II SA/Ol 250/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Jezielska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 4 maja 2012r. sprawy ze skargi T. P. na postanowienie Wójta Gminy z dnia "[...]" r. Nr "[...]" w przedmiocie wyłączenia Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej postanawia odrzucić skargę Pismem z dnia 27 lipca 2011r. T. P. wystąpiła do Wójta Gminy o wyłączenie wymienionych we wniosku pracowników organu, w tym m.in. Kierownika Gminnego Ośrodka pomocy Społecznej "[...]" od rozpatrywania składanych przez T. P. co miesiąc wniosków o przyznanie pomocy społecznej. W wyniku zażalenia wniesionego przez T. P. na niezałatwienie sprawy Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z dnia 22 grudnia 2011r. uznało zażalenie za uzasadnione i wyznaczyło termin 14-dniowy do załatwienia sprawy, wskazując iż wniosek o wyłączenie pracownika organu winien być załatwiony w formie postanowienia. Postanowieniem z dnia 9 stycznia 2012r. Wójt Gminy odmówił wyłączenia Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej "[...]". W uzasadnieniu wskazano, iż wyłączenie pracownika administracji może nastąpić tylko w toku rozpatrywania konkretnej sprawy, zaś wniosek strony dotyczy wyłączenia pracownika od udziału we wszystkich sprawach jej dotyczących. Ponadto podniesiono, iż nie zachodzi żadna z przesłanek określonych w art. 24 i 25 Kodeksu postępowania administracyjnego, a w związku z tym brak jest podstaw do uwzględnienia przedmiotowego wniosku. Na postanowienie to skargę do tut. Sądu wniosła T. P., podnosząc iż pracownicy organu spowodowali lub przyczynili się do ubóstwa jej rodziny, w związku z czym zmuszona jest ubiegać się o comiesięczną pomoc społeczną. Podniosła, iż wskazani we wniosku pracownicy organu wydają decyzje z upoważnienia Wójta Gminy, zaś wydane postanowienia o odmowie ich wyłączenia wydali "sobie nawzajem", bez przeprowadzenia jakiekolwiek postępowania wyjaśniającego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje. Merytoryczne rozpoznanie zasadności skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 1 - 4a ustawy z dnia z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z dnia 14 marca 2012r., poz. 270) zwanej dalej: ppsa, kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne, postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończących postępowanie, postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa oraz pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę (art. 3 § 3). Z przepisu art. 3 § 2 pkt 2 i 3 powołanej ustawy jednoznacznie wynika, iż przedmiotem skargi mogą być tylko postanowienia, na które przysługuje zażalenie albo kończące postępowanie, albo rozstrzygające sprawę co do istoty, albo postanowienia wydawane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym. W niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest postanowienie wójta gminy o odmowie wyłączenia pracownika, wydane na podstawie art. 24 i 25 Kodeksu postępowania administracyjnego. Postanowienie to nie spełnia żadnego z wyżej wymienionych wymogów, gdyż nie podlega zażaleniu, nie kończy postępowania, ani nie rozstrzyga sprawy co do istoty. Nie jest też postanowieniem wydanym w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym. Postanowienie takie podlegać może ocenie jedynie w trakcie kontroli decyzji w sprawie, w której strona domaga się wyłączenia pracownika. W związku z tym skarga na to postanowienie jest niedopuszczalna. Z tego też względu Sąd nie jest uprawniony do badania legalności wydanego postanowienia, a tym samym oceny zasadności zarzutów podniesionych przez stronę skarżącą. Wobec tego na mocy art. 58 § 1 pkt 6 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę należało odrzucić.