II SAB/Bd 22/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Grzegorz Saniewski Sędziowie: sędzia WSA Wojciech Jarzembski (spr.) sędzia WSA Renata Owczarzak Protokolant Paweł Staniszewski po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu [...] 2012 r. sprawy ze skargi P. Sp. z o.o. w I. w przedmiocie przewlekłości postępowania prowadzonego przez Burmistrza S. w sprawie ustalenia warunków zabudowy. oddala skargę. Przedsiębiorstwo [...] "A." Sp. z o.o. w I. złożyło skargę na przewlekłość postępowania Burmistrza S. przedstawiając przebieg podejmowanych czynności, wnosząc o wyznaczenie Burmistrzowi terminu załatwienia sprawy prowadzonej pod numerem [...] na podstawie art. 149 § 1, zd. 1 p.p.s.a., zarządzenie wyjaśnienia przyczyn i ustalenie osób winnych niezałatwienia sprawy w terminie, zarządzenie podjęcia środków zapobiegających naruszeniu terminów załatwiania spraw przez Burmistrza Miasta S. w przyszłości, stwierdzenie, że niezałtwienie sprawy w terminie miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa na podstawie art. 149 § 1, zd. 2 p.p.s.a., wymierzenie Burmistrzowi grzywny określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a., wskazując, że wnioskiem o ustalenie warunków zabudowy (rozbiórki) i zagospodarowania terenu wystąpiło 17 lutego 2011 r. Odpowiadając na skargę organ potwierdzając złożenie [...] lutego 2011 r. wniosku, po przedstawieniu dokonanych czynności wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w B. zważył, co następuje: W myśl art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczym i między tymi organami a organami administracji rządowej, przy czym zgodnie z § 2 tegoż artykułu kontrola, o której mowa, jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd rozpoznaje sprawę rozstrzygniętą ostatecznie w toku postępowania administracyjnego tj. po wyczerpaniu toku odwoławczego tego postępowania z punktu widzenia legalności, tj. zgodności z prawem całego toku postępowania administracyjnego i prawidłowości zastosowania przepisów prawa materialnego. Zgodnie z przepisem art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłość postępowania w przypadkach, w których należy wydać decyzję administracyjną, niektóre kategorie postanowień, względnie inny akt lub podjąć czynność z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, jak też pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego w indywidualnych sprawach. O dopuszczalności omawianej skargi decyduje, zgodnie z art. 52 § 1 wskazanej ustawy, uprzednie wyczerpanie środków zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym. W przypadku bezczynności takim środkiem jest zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 Kpa, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl, art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania (art. 37 § 1 Kpa). Złożenie powyższego zażalenia jest jedynie warunkiem formalnym rozpoznania skargi, w związku z czym Sąd rozpoznaje ją bez względu na wynik postępowania zażaleniowego. W trakcie rozpatrywania skargi wniesionej na bezczynność organu administracji publicznej lub przewlekłość postępowania sąd administracyjny, będąc stosownie do art. 134 § 1 ww. ustawy z 30 sierpnia 2002 r. związany granicami sprawy, ogranicza się wyłącznie do ustalenia, czy organowi można przypisać lub nie - stan bezczynności lub przewlekłe załatwianie sprawy. Sąd nie jest natomiast władny zajmować stanowiska w kwestiach merytorycznych. Nadto, w razie uwzględnienia takiej skargi, sąd wyłącznie, w myśl art. 149 § 1 tej ustawy zobowiązuje organ do załatwienia sprawy w określonym terminie (poprzez wydanie decyzji, innego aktu lub podjęcie czynności) nie wypowiadając się co do samego sposobu załatwienia, w tym co do treści przyszłego rozstrzygnięcia, czy też co do rodzaju czynności jakie organ powinien podjąć w sprawie. Niewątpliwie zgodnie