I SA/Wa 1758/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Skiba Sędziowie: WSA Agnieszka Miernik WSA Maria Tarnowska (spr.) Protokolant starszy referent Agnieszka Bieńkowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 kwietnia 2012 r. sprawy ze skargi Pawła Z. na uchwałę Zarządu Dzielnicy P. z dnia [...] marca 2011 r. nr [...] w przedmiocie zawarcia umowy najmu lokalu mieszkalnego 1. stwierdza, że zaskarżona uchwała została wydana z naruszeniem prawa; 2. stwierdza, że zaskarżona uchwała nie podlega wykonaniu; 3. zasądza od Zarządu Dzielnicy P. na rzecz P. Z. kwotę 457 zł (czterysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. I. Stan sprawy 1. Zarząd Dzielnicy P. w dniu [...] marca 2011 r. podjął uchwałę nr [...] w sprawie rozpatrzenia wniosku o zawarcie umowy najmu lokalu mieszkalnego oraz zakwalifikowania i umieszczenia na liście osób oczekujących na najem lokalu mieszkalnego z mieszkaniowego zasobu W., mocą której rozstrzygnięto o niezakwalifikowaniu i nieumieszczeniu na liście osób oczekujących na najem lokalu P. Z. i M. R.. W uzasadnieniu uchwały wskazano, że P. Z. i M. R.. wystąpili z wnioskiem o zawarcie umowy najmu lokalu nr [...] w budynku przy ul. [...]. Najemcą lokalu była H. Z. - matka P. Z., której została wypowiedziana umowa najmu z powodu niezamieszkiwania w tym lokalu oraz posiadanie tytułu prawnego do innego lokalu. Sprawa została rozpatrzona w oparciu o § 31 ust.1 pkt 1 i § 4 uchwały nr [...] w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu miasta W.. W przypadku wnioskodawców brak jest podstaw do regulacji tytułu prawnego do lokalu nr [...] przy ul. [...], gdyż nie został spełniony warunek określony w § 31 ust.1 pkt 1 uchwały. Niemożliwe jest też pozytywne rozpatrzenie sprawy w oparciu o § 4 uchwały. Z dokumentów dołączonych do wniosku wynika, że dochód wnioskodawców przekracza minimum dochodowe określone w § 4 pkt 2 uchwały. Wniosek P. Z. i M. R.. został zaopiniowany przez Komisję Mieszkaniową w dniu 1 marca 2011 r. W dniu 10 maja 2011 r. P. Z. i M. R.. złożyli wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a uchwałą z dnia [...] czerwca 2011 r. Zarząd Dzielnicy P. oddalił wezwanie jako bezzasadne. Skargę na uchwałę z dnia [...] marca 2011 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł P. Z.; podnosząc, że odmowa zakwalifikowania go do zawarcia umowy najmu narusza art. 6, 7 i 8 oraz art. 10 kpa, w zw. z art. 75 § 1 kpa - domagał się stwierdzenia nieważności tej uchwały. W odpowiedzi na skargę Prezydent W. wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: 1. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji orzekając w sprawie nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Stosownie do art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. W ocenie Sądu skarga jest zasadna, bowiem zaskarżona uchwała narusza przepisy prawa. Wskazać należy, że zaskarżona uchwała z dnia [...] marca 2011 r. nr [...] jest aktem z zakresu administracji publicznej, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zgodnie z którym kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej. Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z dnia 21 lipca 2008 r. I OPS 4/08 (ONSAiWSA 2008/6/90) uznał, że uchwała zarządu dzielnicy m. st. Warszawy, odmawiająca zakwalifikowania i umieszczenia na liście osób oczekujących na najem lokalu mieszkaniowego zasobu gminy jest aktem z zakresu administracji publicznej, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Ustalenie listy osób zakwalifikowanych do zawarcia umowy i oczekujących na najem lokalu nie jest podejmowaniem czynności cywilnoprawnej, bowiem nie kreuje stosunku cywilnoprawnego najmu lokalu, lecz jest wykonywaniem publicznoprawnych zadań gminy i poprzedza podjęcie czynności cywilnoprawnych. Z akt sprawy wynika, że wnioskiem z dnia 23 listopada 2010 r. skarżący P. Z. i M. R.. wystąpili o przydział zajmowanego bez tytułu prawnego lokalu przy ul. [...] z zasobów W., wskazując również do wspólnego zamieszkania córkę - małoletnią O. Z. W dniu złożenia tego wniosku obowiązywała uchwały Rady W. z dnia [...] lipca 2009 r. w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu miasta stołecznego Warszawy (Dz. Urz. Woj. Maz. Nr 132, poz. 3937), i w oparciu o tę uchwałę została podjęta uchwała z dnia [...] marca 2011 r., którą nie zakwalifikowano P. Z. i M. R.. do umieszczenia na liście osób zakwalifikowanych do zawarcia umowy najmu lokalu. Zaskarżona uchwała z dnia [...] marca 2011 r. została wydana na podstawie § 31 ust. 1 pkt 1 i § 4 oraz § 24 ust. 1 uchwały Rady W. z dnia [...] lipca 2009 r. w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu miasta W.. Zgodnie z § 31 ust. 1 pkt 1 uchwały, z osobami, które pozostały w lokalu po opuszczeniu lokalu przez najemcę może zostać zawarta umowa najmu zajmowanego lokalu, jeżeli m. in., osoby te zamieszkiwały z najmcą w lokalu za zgodą właściciela i prowadziły wraz z nim wspólne gospodarstwo domowe przez okres co najmniej ostatnich 7 lat. Zastosowanie tego przepisu organ uzasadnił wskazując, że “Najemcą lokalu była Pani H. Z., której została wypowiedziana umowa najmu za niezamieszkiwanie w przedmiotowym lokalu oraz posiadanie tytułu prawnego do innego lokalu.". Oznacza to, że nie zbadał przesłanek zawartych w przepisie, na który powołał się podejmując zaskarżoną uchwałę, i nie wskazał tych istotnych w sprawie okoliczności w uzasadnieniu uchwały. Zdaniem Sądu, zaskarżona uchwała powinna zostać poprzedzona rzetelnym przeprowadzeniem postępowania dowodowego w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, oraz zawierać stosowne uzasadnienie, wyjaśniać motywy podjętego rozstrzygnięcia. Tymczasem uzasadnienie dołączone do zaskarżonej uchwały właściwego uzasadnienia nie zawiera, i nie wskazuje również, że postępowanie dowodowe zostało w sprawie przeprowadzone. Podkreślić należy, że nie jest wystarczające "uzupełnienie" uzasadnienia podjętej uchwały w odpowiedzi na skargę, bowiem o losie wniosku złożonego przez stronę rozstrzyga uchwała organu podjęta w wyniku rzetelnych i dokładnych ustaleń tego organu. Strona, wobec której takie rozstrzygnięcie podjęto, ma prawo znać racjonalne motywy rozstrzygnięcia, zwłaszcza w sytuacji, gdy jest ono dla niej niekorzystne. Uznać zatem należy, że wydanie zaskarżonej uchwały było przedwczesne, i skutkować musiało stwierdzeniem wydania uchwały z naruszeniem prawa. Zdaniem Sądu organ naruszył przepisy postępowania, tj. art. 7, 77 § 1 i 80 oraz art. 10 kpa, w sposób mogący mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Mając powyższe na uwadze, Sąd, na podstawie art. 147 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji