I OZ 701/13

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Monika Nowicka po rozpoznaniu w dniu 23 sierpnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 12 grudnia 2012 r., sygn. akt III SA/Po 67/12 o odrzuceniu wniosku A. P. o wyłączenie sędziego sprawozdawcy B. S. w sprawie ze skargi A. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...] czerwca 2011 r., nr [...] w przedmiocie skierowania na badania lekarskie postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie i sprawę przekazać Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Poznaniu do ponownego rozpoznania. Wyrokiem z dnia 7 listopada 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił skargę A. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...] czerwca 2011 r. w przedmiocie skierowania na badania lekarskie. W piśmie z dnia 14 listopada 2012 r. skarżący zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu o wyłączenie ze sprawy sędziego WSA B. S. Odrzucając - na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 64 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) - ww. wniosek, Sąd Wojewódzki wskazywał, że jest on niedopuszczalny, bowiem został złożony już po wydaniu w niniejszej sprawie wyroku. Nie miał zatem na celu zagwarantowania rozpoznania sprawy przez bezstronny sąd, ponieważ sprawa została już rozpoznana i nie toczy się postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Poznaniu. W istocie rzeczy wniosek o wyłączenie sędziego zmierzał zaś do zmiany zapadłego wyroku. A. P. w złożonym na powyższe postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu zażaleniu zakwestionował prawidłowość wydanego rozstrzygnięcia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego bez znaczenia w niniejszym przypadku pozostawało, że wniosek A. P. o wyłączenie sędziego został złożony po wydaniu wyroku. Przepisy art. 18 i 19 P.p.s.a. stanowiące o podstawach wyłączenia sędziego oraz art. 20 § 2 P.p.s.a nie precyzują terminu do złożenia takiego wniosku. Taki wniosek może również spowodować wyłączenie sędziego od podejmowania przez niego czynności sądowych chociażby do czasu prawomocnego zakończenia sprawy np. weryfikacji braków formalnych skargi kasacyjnej. O ile zatem należy zgodzić się z twierdzeniem, że wniosek o wyłączenie sędziego złożony po zakończeniu postępowania sądowoadministracyjnego prawomocnym orzeczeniem jest niedopuszczalny (por. postanowienie NSA z dnia 18 lutego 2005 r. sygn. akt OSK 173/04), to nie można uznać, że już samo wydanie przez sąd I instancji orzeczenia kończącego postępowanie w sprawie odniesie identyczny skutek. Ww. wniosek został bowiem złożony jeszcze przed uprawomocnieniem się wydanego w niniejszej sprawie wyroku. Strona zaś złożyła skargę kasacyjną, która nie tylko nie została rozpoznana merytorycznie ale również, jej nie odrzucono. Wyłączenie sędziego B. S. może zatem zmierzać chociażby do uniemożliwienia jej podjęcia czynność dotyczących wniesionej skargi kasacyjnej. Mając powyższe na uwadze, odrzucenie przez Sąd Wojewódzki przedmiotowego wniosku nie było prawidłowe. Sąd powinien zatem rozpoznać ten wniosek merytorycznie uwzględniając nie tylko oświadczenie złożone w tym zakresie przez sędziego, którego wyłączenia skarżący się domaga, lecz również okoliczności dotyczące terminu złożenia samego wniosku. W tym stanie rzeczy, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 §1 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.