II SA/Wa 370/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Góra-Błaszczykowska, Sędziowie WSA Andrzej Kołodziej, Adam Lipiński (spr.), Protokolant referent stażysta Małgorzata Ciach, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 maja 2012 r. sprawy ze skargi E. T. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] stycznia 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia w drodze wyjątku postanawia: odrzucić skargę E. T. wniosła w dniu 7 lutego 2012 r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] stycznia 2012 r. nr [...], utrzymującą w mocy decyzję z dnia [...] grudnia 2011 r. odmawiającą M. T. – matce skarżącej, przyznania renty rodzinnej dla małoletniej córki K. – siostry skarżącej. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, wskazując, że wobec skarżącej nie została wydana decyzja, na którą służy skarga do sądu administracyjnego. We wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy (złożonym wspólnie z matką), skarżąca wyjaśniła, że nie otrzymała decyzji rozstrzygającej wniosek złożony przez nią. Wobec powyższego, organ ponownie przesłał skarżącej decyzję z dnia [...] grudnia 2011 r. dotyczącą jej wniosku, wraz z informacją o rodzaju i terminie wniesienia środków odwoławczych. W ocenie organu przedmiotem rozpoznawanej skargi jest zatem albo decyzja dotycząca świadczenia w drodze wyjątku dla małoletniej siostry skarżącej, w której skarżąca nie jest stroną, albo też decyzja z dnia [...] grudnia 2011 r., na którą nie służy skarga do sądu administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej i to z przepisami obowiązującymi w dacie jej wydania. Stosownie do treści art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r. poz. 270) – zwanej dalej ppsa, uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny (...). Uprawnionym do wniesienia skargi jest również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi (§ 2). Z treści skargi wynika, że jej przedmiotem jest decyzja z dnia [...] stycznia 2012 r. Decyzja ta dotyczy jednak praw i obowiązków ściśle związanych z matką skarżącej, bowiem świadczenia w drodze wyjątku łączą się nierozerwalnie z sytuacją osoby o nie występującej oraz ewentualnie z sytuacją osoby, po której świadczenie to ma być przyznane. Skargę na taką decyzję ostateczną w administracyjnym toku postępowania może wnieść zatem wyłącznie wnioskodawca (w rozpoznawanej sprawie – matka skarżącej), ponieważ tylko wnioskodawcy przepisy przyznają interes prawny do wniesienia skargi. Stwierdzić zatem należy, że E. T. nie ma legitymacji do wniesienia skargi na decyzję z dnia [...] stycznia 2012 r., ponieważ nigdy nie miała i nadal nie ma interesu prawnego do wniesienia skargi na decyzję odmawiającą przyznania świadczenia w drodze wyjątku na rzecz jej matki. Wyjaśnić trzeba jednak, że skarżąca będzie miała prawo do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na ostateczną decyzję odmawiającą przyznania świadczenia w drodze wyjątku na jej rzecz. Wobec powyższego stwierdzić należy, że skarga E. T. jest niedopuszczalna i podlega obligatoryjnemu odrzuceniu przez sąd administracyjny. W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na mocy art. 58 § 1 pkt 6 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.