II SA/Kr 93/12

Sygn. akt II SA/Kr 93 /12 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 20 kwietnia 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mirosław Bator (spr.) Sędziowie : WSA Renata Czeluśniak WSA Agnieszka Nawara-Dubiel Protokolant : Małgorzata Piwowar po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 kwietnia 2012 r. sprawy ze skargi A. Sp. [...] na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 14 listopada 2011 r. nr [...] w przedmiocie obowiązku doprowadzenia przebudowy pomieszczeń do stanu poprzedniego skargę oddala Sygn. II SA/Kr 93/12 Uzasadnienie Decyzją z dnia 30 grudnia 2010 r. znak: [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego po wszczęciu postepowania administracyjnego z urzędu w sprawie dokonanej zmiany sposobu użytkowania pomieszczeń magazynowego i zaplecza budynku Zakładu [...] przy ul. [...] w K., bez wymaganej zgody właściwego organu administracji architektoniczno-budowlanej nakazał "A" Spółce Jawnej, "B" z siedzibą przy ul. [...] w K., inwestorowi robót budowlanych prowadzących do zmiany użytkowania, wykonywanych w budynku przy ul. [...] w K. bez wymaganej zgody właściwego organu architektoniczno-budowlanego obowiązek doprowadzenia przebudowanych pomieszczeń: magazynowego i zaplecza, zlokalizowanych w budynku przy ul. [...] w K. do stanu poprzedniego poprzez: - demontaż zamontowanego w pomieszczeniu magazynu, pieca do [...] wraz z przynależnymi do niego instalacjami, - zamurowanie wykonanego otworu technologicznego pomiędzy pomieszczeniem magazynu i zaplecza, - zdemontowanie zamontowanych w otworze bramy garażowej od strony wschodniej drzwi wejściowych 90 cm oraz okna i przywrócenie rozwiązania poprzedniego. Jako podstawę rozstrzygnięcia wskazano art. 51 ust. 1 pkt 1, art. 80 ust. 2 pkt 1, art. 83 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jednolity Dz. U. z 2006 r. Nr 156 poz. 1118 z późniejszymi zmianami) oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postepowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2010 r. nr 243, poz. 1623). W uzasadnieniu organ wskazał, w dniu 18.03.2009 r. przedstawiciele PINB w K. – Powiat [...] przeprowadzili rutynową kontrolę przedmiotowego obiektu budowlanego w obecności współwłaścicieli p. W. G. oraz pełnomocnika firmy "A", P. Z. B.. W wyniku powyższej kontroli stwierdzono dokonanie przebudowy pomieszczeń: magazynu i zaplecza przedmiotowego budynku dokonanej w wyniku robót budowlano-montażowych w postaci: - zamontowania w pomieszczeniu magazynu, pieca do [...] wraz ze stalowym kominem wyprowadzanym ponad dach przedmiotowego budynku, - wykonaniem otworu technologicznego pomiędzy pomieszczeniem magazynu i zaplecza, - wykonania kanału technologicznego wraz z prowadnicami i wózkiem technologicznym w pomieszczeniu zaplecza, - zamontowanie w otworze bramy garażowej od strony wschodniej drzwi wejściowych 90 cm oraz okna. Zgodnie z oświadczeniem inwestora złożonym do protokołu z kontroli, inwestor nie dokonał zgłoszenia zamiaru wykonania powyższych robót do właściwego organu administracji architektoniczno-budowlanej. W dniu 31.03.2009 r. przedstawiciele PINB w K. – Powiat [...] przeprowadzili ponownie kontrolę, pomieszczeń magazynu i zaplecza w trakcie której ustalono, że do pieca [...] jest doprowadzona instalacja gazowa i elektryczna. W dniu 26.06.2009r. przedstawiciele PINB w K. – Powiat [...] przeprowadzili zgodnie z postanowieniem WINB w K. z dnia 22.05.2009 r. przeprowadzili czynności kontrolne w celu uzupełnienia materiału dowodowego. W trakcie kontroli ustalono, iż komin stalowy odprowadzający spaliny z pieca [...] ponad dachem jest obłożony płytą imitującą komin ceglany. Powołując się na powyższe argumenty PINB w K., stwierdził, że wykonane roboty budowlane należy traktować w świetle przepisu art. 3 pkt 7a Prawa budowlanego jako przebudowę, gdyż został zmieniony