II OZ 492/12

Dnia 14 czerwca 2012 roku Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jerzy Bujko po rozpoznaniu w dniu 14 czerwca 2012 roku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 maja 2012 roku, sygn. akt VII SA/Wa 730/12 wstrzymujące wykonanie zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Wspólnoty Mieszkaniowej [...] w W. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2012 roku, nr 38/12 w przedmiocie nakazu usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości postanawia: oddalić zażalenie. Postanowieniem z dnia 8 maja 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wstrzymał wykonanie decyzji Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2012 r. w przedmiocie nakazu usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości. Sąd uznał, że wykonanie zaskarżonej decyzji na obecnym etapie postępowania, spowoduje trudne do odwrócenia skutki. Wykonanie orzeczenia wiązać się będzie ze znacznymi nakładami finansowymi i spowodować może całkowitą utratę płynności finansowej przez skarżącą, co w konsekwencji utrudni lub doprowadzi do zaprzestania jej działalności. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł Mazowiecki Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego podnosząc, że Sąd I instancji nie dokonał pełniej analizy rzeczywistego wpływu wielkoformatowej reklamy umieszczonej na budynku na zdrowie mieszkańców tego budynku, co wiąże się z wystąpieniem niebezpieczeństwa powstania szkody lub trudnych do odwrócenia skutków po stronie mieszkańców lokali. Ponadto powyższa reklama może się przyczynić do degradacji substancji budynku, którego elewacja już w tej chwili znajduje się w złym stanie. Odpowiedź na zażalenie wniosła Wspólnota Mieszkaniowe [...] w W. domagając się jego oddalenia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270) po przekazaniu sądowi skargi sąd ten może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia jest zamknięty. Przepis art. 61 § 3 p.p.s.a., zobowiązuje stronę do wskazania przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, nie nakładając na nią obowiązku ich udowodnienia. Po przez pojęcie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków należy rozumieć sytuacje, w której nie będzie możliwe późniejsze wynagrodzenie powstałej szkody przez zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. Podnoszone w rozpatrywanym zażaleniu okoliczności mające powodować niebezpieczeństwo powstania szkody lub trudnych do odwrócenia skutków po stronie mieszkańców lokali nie zostały w żaden sposób uprawdopodobnione. Za niewystarczające należało bowiem uznać samo stwierdzenie, że przedmiotowa reklama wielkoformatowa ogranicza dostęp światła dziennego do mieszkań oraz powołanie się na § 14a rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 16 sierpnia 1999 r. w sprawie warunków użytkowania budynków mieszkalnych. Wszelkie bowiem kwestie związane z zasadnością stosowania w niniejszej sprawie wskazanego przepisu, jak również ocena zgodności z prawem umieszczenia powyższej reklamy będą przedmiotem rozważań Sądu I instancji podczas badania zaskarżonej decyzji. Zaś w toku oceny wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji, jak zostało wskazane powyżej, przedmiotem badań Sądu są okoliczności uzasadniające takie wstrzymanie. W niniejszej sprawie Sąd bez wątpienia przeanalizował przedstawioną we wniosku sytuację skarżącej Wspólnoty i poprawnie uznał, że niewstrzymanie wykonania decyzji może prowadzić do powstania trudnych do odwrócenia skutków związanych z utratą przez Wspólnotę płynności finansowej, a w konsekwencji utrudnieniem lub uniemożliwieniem prowadzenia przez nią dalszej działalności. Odnosząc się zaś do okoliczności podniesionych w rozpatrywanym zażaleniu wskazać należy, że organ przedstawił ponownie okoliczności oraz przepisy prawne stanowiące podstawę wydania zaskarżonej decyzji. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.