I SAB/Wa 26/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Tarnowska Sędziowie: WSA Elżbieta Sobielarska WSA Przemysław Żmich (spr.) Protokolant starszy sekretarz sądowy Katarzyna Krynicka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 kwietnia 2012 r. sprawy ze skargi M. R. na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie rozpatrzenia wniosku w sprawie ustalenia odszkodowania za nieruchomość 1. zobowiązuje Prezydenta W. do rozpoznania wniosku M. R. z dnia 21 października 2009 r. o przyznanie odszkodowania za nieruchomość położoną w W. przy ul. [...] ozn. nr hip. [...] - w terminie dwóch miesięcy od daty zwrotu akt administracyjnych wraz z prawomocnym wyrokiem; 2. stwierdza, że bezczynność Prezydenta W. w prowadzeniu postępowania miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa; 3. zasądza od Prezydenta W. na rzecz skarżącego M. R. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. M. R. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie rozpoznania wniosku o ustalenie odszkodowania za nieruchomość [...] położoną przy ul. [...] oznaczoną nr hip [...]. W skardze wniósł o: 1) zobowiązanie Prezydenta W. do merytorycznego rozpoznania wniosku w terminie 14 dni od daty doręczenia akt organowi; 2) zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania. W uzasadnieniu wskazał, że w dniu 24 października 2008 r. został złożony wniosek do Prezydenta W. o wydanie decyzji o odszkodowaniu za przedmiotową nieruchomość, a postępowanie toczy się na podstawie art. 215 ust. 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami. Skarżący podał, że Wojewoda [...] postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2011 r. wyznaczył organowi dodatkowy termin na załatwienie sprawy do dnia 30 czerwca 2011 r. W tym dniu Prezydent W. nie wydał decyzji merytorycznej, lecz poinformował, że decyzja w sprawa zostanie wydana do końca października 2011 r., co nie nastąpiło. W ocenie skarżącego takie działanie organu ma charakter pozorny, ponieważ cały materiał dowodowy został w sprawie zebrany. Zdaniem skarżącego organ naruszył zatem przepis art. 35 i 36 Kpa, ponieważ prowadzi postępowanie już ponad 3 lata. W odpowiedzi na skargę Prezydent W. wniósł o oddalenie skargi. Organ wskazał, że w toku postępowania administracyjnego zgromadzono szereg materiałów, aby określić, czy przedmiotowa nieruchomość spełnia przesłanki z art. 215 ust. 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2010 r. Nr 102, poz. 651 ze zm.). Organ podał, że dodatkowych wyjaśnień wymaga kwestia daty, w której następcy prawni dawnych właścicieli utracili możliwość faktycznego władania nieruchomością. Prezydent W. wskazał, że w związku z powyższym wystąpiono do odpowiednich jednostek i komórek organizacyjnych Miasta W., a pismem z dnia 23 stycznia 2012 r. strony zostały poinformowane o aktualnym stanie sprawy i przewidywanym terminie zakończenia postępowania oraz, że postępowanie zostanie zakończone do dnia 30 czerwca 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga jest uzasadniona. W niniejszej sprawie nie budzi wątpliwości Sądu, że Prezydent W. pozostaje w bezczynności przy załatwianiu sprawy o odszkodowanie za nieruchomość [...] położoną przy ul. [...] ozn. nr hip [...]. Z akt sprawy wynika bowiem, że wniosek o odszkodowanie pochodzący od M. R. organ otrzymał 21 października 2009 r. Materiał dowodowy wskazuje też, że organ pismami z dnia 16 listopada 2010 r., 30 czerwca 2011 r. 23 stycznia 2012 r. wyznaczał nowe terminy załatwienia wniosku odszkodowawczego, tj. odpowiednio: koniec lutego 2011 r., koniec października 2011 r. i 30 czerwca 2012 r. Poza sporem jest też to, że organ mimo zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie i wyznaczonego przez Wojewodę [...] postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2011 r. dodatkowego terminu na załatwienie sprawy do dnia 30 czerwca 2011 r. nie wydał w sprawie decyzji. Skoro zatem organ naruszył maksymalny termin na załatwienie sprawy, o którym mowa w art. 35 § 3 Kpa, nowe terminy załatwienia sprawy (art. 36 § 1 Kpa) i dodatkowy termin na załatwienie sprawy (art. 37 § 2 Kpa), to skargę na bezczynność Sąd uznał za zasadną. Sąd uznał, że w niniejszej sprawie bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Sąd zwraca uwagę, że gromadzenie materiału dowodowego mającego wyjaśnić przesłanki z art. 215 ust. 2 ugn organ rozpoczął dopiero po upływie ponad miesiąca od złożenia wniosku przez skarżącego (10 grudnia 2009 r.) występując do Dyrektora Archiwum Państwowego W. o materiały inwentaryzacyjne [...] dotyczące nieruchomości, budynku i planu zabudowy z 1931 r. Następną czynność organ podjął ponad półtora roku później (30 czerwca 2011 r.) występując do jednostki organizacyjnej Urzędu W. o dokumentację dotyczącą meldowania lokatorów budynku przy ul. [...]. Po otrzymaniu 19 lipca 2011 r. informacji i materiałów meldunkowych Prezydent W. podjął dalsze działania mające na celu załatwienie sprawy po upływie pół roku. W drugiej połowie stycznia 2012 r. występując o decyzje i umowy cywilnoprawne dokumentujące stan prawny gruntu, dokumentację inwestycyjną, mapę i informacje z rejestru gruntów. Skoro zatem: 1) Prezydent W. wielokrotnie i znacznie przekroczył maksymalny 2-miesięczny termin ustawowy na załatwienie sprawy, nowe terminy wyznaczone przez organ oraz dodatkowy termin na załatwienie sprawy wyznaczony przez Wojewodę [...], a wyznaczane przez organ pierwszej instancji nowe terminy załatwienia sprawy w każdym przypadku obejmowały okresy przekraczające przewidziany przez Kodeks termin maksymalny (art. 35 § 3 Kpa); 2) mimo upływu ponad dwóch i pół roku od złożenia przez M. R. wniosku postępowanie wyjaśniające jest na etapie ustalania stanu prawnego gruntu i przesłanek materialnoprawnych wynikających z przepisu art. 215 ust. 2 ugn, to Sąd uznał, że istniejąca w niniejszej sprawie bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa – przepisów art. 35 § 3, art. 36 § 1 i art. 37 § 2 Kpa w zw. z art. 12 § 1 Kpa. Sąd uznał za zasadne zobowiązanie organu do rozpoznania wniosku odszkodowawczego w terminie dwóch miesięcy, od daty zwrotu akt sprawy z prawomocnym wyrokiem, ponieważ niniejsza sprawa należy do kategorii spraw skomplikowanych. Biorąc to wszystko pod uwagę Sąd, na podstawie art. 149 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł, jak w sentencji wyroku. O zwrocie należnych skarżącemu kosztów postępowania sądowego orzeczono na podstawie art. 200 i art. 205 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.