VII SA/Wa 552/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Cieśla po rozpoznaniu w dniu 8 maja 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. F. na decyzję Prezydenta [...] z dnia [...] stycznia 2005 r., nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego zamiennego postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 27 grudnia 2011 r. K. F. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o unieważnienie decyzji Prezydenta [...] z dnia [...] stycznia 2005 r. nr [...], znak: [...] zmieniającej decyzję Prezydenta [...] z dnia [...] lutego 2001 r. nr [...] zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę [...] Spółdzielni Budowlano-Mieszkaniowej na budowę II etapu zespołu zabudowy mieszkaniowej oraz nr [...] z dnia [...] lutego 2003 r. zmieniającą ww. pozwolenie na budowę wydane z upoważnienia Burmistrza Gminy [...] na terenie działek nr ew. [...], [...], [...], [...] w obrębie [...] przy ul. [...] w [...], przeniesione na rzecz W. F., w części dotyczącej lokalu usługowego, decyzją Nr [...] z dnia [...] grudnia 2004 r. Skarżący wskazał, że ww. decyzja została wydana z rażącym przepisów prawa budowlanego w tym art. 71 § 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U z 1994 r. Nr 89, poz. 414 ze zm.), § 326 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U Nr 75, poz. 690 ze zm.), a także z rażącym niedbalstwem i niestarannością. W odpowiedzi na skargę Prezydent [...] wniósł o jej oddalenie, wskazując jednocześnie, że w niniejszej sprawie skarżący nie wyczerpał toku instancyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Pokreślić trzeba, że przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuacje, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). W przypadku skargi na decyzję administracyjną, jej wniesienie dopuszczalne jest wówczas, gdy został wyczerpany tryb przewidziany w art. 127 § 1 i 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), dalej k.p.a., to znaczy doszło do złożenia odwołania od decyzji wydanej w I instancji (w niniejszej sprawie jest to decyzja Prezydenta [...] z dnia [...] stycznia 2005 r. Nr [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę) do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Wówczas zaskarżeniu do sądu administracyjnego podlega decyzja organu II instancji. Mając na uwadze treść powołanych przepisów stwierdzić trzeba, że wniesiona w niniejszej sprawie skarga na decyzję organu I instancji jest niedopuszczalna. Przepis art. 52 § 1 p.p.s.a. wyraźnie bowiem przewiduje możliwość wniesienia skargi "po wyczerpaniu środków zaskarżenia". Tymczasem jak wynika z przesłanych akt administracyjnych kwestionowana przez K. F. decyzja Prezydenta [...] z dnia [...] stycznia 2005 r. stała się ostateczna na skutek niewniesienia odwołania do Wojewody [...], co w konsekwencji powoduje niemożność jej zaskarżenia do sądu administracyjnego. Kognicji sądowoadministracyjnej podlegają bowiem wyłącznie rozstrzygnięcia, od których wniesiono zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy (ewentualnie wezwanie do usunięcia naruszenia prawa), zaś możliwość skontrolowania wydanych w ramach tych postępowań rozstrzygnięć organów I instancji wynika z art. 134 (orzekanie w granicach sprawy) oraz z art. 135 ustawy p.p.s.a. Zgodnie z tym ostatnim przepisem Sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia. Na marginesie należy wskazać, że kwestionowana w trybie skargi do sądu administracyjnego decyzja z dnia [...] stycznia 2005 r. została "skonsumowana", a przedmiotowy budynek wraz ze spornym lokalem zaadaptowanym na klub fitness został oddany do użytkowania. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego [...] decyzją z dnia [...] marca 2011 r., nr [...] udzielił pozwolenia na użytkowanie spornego lokalu. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak sentencji postanowienia na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.