układ funkcjonalny. Zgodnie z sugestią wyrażoną w uzasadnieniu decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 11.01.2010r., znak: [...] uchylającej w całości decyzję Powiatowego Inspektora Budowlanego w K. – Powiat [...] z dnia 14.05.2009 r., znak: [...] po analizie zebranego materiału w sprawie PINB nakazał na podstawie art. 50 ust 1 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca Prawo budowlane wstrzymanie prowadzonych robót budowlanych. Organ w przedmiotowej sprawie nie wstrzymał jednak robót budowlanych, gdyż były one już wówczas wykonywane, co w opinii organu wykluczało wstrzymanie robót na podstawie art. 50 ust. 1 w zw. z art. 51 ust. 7 Prawo budowlane. Organ działając na podstawie art. 81 c ust 2 ustawy Prawo budowlane postanowieniem z dnia 26.03.2010r., znak: [...] nałożył natomiast na firmę "A" Spółka Jawna, "B" z siedziba przy ul. [...] w K., obowiązek przedłożenia dokumentów niezbędnych do dalszego prowadzenia postępowania mającego na celu doprowadzenie wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem. PINB stwierdził, że z przedłożonej przez inwestora ekspertyzy technicznej nr [...] "Ocena prawidłowości wykonania prac budowlanych w budynku przy ul. [...] w K." wynika, że nie są spełnione wszystkie warunki konieczne do funkcjonowania przedmiotowego pieca [...] ww. obiekcie. W ww. ekspertyzie stwierdzono brak: odpowiednich dróg ewakuacyjnych oraz hydrantu przeciwpożarowego, brak wentylacji nawiewnej i wywiewnej, brak instalacji alarmowej, monitorującej poziom stężenia gazu pomieszczeni. Stwierdzono również konieczność opracowania projektów technologicznych i branżowych, które określą odpowiednie wymagania, jakimi powinny odpowiadać przedmiotowe pomieszczenia. Powołując się na argumenty przytoczone powyżej PINB w K., stwierdził że przedmiotowe roboty budowlane realizowane w budynku przy ul. [...] w K. prowadzą bezpośrednio do zmiany sposobu użytkowania przedmiotowego budynku organ uznał, za bezzasadne nałożenie na inwestora w trybie art. 51 ust 1 pkt 2 ustawy prawo budowlane obowiązku wykonania robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonanych robót do stanu zgodnego z prawem. Wobec nieprzedłożenia przez inwestora wszystkich dokumentów żądanych postanowieniem z dnia 26.03.2010r. PINB w K. – Powiat [...], stwierdził, iż nie ma on możliwości usankcjonowania robót budowlanych polegających na przebudowie pomieszczeń: magazynowego i zaplecza, zlokalizowanych w budynku przy ul. [...] w K.. Odwołanie od tej decyzji wniosła A. A. – B. zarzucając naruszenie przepisu art. 51 ust. 1 pkt. 1 ustawy Prawo budowlane poprzez nakazanie demontażu pieca wraz z przynależnymi do niego instalacjami zamontowanego w pomieszczeniu magazynu, bez wcześniejszego rozważenia możliwości zalegalizowania wykonanych robót budowlanych w trybie art. 51 ust. 1 pkt. 2 ustawy Prawo Budowlane. Odwołująca podniosła, że zgodnie z przepisem par. 41 ust. 1 ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru [...], na przedmiotowym obszarze dopuszcza się zaopatrzenie w ciepło z indywidualnych źródeł ciepła, a także dopuszcza się budowę lokalnych sieci ciepłowniczych z kotłowniami niskoemisyjnymi odpalanymi gazem lub olejem napędowym. Zdaniem odwołującej, ta funkcja urządzenia jest zgodna z ustaleniami planu i jej zalegalizowanie musi być, dlatego uznane za zgodne z przepisami prawa. