II SA/Bd 48/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Grzegorz Saniewski Sędziowie: sędzia WSA Wojciech Jarzembski sędzia WSA Renata Owczarzak (spr.) Protokolant Paweł Staniszewski po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 24 kwietnia 2012 r. sprawy ze skargi Stowarzyszenia [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia. oddala skargę Decyzją z dnia [...] Burmistrz[...], po rozpoznaniu wniosku D. B., na podstawie art. 71 ust. 1 i 2 pkt 2, art. 75 ust. 1 pkt 4 oraz art. 82 i art. 85 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. Nr 199, poz. 1227 z późn. zm.) - dalej u.o.o.ś, a także § 3 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004 r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko (Dz. U. Nr 257, poz. 2573 z późn. zm.) w związku z § 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. Nr 213, poz. 1397) i art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.), ustalił środowiskowe uwarunkowania zgody na realizację przedsięwzięcia pn. Budowa elektrowni wiatrowej o wysokości od 46 do 78 m npt i mocy 600 kW wraz z infrastrukturą energetyczną, tj. stacją transformatorową i linią przesyłową na działce nr 46/2 położonej w obrębie ewidencyjnym[...]. W uzasadnieniu organ orzekający podniósł, iż pismem z dnia 13 stycznia 2010 r. zwrócił się do Regionalnego Dyrektora [...] oraz Państwowego Powiatowego Inspektora [...] o opinię w zakresie potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko i ewentualnego zakresu raportu dla planowanego zadania, realizując tym samym dyspozycję art. 64 ust. 1 oraz art. 78 ust 1 pkt 2 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, które to organy uznały, iż dla planowanego przedsięwzięcia istnieje konieczność przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko, określając jednocześnie zakres raportu o oddziaływaniu na środowisko. Wymagany dokument p.n.: "Raport o oddziaływaniu na środowisko dla budowy elektrowni wiatrowej wraz z infrastrukturą energetyczną tj.: stacją transformatorową i linią przesyłową na działce Nr 46/2 położonej w obrębie [...]" został opracowany w marcu 2011 roku przez zespół projektowy - mgr inż. E. R., mgr I. B., dr inż. S. A. Pismem z dnia 16 marca 2011 r. Burmistrz[...], działając na podstawie art. 77 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. Nr 199, poz. 1227 z późn. zm.), zwrócił się do Regionalnego Dyrektora [...] w [...] oraz Państwowego Powiatowego Inspektora [...]z wnioskiem o uzgodnienie warunków realizacji omawianego przedsięwzięcia, skutkiem czego inwestycja została uzgodniona i zaopiniowana, a treść tych uzgodnień została przez organ uwzględniona i w całości zawarta w decyzji (art. 85 ust. 2 pkt 1 ppkt b ww. ustawy). Raport został wpisany do publicznie dostępnego wykazu danych o środowisku (karta Nr[...]) prowadzonego na stronie internetowej. Zawiadomieniem z dnia [...] (zgodnie z art. 33 ust. 1 oraz art. 79 ust. 1 u.o.o.ś. ) podano do publicznej wiadomości (poprzez publikację na stronie internetowej www.bip [...].pl zakładka ochrona środowiska i wywieszenie na tablicy ogłoszeń Urzędu Miejskiego w[...]) informację o przystąpieniu do przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko wnioskowanej inwestycji. Zważywszy jednak na uchybienia wynikające z niedostatecznego zastosowania art. 3 ust. 1 pkt 11 u.o.o.ś w dniu 23 maja 2011 r. ponownie organ zawiadomił o przystąpieniu do przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko wnioskowanej inwestycji wyznaczając 21 dniowy termin składania uwag i wniosków tj. od dnia 23 maja 2011 r. do 13 czerwca 2011 r. Celem właściwego podania informacji do publicznej wiadomości na mocy ww. przepisu zawiadomienie poza publikacją według dotychczasowej praktyki (tj. na stronie internetowej www.bip. [...]i.pl zakładka ochrona środowiska i tablicy ogłoszeń Urzędu Miejskiego w[...]) wywieszono również na tablicach ogłoszeń sołectw[...], przy czym zamieszczenie dokumentu na tablicy ogłoszeń sołectwa [...] uznano za publikację w miejscu realizacji inwestycji. Po przeanalizowaniu dokumentów sprawy, w tym raportu oddziaływania inwestycji na środowisko zawiadomieniem z dnia 5 lipca 2011 r. ponownie dokonano wyłożenia raportu do publicznego wglądu, z udziałem nowych stron postępowania. Z ww. opracowania wynikało bowiem, iż nieznacznie przesunięto lokalizację elektrowni, w związku z czym nastąpiła zmiana obszaru jej oddziaływania, a tym samym stron postępowania i w efekcie wystąpiła konieczność powtórzenia procedury udziału społeczeństwa w prowadzonym postępowaniu administracyjnym. Zawiadomienie zostało doręczone obecnym stronom postępowania, podano do publicznej wiadomości w sposób zwyczajowo przyjęty oraz zamieszczono w publicznie dostępnym wykazie danych o środowisku – karta[...]