z przepisem art. 12 § 1 Kpa organy administracji publicznej powinny działać w sprawie wnikliwie i szybko, posługując się możliwie najprostszymi środkami prowadzącym do jej załatwienia. Powyższa zasada pozostaje w bezpośrednim związku z art. 7 i 8 Kpa zobowiązującymi wymienione organy do stania na straży praworządności i uwzględniania słusznego interesu obywateli, a także pogłębiania zaufania obywateli do organów państwa. Wyrażona w art. 12 Kpa zasada szybkości postępowania została skonkretyzowana w art. 35 Kpa, którego § 1 stanowi, że organy administracji publicznej mają obowiązek załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki, a § 3 określa terminy załatwiania spraw -załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania. Do wskazanych wyżej terminów nie wlicza się terminów przewidzianych przepisami prawa dla dokonania określonych czynności, okresów zawieszenia postępowania i okresów opóźnień spowodowanych z winy strony, czy wreszcie powstałych z przyczyn niezależnych od organu (art. 35 § 5 Kpa). W przeciwieństwie do skargi na bezczynność organu, skarga na przewlekłe prowadzenie postępowania jest instytucją nową, wprowadzoną do art. 3 § 2 pkt 8 ppsa z dniem 11 kwietnia 2011 r. ustawą z dnia 3 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy Kodeks postępowania administracyjnego i ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2011 r., Nr 6, poz. 18). Nowela grudniowa nie określa na czym polega "przewlekłe prowadzenie postępowania". Brak jest też w tej kwestii stanowiska w publikowanym orzecznictwie sądów administracyjnych. Zważywszy, że bezczynność dotyczy bezskutecznego upływu terminu załatwienia sprawy, a więc okresu po terminach z art. 35 § 3 i 36 Kpa, bowiem w świetle art. 37 § 2 Kpa dopiero wówczas strona może podjąć czynności zmierzające do usunięcia tego stanu, a następnie wnieść skargę na bezczynność, to - zdaniem orzekającego w niniejszej sprawie składu Sądu - przewlekłe prowadzenie postępowania będzie miało miejsce wówczas, gdy organ nie pozostaje jeszcze w bezczynności (nie przekroczył ustawowych i ustalonych terminów załatwienia sprawy), ale mimo to postępowanie prowadzone jest zbyt długo, np. z powodu podejmowania czynności w długich odstępach czasu lub bezzasadnego korzystania przez organ z możliwości wyznaczenia nowego terminu załatwienia sprawy. Inaczej mówiąc przewlekłość postępowania zachodzi, gdy postępowanie trwa dłużej niż jest to konieczne (mając na uwadze charakter sprawy), przy jednoczesnym barku bezczynności. Stosownie do przepisu art. 133 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Sąd wydając wyrok po zamknięciu rozprawy na podstawie akt sprawy. Z akt postępowania administracyjnego wynika, że co prawda wniosek strony skarżącej wpłynął do organu [...] lutego 2011 r., ale był to wniosek niekompletny i został uzupełniony dopiero [...] maja 2011 r. Z akt sprawy wynika także, że organ tj. Burmistrz S. po tej dacie podejmował różne, wymagane przepisami prawa a więc nieodzowne czynności. Z akt wynika, także, że strona skarżąca świadoma swoich praw, również podejmowała różne czynności m.in. składając [...] grudnia 2011 r. zażalenie do Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego, co także - obiektywnie rzecz biorąc - wydłużyło tok postępowania. Organ ten - tzn. Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego rozstrzygnął sprawę dopiero [...] stycznia 2012 r. Analiza akt sprawy i podejmowanych czynności prowadzi Sąd do jednoznacznego wniosku, iż w przedmiotowej sprawie nie zachodzi przewlekłość postępowania i podejmowane są przez organ nakazane prawem czynności, aczkolwiek obowiązkiem organu było zawiadomienie stosowanie do 36 § 1 Kpa strony o niemożliwości zakończenia sprawy i wskazanie nowego terminu jej załatwienia. Nie wykonanie tego obowiązku nie może jednak skutkować uwzględnieniem skargi.