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia 14 listopada znak: [...] utrzymał zaskarżoną decyzje w mocy. Jako podstawę rozstrzygnięcia wskazano art. 138 par. 1 pkt. 1 i art. 104 kpa w związku z art. 51 ust. 1 pkt 1 oraz art. 80 ust. 2 i art. 83 ust 2 Prawo budowlane. W uzasadnieniu organ stwierdził, że decyzja wydana w oparciu o art. 51 ust 1 pkt Prawa budowlanego, pomimo błędnego uzasadnienia odpowiada prawu. W ocenie organu II instancji PINB prawidło zakwalifikował w/w roboty budowlane jako przebudowę, o której mowa w art. 3 pkt 7a Prawa budowlanego bez wymaganego pozwolenia na budowę. Ponadto biorąc pod uwagę, że w toku postepowania odwoławczego została ujawniona nowa okoliczność, pominięta przez organ I instancji, tj. fakt, iż ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, obowiązującego od dnia 24 grudnia 2010 r. nie pozwalają na lokalizację [...] na działce nr [...], obr. [...], organ odwoławczy stwierdził, że nakaz doprowadzenia przebudowanych pomieszczeń do stanu poprzedniego jest uzasadniony, jednak z innych przyczyn niż wskazane przez PINB w uzasadnieniu jego rozstrzygnięcia. W toku postępowania odwoławczego INB w K., Mając na uwadze art. 7 i 77 Kpa podjął działania wyjaśniające zwracając się w tym celu do Prezydenta Miasta K. z pismem z dnia 11 lipca 2011 r., znak [...] o udzielenie informacji czy na terenie działki przy ul. [...] w K. na której terenie zlokalizowany jest w/w obiekt istnieje plan miejscowego zagospodarowania przestrzennego. W dniu 8 sierpnia 2011 r., na podstawie pisma Biura Planowania Zagospodarowania Przestrzennego z dnia 4 sierpnia 2011 r., znak: [...] WINB uzyskał informację, iż działka nr [...], obr. [...], na której usytuowany jest budynek przy ul. [...] w K., od dnia 24 grudnia 2010 r. objęta jest ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, zatwierdzonego uchwałą Rady Miasta Krakowa nr CXV/1555/10 z dnia 10 listopada 2010 r. Z treści pisma przesłanego WINB wynika ponadto, że w/w działka znajduje się na terenie oznaczonym na rysunku planu jako UP1: tereny zabudowy usługowej – usługi publiczne. Z treści par. 51 ust. 3 pkt 5 wynika że do terenów działalności usługowej zalicza się także obiekty i urządzenia związane z działalnością [...] i pokrewną, z uwzględnieniem ograniczeń wynikających z par. 8 ust.6. Przepis ten stanowi, że "W granicach obszaru objętego planem (...) obowiązuje zakaz [...]". Na podstawie przytoczonego przepisu WINB stwierdził, że przy ul. [...] w K. nie jest możliwa lokalizacja [...]. Organ podkreślił także fakt, że miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego zgodnie z art. 14 ustawy z dnia 27 marca o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym jest aktem prawa miejscowego. Przywołał także art. 87 ust. 2 Konstytucji RP zgodnie z którym "Źródłami powszechnie obowiązującego prawa Rzeczypospolitej Polskiej są na obszarze działania organów, które je ustanowiły akty prawa miejscowego". Zdaniem WINB dlatego też, z uwagi na stwierdzoną niezgodność przedmiotowych robót budowlanych ze wspomnianym wyżej miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego w przedmiotowej sprawie brak jest podstaw do wydania w oparciu o art. 51 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego decyzji nakazującej wykonanie określonych robót budowlanych mających na celu doprowadzenie wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem. Mając na względzie powyższe organ II instancji uznał przedmiotową decyzje z słuszną, chociaż z innych powodów niż wskazał organ I instancji. Odnosząc się do zarzutów strony odwołującej, iż piec był nieeksploatowany, a prace budowlane zostały wykonane jedynie na użytek pieca, z czego wynika że nie doszło do zmiany przeznaczenia pomieszczeń, WINB nie podzielił poglądu strony. Organ podniósł, iż nie można rozpatrywać wykonanych robót w oderwaniu od celu, któremu służyły. Na zamiar użytkowania, a nie tylko przechowywania pieca, wskazuje bowiem zakres wykonanych robót budowlanych, ustalony w trakcie czynności kontrolnych przeprowadzonych przez PINB w dniach 18 marca 2009 r., 31 marca 2009 r. oraz 22 czerwca 2009 r., a w szczególności wykonanie komina, który ostał wyprowadzony ponad dach budynku. W ocenie WINB nie ma zatem znaczenia, czy w chwili obecnej piec jest faktycznie użytkowany, czy też jedynie gotowy do użytku. Jak dalej argumentuje organ II