 kwietnia 2013 r. Jednocześnie wyrok wraz z uzasadnieniem został doręczony bezpośrednio skarżącej w dniu 21 marca 2013 r. W konsekwencji nawet jeśli uznać by, że terminu tego nie należy liczyć od chwili doręczenia wyroku pełnomocnikowi z urzędu w związku z późniejszym wypowiedzeniem pełnomocnictwa, to termin do wniesienia skargi kasacyjnej upływałby w dniu 22 kwietnia 2013 r. (gdyż dzień 20 kwietnia 2013 r. wypadał w sobotę). Treść art. 177 § 1 P.p.s.a. jednoznacznie określa bowiem, że trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi kasacyjnej liczony jest od momentu doręczenia wyroku stronie. Nie można zgodzić się z interpretacją powyższego przepisu zaproponowaną w rozpoznawanym zażaleniu, że termin ten powinien być liczony od dnia doręczenia wyroku wraz z uzasadnieniem nowemu pełnomocnikowi z urzędu. Tym bardziej, że wyrok został doręczony nie tylko wcześniej ustanowionemu pełnomocnikowi, ale także bezpośrednio skarżącej. Skoro więc skarga kasacyjna został wniesiona z uchybieniem ustawowego terminu, a jednocześnie oddalono wniosek o jego przywrócenie to skarga ta, jako spóźniona została słusznie odrzucona przez Sąd I instancji. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 ustawy P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.