. W terminie przewidzianym na składanie uwag i wniosków tj. od 6 lipca 2011 r. do 27 lipca 2011 r. kolejny raz strony oraz społeczeństwo wyraziły swoje sprzeciwy w złożonych wnioskach i protestach. Pismem z dnia 28 lipca 2011 r. poinformowano strony o zakończeniu procedury rozpatrzenia wniosku w przedmiotowej sprawie, możliwości zapoznania ze zgromadzonym materiałem dowodowym oraz składania wniosków i uwag. Jednocześnie według stosowanej praktyki dane o zawiadomieniu wprowadzono do publicznie dostępnego wykazu danych o środowisku - umieszczono w karcie nr [...][...]. Odnosząc się do wniesionych uwag, w związku z ich powtarzalnością, zostały one pogrupowane i rozpatrywane przez organ według zagadnień tematycznych. Uwagi te dotyczą: • lokalizacji elektrowni wbrew stanowisku przyjętemu w opracowaniu [...] Biura Planowania Przestrzennego i Regionalnego we[...]; • zagrożeń dla zdrowia i życia ludzi spowodowanych m.in. emisją hałasu; • zakłóceń w korzystaniu z telewizji, internetu, telefonu; • ograniczeń w rozporządzaniu majątkiem, w aspekcie przyszłego zagospodarowania działek pod budownictwo, spadku jego wartości i atrakcyjności terenu. Rozpatrując kwestię lokalizacji elektrowni organ nadmienił, że w aktualnym porządku prawnym brak jest jakiegokolwiek odniesienia do zagadnień dotyczących minimalnej odległości elektrowni wiatrowej od zabudowy, a lokalizacja tego typu obiektów uwarunkowana jest oddziaływaniem na klimat akustyczny, które każdorazowo badane jest dla konkretnego rodzaju turbiny w określonym obszarze, co w przypadku ww. inwestycji w ocenie organu zostało poczynione, bowiem odległość posadowienia elektrowni od zabudowy musi zapewniać dotrzymanie norm zawartych w rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 14 czerwca 2007 r. w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku. Odnosząc się do drugiej grupy problemów organ zauważył, że na etapie planowania inwestycji przeprowadzono analizę wariantów lokalizacji elektrowni w kontekście oddziaływania na klimat akustyczny. Zbadano, iż przy wnioskowanym położeniu elektrowni wartości graniczne hałasu dla najbliżej usytuowanych budynków mieszkalnych wahają się od 33,8 dB do 39,9 dB, podczas gdy normy określone w rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 14 czerwca 2007 r. w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku, stanowią dla terenów zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej 40 dB i dla terenów zabudowy zagrodowej 45 db w przedziale czasu odniesienia równym jednej najmniej korzystnej godzinie nocy, natomiast w odniesieniu do przedziału czasu równego 8 najmniej korzystnym godzinom dnia kolejno po sobie następującym wartości te odpowiednio wynoszą 50 dB i 55 dB. Zdaniem organu inwestycja zapewnia dotrzymanie norm hałasu zarówno w porze dnia jak i nocy, jednak z uwagi na graniczne wartości tego parametru opcję tą odrzucono. Przyjęto natomiast inny wariant; w którym lokalizację obiektu przesunięto w głąb działki, zwiększając odległość od zabudowań. W rozwiązaniu tym natężenie dźwięku zamyka się w przedziale od 33,4 dB do 37,9 dB, a szczegółowa analiza poziomu hałasu emitowanego przez elektrownię zlokalizowaną na działce nr 46/2 dla najbliżej położonych terenów zabudowy jednorodzinnej i zagrodowej została przedstawiona w raporcie oddziaływania na środowisko. Kolejny zgłoszony problem dotyczył zakłóceń w korzystaniu z telewizji, internetu i telefonu, lecz zagadnienie to w ocenie organu zostało omówione w raporcie oddziaływania na środowisko planowanej elektrowni w rozdziale zatytułowanym "Sygnał radiowo - telewizyjny, telefonia komórkowa i urządzenia GPS", ponieważ oddziaływanie to związane jest z faktem, iż generator elektrowni jako maszyna elektryczna w czasie pracy wytwarza lokalnie pola elektromagnetyczne. Częstotliwość tych pól mieści się w zakresie od kilkudziesięciu do kilkuset Hz, natomiast sygnał radiowo - telewizyjny wykorzystuje dużo wyższe częstotliwości fal tj. od 100 kHz do 100 MHz. W związku z powyższym wpływ pola elektromagnetycznego indukowanego przez generator elektrowni wiatrowej na sygnał radiowo-telewizyjny w opinii organu nie występuje, ponieważ charakteryzują