instancji, nie budzi wątpliwości, że w przedmiotowej sprawie inwestor prowadzący roboty budowlane, które miały na celu stworzenie warunków niezbędnych do uruchomienia pieca gazowego służącego do [...], nie zaś do jego bezpiecznego przechowywania. Skargę na tą decyzję do Wojewódzkiego Sądu administracyjnego w Krakowie wniosła "A" Spółka Jawna "B". Strona skarżąca podniosła, że ani organ I instancji ani organ II instancji nie przeprowadził jakiejkolwiek analizy dotychczasowych warunków bezpieczeństwa i obciążeń, a tym samym nie ustalił, czy warunki bezpieczeństwa obciążeń uległy zmianie, a jeśli tak to na czym by taka zmiana miała polegać. Zdaniem strony skarżącej, organy nadzoru budowlanego ograniczyły się jedynie do opisu zmiany przeznaczenia obiektu budowlanego, podczas gdy sama zmiana przeznaczenia nie stanowi jeszcze zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego. Skarżąca zakwestionowała także zmianę przeznaczenia obiektu budowlanego. W jej interpretacji, z faktu ustalenia przez organy nadzoru budowlanego, że budynek jest zakładem [...] nieodłącznie wynika również świadczenie usług [...] (w tym również polegających na [...]) w istocie więc nie powoduje to zmiany przeznaczenia budynku. Podobnie zdaniem strony zamiana bramy przez jej zamurowanie i wstawienie w jej miejsce drzwi i okien nie stanowi zmiany przeznaczenia budynku jako magazynu. Strona skarżąca wskazała też, iż brama nie jest elementem koniecznym zakwalifikowania danego budynku jako magazynu. Skarżąca podniosła ponadto, że zarówno piec wyposażony w komin, jak i kanał technologiczny z prowadnicami i wózkiem są jedynie urządzeniami technicznymi, które nie podlegają regulacjom prawa budowlanego zgodnie z treścią art. 3 pkt 3 pr. bud. Z powyższego zdaniem strony wynika, że ponieważ urządzenia zamontowane wewnątrz budynku nie są obiektami budowlanymi nie można ich zakwalifikować jako wykonywanie robót budowlanych. Strona skarżąca ponadto wskazała, że organ II instancji wadliwie przyjął, że na terenie, na którym znajduje się budynek, miejscowy plan zabrania funkcjonowania [...]. Zgodnie bowiem z § 3 pkt 5 m.p.z.p. przeznaczeniem dopuszczanym jest lokowanie obiektów i urządzeń związanych z działalnością [...] i pokrewną, z uwzględnieniem ograniczeń wynikających z § 8 ust. 6. Z tekstu opublikowanego w Dzienniku Urzędowym Województwa Małopolskiego nr 604 z 2010 r. oraz w BIP Gminy Miasta Krakowa wynika natomiast, iż w § 8 nie ma ust. 6. Paragraf ten składa się wyłącznie z jednego ustępu, a zatem plan nie przewiduje żadnych ograniczeń w zakresie usług [...]. Organ nadzoru budowlanego powołał się na ograniczenia wynikające z § 8 ust. 1 pkt 6 m.p.z.p., lecz norma ta nie została przywołana w par. 52 ust. 3 pkt 5 m.p.z.p. Poza tym przepis § 8 ust. 1 pkt 6 m.p.z.p. zakazuje lokalizacji [...]. Przedmiotowe pojęcie jest pojęciem prawnym. Pojęcia tego używa ustawa z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach. Tyle tylko, że jak wynika z przepisu art. 7 ust. 1 pkt 4 [...] jest miejscem utylizacji odpadów, jakimi są [...]. Z czego Dalej Skarżąca dalej wywodzi, iż nie sposób uznać, że jakikolwiek racjonalny ustawodawca nie odróżnia tych dwóch pojęć i przyjmuje jakąś inną definicję [...], szczególnie, że słowo [...] odnosi się wyłącznie do odpadów i tylko w takim kontekście jest używane przez system prawny. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Zgodnie z dyspozycją art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Stosownie do przepisu art. 145 p.p.s.a. kontrola ta sprawowana jest w zakresie oceny zgodności zaskarżonych do sądu decyzji z obowiązującymi przepisami prawa materialnego jak i przepisów proceduralnych – o ile ich naruszenie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy tj. treść wydanej decyzji lub postanowienia. Przepis art. 134 § 1 p.p.s.a. stanowi, iż sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Tak więc sąd administracyjny, nie będąc związany granicami skargi, ocenia legalność decyzji administracyjnej w szerokim zakresie niezależnie od trafności zarzutów sformułowanych w skardze jak i ponad te zarzuty – w razie stwierdzenia naruszenia przepisów prawa materialnego bądź postępowania mającego wpływ na wynik postępowania. Przepis art. 151 mówi z kolei, iż w razie nieuwzględnienia skargi sąd skargę oddala. