IV SA/Po 110/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Grażyna Radzicka Sędziowie WSA Ewa Kręcichwost-Durchowska (spr.) WSA Donata Starosta Protokolant st. sekr. sąd. Laura Szukała po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 kwietnia 2012 r. sprawy ze skargi A. W. przeciwko Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w P. w przedmiocie niewykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 15 września 2011 r. sygn. akt IV SA/Po 520/11 1. wymierza Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w P. grzywnę w wysokości 5.000 (pięć tysięcy) złotych za przewlekłe prowadzenie postępowania po wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 15 września 2011r. sygn. akt IV SA/Po 520/11; 2. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. na rzecz A. W. kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Wyrokiem z dnia 15 września 2011 r., sygn. akt IV SA/Po 520/11, w sprawie ze skargi A. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] kwietnia 2011 r., nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji o ustaleniu warunków zabudowy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w pkt 1 wyroku uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] stycznia 2011r. nr [...]; w pkt 2. zasądził na rzecz A. W. od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P.kwotę 200 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania. Odpis prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy został doręczony Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w P. w dniu [...] listopada 2011 r. Pismem z dnia [...]tycznia 2012 r. A.W. powołując się na art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.- dalej ppsa) wezwał Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. do zaprzestania bezczynności i wydania decyzji po wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 15 września 2011 r., sygn. akt IV SA/Po 520/11, W dniu [...] stycznia 2012 r. A. W. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu na niezałatwienie przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. sprawy po wydaniu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 15 września 2011 r., sygn. akt IV SA/Po 520/11. W skardze skarżący wniósł o wymierzenie organowi grzywny oraz o zasądzenie na jego rzecz kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. wniosło o jej oddalenie. Organ wskazał m. in., że postanowieniem z dnia [...] lutego, sygn. akt [...] Kolegium zawiesiło postępowanie w sprawie z uwagi na konieczność określenia stron postępowania. Ponadto skarżący wezwał organ do zaprzestania naruszenia prawa pismem z dnia [...] stycznia 2012 r. - doręczonym organowi [...] stycznia 2012 r. – a skargę złożył [...]stycznia 2012 r., nie minął więc termin z art. 53 § 2 ppsa. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Kontrola sądu administracyjnego, zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) i art. 3 § 1 i § 2 pkt 1 ppsa polega na badaniu zgodności z prawem zaskarżonych aktów administracyjnych. Kontrola ta sprowadza się do zbadania, czy w toku rozpoznania sprawy organy administracji publicznej nie naruszyły prawa materialnego i procesowego w stopniu istotnie wpływającym na wynik sprawy. Przy czym ocena ta jest dokonywana według stanu i na podstawie akt sprawy istniejących w dniu wydania zaskarżonego aktu. Na podstawie art. 134 § 1 ppsa, w postępowaniu sądowoadministracyjnym obowiązuje zasada oficjalności. Zgodnie z jej treścią, sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami oraz powołaną podstawą prawną. Zgodnie z art. 154 § 1 w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania oraz w razie bezczynności organu lub przewlekłego prowadzenia postępowania po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Przed wniesieniem skargi skarżący pismem z dnia [...] stycznia 2012 r. wezwał organ do wykonania wyroku z dnia 15 września 2001 r., sygn. akt IV SA/Po 520/11. Tym samym spełnił jedyny warunek dopuszczalności skargi na podstawie art.154 § 1 ppsa. Zdaniem Sądu skarga na niewykonanie wyroku ma za zadanie zdyscyplinowanie organu administracji, a nie jest skargą wnoszoną w zwykłym trybie, dlatego do powyższej skargi nie maja zastosowania terminy