się one innymi zakresami częstotliwości. Odnośnie telefonii komórkowej w Polsce operatorzy korzystają z dwóch zakresów częstotliwości: 900 MHz i 1800 MHz, dlatego analogicznie organ stwierdził, iż pole elektromagnetyczne generowane przez prądnicę elektrowni wiatrowej nie będzie miało wpływu na sieć telefonów komórkowych ze względu na inny zakres częstotliwości. Odnosząc się do zarzutów dotyczących obaw co do zmniejszenia wartości gruntów, organ podkreślił, że temat ten nie może być przedmiotem rozpatrzenia w niniejszym postępowaniu, które rozstrzyga kwestie wpływu inwestycji na środowisko, a nie sprawy własności, czy majątkowe, dlatego postulat ten nie zasługuje na uwzględnienie niemniej jednak wskazano, że realizacja inwestycji nie zmieni dotychczasowego przeznaczenia terenów, które nadal będą gruntami rolnymi. Odwołując się do spadku atrakcyjności terenów przeznaczonych pod budownictwo, organ przytoczył fragment raportu: "Doświadczenia gmin na terenie, których wybudowano w Polsce farmy wiatrowe ([...]), dowodzący, że elektrownie wiatrowe pozytywnie wpływają na rozwój turystyki, postrzegane są jako atrakcje turystyczne, a z czasem stają się lokalnymi symbolami. Ponadto organ zwrócił uwagę, że wybór przedsięwzięcia poprzedzony był rozpatrzeniem wariantów jego realizacji - opcja zerowa tj. nie podejmowanie inwestycji zapewniałoby utrzymanie dotychczasowego stanu, co wiąże się z dalszym zanieczyszczeniem powietrza pochodzącym z konwencjonalnych źródeł energii, z drugiej zaś strony, nie wprowadzałoby żadnych zmian w środowisku - nowych oddziaływań na środowisko. Wariant polegający na realizacji inwestycji zakłada budowę elektrowni wiatrowej będącej urządzeniem proekologicznym, którego użytkowanie nie wiąże się z wykorzystaniem zasobów naturalnych, oparte jest jedynie o siłę wiatru. Eksploatacja siłowni nie powoduje wprowadzania do środowiska ścieków i odpadów oraz zanieczyszczenia powietrza atmosferycznego. Urządzenie wpłynie korzystnie na zmniejszenie emisji zanieczyszczeń energetycznych. Uruchomienie instalacji zdaniem organu odbędzie się jednak kosztem zmian w istniejącym krajobrazie, wprowadzenia nowego źródła hałasu, emisji pól elektromagnetycznych. Ponadto duża wysokość obiektu stwarza prawdopodobieństwo kolizji przelatujących ptaków z łopatami turbiny. Nie bez znaczenia jest wpływ drgań generowanych przez elektrownie. Racjonalnym wariantem alternatywnym byłoby zmniejszenie skali przedsięwzięcia - elektrownia o mniejszej mocy i niższej wieży, co obniżyłoby wpływ inwestycji na krajobraz i ograniczyło ewentualne kolizje z ptakami. Jednakże z uwagi na niższy maszt urządzenie wywoływałoby większe zagrożenie hałasem, a mniejsza produktywność powodowała nieopłacalność inwestycji w związku z czym uzasadnione jest poddanie szczegółowej analizie wariantu proponowanego przez inwestora jako wariantu przewidzianego do realizacji. Ustalenia zawarte w raporcie zdaniem organu świadczą, że planowana inwestycja nie wpłynie znacząco na pogorszenie aktualnego stopnia zanieczyszczenia środowiska, przyjęte rozwiązania techniczne organizacyjne oraz zabezpieczenia ekologiczne skutecznie ograniczą ewentualne oddziaływanie do terenu inwestycji, i tym samym przedsięwzięcie nie wymaga ustanowienia obszaru ograniczonego użytkowania. W odniesieniu do planowanej inwestycji stwierdzono, że nie zachodzą przesłanki określone art. 82 ust. 2 przedmiotowej ustawy, w związku z czym nie nałożono konieczności przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko w ramach postępowania w sprawie wydania pozwolenia na budowę. Zachowując ustawowy termin, odwołania od powyższej decyzji złożyli: Stowarzyszenie na Rzecz Rozwoju[...], J. M., J. M., G. i A. R., D. i H. R., M. i M. K., K. G., D. i R. K., D. i S. Ż., E. Z., T. G. i T. Sz. W tożsamych co do treści odwołaniach p. J. M., J. M., G. i A. R., D. i H. R., M. i M. K., K. G., D. i R. K., E. Z. T. G. i T. Sz. poinformowali, że nie wyrażają zgody na realizację przedsięwzięcia objętego zaskarżoną decyzją. Precyzując złożone odwołania: 1. M. i M. K. wyjaśnili, że są właścicielami działek 48/3, 40/5, 40/6, 40/7, 40/8. Poinformowali, że ich dzieci, a przynajmniej jedno wyraziło chęć pobudowania się i zamieszkania na tamtejszych gruntach, co będzie miało niekorzystny wpływ środowiska na życie i zdrowie z chwilą wybudowania elektrowni wiatrowej na działce 46/2. Nie chcą mieć nad głowami wiatraków, które przynoszą szkodę życiu i zdrowiu mieszkańców, choć na pewno jest to korzystne finansowo dla właściciela działki, na której one mają stanąć jak i samego inwestora. 