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotem rozpoznania sądu w niniejszej sprawie była decyzja organu nadzoru budowlanego wydana w tzw. postępowaniu naprawczym. Zdaniem sądu decyzja nakładająca na inwestora obowiązek doprowadzenia obiektu do stanu poprzedniego jest prawidłowa. Prawidłowa jest też dokonana przez organ odwoławczy kwalifikacja prawna wykonanych prac oraz podstawa prawna nakazu kierowanego do inwestora. Przede wszystkim wskazać należy, iż prace wykonane przez stronę skarżącą a polegające na przystosowaniu pomieszczenia magazynu do funkcji [...], poprzez montaż specjalistycznego pieca wraz z kanałem i otworem technologicznym a także zamurowanie dotychczasowej bramy i wykonanie drzwi i okna, organ prawidłowo zakwalifikował jako przebudowę. Zgodnie bowiem z definicja zawartą w art. 3 pkt 7a ustawy Prawo budowlane ilekroć w ustawie jest mowa o przebudowie - należy przez to rozumieć wykonywanie robót budowlanych, w wyniku których następuje zmiana parametrów użytkowych lub technicznych istniejącego obiektu budowlanego, z wyjątkiem charakterystycznych parametrów, jak: kubatura, powierzchnia zabudowy, wysokość, długość, szerokość bądź liczba kondygnacji; w przypadku dróg są dopuszczalne zmiany charakterystycznych parametrów w zakresie niewymagającym zmiany granic pasa drogowego. Nie budzi wątpliwości sądu, iż przystosowanie pomieszczeń magazynowych do [...] to zmiana parametrów użytkowych i technicznych obiektu budowlanego. Inne są bowiem wymagania i parametry techniczne obiektów budowlanych funkcjonujących jako magazyny a inne obiektów przeznaczonych do [...]. Prac tych jednocześnie nie sposób zakwalifikować jako rozbudowę, nadbudowę czy też remont. Obojętne przy tym jest, czy wszystkie prace wykonane przy przebudowie można zakwalifikować jako prace budowlane. Istotne jest bowiem to, że w wyniku tych prac (które częściowo mogą nie mieć charakteru robót budowlanych ale instalacji obiektów lub urządzeń już gotowych), obiekt o dotychczasowych parametrach technicznych i użytkowych parametry te zmienia. Zwrócić też należy uwagę, iż zamontowany w obiekcie piec [...] jest obiektem budowlanym a zatem, wbrew stanowisku skarżącego, podlega regulacjom ustawy Prawo budowlane. W myśl bowiem przepisu art. 3 pkt 1b ilekroć w ustawie jest mowa o obiekcie budowlanym - należy przez to rozumieć budowlę stanowiącą całość techniczno-użytkową wraz z instalacjami i urządzeniami. Z kolei art. 3 pkt 3 stanowi, iż ilekroć w ustawie jest mowa o budowli - należy przez to rozumieć każdy obiekt budowlany niebędący budynkiem lub obiektem małej architektury, jak: obiekty liniowe, lotniska, mosty, wiadukty, estakady, tunele, przepusty, sieci techniczne, wolno stojące maszty antenowe, wolno stojące trwale związane z gruntem urządzenia reklamowe, budowle ziemne, obronne (fortyfikacje), ochronne, hydrotechniczne, zbiorniki, wolno stojące instalacje przemysłowe lub urządzenia techniczne, oczyszczalnie ścieków, składowiska odpadów, stacje uzdatniania wody, konstrukcje oporowe, nadziemne i podziemne przejścia dla pieszych, sieci uzbrojenia terenu, budowle sportowe, cmentarze, pomniki, a także części budowlane urządzeń technicznych (kotłów, pieców przemysłowych, elektrowni wiatrowych, elektrowni jądrowych i innych urządzeń) oraz fundamenty pod maszyny i urządzenia, jako odrębne pod względem technicznym części przedmiotów składających się na całość użytkową. W rozumieniu przepisów