I SAB/Wa 42/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Jędrzejewska-Jaroszewicz (spr.) po rozpoznaniu w dniu 8 maja 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi A. S. na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie rozpoznania wniosku o odszkodowanie za nieruchomość 1. zobowiązuje Prezydenta W. do rozpoznania wniosku z dnia [...] grudnia 1988 r. dotyczącego odszkodowania za nieruchomość położoną w W. przy ul. [...]ozn. hip. jako "[...]" rej. hip. [...], w terminie dwóch miesięcy od dnia doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy; 2. stwierdza, że bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa; 3. zasądza od Prezydenta W. solidarnie na rzecz skarżącego kwotę [...] ([...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Pismem z dnia [...] stycznia 2012 r. A. S. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie rozpoznania wniosku o odszkodowanie za nieruchomość położoną w W. przy ul. [...] ozn. hip. jako "[...]" rej hip. [...]. W uzasadnieniu wskazał, że w związku z bezczynnością organu, postanowieniem z dnia [...] lipca 2010 r. Wojewoda [...] wyznaczył dodatkowy termin załatwienia sprawy. Wskazał jednocześnie, że po upływie wyznaczonego przez Wojewodę terminu, w dniu [...] października 2010 r. Urząd W. wystosował pismo o braku możliwości rozpatrzenia wniosku o odszkodowanie za w/w nieruchomość z uwagi na złożony charakter postępowania oraz na dużą ilość spraw z zakresu odszkodowań. Skarżący podniósł przy tym, że jego zdaniem twierdzenia organu dotyczące skomplikowanego charakteru sprawy nie mają potwierdzenia, gdyż już [...] sierpnia 2008 r. organ posiadał zebrany materiał dowodowy pozwalający na wydanie decyzji, co zostało potwierdzone w piśmie Urzędu W. do Wojewody [...] dnia [...] sierpnia 20058 r. Skarżący podniósł ponadto, że do dnia składania skargi nie została mu wydana decyzja o odszkodowaniu. Odpowiadając na skargę Prezydent W. wniósł o oddalenie skargi i wskazał, że przedmiotowa nieruchomość położona przy ul. [...], objęta została działaniem dekretu z dnia 26 października 1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m.st. Warszawy, a następnie na podstawie art. 32 ust. 2 ustawy z dnia 20 marca 1950 r. o terenowych organach jednolitej władzy Państwowej stał się własnością Skarbu Państwa. Wskazał ponadto, że sprawa niniejsza prowadzona jest na skutek wniosku złożonego w dniu [...] grudnia 1988 r. Prezydent W. wskazał również, że w sprawie złożone zostało zażalenie do Wojewody [...], który postanowieniem z dnia [...] lipca 2011 r., nr [...] wyznaczył dodatkowy termin załatwienia niniejszej sprawy do dnia 30 września 2010 r. Organ podniósł ponadto, że w troku prowadzonego postępowania podjęto szereg czynności zmierzających do zgromadzenia pełnego materiału dowodowego niezbędnego do wydania prawidłowej decyzji merytorycznej. Poza tym pismem z dnia [...] lutego 2012 r. strony zostały poinformowane o aktualnym stanie sprawy i przewidywanym terminie zakończenia postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Skargę należało uznać za uzasadnioną, co skutkowało wydaniem przez Sąd wyroku zobowiązującego organ do rozpoznania wniosku skarżących w określonym terminie. Zgodnie z przepisem art. 119 pkt 2 w zw. z art. 120 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym jeżeli strona zgłosi taki wniosek, a żadna z pozostałych stron w terminie czternastu dni od zawiadomienia o złożeniu wniosku nie zażąda przeprowadzenia rozprawy. W sprawie niniejszej wniosek o rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym zawarty został w skardze. Odpowiadając na skargę organ nie odniósł się do niniejszego wniosku, nie żądając jednocześnie przeprowadzenia rozprawy. Zgodnie z art. 35 § 1 kodeksu postępowania administracyjnego organy administracji