I FZ 269/12

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Krystyna Chustecka po rozpoznaniu w dniu 13 lipca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia R. L. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 10 kwietnia 2012 r., sygn. akt III SA/Gl 286/12 oddalające wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi R. L. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 30 listopada 2011 r. Nr [...] w przedmiocie w podatku od towarów i usług postanawia: oddalić zażalenie. Zaskarżonym postanowieniem z dnia 10 kwietnia 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w K. z 30 listopada 2011 r. określające R. L. zobowiązania w podatku od towarów i usług za maj, lipiec i sierpień 2007 r. w łącznej wysokości 166.623 zł. Sąd wskazał, że skarżący nie przybliżył jakichkolwiek okoliczności wskazujących na istnienie przesłanek, o których mowa w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) dalej: P.p.s.a. Nie wykazał więc, że wykonanie zaskarżonej decyzji rodziłoby skutek w postaci groźby wyrządzenia mu znacznej szkody, nadto zaś, że powstałe skutki byłyby "trudne do odwrócenia". Przedmiotem sporu są świadczenia o charakterze pieniężnym, z natury rzeczy odwracalne, które mogą zostać w każdym czasie zwrócone. Pogorszenie sytuacji życiowej zobowiązanego nie oznacza samo przez się, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, o jakiej mowa we wskazanym przepisie. Zażalenie od powyższego postanowienia wniósł skarżący wnosząc o jego zmianę i "wydanie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji", ewentualnie o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania. Podkreślił, że w skardze podniósł, że decyzja jest wobec niego niesłuszna i wobec tego żądanie wypłaty odszkodowania przed prawomocnym wyrokiem Sądu jest bezprzedmiotowe. Dodał, że uregulowanie tak wysokiej kwoty spowoduje utratę płynności finansowej w prowadzonej działalności gospodarczej, a to spowoduje wystąpienie znacznej szkody i nieodwracalnych skutki, w szczególności ogłoszenia upadłości prowadzonej działalności gospodarczej. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270) P.p.s.a., przesłanką wstrzymania zaskarżonego aktu jest zajście niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, warunkiem jednak wydania takiego postanowienia jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W analizowanym przepisie chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot wyegzekwowanego świadczenia, albo przez przywrócenie pierwotnego stanu rzeczy. Natomiast trudne do odwrócenia skutki mogą być zarówno prawne, jak i faktyczne. Rodzaj i zakres wystąpienia tych skutków musi być oceniony na podstawie obowiązującego prawa oraz sytuacji faktycznej, w jakiej znalazła się strona obciążona obowiązkami określonymi w decyzji (por. postanowienie NSA z dnia 17 lipca 2008 r., II GZ 139/08, LEX nr 493849). Zdaniem NSA dokonana w zaskarżonym postanowieniu, ocena wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania kwestionowanej decyzji jest właściwa. Prawidłowe jest stanowisko, że skarżący nie wykazał okoliczności uzasadniających wystąpienie przesłanki "znacznej szkody" lub "trudnych do odwrócenia skutków", o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. Skarżący zarówno we wniosku, jak i w zażaleniu, nie przedstawił konkretnych danych, które pozwoliłyby Sądowi przeanalizować jego sytuację finansową pod kątem przesłanek z art. 61 § 3 P.p.s.a. Nie jest bowiem w tym względzie wystarczające twierdzenie skarżącego, że wykonanie kwestionowanej decyzji negatywnie wpłynie na prowadzoną przez niego działalność gospodarczą, skoro skarżący de facto nie wskazał żadnych danych liczbowych, które by umożliwiły ocenę kondycji finansowej przedsiębiorstwa. W tym miejscu należy wskazać, że warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków i ich konkretyzacja w przedstawionym co do zasady przez stronę materiale dowodowym W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego ugruntowane jest stanowisko, że twierdzenia podnoszone we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji powinny bezwzględnie zostać poparte dokumentami źródłowymi (por. postanowienie NSA z 18 marca 2010 r., sygn. akt II FSK 502/09, LEX nr 569795). Mając na uwadze poczynione wyżej rozważania Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.