prawa budowlanego budowlą - a zatem obiektem budowlanym jest zarówno budynek dawnego magazyny wraz z zamontowanymi urządzeniami do [...] jako obiekt stanowiący całość techniczno-użytkową wraz z instalacjami i urządzeniami, jak również i zamontowany tam piec do [...] wraz z urządzeniami mu towarzyszącymi (kanał technologiczny) jako wolno stojące instalacje przemysłowe lub urządzenia techniczne - odrębne pod względem technicznym części przedmiotów składających się na całość użytkową. Prawidłowo organ zakwalifikował prace wykonane w przedmiotowym budynku jako wykonane bez wymaganego pozwolenia na budowę do których zastosowanie ma tzw. postępowanie naprawcze. Zakresowy przedmiot tych prac normowany jest przepisem art. 50 ustawy Prawo budowlane. Stanowi on między innymi, iż w przypadkach innych niż określone w art. 48 ust. 1 lub w art. 49b ust. 1 właściwy organ wstrzymuje postanowieniem prowadzenie robót budowlanych wykonywanych bez wymaganego pozwolenia na budowę albo zgłoszenia. Z kolei przepis art. 51 ust 1 tejże ustawy wskazuje, iż przed upływem 2 miesięcy od dnia wydania postanowienia, o którym mowa w art. 50 ust. 1, właściwy organ w drodze decyzji: 1) nakazuje zaniechanie dalszych robót budowlanych bądź rozbiórkę obiektu budowlanego lub jego części, bądź doprowadzenie obiektu do stanu poprzedniego albo 2) nakłada obowiązek wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem, określając termin ich wykonania. Na podstawie art. 50 ust 7 przepis ten stosuje się odpowiednio jeżeli roboty budowlane, w przypadkach innych niż określone w art. 48 albo w art. 49b, zostały wykonane w sposób, o którym mowa w art. 50 ust. 1 – (czyli między innymi bez wymaganego pozwolenia na budowę lub zgłoszenia). Wykonanie prac o charakterze prac budowlanych i montażowych (instalacji urządzeń i obiektów) w wyniku których powstaje obiekt budowlany (budowla) i klasyfikowany jako przebudowa zdaniem sądu należy zakwalifikować jako inny niż określony w art. 48 lub 49b ust 1 przypadek wykonania prac budowlanych do którego stosować należy regulację zawartą w art. 51 ust 1 ustawy Prawo budowlane. Przesądza o tym charakter wykonanych prac tj. zmiana parametrów technicznych i użytkowych obiektu budowlanego które z definicji nie mogą podlegać procedurze rozbiórkowej (art. 48 i 49b ustawy Prawo budowlane). Nakaz rozbiórki nie może być bowiem kierowany do przedmiotu postępowania jakim jest piec do [...]. Może być natomiast na inwestora nałożony obowiązek - nakaz doprowadzenia obiektu do stanu poprzedniego, sprowadzający się faktycznie do nakazu demontażu zainstalowanego obiektu lub urządzenia. Zdaniem sądu organ prawidłowo zastosował także prawo materialne. Zgodnie z przywołanym wyżej art. 51 ust 1 pkt 1 ustawy prawo budowlane właściwy organ w drodze decyzji: nakazuje zaniechanie dalszych robót budowlanych bądź rozbiórkę obiektu budowlanego lub jego części, bądź doprowadzenie obiektu do stanu poprzedniego albo nakłada obowiązek wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem, określając termin ich wykonania. Ustalając, iż lokalizacja spopielani zwłok jest sprzeczna z zapisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, organ nadzoru budowlanego nie miał możliwości nałożenia na inwestora obowiązków mających na celu legalizacje przedsięwzięcia, z uwagi na niemożność sytuowania tego typu obiektów w obszarze na którym doszło do przedmiotowego zainwestowania. Nakaz doprowadzenia obiektu do stanu poprzedniego mógł w tej sytuacji być jedynym poprawnym rozstrzygnięciem organu kończącym postępowanie naprawcze. Sąd nie podziela stanowiska zajmowanego przez skarżącego, iż plan miejscowy dopuszczał sytuowanie w tym obszarze [...]. Zgodnie bowiem z § 8 ust 1 pkt 6 miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, zatwierdzonego uchwałą Rady Miasta Krakowa nr CXV/1555/10 z dnia 10 listopada 2010 r., w granicach obszaru objętego planem obowiązuje zakaz lokalizacji [...]