2. R. i D. K. poinformowali natomiast, że są współwłaścicielami nieruchomości o nr ewidencyjnym 50/1. Jest ona oddalona 320 m od miejsca, w którym ma być usytuowana elektrownia wiatrowa, 3. T. G. wyjaśniła, że jest właścicielką nieruchomości o nr ewidencyjnym 36/1, która jest oddalona 460 m od miejsca lokalizacji elektrowni, 4. K. G. wyjaśnił, że jest właścicielem nieruchomości o nr ewidencyjnym 48/4, która jest oddalona 500 m od miejsca lokalizacji elektrowni wiatrowej, 5. T. Sz. poinformował, że jest właścicielem gruntu rolnego - działka o nr ewidencyjnym 18/1, która jest położona 335 m od miejsca, w którym ma być usytuowana elektrownia wiatrowa, 6. E. Z. wyjaśniła, że jest właścicielką nieruchomości o nr ewidencyjnym 15/1 położonej w miejscowości[...], która jest oddalona 500 m od miejsca lokalizacji elektrowni. D. i S. Ż. zarzucili natomiast naruszenie przez organ I instancji zasady czynnego udziału stron w postępowaniu. Wyjaśnili, że dopiero w lipcu 2011 r. zaczęli być traktowani tak jak strona postępowania, przy czym owo traktowanie sprowadzało się do przesyłania zawiadomień dotyczących postępowania w sprawie wydania decyzji, a następnie poprzez doręczenie zaskarżonej decyzji. Podnieśli, że nie trudno zauważyć, że działanie Burmistrza [...] uniemożliwiło im czynny udział w każdym stadium postępowania, a to z kolei pozbawiło ich możliwości wglądu w akta sprawy oraz otrzymania odpisów, prawa inicjatywy dowodowej, uczestnictwa w planowanych terminach przeprowadzanych dowodów. Pozbawiło również prawa do ostatniego słowa, czyli uniemożliwiło wypowiedzenie się w kwestii materiału dowodowego przed podjęciem rozstrzygnięcia w sprawie. Podobnie, Stowarzyszenie na Rzecz Rozwoju Sołectw: [...] zarzuciło organowi I instancji naruszenie prawa procesowego w szczególności art. 10 kpa, poprzez nie zapewnienie odwołującemu się czynnego udziału w postępowaniu. Wskazując na ten zarzut wniosło o uchylenie zaskarżonej decyzji. Samorządowe Kolegium Odwoławcze we [...] po rozpatrzeniu odwołania, decyzją z dnia [...] r., znak: [...] orzekło o utrzymaniu w mocy zaskarżonej decyzji. Zdaniem organu odwoławczego, akta sprawy i treść zaskarżonej decyzji świadczą o tym, że przepis art. 80 ust. 1 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko nie został przez organ I instancji naruszony. W szczególności, warunki określone przez Regionalnego Dyrektora [...] zostały w decyzji uwzględnione, podobnie, jak zalecenia opinii Państwowego Powiatowego [...]. Przy analizie wpływu przedsięwzięcia na środowisko organ uwzględniał informacje zawarte w raporcie oddziaływania na środowisko, natomiast szerokie uzasadnienie zaskarżonej decyzji wskazuje, że organ I instancji rozważał również zasadność postulatów zgłaszanych przez społeczeństwo w ramach jego udziału w postępowaniu; badał też różne warianty przedsięwzięcia. Organ odniósł się także do kwestii transgranicznego oddziaływania przedsięwzięcia, które w jego ocenie w tym przypadku nie jest możliwe, dlatego zdaniem Kolegium, stanowisko w tym względzie jest uzasadnione. Dodatkowo podniesiono, że ustawodawca w art. 82 ust. 1 oraz art. 85 ust. 1 ustawy określił szczegółowo, co winno się składać na treść decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach i jej uzasadnienie - określił również, że załącznikiem do decyzji jest charakterystyka przedsięwzięcia (art. 84 ust 2 ustawy). Organ odwoławczy stwierdził mając na uwadze powyższe, że treść zaskarżonej decyzji oraz jej uzasadnienie odpowiada ww. regulacjom prawnym. Kolegium zauważyło ponadto, że stosownie do art. 79 ust 1 ustawy, przed wydaniem zaskarżonej decyzji organ I instancji zapewnił możliwość udziału społeczeństwa w postępowaniu; w szczególności umożliwił składanie w postępowaniu uwag i wniosków oraz regularnie podawał do publicznej wiadomości informacje o toku postępowania (począwszy od informacji o wszczęciu, poprzez nałożenie obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko, wystąpieniach o opinie i uzgodnienia, o złożonym raporcie, przystąpieniu do przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko, po informację o zakończeniu postępowania oraz o wydaniu decyzji), a zaskarżona decyzja wskazuje, że organ prowadzący postępowanie rozpatrzył złożone uwagi i wnioski i odniósł się do nich w uzasadnieniu. Organ odwoławczy ocenił, że zarzuty podnoszone w odwołaniach nie