publicznej obowiązane są do załatwienia sprawy bez zbędnej zwłoki. Stosownie zaś do § 3 tego artykułu załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej – nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania. Przepis art. 36 § 1 kpa nakłada natomiast na organy administracji publicznej obowiązek zawiadomienia strony o każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35, z podaniem przyczyny zwłoki oraz wskazania nowego terminu jej załatwienia. Wskazać tu należy, iż bezczynność organu administracji publicznej zachodzi wówczas, gdy w przewidzianym przepisami kodeksu postępowania administracyjnego terminie organ nie podjął żadnych czynności w danej sprawie lub w sytuacji gdy organ wprawdzie prowadził postępowanie, ale - mimo istnienia ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem decyzji w terminie. Dla stwierdzenia bezczynności organu nie ma przy tym znaczenia okoliczność, z jakich powodów organ nie wydał decyzji (bądź innego aktu), a w szczególności, czy bezczynność ta spowodowana została zawinioną lub też niezawinioną opieszałością organu w jego podjęciu. Sytuacja powyższa ma miejsce w niniejszej sprawie. Jak wynika z akt sprawy wnioskiem z dnia [...] grudnia 1988 r. A. S., J. S. i W. S. złożyli wniosek o odszkodowanie za nieruchomość położoną w W. przy ul. [...] ozn. hip. jako "[...]" rej hip. [...]. W toku prowadzonego postępowania wszczętego na skutek powyższego wniosku Prezydent W. pozyskał akta własnościowe przedmiotowej nieruchomości, stosowne postanowienia spadkowe oraz wypis z rejestru gruntów. Wskazać jednak należy, że działania organu zmierzające do uzyskania powyższych dokumentów były nieregularne i podejmowane w dużych odstępach czasowych. Postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2008 r. Nr [...] Prezydent W. zawiesił z urzędu przedmiotowe postępowania i wystąpił do Wojewody [...] po rozstrzygnięcie zagadnienia wstępnego, jakim jest kwestia zabezpieczenia środków przeznaczonych na wypłatę odszkodowania za część gruntu stanowiącego własność Skarbu Państwa. Na skutek złożonego zażalenia, postanowienie z dnia [...] stycznia 2009 r. nr [...] Wojewoda [...] uchylił postanowienie Prezydenta W. zawieszające postępowanie w niniejszej sprawie. W okresie następującym po uprawomocnieniu się niniejszego postanowienia Prezydent W. nie podjął rozstrzygnięcia w sprawie, ograniczając swe działania jedynie do kierowania zawiadomień o wyznaczeniu dodatkowego terminu załatwienia sprawy z powodu dużej ilości spraw do rozpatrzenia oraz koniecznością analizy sprawy. W aktach sprawy brak jest również dokumentów wskazujących na podjęcie jakichkolwiek czynności zmierzających do zakończenia sprawy przez Prezydenta W., już po wydaniu postanowieniu Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2010 r. wyznaczającym dodatkowy termin załatwienia sprawy do dnia 30 września 2010 r. Z powyższego bezsprzecznie wynika, że Prezydent W. nie dochował wskazanych przepisami kodeksu postępowania administracyjnego terminów. Jednocześnie wskazać należy, że nie ma uzasadnionych podstaw, by można było uznać, że wystąpiła przyczyna niezależna od organu administracji uniemożliwiająca terminowe załatwienie sprawy, o której mowa w przepisie w art. 35 § 5 kpa. Biorąc natomiast pod uwagę, że w terminie od 2009 roku, od kiedy uprawomocniło się postanowienia Wojewody [...] uchylające postanowienia o zawieszeniu postępowania przez Prezydenta W., organ nie podejmował właściwie żadnych czynności w sprawie, uznać należało, że zaistniała w sprawie bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. W związku z powyższym Sąd uznając skargę za uzasadnioną na podstawie art. 149 w związku z art. 120 ppsa - orzekł jak w sentencji wyroku. O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 200 powołanej ustawy.