. Czytając ten przepis łącznie z § 52 ust 1 pkt 5 planu stwierdzić należy, iż w obszarze planu oznaczonym jako UP1, gdzie zlokalizowany jest przedmiotowy obiekt budowlany, dopuszcza się lokalizację obiektów i urządzeń związanych z działalnością [...] i pokrewną z wyjątkiem lokalizacji [...]. Fakt, iż w uchwale wystąpił błąd co do oznaczenia jednostki redakcyjnej zawierającej zakaz tej lokalizacji (w § 52 ust 1 pkt 5 wskazującym na ograniczenia w dozwolonej planem lokalizacji usług [...] błędnie oznaczono jednostkę redakcyjną – zamiast § 8 ust 1 pkt 6 wpisano § 8 ust 6) nie zmienia w żaden sposób faktu, iż w ustaleniach ogólnych planu znalazł się zapis zakazujący lokalizacji [...] na całym obszarze objętym tym planem - także oznaczonym jako UP1 teren zabudowy usługowej – usługi publiczne. Zdaniem sądu wadliwe jest także stanowisko skarżącego, zmierzającego do wykazania, iż termin jakim posługuje się uchwała tj. [...] nie jest zakresowo tożsamy z terminem [...]. Wskazać tu należy, iż terminy te nie są ustawowo definiowane a więc donoszą się do pojęć potocznych. W tym znaczeniu [...] są pojęciami tożsamymi. Brak podstaw, by urządzenie zainstalowane przez skarżącego w dawnym magazynie można określać jedynie jako piec do [...]. Zdaniem sądu równie dobrze można by w stosunku do niego użyć terminu: piec do [...]. Niezależnie bowiem od nazw jakim posługuje się producent tego typu urządzenia czy podmiot go instalujący – obydwa przytoczone wyżej terminy w ten sam precyzyjny sposób opisują jego przeznaczenie. Można by też opisać go w inny sposób np. jako piec do [...]. Możliwość użycia różnych językowych terminów do określenia tego samego urządzenia nie może wpływać na odczytywanie zamieszczonych w planie miejscowym zakazów jego lokalizacji. Dywagacje zawarte w skardze na temat zmiany sposobu użytkowania przedmiotowego obiektu są zdaniem sądu niezrozumiałe. Zaskarżona decyzja nie dotyczyła bowiem zmiany sposobu użytkowania przedmiotowego obiektu, ale tzw. postępowania naprawczego. Organ wskazał wyraźnie podstawę prawną rozstrzygnięcia tj. art. 51 ust 1 pkt 1 ustawy prawo budowlane a uzasadnienie decyzji nie pozostawia wątpliwości jaka jest intencja organu o co stanowi przedmiot jego wyrzeczenia. Wprawdzie organ I instancji postępowanie początkowo prowadził jako postępowanie w przedmiocie zmiany sposobu użytkowania przedmiotowego obiektu (postanowienie z 31 marca 2009 r.), zakończył ją jednak decyzją wydaną w trybie postępowania naprawczego. Taką też podstawę prawną wskazał. Mimo, iż uzasadnienie tej decyzji nie było jednoznaczne (organ nawiązywał w nim do zmiany sposobu użytkowania) to jednak organ odwoławczy w uzasadnieniu do wydanej przez siebie decyzji wskazał, iż rozstrzygnięcie organu I instancji jest prawidłowe aczkolwiek wadliwie uzasadnienie. W ocenie sądu nie było podstaw do prowadzenia postępowania w przedmiocie zmiany sposobu użytkowania obiektu, gdyż zgodnie z art. 71 ust 1 pkt 2 ustawy Prawo budowlane przez zmianę sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części rozumie się podjęcie bądź zaniechanie w obiekcie budowlanym lub jego części działalności zmieniającej warunki: bezpieczeństwa pożarowego, powodziowego, pracy, zdrowotne, higieniczno-sanitarne, ochrony środowiska bądź wielkość lub układ obciążeń. Nie wystarcza zatem przystosowanie pomieszczeń do podjęcia działalności która zmieni dotychczasowe przeznaczenie obiektu ale ustawa wymaga by aby mówić o zmianie sposobu użytkowania, taka działalność musi być faktycznie podjęta. Z materiału znajdującego się w aktach sprawy jak również z treści decyzji nie wynika aby poza przystosowaniem obiektu jako [...] doszło tam do faktycznego rozpoczęcia tego typu działalności. Mając na uwadze powyższe, sąd działając na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.