uzasadniają uchylenia lub zmiany decyzji, gdyż samo wyrażenie sprzeciwu wobec realizacji przedsięwzięcia nie jest wystarczające do uznania zasadności odwołania, a analiza akt sprawy, w szczególności raportu i stanowisk organów uzgadniającego - RDOS i opiniującego - PPIS, wskazuje, że organ I instancji uwzględnił w postępowaniu i zaskarżonej decyzji charakter przedsięwzięcia i ustalił warunki jego realizacji, które mają minimalizować negatywny wpływ na otoczenie inwestycji, co wypełnia cel przedmiotowej decyzji. Dodatkowo, materiał dowodowy, w tym weryfikowany przez organ raport o oddziaływaniu na środowisko zdaniem Kolegium wskazuje, że w zakresie bezpośrednich długoterminowych oddziaływań elektrowni wiatrowej zamkną się one w powstawaniu tzw. efektu cienia, w przypadku zaś oddziaływania pośredniego będzie to zajęcie terenów - ograniczenia inwestycyjne oraz powstanie terenów chronionych pod względem emisji hałasu, zaś wtórnego - aspekt widokowy (metalowe konstrukcje, drogi dojazdowe). Nie przewidziano natomiast w tym przypadku długoterminowych oddziaływań skumulowanych. Inwestycja nie spowoduje też zanieczyszczeń wód powierzchniowych i gruntowych, ani nie wpłynie ujemnie na dobra materialne i kulturowe. Zwrócono również uwagę, że przepisy prawa powszechnie obowiązującego nie określają minimalnych odległości od zabudowań, w których mogą być lokalizowane elektrownie wiatrowe. Tym samym, ten aspekt zależy przede wszystkim od oddziaływań elektrowni na klimat akustyczny, a elektrownia wiatrowa może być lokalizowana w takiej odległości od zabudowań, aby zapewnione były określone przepisami standardy - normy w zakresie dopuszczalnych poziomów hałasu. W rozpoznawanej sprawie, jak wynika z akt, przewidywana lokalizacja elektrowni w ocenie Kolegium zapewni zachowanie norm hałasu, nawet dla najbliżej położonych zabudowań. Jako nie mające wpływu na rozstrzygnięcie sprawy oceniono zarzuty w zakresie planowanej zabudowy działek w otoczeniu przedsięwzięcia, gdyż kwestie te wykraczają poza przedmiot niniejszej sprawy, która ogranicza się do oceny wpływu przedsięwzięcia na środowisko oraz określenia wynikających z tego środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia. Organ odwoławczy stwierdził również, że nieuzasadnione są zarzuty naruszenia art. 10 kpa, bowiem nie każdy podmiot zgłaszający swój udział w postępowaniu automatycznie staje się jego stroną. Na gruncie ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko zdaniem organu należy zauważyć, że nie wskazuje ona podstaw do zdefiniowania interesu prawnego, o którym mowa w art. 28 kpa, nie wskazuje też wprost, jakie podmioty mają status stron w tym postępowaniu w związku z czym należy przychylić się do stanowiska, że na gruncie postępowań o wydanie decyzji środowiskowej pojęcie strony związane jest z występowaniem uciążliwości na nieruchomościach położonych na obszarze (lub w sąsiedztwie) planowanej inwestycji. Z uwagi na powyższe wskazano, że w rozpoznawanej sprawie okoliczności podnoszone przez zgłaszające się do postępowania Stowarzyszenie musiały podlegać weryfikacji pod kątem ww. przepisu i nie ma podstaw do czynienia organowi zarzutu, że czynności tych dokonywał, natomiast państwo Ż. zostali włączeni do postępowania w charakterze stron po tym jak zmianie uległa lokalizacja elektrowni; wcześniej taki status im nie przysługiwał. W skardze do sądu Stowarzyszenie na Rzecz Rozwoju Sołectw: [...] zarzuciło zaskarżonej decyzji pominięcie praw i interesów właścicieli nieruchomości sąsiadujących z nieruchomością, na której planowana jest inwestycja i wskazując na te naruszenia wniesiono o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji. W ocenie Stowarzyszenia nie należało wydawać decyzji z pominięciem konstytucyjnego prawa własności właścicieli nieruchomości sąsiadujących z nieruchomością, na której planowana jest inwestycja, gdyż prawa inwestora i prawa właścicieli sąsiednich nieruchomości są przez ustawodawcę traktowane na równi, dlatego nie można prawa stosować w ten sposób, że wprowadza się prymat prawa zabudowy nieruchomości nad prawem do korzystania z nieruchomości sąsiednich, w kontekście znoszenia uciążliwości związanych z budową elektrowni wiatrowej na sąsiedniej działce. Nie może mieć tu zastosowania zasada swobody inwestowania. W ocenie Stowarzyszenia sprawa realizacji inwestycji, która ze swej istoty jest określana jako mogąca znacząco oddziaływać na środowisko winna być rozpatrywana ze szczególną starannością