II SA/Wa 2349/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Antoniuk, Sędziowie WSA Eugeniusz Wasilewski, Waldemar Śledzik (spr.), Protokolant referent stażysta Małgorzata Ciach, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 kwietnia 2012 r. sprawy ze skargi A. G. na postanowienie Komendanta Głównego Policji z dnia [...] sierpnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie niewykonania decyzji administracyjnej w sprawie równoważnika pieniężnego za remont lokalu mieszkalnego - oddala skargę - Komendant Rejonowy Policji w S. decyzją nr [...] z dnia [...] marca 1998 r. przyznał A. G. równoważnik pieniężny za remont lokalu mieszkalnego. Wskazał, że wypłata równoważnika następować będzie corocznie. Wymieniony zwolniony został ze służby w Policji w związku z nabyciem uprawnień emerytalnych z dniem [...] maja 2003 r. Wnioskiem z dnia 27 maja 2011 r. A. G. wystąpił do Komendanta Miejskiego Policji w S. o wszczęcie postępowania egzekucyjnego w administracji w przedmiocie wyegzekwowania zaległości finansowych wynikających z ww. decyzji nr [...] od 2006 r. wraz z ustawowymi odsetkami za zwłokę. W odpowiedzi na powyższy wniosek Komendant Miejski Policji w S. pismem z dnia [...] czerwca 2011 r. stwierdził, iż jako organ policji nie jest organem egzekucyjnym w rozumieniu ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Działając na podatnie art. 6 § 1a i art. 54 § 2 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji A. G. złożył do Komendanta Wojewódzkiego Policji w G. w dniu 9 września 2011 r. skargę na bezczynność Komendanta Miejskiego Policji w S. w zakresie realizacji decyzji administracyjnej nr [...] KRP w S. z dnia [...] marca 1998 r. Postanowieniem nr [...] z dnia [...] lipca 2011 r. Komendant Wojewódzki Policji w G. oddalił skargę zainteresowanego uzasadniając to tym, że skoro w obrocie prawnym nie pozostaje żadna decyzja, co do której mogłoby się toczyć postępowanie egzekucyjne, to nie można mówić o bezczynności organu, a udzielenie pisemnej odpowiedzi przez Komendę Miejską Policji w S. stanowiło właściwy tryb rozpatrzenia wniosku z dnia 27 maja 2011 r. Na powyższe postanowienie zainteresowany złożył zażalenie do Komendanta Głównego Policji, który postanowieniem nr [...] z dnia [...] sierpnia 2011 r. utrzymał w mocy postanowienie nr [...] z dnia [...] lipca 2011 r. Komendanta Wojewódzkiego Policji w G. W uzasadnieniu organ wskazał, że strona w latach 2006-2010 składała oświadczenia mieszkaniowe celem ustalenia uprawnień i wypłaty świadczenia w zakresie równoważnika za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego. Stronie odmawiano jednak przyznania tego równoważnika a słuszność podjętych decyzji potwierdził Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wyrokiem z dnia 5 sierpnia 2010 r. w sprawie o sygn. akt III SA/Gd 293/10 i wyrokiem z dnia 26 maja 2011 r. o sygn. akt III SA/Gd 132/11 - oddalając skargi A. G. za lata 2006 - 2011. Dlatego organ uznał, że roszczenia zainteresowanego wobec Komendanta Miejskiego Policji w S. o wypłatę równoważnika pieniężnego za remont lokalu mieszkalnego są nieuzasadnione. Dlatego Komendant Główny Policji podtrzymał stanowisko organu I instancji postanowieniem nr [...] z dnia [...] sierpnia 2011 r. Powyższe postanowienie stało się przedmiotem skargi A. G. (zwanego dalej także jako "Skarżący") do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w zakresie "realizacji decyzji administracyjnej nr [...] Komendanta Rejonowego Policji w S. z dnia [...] marca 1998 r." na podstawie której przyznano mu prawo do pobierania równoważnika za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego w wysokości przewidzianej dla czterech norm. W uzasadnieniu decyzji Skarżący wskazał, że działanie organów "od samego początku sprawy miało na celu pozbawienie go prawa, jakie nabył na podstawie wskazanej wyżej decyzji". Pismem procesowym z dnia 2 grudnia 2011 r. na wezwanie Sądu o sprecyzowanie swej skargi z dnia 14 listopada 2011 r. Skarżący oświadczył, że "w obecnym postępowaniu wszczętym ze skargi o wyegzekwowanie należności finansowych równoważnika za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego nie żądał przyznania przedmiotowego prawa, lecz wprost realizacji prawa podmiotowego" z tytułu decyzji nr [...] KRP w S.. Inaczej mówiąc, przedmiotem sporu jest wyegzekwowanie w trybie egzekucji administracyjnej wykonania przez organ administracji ostatecznej decyzji z dnia [...] marca 1998 r. nr [...], przyznającej prawo do równoważnika. W ocenie Skarżącego organy wydały w sprawie akty administracyjne odmawiające realizacji ostatecznej decyzji i z tego względu powinny być one dodatkowo wyeliminowane z obrotu prawnego. Podkreślił też, że "w obiegu prawnym pozostała wyłącznie decyzja źródłowa" tj. wskazana wyżej decyzja