określone w art. 53 ppsa. (por. R. Hauser., M Wierzbowski - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, C.H. Beck, Warszawa 2011 s.549 i powołane tam orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego). Istotą skargi z art. 154 § 1 ppsa jest żądanie wymierzenia przez Sąd organowi grzywny z uwagi na niewykonanie wyroku Sądu. Przez niewykonanie wyroku należy rozumieć pozostawanie w bezczynności w podjęciu lub kontynuacji postępowania administracyjnego mającego na celu zakończenie sprawy decyzją administracyjną lub w innej formie przewidzianej prawem (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A Kabat, M. Niezgódka- Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz 2005, str. 328). To samo dotyczy stanu przewlekłości postępowania. W niniejszej sprawie skarżący, domaga się wymierzenia grzywny SKO, które jego zdaniem nie wydaje decyzji w sprawie, której przedmiotem jest wniosek o stwierdzenia nieważności decyzji o ustaleniu warunków zabudowy. Wskazać w tym miejscu należy, iż zgodnie a art. 153 ppsa ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sadu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia. Ponadto w przypadku wyroku uchylającego lub stwierdzającego nieważność aktu lub czynności, organ ma obowiązek załatwienia sprawy w terminach określonych w art. 35 kpa. Wskazać także należy, że termin do wykonania wyroku biegnie dla organu od daty doręczenia wyroku wraz z aktami (art. 286 § 1 i 2 ppsa). W uzasadnieniu wyroku z dnia 15 września 2011 r. Sąd nakazał SKO przy ponownym rozpoznaniu w szczególności: (I) prawidłowo ustalić krąg stron postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności Decyzji Burmistrza i zapewnić wszystkim stronom możliwość czynnego udziału w tym postępowaniu; (II) uzupełniwszy w niezbędnym zakresie i uporządkowawszy akta administracyjne sprawy dokonać analizy treści Decyzji Burmistrza oraz postępowania, które doprowadziło do jej wydania, pod kątem ewentualnego wystąpienia naruszeń, o których mowa w art. 11 prawo ochrony środowiska, zwłaszcza tych podnoszonych przez skarżącego. W zależności od wyników tej analizy podjąć właściwe rozstrzygnięcie, należycie je uzasadniając, zgodnie z wymogami art. 107 § 3 kpa. Jak wynika z akt administracyjnych sprawy organ od dnia zwrotu akt ([...] listopada 2011 r.) i mimo wniesienia skargi ([...]stycznia 2012 r.) dopiero w dniu [...] lutego 2012 r. zawiesił postępowanie w sprawie celem określenia stron postępowania. Uczynił to ponadto nie sprawdzając wcześniej czy są już znani spadkobiercy Z. K., chociażby zwracając się ze stosownym pytaniem do znanych mu stron, bądź sądu spadku. Ponadto po zawszeniu postępowania do dnia [...] lutego 2012 r. także nie podjął w sprawie żadnych czynności (k.19 akt.). Wyżej wskazane działanie organu stoi w jawnej sprzeczności z ogólnymi zasadami postępowania wyrażającymi się w art. 8 i 12 kpa i nakazującymi organowi działanie w sposób budzący zaufanie do władzy publicznej oraz działanie wnikliwe i szybkie. W ocenie Sądu działanie organu, które nastąpiło po zwrocie akt administracyjnych wskazuje na przewlekłe prowadzenie postępowania mającego na celu zakończenie sprawy i stanowi tym samym niewykonanie wyroku z dnia 15 września 2001 r., sygn. akt IV SA/Po 520/11. Przepis art. 154 § 1 ppsa wprowadza sankcję dla organu administracji publicznej za bezczynność lub przewlekłość w rozpoznaniu sprawy, występującą po wydaniu wyroku uchylającego wydany w sprawie akt. W myśl przepisu art. 154 § 6 ppsa grzywnę, o której mowa w art. 154 § 1 ppsa wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Wymierzając grzywnę w kwocie 5000 zł, a więc w wysokości mniejszej niż dwukrotne przeciętne miesięczne wynagrodzenie Sąd wziął pod uwagę charakter sprawy oraz podjęte w sprawie przez organ działania (Obwieszczenie Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 17 lutego 2012 r. w sprawie przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w 2011 r. i w drugim półroczu 2011 r. – M. P. 2012 .94). Dodatkowo Sąd uznał, iż wymierzona grzywna stanowić będzie adekwatną dolegliwość i zapobiegnie podobnej przewlekłości w prowadzeniu postępowania w przyszłości. O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 ppsa.