o zachowanie praw osób i podmiotów znajdujących się w obszarze oddziaływania spornej inwestycji. Szczególnie ważnym dla mieszkańców i członków Stowarzyszenia aspektem jest wpływ planowanej inwestycji na zabudowane nieruchomości sąsiednie, a mieszkańcy protestują przeciwko tej inwestycji, podnosząc także sprawę szczególnego natężenia hałasu w przypadku wiatrów południowo - zachodnich, które przeważają w tym rejonie. Jako bardzo uciążliwe podkreślają tzw. migotanie cienia, którą to kwestię Stowarzyszenie podnosiło w toku postępowania administracyjnego, jednakże bezskutecznie. Stowarzyszenie wskazało na opracowanie [...] Biura Planowania Przestrzennego i Regionalnego we [...], wedle którego elektrownie wiatrowe winny być budowane w odległości nie mniejszej niż 1000 metrów od budynków mieszkalnych i zagród, lecz ta argumentacja nie przyniosła oczekiwanego efektu, podobnie jak przywoływanie innych potencjalnie mogących wystąpić negatywnych skutków inwestycji oraz obniżenie wartości i atrakcyjności terenu. Powoływano się na fakt przystąpienia do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla wyodrębnionych obszarów położonych w miejscowościach [...] - uchwała nr XLII/264/2010 Rady Miejskiej [...] z 5 listopada 2010 r., jednakże i ta okoliczność została pominięta. Podniesiono ponadto, że w dniu 27 czerwca 2011 r. Stowarzyszenie złożyło w Urzędzie Miasta i Gminy [...] wniosek, w którym wniesiono o "wstrzymanie wydania decyzji do czasu uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego", lecz w odpowiedzi otrzymano pismo Burmistrza nr [...] informujące o braku podstaw prawnych do zawieszenia postępowania, gdy tymczasem, zgodnie z art. 101 § 1 w związku z art. 123 kpa, wniosek o zawieszenie postępowania winien być rozpoznany przez Burmistrza z zachowaniem formy postanowienia. W odpowiedzi na skargę organ, nie znajdując podstaw do jej uwzględnienia, wniósł o jej oddalenie wskazując, że po ponownej analizie akt sprawy nie znalazł podstaw do zmiany zaskarżonej decyzji, ponieważ została ona podjęta zgodnie ze stanem faktycznym oraz w oparciu o obowiązujące przepisy prawa. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Sądy administracyjne sprawują w zakresie swojej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej. Oznacza to, iż Sąd bada zgodność z prawem zaskarżonej decyzji, tj. zgodność z prawem materialnym określającym prawa i obowiązki stron oraz prawem procesowym regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. Sąd uwzględniając skargę na decyzję uchyla decyzję w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Przedmiotem tego postępowania jest kontrola legalności decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację inwestycji polegającej na budowie elektrowni wiatrowej o wysokości 46-78 m npt i mocy 600 kW wraz z infrastrukturą energetyczną- stacją transformatorową i linią przesyłową, wydanej na wniosek inwestora D. B.. Organ odwoławczy po rozpoznaniu odwołań, w tym wniesionego przez stronę skarżącą utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu l instancji. Materialnoprawną podstawę rozstrzygnięcia w sprawie stanowiły przepisy ustawy z dnia 3 października 2008 roku o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. Nr 199, poz. 1227 ze zm.). Ustawa określa zasady i tryb postępowania w sprawach udostępniania informacji o środowisku i jego ochronie, ocen oddziaływania na środowisko oraz w sprawach transgranicznego oddziaływania na środowisko. Ustawa, zgodnie z art. 1, określa także zasady udziału społeczeństwa w ochronie środowiska. Sprawa dotyczy wniosku z 12 stycznia 2010 r. zatem zgodnie z § 4 rozporządzenia Rady Ministrów z 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. Nr 213, poz. 1397), do postępowań o których mowa w art. 71 ust. 1 i art. 72 ust. 1 ustawy z 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji..., wszczętych przed dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia należało stosować przepisy dotychczasowe. Postępowanie w sprawie środowiskowych uwarunkowań dotyczy przedsięwzięcia, dla którego, stosownie do postanowień § 3 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004 r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko (Dz. U. Nr 257, poz. 2573 ze zm.), może być wymagane sporządzenie raportu o oddziaływaniu środowisko. W toku postępowania organ I instancji, uwzględniając wskazania zawarte w opinii Regionalnego Dyrektora [...] (postanowienie z dnia [...] r.) i Państwowego