nr [...] KRP w S. Dlatego wniósł do Sądu również o zobowiązanie "skarżonych organów Policji do przestrzegania obowiązujących przepisów prawa materialnego (...) oraz aby Sąd określił, iż działania organów naruszają wprost art. 2 i 32 Konstytucji RP". W odpowiedzi na skargę Komendant Główny Policji, powołując się na dotychczasowe ustalenia, wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd, stosownie do art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Skarga oceniana w świetle powyższych kryteriów nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z przepisem art. 2 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 229, poz. 1954 ze zm.), egzekucji administracyjnej podlegają należności pieniężne inne niż wymienione w pkt 1 i 2 (podatki, opłaty i inne należności, do których stosuje się przepisy działu II ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa, grzywny i kary pieniężne wymierzana przez organy administracji publicznej), jeżeli pozostają we właściwości rzeczowej organów administracji publicznej. Natomiast w myśl przepisu art. 5 § 1 pkt 1 powołanej ustawy, uprawnionym do żądania wykonania w drodze egzekucji administracyjnej obowiązków określonych w art. 2 jest w odniesieniu do obowiązków wynikających z decyzji lub postanowień organów administracji rządowej i jednostek samorządu terytorialnego – właściwy do orzekania organ I instancji, z zastrzeżeniem pkt 4 (nie dotyczy niniejszej sprawy). Swoją skargę na bezczynność Komendanta Rejonowego Policji w S. Skarżący oparł na przepisach art. 6 § 1 a ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Zgodnie z art. 6 § 1 cyt. ustawy, w razie uchylania się zobowiązanego od wykonania obowiązku wierzyciel powinien podjąć czynności zmierzające do zastosowania środków egzekucyjnych. Natomiast w myśl art. 6 § 1 a komentowanej ustawy, na bezczynność wierzyciela w podejmowaniu czynności, o których mowa w § 1, służy skarga podmiotowi, którego interes prawny lub faktyczny został naruszony w wyniku niewykonania obowiązku oraz organowi zainteresowanemu wykonaniem obowiązku. Postanowienie w sprawie skargi wydaje organ wyższego stopnia. Na postanowienie oddalające skargę przysługuje zażalenie. W rozpoznawanej sprawie bezsporne jest, że w obrocie prawnym nie pozostaje decyzja, co do której mogłoby być prowadzone postępowanie egzekucyjne. Wprawdzie w latach 2006-2010 Skarżący składał oświadczenia mieszkaniowe celem ustalenia uprawnień do wypłaty świadczeń z tytułu równoważnika za remont zajmowanego mieszkania, to jednak decyzjami Komendanta Miejskiego Policji w S. nr [...] z dnia [...] kwietnia 2010 r, utrzymanymi w mocy przez Komendanta Wojewódzkiego Policji w G. odpowiednio decyzjami nr [...] z dnia [...] maja 2010 r. odmówiono mu wypłaty tych świadczeń, a Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wyrokiem z dnia 5 sierpnia 2010 w sprawie o sygn. akt III SA/Gd 293/10 skargi A. G. oddalił. Podobnie, również oświadczenie mieszkaniowe złożone przez zainteresowanego za 2011 r. rozpatrzone zostało przez Komendanta Miejskiego Policji w S. odmownie – poprzez wydanie decyzji nr [...] z dnia [...] stycznia 2011 r. o odmowie wypłaty równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego za rok 2011 r. Decyzję tę utrzymał w mocy Komendant Wojewódzki Policji w G. (decyzją nr [...] z dnia [...] lutego 2011 r.), a Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wyrokiem z dnia 26 maja 2011 r. w sprawie o sygn. akt III SA/Gd 132/11 skargę skarżącego oddalił. Ponadto wobec Skarżącego Komendant Miejski Policji w S. wydał decyzję nr [...] z dnia [...] marca 2011 r. o cofnięciu z dniem [...] stycznia 2006 r. uprawnienia do równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego przyznanego w dniu [...] marca 1998 r. decyzją nr [...] Komendanta Rejonowego Policji w S., które zostało utrzymane w mocy przez organ II instancji (tj. KWP w G.) decyzją nr [...] z dnia [...] maja 2011 r. Również i w tym zakresie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wyrokiem z dnia 22 września 2011 r. w sprawie o sygn. akt III SA/Gd 279/11 oddalił skargę skarżącego na tę decyzję. W świetle powyższego stanu faktycznego uznać należy, że zarzucane przez Skarżącego naruszenie zarówno przepisów ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, jak też przepisów prawa materialnego, nie znajdują uzasadnienia albowiem zaskarżone organy nie są zobowiązane do wykonania obowiązku wskazanego przez Skarżącego, w tym w szczególności z tytułu – jak to ujął zainteresowany – "decyzji źródłowej nr [...] Komendanta Rejonowego Policji w S." i tym samym organy nie pozostają w bezczynności w zakresie obowiązku podjęcia czynności zmierzających do zastosowania środków egzekucyjnych. Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w sentencji wyroku.