VII SA/Wa 127/12

25 kwietnia 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosława Kowalska, , Sędzia WSA Paweł Groński (spr.), Sędzia WSA Urszula Wilk, Protokolant ref. staż. Iwona Choińska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 kwietnia 2012 r. sprawy ze skargi A. S.A. (dawniej A. S.A. z siedzibą w W.) na postanowienie (...) Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia (...) listopada 2011 r. nr (...) w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania administracyjnego I. stwierdza nieważność zaskarżonego postanowienia; II. stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku; III. zasądza od (...) Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz A. S.A. (dawniej A. S.A. z siedzibą w W.) kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Postanowieniem z dnia (...) września 2011 r., nr (...) na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 oraz art. 123 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego -tekst jedn. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm. (dalej kpa) w związku z art. 83 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane - tekst jedn. Dz. U. z 2010 r. Nr 243, poz. 1623 ze zm. (dalej: Prawo budowlane), Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego (...) (dalej: PINB (...)), po rozpatrzeniu wniosku spółki A. S.A. o zawieszenie postępowania w sprawie planszy reklamowej na siatce zamontowanej samowolnie na szczytowej ścianie budynku przy ul. (...) w W., postanowił odmówić zawieszenia postępowania. W uzasadnieniu PINB (...) wskazał, że na skutek wystąpienia Biura (...) Konserwatora Zabytków z dnia (...) marca 2010 r. z prośbą o sprawdzenie legalności zainstalowania siatek winylowych z treścią reklamową na obiektach i w obszarach zabytkowych na terenie dzielnicy (...) w dniu (...) kwietnia 2010 r. upoważniony przedstawiciel organu dokonał kontroli budynku mieszkalnego wielorodzinnego przy ul. (...) w W. Z ustaleń pokontrolnych wynika, że na elewacji szczytowej tego obiektu została zamontowana plansza reklamowa na konstrukcji wsporczej z oświetleniem lampami halogenowymi. W świetle informacji uzyskanych z Wydziału Architektury i Budownictwa dla Dzielnicy (...) montaż tej planszy został wykonany przez inwestora bez gody organu administracji architektoniczno-budowlanej. Wobec tego w dniu (...) lipca 2010 r. zostało wszczęte z urzędu postępowanie administracyjne w ww. sprawie. W dniu (...) lipca 2011 r. do organu wpłynął wniosek inwestora o zawieszenie postępowania ze względu na fakt, iż inwestor wystąpił do Prezydenta (...) z wnioskiem o wydanie warunków zabudowy dla ww. inwestycji. Organ powołał się na treść art. 97 § 1 pkt 4 kpa i podniósł, że postępowanie w niniejszej sprawie prowadzone jest w trybie art. 50-51 Prawa budowlanego, w związku z czym organ nie widzi podstaw do zawieszenia postępowania, albowiem przedmiotowy tryb nie nakłada na inwestora obowiązku uzyskania decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, a zatem uzyskanie tej decyzji nie ma charakteru zagadnienia wstępnego. W postanowieniu organ zawarł pouczenie o możliwości złożenia zażalenia do (...) Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego (dalej: (...)WINB). Postanowieniem z dnia 4 listopada 2011 r. Nr 1590/11 (...)WINB, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 kpa oraz art. 83 Prawa budowlanego, po rozpatrzeniu zażalenia A. S.A. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie PINB (...) z dnia (...) września 2011 r. Nr (...), podtrzymując w całości argumentację organu I instancji. Powyższe postanowienie stało się przedmiotem skargi A. S.A. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skarżąca Spółka zarzuciła zaskarżonemu postanowieniu naruszenie - art. 7 i 77 § 1 kpa w związku z art. 48, art. 50 i art. 51 Prawa budowlanego, poprzez błędne zastosowanie art. 50 i 51 Prawa budowlanego oraz niezastosowanie art. 48 tej ustawy, -art. 97 § 1 pkt 4 kpa poprzez błędną wykładnię i w konsekwencji odmowę zawieszenia postępowania administracyjnego. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonego aktu administracyjnego i to z przepisami obowiązującymi w dacie jego wydania. Stosownie do treści art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 127 ze zm. (dalej: ppsa), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. W związku z tym sąd ma prawo, a jednocześnie obowiązek dokonać oceny zgodności z prawem zaskarżonego aktu administracyjnego także wówczas, gdy dany zarzut nie zostanie podniesiony w skardze. Zgodnie natomiast z art. 145 § 1 pkt 2 ppsa Sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach. Podstawą wydania zaskarżonego postanowienia były przepisy art. 138 § 1 pkt i art. 144 kpa. Zgodnie z art. 144 w sprawach nieuregulowanych w rozdziale 11, dotyczącym zażaleń na postanowienia wydawane przez organy, do zażaleń mają odpowiednie zastosowanie przepisy dotyczące odwołań. Stosownie natomiast do treści art. 141 § 1 kpa na wydane w toku postępowania postanowienia służy stronie zażalenie, gdy kodeks tak stanowi. W tym miejscu podkreślić należy, że na podstawie art. 101 § 3 kpa na postanowienie w sprawie zawieszenia postępowania albo odmowy podjęcia zawieszonego postępowania służy stronie zażalenie. W konsekwencji stwierdzić należy, że w obecnym stanie prawnym na postanowienie odmawiające zawieszenia postępowania administracyjnego zażalenie nie przysługuje. Przepis art. 101 § 3 kpa został zmieniony przez art. 1 pkt 17 lit. b) ustawy z dnia 3 grudnia 2010 r. (Dz.U.2011.6.18) zmieniającej z dniem 11 kwietnia 2011 r. Tymczasem postanowienie organu I instancji zostało wydane w dniu (...) września 2011 r., zaś postanowienie (...)WINB w dniu (...) listopada 2011 r. Reasumując, (...)WINB rozpoznał zażalenie inwestora od postanowienia PINB (...) odmawiającego zawieszenia postępowania, pomimo, iż na postanowienie organu I instancji nie przysługiwało zażalenie. W takiej sytuacji należy stwierdzić, że zaskarżone postanowienie zostało wydane bez podstawy prawnej co wyczerpuje przesłankę z art. 156 § 1 pkt 2 kpa. Ta okoliczność z kolei powoduje konieczność eliminacji tego postanowienia z obrotu prawnego przez Sąd w drodze stwierdzenia jego nieważności. Skutkiem procesowym niniejszego wyroku jest pozostawienie w obrocie prawnym niezaskarżalnego postanowienia PINB (...) z dnia (...) września 2011 r., nr (...), które jednak zawiera błędnie pouczenie wymagające sprostowania. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 2 oraz art. 152 i art. 200 ppsa, orzekł jak w sentencji wyroku.