Powiatowego [...](opinia z dnia [...]r.), nałożył na inwestora obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko i sporządzenia raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, określając równocześnie zakres tego raportu. Inwestor przedstawił do oceny raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, który zawiera wszystkie niezbędne elementy, poparte wynikami odpowiednich badań oraz opisem metod służących do prognozowania wielkości oddziaływań środowiskowych. Przedsięwzięcie polegać będzie na budowie jednej turbiny wiatrowej o mocy do 600 kW, wysokości wieży do 78 m (całkowita wysokość do 100 m), średnicy rotora do 44 m. Teren objęty planowanym przedsięwzięciem nie posiada miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Teren ten stanowi grunt orny klasy R lllb oraz RIVa. W bezpośrednim sąsiedztwie planowanego przedsięwzięcia znajdują się tereny rolnicze, zaś w dalszym, istnieje zabudowa zagrodowa, najbliżej w odległości ok. 290 m. Warunki realizacji inwestycji zostały uzgodnione z Regionalnym Dyrektorem [...] i Państwowym Powiatowym[...]. Wydana decyzja w sprawie środowiskowych uwarunkowań zgody odpowiada wszystkim wymaganiom formalnym określonym w art. 82 ust. 1 cyt. ustawy. W decyzji organ I instancji określił precyzyjnie wszystkie wymagane przepisami prawa elementy rozstrzygnięcia, uwzględniając równocześnie wskazania organu uzgadniającego, zaś w motywach przytoczył argumentację uzasadniającą określenie środowiskowych uwarunkowań. Określone w decyzji uwarunkowania realizacji przedsięwzięcia zapewniają ochronę środowiska zarówno na etapie realizacji przedsięwzięcia, jak i jego eksploatacji. Z ustaleń raportu wynika, że przyjęte przez inwestora rozwiązania techniczno - technologiczne, zapewnią bezpieczne funkcjonowanie elektrowni wiatrowej, bez szkody dla środowiska naturalnego oraz ludzi. Lokalizacja elektrowni wiatrowej nie spowoduje zmiany użytkowania przyległych gruntów, które w dalszym ciągu będą mogły być użytkowane rolniczo. Autorzy raportu wykazali w sposób przekonujący, że wybór wariantu realizacji planowanego przedsięwzięcia pozwala na zachowanie podczas eksploatacji, wymaganych standardów emisyjnych w zakresie wszystkich przewidywanych emisji, tj. emisji hałasu, zanieczyszczenia powietrza, promieniowania elektromagnetycznego oraz efektu migotania cieni. Organ wnikliwie opisał planowaną inwestycję pod kątem uciążliwości związanych z hałasem, odnosząc się do obowiązujących norm hałasu zawartych w rozporządzeniu Ministra Środowiska z 14 czerwca 2007r. w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku. Źródłem uciążliwości dla otoczenia, zwłaszcza dla ludzi, mogą być obracające się łopaty wirnika turbiny wiatrowej, które na otaczające tereny rzucają cień. Według raportu efekt cienia w przypadku planowanej turbiny jest mało znaczący. Oceniając wpływ pól elektromagnetycznych organ wskazał na ustalenia raportu z którego wynika, że inne zakresy częstotliwości pól wykluczają negatywny wpływ inwestycji na odbiór telewizji, internetu i telefonów. Wybrano optymalny wariant lokalizacyjny. Wariant ten jest najkorzystniejszy dla środowiska. Z powstaniem elektrowni nie jest związane ryzyko wystąpienia poważnej awarii przemysłowej ani nie zachodzi możliwość transgranicznego oddziaływania. Nie zachodzi też konieczność utworzenia obszaru ograniczonego użytkowania. Zgodnie z art. 79 ust. 1 w/w ustawy, zapewniono również udział społeczeństwa w postępowaniu w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację planowanego przedsięwzięcia poprzez umożliwienie składania uwag i wniosków, zamieszczenie informacji w publicznie dostępnym wykazie danych o prowadzonym postępowaniu (o jego wszczęciu i obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko, wystąpieniach o opinie i uzgodnienia, o złożonym raporcie, o zakończeniu postępowania) wydanych w jego toku rozstrzygnięciach oraz o wydaniu decyzji w sprawie środowiskowych uwarunkowań zgody. Rozpatrzono też złożone wnioski i uwagi. Skarżące stowarzyszenie zakwestionowało jednak, że nie wszyscy byli taktowani jako strona postępowania. Dotyczy to np. T. Sz. W tym miejscu należy zauważyć, że ewentualne pominięcie jakiegoś podmiotu w postępowaniu jako strony nie uprawnia innego podmiotu do powoływania się na nie swój interes prawny. Występując w sprawie każdy musi legitymować się własnym interesem prawnym natomiast podmiot pominięty może korzystać z innych instrumentów prawnych, które pozwolą przywrócić prawo do aktywnego udziału w postępowaniu o ile taką wolę ten podmiot wyrazi. Wskazany zatem w skardze zarzut nie może odnieść zamierzonego skutku. Należy też wyraźnie podkreślić, że w postępowaniu zmierzającym do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, zapewnienie udziału społeczeństwa należy badać też w kontekście osiągniętego skutku, którym jest rzeczywista możliwość złożenia stosownych uwag i zarzutów. W rozpoznawanej sprawie społeczność lokalna działała aktywnie. Wyraziła swoje stanowisko, sformułowała zarzuty, wyraziła opinie, wskazała na obawy co do wszystkich zagrożeń, zatem przez pryzmat efektu (pomijając przekazywane informacje o toku postępowania i zapadłych rozstrzygnięciach) należy ocenić, że udział społeczeństwa został zapewniony. Ewentualne zarzuty dotyczące spóźnionych informacji na temat prowadzonego postępowania nie mają wpływu na wynik rozstrzygnięcia. Skarżące stowarzyszenie wyraziło pogląd, że gdyby ogłoszenia przez obwieszczenie były podane wcześniej to również protesty społeczeństwa byłby wcześniej wyrażone, a to mogło mieć wpływ na zakres raportu. Sąd nie podziela tej opinii. Raport w sposób właściwy określa zakres oddziaływania inwestycji na środowisko, zasięg tego oddziaływania i elementy stanowiące zagrożenie dla środowiska. Uwzględniono ocenę wszystkich zagrożeń na które wskazywano w protestach, zatem bez wpływu na tę ocenę pozostaje zarzut skarżącego, gdyż nie wskazuje on na pominięcie żadnego istotnego komponentu środowiskowego, stanowiącego istotne zagrożenie dla środowiska. Postępowanie w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dotyczy wyłącznie określenia wpływu planowanego przedsięwzięcia na poszczególne komponenty środowiska takie jak: zdrowie i warunki życia ludzi, dobra materialne, zabytki, wzajemne oddziaływanie między tymi elementami, dostępność do złóż kopalin, jak również możliwości oraz sposoby zapobiegania i zmniejszania negatywnego oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko oraz wymagany zakres monitoringu (art. 62 ust 1 w/w ustawy). W postępowaniu tym nie bada się kwestii związanych z lokalizacją planowanego przedsięwzięcia w przestrzeni urbanistycznej, ponieważ należy to do materii postępowania lokalizacyjnego. Skarżące stowarzyszenie powołując się na opracowanie [...] Biura Planowania Przestrzennego i Regionalnego we [...] stwierdziło, że elektrownie wiatrowe należy budować w odległości nie mniejszej niż 1000 m od budynków mieszkalnych i zagród. Podniesiony w skardze zarzut nie zachowania odległości 1000 m pomiędzy planowanym obiektem, a najbliższymi zabudowaniami, jest również chybiony, ponieważ brak jest jakichkolwiek uregulowań prawnych w tym przedmiocie. Skoro nie ma konkretnego przepisu prawa w tej materii, właściwe odległości należy mierzyć zakresem oddziaływania danej inwestycji według obowiązujących parametrów zagrożeń środowiskowych. O ile w zasięgu inwestycji występują przekroczenia norm np. hałasu, zanieczyszczenia czy inne właściwe dla danego rodzaju inwestycji, należy uznać że może wystąpić zagrożenie dla ludzi. Jeśli oddziaływanie nie przekroczy dopuszczalnych norm nie można stwierdzić, że istnieje jakakolwiek przeszkoda do zagospodarowania terenu w zamierzony sposób. W postępowaniu w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach ochrona interesu prawnego musi być mierzona parametrami oddziaływań środowiskowych. W tym znaczeniu chybiony jest więc zarzut o naruszenie prawa własności właścicieli nieruchomości znajdujących się w sąsiedztwie planowanej inwestycji. W świetle wskazanych okoliczności faktycznych i prawnych zarzuty skargi są bezzasadne, zwłaszcza bezzasadny jest zarzut nieuwzględnienia analizy wpływu inwestycji na środowisko. Z ustaleń raportu wynika, że przyjęte przez inwestora rozwiązania techniczno- technologiczne, zapewniają bezpieczne funkcjonowanie elektrowni wiatrowej, bez szkody dla środowiska naturalnego oraz ludzi. Lokalizacja elektrowni wiatrowej nie spowoduje zmiany użytkowania przyległych gruntów, które w dalszym ciągu będą mogły być użytkowane rolniczo. Autorzy raportu wykazali w sposób przekonujący, że wybór wariantu realizacji planowanego przedsięwzięcia pozwala na zachowanie podczas eksploatacji, wymaganych standardów emisyjnych w zakresie wszystkich przewidywanych emisji, tj. emisji hałasu, zanieczyszczenia powietrza promieniowania elektromagnetycznego oraz efektu migotania cieni. Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.